Είναι αρκετή η εμφάνιση με τη Νανσί;

Είναι αρκετή η εμφάνιση με τη Νανσί;

Είναι αρκετή η εμφάνιση με τη Νανσί;

bet365

Ο Σπύρος Καβαλιεράτος και ο Θανάσης Ασπρούλιας απαντούν εάν αρκεί μια εμφάνιση του Ολυμπιακού όπως αυτή με τη Νανσί, για νίκη στο ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό!

O Ολυμπιακός, στην πρώτη πειστική εμφάνισή του στην Ευρωλίγκα, πάτησε τη Νανσί, «έλιωσε» τον Μπατούμ και τώρα είναι έτοιμος για το ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό... Αρκεί μια εμφάνιση σαν αυτή στο ΣΕΦ κόντρα στους Γάλλους, για να περάσει από το ΟΑΚΑ νικηφόρα; Ιδού οι απαντήσεις τους...

ΘΑΝΑΣΗΣ ΑΣΠΡΟΥΛΙΑΣ

Το αρκετό είναι σχετικό...

 

Τα προηγούμενα χρόνια μία νίκη εναντίον της Νανσί ή επί οποιασδήποτε ομάδας παρόμοιου βεληνεκούς θα περνούσε στα ψιλά ως αυτονόητη. Φέτος όμως, τα πράγματα είναι διαφορετικά. Θα απαντήσω ευθύς αμέσως στο ερώτημα που τίθεται σχετικά με το κυριακάτικο ντέρμπι. Δεν έχω ιδέα αν η εμφάνιση του Ολυμπιακού κόντρα στους Γάλλους είναι αρκετή για να κερδίσει και στο ΟΑΚΑ, μπορώ ωστόσο να ισχυριστώ μετά βεβαιότητας ότι το ματς στο ΟΑΚΑ είναι τελείως διαφορετικό κεφάλαιο, γραμμένο σε άλλη σελίδα, με τελείως διαφορετικό τρόπο.

Θα είναι λάθος να συσχετίσουμε τα δύο ματς, διότι πολύ απλά δεν τα συνδέει απολύτως τίποτα.

Ξέρετε, εν τοιαύτη περιπτώσει, δεν έχει καμία θέση ούτε σε καφενειακή συζήτηση η αναγωγή των προβλέψεων στην απλή –μαθηματική– μέθοδο των τριών... Κι όχι γιατί ο Παναθηναϊκός δεν έχει αγωνιστεί με τη Νανσί για να βγάλουμε τα συμπεράσματά μας, αλλά γιατί είναι τόσο μεγάλη η διαφορά των μεγεθών. Το ελληνικό μπάσκετ βίωνε επί πολλά χρόνια μιαν άκρως τιμητική και θριαμβευτική πραγματικότητα: Ήταν (και ίσως να είναι) ελάχιστες οι ομάδες, τόσο που ακόμα και τα δάχτυλα μιας παλάμης να περισσεύουν, που εκφράζουν ισάξιο επίπεδο ποιότητας με τις ελληνικές. Ως εκ τούτου, κάθε αναμέτρηση πριν από ένα μεγάλο ντέρμπι για την Ευρωλίγκα ουσιαστικά αποτελούσε αγωγό μεταφοράς στις απαιτήσεις του αιώνιου αντιπάλου και ουδόλως κριτήριο για το αποτέλεσμα αυτού.

Από την αρχή της σεζόν, ο Ολυμπιακός είναι δεδομένο ότι στην κούρσα που κάνει (μέχρι στιγμής), δεν τρέχει να προλάβει τον Παναθηναϊκό αλλά τον εαυτό του... Εννοώ ότι για να αντιμετωπίσει τους Πράσινους, θα πρέπει να γνωρίζει άριστα ποια ακριβώς είναι η πραγματική ταυτότητά του.

Ενδεχομένως η αναμέτρηση με τη Νανσί μπορεί να εκληφθεί και ως μια καλύτερη γνωριμία του Ολυμπιακού με τον εαυτό του, αλλά θα μου επιτρέψετε να πω ότι επειδή οι Ερυθρόλευκοι έχοντας μπει σε περιπέτειες με τη μόλις μία νίκη που είχαν μέχρι χθες, νίκησαν τη Νανσί, δεν σημαίνει ότι έφτασαν και στο επιθυμητό επίπεδο. Απαιτείται διάρκεια και ικανότερο δείγμα. Η επικράτηση του Θρύλου κόντρα στον Μπατίμ και τους συμπαίκτες του έγινε σημαντική επειδή ουσιαστικά ήταν ένας τελικός για την ελληνική ομάδα κι όχι επειδή οι Γάλλοι αποτελούσαν μεγαθήριο.

