Παραολυμπιακοί αγώνες: Ο Τόμας Μπ(λι)άχ και ο Ελπιδοφόρος

Ο Βασίλης Σαμπράκος γράφει για την απανθρωπιά της απουσίας του προέδρου της ΔΟΕ Τόμας Μπαχ από την τελετή έναρξης των Παραολυμπιακών Αγώνων και για την ανθρωπιά του Ελπιδοφόρου Χρυσοβέργη, που ξεκίνησε να ποδηλατήσει 1700 χλμ. για να προσφέρει βοήθεια σε παιδιά με αναπηρίες. 

Τις τελευταίες ημέρες ο εγκέφαλός μου δέχθηκε δύο ερεθίσματα σχετικά με τους Παραολυμπιακούς Αγώνες, στις οποίες πρωταγωνιστούν δύο άνθρωποι που δεν έχουν απολύτως καμία σχέση. Είναι σαν το άσπρο με το μαύρο. Θα σας διηγηθώ λοιπόν δύο διαφορετικές ιστορίες. Μια μαύρη και μια άσπρη. Ξεκινάω με τη μαύρη.

Πιθανόν να μην υπέπεσε στην αντίληψή σας, αλλά ο πρόεδρος της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής, ο Τόμας Μπαχ απουσίασε από την τελετή έναρξης των Παραολυμπιακών Αγώνων στο Ρίο. Ναι, ξέρω, είναι από εκείνες τις στιγμές που ο εγκέφαλος δίνει εντολή στα μάτια να επιστρέψουν στην προηγούμενη πρόταση προκειμένου να διπλοτσεκάρει ότι έχει διαβάσει σωστά. Ο πρόεδρος της ΔΟΕ απών από την τελετή έναρξης. Και μάλιστα όχι απλώς δεν βρέθηκε στην τελετή έναρξης, αλλά δεν σκοπεύει καν να δώσει το παρών σε κάποια από τις επόμενες ημέρες των Παραολυμπιακών Αγώνων επειδή έχει φορτωμένο πρόγραμμα. Προσέξτε, ο πρόεδρος της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής έκρινε ότι μπορεί να απουσιάσει από την τελετή έναρξης των Παραολυμπιακών Αγώνων προκειμένου να παραμείνει στη Γερμανία και να πενθήσει επειδή έφυγε ένας φίλος του σε ηλικία 97 ετών, ο οποίος πέθανε στις 24 Αυγούστου. Και δεν βρίσκει νόημα να πάει στη Βραζιλία σε μια από τις ημέρες διεξαγωγής των αγώνων, επειδή έχει σημαντικότερα πράγματα να κάνει ως πρόεδρος της ΔΟΕ.

Για να μπούμε περισσότερο στο νόημα αυτής της είδησης, είναι καλό να γνωρίζουμε την πληροφορία ότι η Αστυνομία της Βραζιλίας σκόπευε να εκμεταλλευτεί την επιστροφή του Μπαχ στο Ρίο προκειμένου να τον ανακρίνει σχετικά με το σκάνδαλο “μαύρης αγοράς” εισιτηρίων των Ολυμπιακών Αγώνων, στο οποίο ήταν πρωταγωνιστής ο Πάτρικ Χίκι, πρόεδρος της Ολυμπιακής Επιτροπής της Ιρλανίας και μέλος της ΔΟΕ. Γιατί ήθελε να τον ακούσει, αρχικώς ως μάρτυρα, τον Μπαχ ο επικεφαλής της έρευνας Αλοϊζιο Φαλκάο; Επειδή ο Βραζιλιάνος ερευνητής της υπόθεσης έχει διαβάσει μια σειρά από emails που είχε ανταλλάξει ο Χίκι με τον πρόεδρο Μπαχ σχετικά με την κατανομή των εισιτηρίων των Ολυμπιακών Αγώνων στην Ιρλανδία. Ναι, καλά καταλάβατε, ο Ιρλανδός έχει συλληφθεί από τις 17 Αυγούστου, και ναι, και το άλλο που καταλάβατε το έγραψαν τα media της Βραζιλίας, δηλαδή ότι ο Μπαχ αποφάσισε να γίνει ο πρώτος πρόεδρος της ΔΟΕ που χάνει τελετή έναρξης Παραολυμπιακών Αγώνων από το 1984 επειδή ήθελε να αποφύγει το ραντεβού με τις Αστυνομικές Αρχές της Βραζιλίας.

Οπως κι αν έχει το ζήτημα, δηλαδή για όποιο λόγο και αν αποφάσισε να υποβαθμίσει με τη στάση του τους Παραολυμπιακούς Αγώνες, ο Μπαχ έγραψε μια σελίδα ντροπής, μια κατάμαυρη σελίδα στην ιστορία του αθλητισμού. Δηλαδή ακόμη κι αν δεν έχει την ελάχιστη σχέση με το σκάνδαλο της μαύρης αγοράς των εισιτηρίων (αν είναι έτσι, γιατί να μην επισκεφθεί την βραζιλιάνικη Αστυνομία;) ο Μπαχ έγινε μια ζωντανή ντροπή για τον αθλητισμό και την κοινωνική, την ανθρώπινη διάστασή του με την επιλογή να γυρίσει την πλάτη στους αθλητές με κινητικές, οπτικές και άλλες αναπηρίες, δηλαδή στους ανθρώπους με αναπηρίες. Διότι αυτός είναι ο συμβολισμός της πράξης του.

