Και τώρα η πραγματικότητα!

ΘΑΝΑΣΗΣ ΑΣΠΡΟΥΛΙΑΣ

Ιδού η Ρόδος

Εχω την αίσθηση ότι κάθε υγιής φίλαθλος, που αποζητά την ανάπτυξη και τη βελτίωση του αντικειμένου που αγαπά, λατρεύει τον ανταγωνισμό και τις προερχόμενες από το πουθενά εκπλήξεις… Υπ’αυτή την έννοια, την Τετάρτη σύσσωμη η μπασκετική Ελλάδα θα έχει στραμμένα τα βλέμματά της στη Ρόδο, όπου σε ένα πολύ σπάνιο ντέρμπι κορυφής, ο Παναθηναϊκός θα αντιμετωπίσει τον Κολοσσό… Δεν είναι ανέκδοτο, ούτε ειρωνεία. Είναι η πραγματικότητα! Αν οι Ροδίτες καταφέρουν να φανούν ανταγωνιστικοί ως προς τον μεγάλο αντίπαλό του, δε θα είναι κέρδος μόνο για το ελληνικό μπάσκετ, αλλά και για τον ίδιο τον Παναθηναϊκό, που σε μία μεταβατική περίοδο και στη διαδρομή προς την έναρξη του Τοπ 16, θα έχουν την ευκαιρία να δουν τα γρανάζια τους να βγάζουν φωτιές, να αγκαλιάζονται ασφυκτικά το ένα με το ένα με το άλλο και να υποβάλλονται σε ένα τεστ ανθεκτικότητας το οποίο έχει λείψει από τους πράσινους το τελευταίο διάστημα.

Ιδού η Ρόδος λοιπόν, ιδού και το …πήδημα, όχι για τους φιλοξενούμενους, αλλά για τον Κολοσσό κυρίως, που βρίσκεται ενώπιον της μεγαλύτερης πρόκλησης στην ιστορία του στην Α1. Αν ο Παναθηναϊκός ηττηθεί ελάχιστο βαθμολογικό κόστος θα έχει, αφού από τη στιγμή που ο Ολυμπιακός δε στραβοπάτησε μέχρι τώρα, είναι σχεδόν αδύνατον να το κάνει στο διάστημα που απομένει μέχρι τη μεταξύ των δύο αιωνίων αναμέτρηση. Νίκη θα χρειάζεται για να κατακτήσει την πρώτη θέση στην κανονική σεζόν, αν επικρατήσει στη Ρόδο, το ίδιο θα συμβεί ακόμα κι αν ηττηθεί.

Τι θα συμβεί όμως, μακροπρόθεσμα, αν ο Παναθηναϊκός ηττηθεί; Το πιο όμορφο σενάριο προβλέπει την ύπαρξη μίας τρίτης ομάδας, να μπαίνει σφήνα και να διεκδικεί μία από τις δύο πρώτες θέσεις… Εφικτό! Όχι! Σχεδόν αδύνατον! Αλλά τα όνειρα είναι δωρεάν. Και είναι πολύ δελεαστική η σκέψη, ο ένας από τους δύο αιώνιους να μπει στη διαδικασία των ημιτελικών στα πλέι οφ, με μειονέκτημα έδρας. Ονειρο θερινής νυκτός με, αλλά το ξαναλέμε… Τα όνειρα είναι για να γίνονται. Πολλώ δε περισσότερο από τη στιγμή που η τελευταία παρόμοια εμπειρία, το 2004, στις ιστορικές αναμετρήσεις του Περιστερίου με τον Παναθηναϊκό, το συναίσθημα και η αδρεναλίνη που γεννήθηκαν ήταν μοναδικά (μέσα στη δεκαετία).

Αν και ο Πανιώνιος είχε καταφέρει να νικήσει τον Ολυμπιακό τότε το πρωτάθλημα θα είχε αποκτήσει μία σπάνια ομορφιά, που όμοιά της θα είχαμε χρόνια να δούμε. Ας είναι όμως… Η ουσία είναι πως με την είσοδο του νέου έτους, οι δύο αιώνιοι, προσπέρασαν το κατώφλι της χρονικής πίστωσης και πλέον η βελτίωση δεν είναι αρετή, αλλά υποχρέωση. Αν φυσικά επιθυμούν κι επιδιώκουν την ευρωπαϊκή επιτυχία. Είναι η στιγμή που πρέπει να δείξουν το κανονικό πρόσωπό τους… Οποιο κι αν είναι αυτό… Σίγουρα δεν είναι πάντως, αυτό που έδειχναν μέχρι τώρα. Ο Παναθηναϊκός, πάντως, έχοντας απολαύσει την επιστροφή του Περπέρογλου και του Τσαρτσαρή, φαίνεται ότι τέντωσαν το περιθώριο βελτίωση, το οποίο έχουν ήδη αρχίσει να καλύπτουν… Από την άλλη πλευρά ο Ολυμπιακός βγαίνει ενισχυμένος από την περιπέτεια του Σπανούλη, οι υπόλοιποι παίκτες δήλωσαν «παρών», ωστόσο είναι ακόμα αδιευκρίνιστο που μπορεί να σταματήσει η διαδρομή τους. Σε κάθε περίπτωση, πιστεύω ότι η πρόκριση από το Τοπ 16, θα είναι μία τεράστια επιτυχία, πιστωμένη όχι μόνο στο Βασίλη Σπανούλη, αλλά κυρίως στο σεντούκι των εμπειριών που προφυλάσσουν τα νέα παιδιά και το οποίο, σαν κληρονομιά, κάποια στιγμή, στο μέλλον (σε 2-3 χρόνια) θα ανοίξει και τότε τα κόζα μπορεί να είναι διαφορετικά.