Στα επιμέρους, ο Σπανούλης (κατ’ εμέ ο δεύτερος καλύτερος Ευρωπαίος σούτινγκ γκαρντ μετά τον Ναβάρο) ήταν εντυπωσιακός στο ΣΕΦ. Κοιτάξτε τώρα... Ο Ολυμπιακός νίκησε επειδή είχε τον κορυφαίο παίκτη του με 26 πόντους, δύο ρολίστες, τον Γλυνιαδάκη (10π.) και τον Πελεκάνο (11π.) να προσθέτουν 21 πόντους συνολικά και τον Παπαδόπουλο να αγγίζει το τριπλ νταμπλ σχεδόν από το πρώτο ημίχρονο. Για να συμβεί κάτι αντίστοιχο στο ΟΑΚΑ, θα πρέπει να είναι καταστροφική η άμυνα του Παναθηναϊκού.

Πολύ σωστά θα μου απαντήσετε ότι οι Ερυθρόλευκοι δε θα επιχειρήσουν να κερδίσουν το ματς στους 90 πόντους, αλλά στους 70. Πολύ σωστή προσέγγιση, με δαιδαλώδη όμως μονοπάτια ανάλυσης. Όπως για παράδειγμα, είναι ο Ολυμπιακός ψυχολογικά έτοιμος να εμφανίσει τόσο μεγάλη συγκέντρωση και να μην επηρεάζεται η άμυνά του από όσα συμβαίνουν στην επίθεση;

Τα μις ματς δεν τον ευνοούν κι αυτό είναι το μόνο σίγουρο. Με ποιον τρόπο θα επιλέξει να κρατήσει τον Παναθηναϊκό κάτω από τους 70 πόντους;

Και τέλος, επειδή γίνεται πολύς λόγος για τον Λάζαρο Παπαδόπουλο... Θα μου επιτρέψετε να πω ότι ήμουν (και είμαι) από τους ελάχιστους που πίστευαν ότι ο Ολυμπιακός έκανε θαυμάσια κίνηση με την απόκτηση του Λάζου, όταν πολλοί τη λοιδορούσαν ή χασκογελούσαν. Ο Λάζος είναι τεράστιο μέγεθος παίκτη, με ασύλληπτο ταλέντο και ικανότητα, δίνει επιπλέον διάσταση στο παιχνίδι της ομάδας του, κυρίως με την ποιότητά του να λειτουργεί ως σέντερ-πλέι μέικερ.

Απλά, θα ήθελα να σημειώσω ότι απέναντι στις σύνθετες άμυνες του Παναθηναϊκού και ειδικά απέναντι στη ζώνη, ο ρόλος του σέντερ ως πλέι μέικερ μειώνεται δραστικά. Οπότε ο Λάζος ίσως χρειαστεί να απειλήσει περισσότερο με τα hook και τις κινήσεις του παρά με τις πάσες του.

Τέλος, αν ρίξετε μια ματιά στα ματς απ του ντέρμπι, με εξαίρεση τον Σπανούλη και το πικ εν ρολ βεβαίως, ο Παναθηναϊκός σε ατομικό επίπεδο δεν θα χρειαστεί να ρισκάρει σε κάποιον άλλον με περισσότερο από έναν παίκτη, καθώς τα μαρκαρίσματα του βγαίνουν εξαιρετικά σε κάθε θέση ξεχωριστά.

Το ίδιο μπορεί να συμβαίνει και με τον Ολυμπιακό, αλλά εκεί έγκειται η διαφορά των δύο ομάδων σήμερα. Στο γεγονός ότι ο Παναθηναϊκός κερδίζει μέσα από τη λειτουργία του ως ομάδα, ενώ ο Ολυμπιακός δεν έχει βρει ακόμα τη χημεία για να ανταποκρίνεται και να κερδίζει ως σύνολο και στηρίζεται στο πρόσωπο... Και δεν νομίζω ότι αυτό είναι αρκετό για να κερδίσει στο ΟΑΚΑ.