Την ίδια ημέρα που ο Μπαχ δεν έβρισκε νόημα να βρεθεί στην τελετή έναρξης των Παραολυμπιακών Αγώνων, ένας Ελληνας έβρισκε νόημα, για λόγους συμβολικούς, να ξεκινήσει από την Κωνσταντινούπολη και να ποδηλατήσει μέχρι το Ηράκλειο προκειμένου να συγκεντρώσει 19.000 ευρώ, δηλαδή το ποσό που απαιτείται προκειμένου να αγοράσει 100 αμαξίδια για παιδιά με αναπηρίες.

Ο Ελπιδοφόρος Χρυσοβέργης ξεκίνησε το Wheeling2help επειδή βρήκε νόημα να προσπαθήσει, με μοναδικό εφόδιο τη θέλησή του για αλληλεγγύη, εγχειρήματα συγκέντρωσης χρημάτων για να βοηθά παιδιά που το έχουν ανάγκη.

Μαζί με τη σύντροφό του, τη Δώρα, “καταφέραμε να συγκεντρώσουμε μέχρι σήμερα περισσότερα από 46.000 ευρώ από 1.127 υπέροχους ανθρώπους, οι οποίοι στηρίζουν το έργο μας, και έχουμε καταφέρει να βοηθήσουμε ορφανοτροφεία σε Νότιο Αφρική και Αιθιοπία, να εξοπλίσουμε ιατρείο στην Τανζανία, να χτίσουμε σχολικές αίθουσες σε Κένυα, Καμπότζη και Βιετνάμ, να φτιάξουμε ένα τεράστιο θερμοκήπιο στις σεισμόπληκτες περιοχές του Νεπάλ, καθώς και ένα πηγάδι για να πίνουν καθαρό νερό 1,200 άνθρωποι σε χωριό στο Σουδάν”, όπως γράφει στην ψηφιακή σελίδα που έχει δημιουργήσει για τη συγκέντρωση του ποσού που απαιτείται για τα αμαξίδια.

“Πέρυσι, στις 5 Σεπτεμβρίου, ποδηλατήσαμε από το Λονδίνο μέχρι την Αθήνα σε 35 ημέρες, συγκεντρώνοντας 15.654 ευρώ για τα παιδιά με νεοπλασματική ασθένεια της Φλόγας. Οι διαδρομές πανέμορφες και οι εμπειρίες μοναδικές. Η υποδοχή του κόσμου στις ελληνικές πόλεις που περάσαμε, μας συγκίνησε ιδιαίτερα και αποφασίσαμε το Wheeling2help να γίνει θεσμός με διαφορετική διαδρομή και διαφορετικό σκοπό κάθε χρόνο”, γράφει ο 27χρονος Χρυσοβέργης.

Τυχαίνει να γνωρίζω αρκετά καλά την ιστορία του Χρυσοβέργη, δηλαδή να ξέρω ότι δεν πρόκειται για ένα παιδί μιας πάμπλουτης οικογένειας που βρήκε έναν τρόπο για show off και κοινωνική ανέλιξη μέσα από την προβολή της φιλανθρωπικής του δράσης. Είναι ένα παιδί μισθοσυντήρητο, που στερεί από τον εαυτό του τις διακοπές και τις άδειες προκειμένου να βρίσκει τον χρόνο να επιδίδεται σε αυτές τις προσπάθειες, των οποίων το ημερήσιο μπάτζετ εξαντλείται στα 10 ευρώ που βάζει απ' την τσέπη του. Ο Ελπις κοιμάται στο δρόμο, στο πάτωμα ή στο κρεββάτι που θα του παραχωρήσει μια οικογένεια που ζει σε μια πόλη ή ένα χωριό της διαδρομής του και συγκινείται από τον ρομαντισμό και την ανθρωπιά του. Κάνει ποδήλατο χωρίς την συνοδεία κάποιου αυτοκινήτου ή ιατρικού team, από προσωπική επιλογή προκειμένου να κρατά τις δαπάνες του ταξιδιού χαμηλά ώστε να πάνε όλα τα χρήματα για τον σκοπό του. Ολη η πορεία αυτού του παιδιού είναι ένα μεγαλείο απόδειξης της θεωρίας του: “μπορείς να προσφέρεις σε αυτόν που έχει ανάγκη χωρίς να έχεις φοβερούς πόρους”.

Μέχρι τούτη την ώρα, ο Ελπις έχει καταφέρει να συγκεντρώσει τα 4.000 από τα 19.000 ευρώ που στοχεύει προκειμένου να καταφέρει να χαρίσει τα 100 αναπηρικά αμαξίδια στα παιδιά. Αν θέλεις να τον βοηθήσεις, ξέρεις τον δρόμο. Ο δικός του δρόμος αυτή τη φορά είναι απόστασης 1.700 χιλιομέτρων, με στάση σε 20 πόλεις, με την υποστήριξη περίπου 300 εθελοντών.

Δεν δίνει σε όλους μας τις ίδιες ευκαιρίες η ζωή. Στον Μπαχ τα έδωσε όλα, τον έφτασε στα 60 του στη θέση του προέδρου της ΔΟΕ. Ο Χρυσοβέργης μπορεί να μην πάρει ποτέ μια τόσο μεγάλη ευκαιρία για να επηρεάσει την νοοτροπία, την ψυχή και το μέλλον των πολλών. Στα 63 του, σήμερα, ο Μπαχ έχει αποδεδειγμένα χάσει την ανθρωπιά του. Στα 27 του, σήμερα, ο Ελπιδοφόρος Χρυσοβέργης είναι ένας υπέροχος άνθρωπος. Και κάπως έτσι κυλά η ζωή. Πάνω που εξοργίζεσαι και μαυρίζεις με μια ιστορία Μπαχ, έρχεται ένας Χρυσοβέργης για να σε γαληνέψει, να σου δώσει κουράγιο, να σου φωνάξει ότι υπάρχει ελπίδα.