ΣΠΥΡΟΣ ΚΑΒΑΛΙΕΡΑΤΟΣ

Κέρδισε ψυχολογία και 4 πόντους...

O Ολυμπιακός πέρασε αλώβητος από Νέα Σμύρνη και Καβάλα και κέρδισε κυρίως σε ψυχολογία... Οι παίκτες του αντιλήφθηκαν πως μπορούν να τα βγάλουν πέρα και δίχως τον Βασίλη Σπανούλη - όχι βέβαια σε πολύ δύσκολα ματς αλλά σε ματς με σημαντικό βαθμό δυσκολίας - και πίστεψαν στις δυνάμεις τους. Συν τοις άλλοις, ο Μαρτίνας Γκετσεβίτσιους βρήκε πεδίο και έδειξε πως μπορεί να βοηθήσει, ενώ αναδείχθηκε και ο Κώστας Σλούκας. Ο Ολυμπιακός στηρίχθηκε στον 21χρονο γκαρντ, ο οποίος ανέλαβε τις ευθύνες του και έκανε εξαιρετική δουλειά.
Οι ερυθρόλευκοι, λοιπόν, έκαναν το 2 στα 2 στις λεγόμενες και επικίνδυνες εξόδους και εκτός από ψυχολογία, κέρδισαν και 4 πόντους! Λογικά δεν θα έχουν απώλεια στο πρωτάθλημα μέχρι το ματς με τον Παναθηναϊκό, άρα στο παιχνίδι με τους πράσινους στο ΣΕΦ θα είναι αρκετή η απλή νίκη, για να έλθει και η πρωτιά στην κανονική περίοδο. Αν ο Ολυμπιακός είχε χάσει ένα βαθμό σε Νέα Σμύρνη ή Καβάλα, θα αναζητούσε το +4 στο ΣΕΦ.
Το κέρδος δεν μοιάζει μεγάλο, στην πραγματικότητα 4 πόντοι είναι δύο φάσεις. Ομως στην πορεία ή μάλλον στο ματς των αιωνίων θα δούμε πόσο σημαντικές ήταν αυτές οι δύο νίκες.
Την ίδια στιγμή, ο Παναθηναϊκός συνεχίζει την Α1 δίχως να νοιάζει για τα υπόλοιπα παιχνίδια, πλην βέβαια εκείνου με τον Ολυμπιακό. Ακόμα κι αν χάσουν οι "πράσινοι" στη Ρόδο - για παράδειγμα - δεν θα έχουν επίπτωση. Είτε ισόβαθμοι πάνε στο Φάληρο με τον Ολυμπιακό, είτε ένα βαθμό πίσω, αν κερδίσουν δύο φορές τους ερυθρόλευκους, έχουν το πάνω χέρι.
Αυτό που μένει να δούμε στο δεύτερο μισό της σεζόν είναι το πραγματικό πρόσωπο των δύο ομάδων. Ο Ολυμπιακός θα ενισχυθεί με έναν ψηλό, ίσως να πάρει και έναν περιφερειακό. Τα πλάνα στους ερυθρόλευκους αλλάζουν ανάλογα με την ημέρα, σήμερα η προτεραιότητα είναι ο ψηλός. Αλλωστε ο Παπαδόπουλος θα αργήσει να γυρίσει, όμως αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό. Ο Ολυμπιακός έγινε πιο αθλητικός, πιο σύγχρονος, από τη στιγμή που τέθηκε νοκ άουτ ο 32χρονος σέντερ κι αυτό θέλει να το διατηρήσει. Το παζλ δεν είναι συμπληρωμένο, στην ομάδα χωρά βελτίωση, γι αυτό και θα χρειαστεί να περιμένουμε.
Σε ό,τι αφορά στον Παναθηναϊκό, επί του παρόντος δεν έχει δείξει κάτι ιδιαίτερο. Οι περισσότεροι περιμένουν να βελτιωθεί από εδώ και στο εξής, κυρίως γιατί επιστρέφουν δυο παλιοσειρές. Η έλλειψη ομοιογένειας δεν επέτρεψε στους πράσινους να σταθεροποιηθούν και να εντάξουν τους νέους παίκτες στην γενική φιλοσοφία. Τσαρτσαρής και Περπέρογλου δεν μπορούν από μόνοι τους να κάνουν τη διαφορά, όμως μπορούν να βελτιώσουν την συνολική εικόνα του Παναθηναϊκού. Αυτό όμως κανείς δεν ξέρει αν είναι αρκετό. Γιατί σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια, ο Παναθηναϊκός δείχνει να έχει λιγότερο ταλέντο.
Για να δούμε, λοιπόν. Τα ωραία τώρα αρχίζουν και όσο περνούν οι μήνες, τόσο θα υπάρχει και μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Αλλωστε στο μπάσκετ, οι τέσσερις πρώτοι μήνες είναι αναγνωριστικοί και τα πάντα κρίνονται στο τέλος.