ΣΠΥΡΟΣ ΚΑΒΑΛΙΕΡΑΤΟΣ

Στο ΟΑΚΑ χρειάζεται το 100% απ' όλους

Η Νανσί δεν μπορεί να συγκριθεί με τον Παναθηναϊκό, ούτε φυσικά ένα ματς στο ΣΕΦ με ένα στο ΟΑΚΑ.
Το παιχνίδι της Κυριακής είναι εντελώς διαφορετική ιστορία, με πολύ μεγαλύτερες δυσκολίες. Είναι σημαντικό, βέβαια, για τον Ολυμπιακό ότι νίκησε τη Νανσί και θα περάσει τρεις ήρεμες μέρες μέχρι να αγωνιστεί στο ΟΑΚΑ. Φαντάζεστε να είχαν χάσει οι Ερυθρόλευκοι από τη γαλλική ομάδα μέσα στο ΣΕΦ;
Το χειροκρότημα του κόσμου, η παρότρυνση για νίκη την Κυριακή θα δώσουν ψυχολογική ώθηση, θα επιτρέψουν την απερίσπαστη δουλειά για το πρώτο πραγματικά μεγάλο ματς της χρονιάς. Δίχως αυτό να συνδυάζεται με μεγάλα λόγια ή ενθουσιασμό, διότι όλοι αναγνωρίζουν τις δυσκολίες και φυσικά ξέρουν πως το παιχνίδι με τη Νανσί δεν έχει καμία σχέση με την αναμέτρηση με τον Παναθηναϊκό.
Άλλωστε ο Ολυμπιακός είχε κενά διαστήματα απέναντι στους Γάλλους. Είχε πολλά σημεία όπου έπαιξε δίχως μυαλό, δεν άντεξε στην πίεση της Νανσί, ενώ και στην άμυνα δεν μπόρεσε να αντιδράσει σωστά. Το μαρκάρισμα του Μπατούμ ήταν εξαιρετικό, αλλά ο Παναθηναϊκός δεν στηρίζεται σε έναν παίκτη. Είναι περισσότερο ομάδα, ξέρει να διαβάζει τις αδυναμίες του αντιπάλου, έχει τρόπους να κτυπήσει τον αντίπαλο εκεί που πονάει. Συν τοις άλλοις, ο Παναθηναϊκός θα πιέσει τον Ολυμπιακό στην περιφέρεια, θα επιχειρήσει να του χαλάσει το παιχνίδι, να μην μπορέσει να οργανωθεί σωστά στο 5 εναντίον 5. Οι Ερυθρόλευκοι έδωσαν 22 ασίστ, οι μισές εξ αυτών προήλθαν από τους ψηλούς, οι οποίοι είχαν χώρο και χρόνο να δράσουν. Ο Παναθηναϊκός θα επιδιώξει να καταστρέψει τη δημιουργία του Ολυμπιακού, η οποία προέρχεται σε σημαντικό βαθμό από τον Παπαδόπουλο στο λόου ποστ.
Οι Ερυθρόλευκοι έκαναν και 23 λάθη απέναντι στη Νανσί και το απόγευμα της Κυριακής θα έχουν να αντιμετωπίσουν πολύ πιο δυνατή άμυνα. Ο Σπανούλης μοιάζει αυτή τη στιγμή μόνος και έρημος, γιατί ο Λούκας δεν έχει προσαρμοστεί και ο Κατσίβελης συλλέγει εμπειρίες. Δεν είναι τυχαίο ότι ο αρχηγός του Ολυμπιακού είχε 9 λάθη σε ένα ματς όπου ήταν ο ηγέτης της ομάδας του. Αν μείνει δίχως βοήθεια την Κυριακή, η βραδιά θα είναι σαφώς δυσκολότερη.
Γι’ αυτό και στο ΟΑΚΑ χρειάζεται όλοι να δώσουν τον καλύτερό τους εαυτό. Ο Παπανικολάου και ο Πελεκάνος να συνδυάσουν πάλι την αμυντική τους προσήλωση με την επιθετική βοήθεια, ο Πρίντεζης να δώσει ενέργεια και να ευστοχήσει σε σουτ, ο Γλυνιαδάκης να ανταποκριθεί στο ρόλο του όταν ξαναπάρει την ευκαιρία, ο Παπαδόπουλος να σκοράρει στο ένας εναντίον ενός και να πασάρει όταν έρθει η παγίδα. Αλλά και να θυμηθεί ο Άντιτς πώς έπαιζε στο Ευρωμπάσκετ στη Λιθουανία, ο Χάινς πριν από το ματς με την Καντού, ο Γκετσεβίτσιους να βάλει όλα τα ελεύθερα σουτ, το ίδιο και ο Κέσελ. Ο Ολυμπιακός χρειάζεται το 100% από όλους τους παίκτες του στο ΟΑΚΑ, όχι από τους μισούς. Αν το πάρει, έχει ελπίδες. Αν όχι να νικήσει, να κρατήσει χαμηλά τη διαφορά. Δεν φτάνουν μόνο οι Έλληνες σε ένα παιχνίδι απέναντι στον Παναθηναϊκό. Πρέπει να βοηθήσουν και οι ξένοι, οι οποίοι απέναντι στη Νανσί ήταν κομπάρσοι (Χάινς, Λούκας, Γκετσεβίτσιους, Άντιτς) ή και θεατές (Κέσελ, Χάουαρντ).

