Μικρά κυριακάτικα σημειώματα

Ποιος θα το περίμενε ότι θα ερχόταν η στιγμή που εμείς οι Παναθηναϊκοί θα χαμογελούσαμε περισσότερο από το πείσμα και την αγωνιστικότητα της ομάδας ποδοσφαίρου, παρά από τα αντίστοιχα χαρακτηριστικά της ομάδας μπάσκετ. Βέβαια για να μην είμαστε αχάριστοι τις χαρές που έχουμε ζήσει στο κλειστό του ΟΑΚΑ δεν τις ζήσαμε πουθενά αλλού, αλλά ίσως κι αυτό να είναι το πρόβλημα, ένα μεγάλο διπλό μας λείπει πολύ. Το χαμόγελο σίγουρα θα απλωθεί, αν γίνουν πράξη όλα αυτά τα σχέδια για την Πράσινη Πολιτεία που διαβάσαμε μέσα στην εβδομάδα, γιατί αυτό θα είναι εχέγγυο για πολύ πιο υγιές κι ελπιδοφόρο μέλλον. Μόνη παραφωνία ότι πρέπει να βγάλουμε άκρη με την ελληνική κυβέρνηση των κορμοράνων , του δήθεν σχεδίου για Γουδί κλπ κλπ Γενικά ο Αλέξης ο Α ο Ειλικρινής δεν ξέρω αν προσφέρεται για σχεδιασμό με συνέπεια, πρόκειται περί αγνώστων λέξεων.

Στα του ΠΑΟΚ – Ολυμπιακός πραγματικά είναι εκπληκτική η ικανότητα της διοργανώτριας αρχής, των ρυθμιστικών παραγόντων και βέβαια της «ανεξάρτητης δικαιοσύνης» να βγάζουν αποφάσεις σε χρόνο και με περιεχόμενο που να τους αφήνουν δυσαρεστημένους όλους! Πρέπει να είναι κάποιο δικονομικό ταλέντο το να μπορείς να ερμηνεύσεις τα γεγονότα κατά πως σε βολεύει και πάντως διαφορετικά την Τετάρτη διαφορετικά το Σάββατο και ίσως διαφορετικά την Δευτέρα. Αν πέσει ένα ποτήρι κρασί σε ένα τραπεζομάντηλο σίγουρα θα μπορούν να βγάλουν διαφορετικές αποφάσεις όπου πότε θα φταίει το ποτήρι, πότε το κρασί, πότε το τραπεζομάντηλο και σπανίως το χέρι που το ‘ριξε. Στο τέλος ίσως ακουστεί βέβαια και η ατάκα «τι στο διάβολο γύρευε το ποτήρι με το κρασί στο κυριακάτικο τραπέζι». Οι ερμηνείες δικές σας.

Το αποψινό ντέρμπι είναι ντέρμπι τίτλου ξεκάθαρα με έναν ΠΑΟΚ να το θέλει πάρα πάρα πολύ κι αυτό ίσως να είναι το μεγαλύτερο όπλο της ΑΕΚ. Η πιο ήρεμη, η πιο συγκεντρωμένη ομάδα θα νικήσει και θα είναι τεράστιος επαγγελματικός άθλος του Λουτσέσκου αν κρατήσει τους παίκτες του απολύτως ψυχρούς κι ανεπηρέαστους απ’ όλα όσα συμβαίνουν τις τελευταίες εβδομάδες. Προσωπικά θα ποντάρω (νοερά) στον ΠΑΟΚ γιατί τον θεωρώ και καλύτερη ομάδα συνολικά και με καλύτερες μονάδες ατομικά. Επειδή είμαι περισσότερο μπασκετικός, μη με παίρνετε και πολύ τοις μετρητοίς.

Μια που είπα μπασκετικός, φίλοι Ολυμπιακοί τώρα δε διαβάζω να σας χαλάει πολύ ο κόουτς Σφαιρόπουλος ε; Με κατοχυρωμένο το πλεονέκτημα έδρας για δεύτερη συνεχή σεζόν στο πιο δύσκολο φορμά της Euroleague, πάλι με σημαντικούς τραυματισμούς στο φετινό ρόστερ και μετά το πρόσφατο διπλό στο ΟΑΚΑ μάλλον ευχαριστημένους σαν χορτάτους γάτους σας ακούω να γουργουρίζετε ! Απλά να το θυμάστε και στην πιθανή πρώτη στραβή θα σας συμβούλευα. Θα λειτουργήσουν πολύ καλύτερα και η ομάδα και ο προπονητής αν «βλέπετε» καλύτερα το παιχνίδι. Σας βοηθάει κι ο Μελάγιες σ’ αυτό.

Είπα Μελάγιες, σκέφτηκα όλους τους μακρινούς και κοντινούς μου φίλους Ολυμπιακούς και θέλω να σας ευχηθώ ένα χρόνια πολλά για τα ερυθρόλευκα γενέθλια. Η πρώτη φανέλα που φόρεσα στη ζωή μου, ήταν μια χοντρή κατακόκκινη παραδοσιακή μπλούζα του Ολυμπιακού με ένα κατάλευκο μεγάλο 3 στην πλάτη, η φανέλα του Βαμβακούλα θαρρώ. Άνηκε στον γαύρο αδερφό μου αλλά για να δείτε πόσο αιώνια πιστός Παναθηναϊκός ήμουν από μικρός δεν ξεμυαλίστηκα. Αντί να γίνω εγώ Ολυμπιακός , έγινε ο Βαμβακούλας Παναθηναϊκός κι όλα καλά! Στα σοβαρά τώρα χρόνια πολλά όχι στους χούλιγκαν εγκληματίες, που όποιο χρώμα κασκόλ και να φορέσουν πάλι απλά εγκληματίες θα είναι, αλλά στα μικρά και μεγάλα παιδιά που συγκινούνται με ερυθρόλευκο φόντο. Εμείς μαζί δεν κάνουμε και χώρια δεν μπορούμε…

Τέλος πήγα χτες στο Φεστιβάλ Ντοκυμαντέρ Θεσσαλονίκης να δω την ταινία « Το Ταξίδι του Ορφέα» του φίλου μου Θεόφιλου Δαδή και των συνοδοιπόρων του. Να ψάξετε να βρείτε την ευκαιρία να την δείτε. Ειδικά τώρα περνάει το αντιπολεμικό μήνυμα, που χρειαζόμαστε περισσότερο από ποτέ. Θα νομίσετε ότι πρόκειται για κάτι κλισέ, αλλά θα γευτείτε μεγάλη έκπληξη στην πορεία. Ίσως δείτε και διπλανούς σας ανθρώπους που βρέθηκαν πρόσφυγες στην χώρα μας λίγο διαφορετικά. Το συμπέρασμα είναι πάντως ένα. Σε μια παγκόσμια Βαβέλ, σε ένα πολύβουο κι επικίνδυνο τοπίο, η Μουσική γεφυρώνει αυτά που φαντάζουν αγεφύρωτα και εξημερώνει τα πλέον ανήμερα ένστικτα του είδους μας. πρώτη Η Αντί να γίνω εγώ Αντ