Φωτιά στα …κόκκινα

Ο Γιάννης Ντεντόπουλος αναρωτιέται αν η κινητοποίηση που προκάλεσε στον Παναθηναϊκό ο τραυματισμός του Γκιστ είναι προτιμόττερο να  έχει στόχο την απόκτηση ενός πλει μέικερ, παρά ενός  ψηλού, πριν «σκάσει» και ο Νικ Καλάθης.

Φωτιά στα …κόκκινα

Αν εξαιρέσει κανείς την έδρα, που προφανώς τον βοήθησε να σταθεί όρθιος και να διεκδικήσει τη νίκη μέχρι το τελευταίο σουτ (του Φώτση), όλες οι υπόλοιπες συγκυρίες που διαμορφώθηκαν πριν το ευρωπαϊκό  ντέρμπι των «αιωνίων», ήταν εις βάρος του Παναθηναϊκού.  

Η  προ 48ώρου, επίπονη μονομαχία, μέχρι τελευταίας ρανίδας, με την Ρεάλ στην Μαδρίτη, το ταξίδι που μεσολάβησε και κυρίως το σοκ  του  τραυματισμού του Τζέιμς Γκιστ που του στέρησε έναν από τους πιο κομβικούς παίκτες, σε άμυνα και επίθεση και ειδικά κόντρα στον συγκεκριμένο αντίπαλο, ήταν βασικοί παράμετροι που  αποδείχθηκε ότι έπαιξαν τον ρόλο τους στην μορφή, την εξέλιξη και το φινάλε του ματς. Υπό αυτή την έννοια, οι «πράσινοι», αν θελήσουν να αναζητήσουν, μπορούν να βρουν κάποια βάσιμα άλλοθι για την πρώτη τους φετινή ήττα μέσα στο «Νίκος Γκάλης». Αισθάνομαι όμως ότι αυτό δεν (πρέπει) να είναι  το βασικό ζητούμενο.

Άλλωστε, όλα αυτά είναι  προβλήματα που θεωρούνται πλέον   μέσα στην φυσιογνωμία μιας μάχης 30 αγωνιστικών και συνεπώς το μεγαλύτερο μέρος της δουλειάς που έχουν να κάνουν ως οργανισμός, είναι να βρουν τρόπους να τα διαχειριστούν και να τα  αντιμετωπίσουν. Ειδικά τώρα που η συνέχεια γίνεται ακόμη πιο ζόρικη.

Προσπαθώντας  να  καταρτίσει κανείς  μια λίστα από πράσινες αδυναμίες   πάνω στις οποίες «πάτησε» με ακρίβεια και αξιοθαύμαστη  ψυχραιμία ο Ολυμπιακός, για να πάρει μια νίκη την οποία  με βάση την συνολική εικόνα του ντέρμπι, χωρίς αμφιβολία δικαιούταν, μπορεί να γράψει και να σβήσει για να αισθανθεί ότι κάλυψε το θέμα. Προσπαθώντας όμως να τις ιεραρχήσει, θα ήταν μάταιο να σκεφτεί πάνω από δυο δευτερόλεπτα για να βρει την βασικότερη. Αρκεί να δει τους χρόνους συμμετοχής με έμφαση σε εκείνον του Νικ Καλάθη  και να τους συγκρίνει με των απέναντι, ειδικά αν χρειαστεί να κάνει κι έναν συνδυασμό με το παιχνίδι που είχε προηγηθεί. Ο ομογενής γκαρντ κλήθηκε να παίξει, μέσα σε τρεις μέρες, δυο ματς «φωτιά» χωρίς να έχει τη δυνατότητα να πάρει ανάσα. Κι επειδή η κόπωση, που συχνά οδηγεί σε λάθη, δρα συσσωρευτικά, σκεφτείτε πόσο  φορτωμένος μπορεί να νιώθει αν προσθέσουμε όλα τα ματς τα οποία έχουν προηγηθεί και η παρουσία του στο παρκέ για περισσότερο από 30 λεπτά, κρίνεται απαραίτητη. Δεν είναι τυχαίο ότι τα περισσότερα ματς του Παναθηναϊκού , μέχρι τώρα κρίθηκαν στον πόντο. Άλλα κερδήθηκαν (Μπαμπεργκ, Μακάμπι) και άλλα χάθηκαν (Εφές, ΤΣΣΚΑ, Ρεάλ Μ., Ολυμπιακός).  

Σύμφωνοι, η απουσία του Γκιστ θα μπορούσε να βελτιώσει την άμυνα στα ερυθρόλευκα pick an roll που εκτέλεσε με μαεστρία ο Βασίλης Σπανούλης και εξελίχθηκαν σε  «δούρειο ίππο». Όμως η έλλειψη ενός δεύτερου πλέι μέικερ   που θα μπορούσε να  δώσει ουσιαστικές και  ανάσες στον Νικ  θα παρέμενε  μεγάλος βραχνάς.  Ειδικά σε μια εποχή που το παιχνίδι το αποφασίζουν οι κοντοί.

Ασυζητητί  ο τραυματισμός του Μάικ Τζέιμς, μια εβδομάδα πριν το αντίστοιχο ντέρμπι πρωταθλήματος στο ΣΕΦ,  ήταν ένα τεράστιο πλήγμα,  γιατί ήταν ο μόνος που θα μπορούσε να παίξει και αυτό τον ρόλο.

Κι εδώ προκύπτει ένα κρίσιμο ερώτημα που μπορεί να διατυπωθεί σε δύο σκέλη. Το ένα (σκέλος) αφορά το πρόσφατο παρελθόν και το άλλο (σκέλος) το άμεσο μέλλον.

Μήπως λοιπόν  η  κινητοποίηση που προκλήθηκε μόλις έγινε η διάγνωση και εκτίμηση  για τον χρόνο αποθεραπείας του Γκιστ, είναι δυσανάλογη με την αντίστοιχη που όφειλε να είχε προκληθεί   όταν έμεινε έξω ο Τζέιμς; Και …

Μήπως, τώρα που μένει κενή μια θέση ξένου ,  ακόμη και αν  πλησιάζει η μέρα της επιστροφής του άλλοτε γκαρντ της Λαμποράλ, είναι πιο χρήσιμη πρωτίστως  η αναζήτηση εντός πλέι μέικερ παρά  η αναζήτηση ενός ψηλού, αν το ζητούμενο είναι  να τηρηθεί ο περιορισμός του αριθμού «6» που ισχύει μόνο για το ελληνικό πρωτάθλημα, αλλά  όχι στην Euroleague;     

Κακά τα ψέματα, μέσα στην κακοτυχία του, δεν απέχει πολύ από την πραγματικότητα, η αίσθηση ότι ο Παναθηναϊκός, θα φτάσει στο τέλος να θεωρηθεί και τυχερός , όσο  ο Καλάθης , παρά την υπερφόρτωση χρόνου και ευθυνών  στην οποία υποβάλλεται, δεν   βγάλει κάποιο τραυματισμό. Γιατί  έτσι όπως πάει το πράγμα, οι πιθανότητες  αυξάνονται και πρακτικά και θεωρητικά. Εκτός αν πιστεύει κανείς ότι ο συγκεκριμένος παίκτης είναι βιονικός.

 

 

Τελευταία Νέα