Υψηλή κυριότητα

Ο Γιάννης Ντεντόπουλος  παρατηρεί   τον τρόπο που ο Πασκουάλ , αξιοποιεί  τα εύκολα παιχνίδια, όπως αυτό της Λευκάδας, για να προετοιμάσει τον Παναθηναϊκό με βάση τα δικά του «θέλω».    

Υψηλή κυριότητα

Για να λέμε την αλήθεια, ο Παναθηναϊκός δεν πήγε ανυποψίαστος και ανέμελος στην Λευκάδα. Κάτι η λαχτάρα του Ολυμπιακού στην πρεμιέρα, κάτι η αίσθηση ότι έπρεπε  να αντιδράσει μετά την αχώνευτη ήττα από την  Εφές και κυρίως η αίσθηση ότι ουσιαστικά βρίσκεται σε μια περίοδο προετοιμασίας  κάτω από τις οδηγίες του Τσάβι Πασκουάλ, τον βοήθησαν να μπει και να βγει από το  παιχνίδι,  συγκεντρωμένος, σοβαρός και τελικά ατσαλάκωτος.

Κάθε μέρα που περνάει, γίνεται φανερό ότι ο Καταλανός προσπαθεί να  αυξήσει την επιρροή του στο παιχνίδι της ομάδας, ανεβάζοντας τους δείκτες της αμυντικής πίεσης και της ταχύτητας της κυκλοφορίας της μπάλας.

Υπό αυτή την έννοια, η εξέλιξη του ματς ήταν απόλυτα φυσιολογική, αν λάβουμε υπ’ όψη μας την διαφορά ποιότητας  που χωρίζει τις δυο ομάδες. Πόσω  μάλλον  από την στιγμή που η ομάδα του Χάρη Μαρκόπουλου   ξόδεψε  πλέον  το «όπλο» του αιφνιδιασμού και σιγά-σιγά θα αρχίσει να  επιβαρύνεται με  τα προβλήματα που εκπορεύονται από την έλλειψη ενός φυσιολογικού κύκλου εργασιών  στην προαγωνιστική  περίοδο.

Από την άλλη ήταν μια ένδειξη , πόσο πιο εύκολη μπορούν να κάνουν τη ζωή τους οι «πράσινοι», εφόσον  καταφέρνουν να ελέγξουν τον νευραλγικό τομέα των ριμπάουντ.  Όταν διατηρούν την …υψηλή κυριότητα και  «καθαρίζουν» τις διεκδικούμενες κατοχές, διαθέτουν  και  την αθλητικότητα , αλλά και τα εργαλεία να τρέξουν γρήγορα το γήπεδο και να  πάρουν πολλά εύκολα καλάθια στο transition. Καλάθια που σπάνε το ηθικό του αντιπάλου και ξεκουράζουν τους ίδιους, αφού δεν  είναι αναγκασμένοι  να πηγαίνουν συνέχεια σε παιχνίδι «πέντε εναντίον πέντε», στο οποίο  χρειάζονται ακόμη  δουλειά για να αποκτήσουν τις συνεργασίες και τους αυτοματισμούς που δείχνει να ψάχνει ο νέος τους προπονητής.

Μια ξεκάθαρη διαφορά της «λογικής  Πασκουάλ» από το πνεύμα  του προκατόχου του,  φαίνεται (ακόμη και στα θεωρητικά εύκολα παιχνίδια) να είναι ότι ο  Τσάβι προτιμά έναν πιο γρήγορο ρυθμό ακόμη κι αν αυτός ,ενίοτε,  αποβαίνει  εις βάρος του διαβάσματος των καταστάσεων mismatch. Θεωρεί ότι όσο υπάρχει συνεχής  κίνηση παικτών  και ταχύτητα πάσας δημιουργούνται άλλου είδους πλεονεκτήματα και όχι απαραίτητα να βρεθεί ένας ψηλός έχοντας πίσω του έναν κοντό ώστε  να τον  σημαδέψει στο «ένας εναντίον ενός».Αυτή είναι ίσως η δεύτερη εξήγηση - εκτός βέβαια από την επιστράτευσή του  και στην άγνωστη σε αυτόν, θέση του πλέι μέικερ-  που ακόμη δεν  έχει βρει το ρυθμό του ο μετρ τέτοιων καταστάσεων, Νίκος Παππάς, ο οποίος θέλει να έχει περισσότερο την μπάλα στα χέρια του για να προετοιμάσει και να αποφασίσει τον τρόπο που θα επιτεθεί.

Με αυτά και μ’ εκείνα, τέτοια ματς, εξυπηρετούν δυο σκοπούς. Ο ένας είναι η  ψυχολογική αποθεραπεία και συντήρηση δυνάμεων , καθώς την Πέμπτη έρχεται ένα κρίσιμο εντός έδρας ματς για την Euroleague με την Μακάμπι και ο άλλος η εισαγωγή του δίδυμου Χαραλαμπόπουλου-Μποχωρίδη σε διαδικασία εκπαίδευσης, ώστε να φτάσουν στο επίπεδο που θα δείξουν ότι είναι έτοιμοι να αναλάβουν περισσότερες ευθύνες και σε πιο σκληρά ματς. Τα 20 λεπτά συμμετοχής , έκαστος, είναι ένας χρόνος ικανός να τους δείξει κανείς  ότι δεν τους κάνει χάρη και εκείνοι να επιβεβαιώσουν τον έλεγχο προόδου τους.

 

Best of internet