 

Διάβασε όλα τα τελευταία νέα της αθλητικής επικαιρότητας. Μάθε για όλους τους live αγώνες σήμερα και δες τις αθλητικές μεταδόσεις της ημέρας και της εβδομάδας μέσα από το υπερπλήρες Πρόγραμμα TV του Gazzetta. Ακολούθησέ μας και στο Google News.

Ασπρούλιας - Καβαλιεράτος
Ασπρούλιας - Καβαλιεράτος

Εντελώς τυχαία η γνωριμία τους ξεκίνησε μέσα από τις διαχωριστικές γραμμές που τους επέβαλλαν το πράσινο και το κόκκινο χρώμα. Ο ένας ως αθλητής των τμημάτων του Παναθηναϊκού κι ο άλλος ως σούπερ σταρ της ερυθρόλευκης και ταπεινής Δραπετσώνας... Τους ένωναν οι διόπτρες που φορούσαν αμφότεροι, τους χωρίζουν πολλά και κυρίως το μείζον αναπάντητο ερώτημα: Ποια ήταν καλύτερη ομάδα, το παιδικό του Παναθηναϊκού, ή της Δραπετσώνας... Ο ένας ακόμα έχει να λέει για τη νίκη μέσα στον Τάφο του Ινδού και τις διαδοχικές 30άρες που σκόραρε με το αριστερό χέρι του... Ο άλλος, αντιπαραθέτει τις πολλαπλές συμμετοχές του Παναθηναϊκού σε τελικές φάσεις πανελληνίων πρωταθλημάτων Παίδων κι Εφήβων.

Εξυπηρετούν το μοντέλο μίας σχέσης την οποία αντιπροσωπεύει το "Μαζί δεν κάνουν και χώρια δεν μπορούν"... Ο ζερβοχέρης ξεκίνησε τη δημοσιογραφική καριέρα του, πολύ πριν τον ψηλό διοπτροφόρο, στο "ΦΙΛΑΘΛΟ", εκεί όπου βρήκε το λιμάνι του (δεν υπάρχουν ταμπού στις λέξεις παρακαλώ) ο Ασπρούλιας, μετά την αποχώρησή του από την Sport.gr ή αλλιώς Sportline. Εκεί όπου ο ζερβοχέρης συνάντησε και συνεργάστηκε με τον ψηλό μετά τον "ΦΙΛΑΘΛΟ". Καταλάβατε τίποτα; Αν όχι, μην ανησυχείτε. Ούτε ο Καβαλιεράτος κατάλαβε πως το έκανε... Η συνύπαρξη συνεχίστηκε στο GOAL (σαν είπαμε μαζί δεν κάνουν και χώρια δεν μπορούν) κι αφού ήρθε το πλήρωμα του χρόνου για την αποχώρηση του ...ζερβού με προορισμό την Sportday, αποφάσισαν και ίδρυσαν από κοινού το Superbasket.gr. Στο μεταξύ, ο Καβαλιεράτος ενστερνιζόμενος την άποψη που αναφέρει ότι "Οταν δεν μπορείς να νικήσεις τον εχθρό σου, κάντον φίλο σου" μετά την απώλεια της ανόδου του Εθνικού από την ΑΕΚΤ στο ιστορικό παιχνίδι του Παπαστράτειου διήγαγε κοινή αθλητική πορεία στην ομάδα του Εθνικού, όπου ο Ασπρούλιας έκατσε πάνω στα εκατομμύρια του συμβολαίου των Πειραιωτών, με αποτέλεσμα η άνοδος στην Γ'Εθνική να μην περάσει ούτε έξω από το Παπαστράτειο.

Στις απόψεις τους, στην κοσμοθεωρία, την αντιμετώπιση των πραγμάτων, τους χωρίζουν πολλά. Τα περισσότερα... Τους ενώνουν όμως ακόμα περισσότερα και ίσως πιο σημαντικά... Το έτος γέννησης (74άρηδες και οι δύο), η απύθμενη αγάπη για το μπάσκετ, η αιώνια (παρά τις διαφορές) φιλία και κυρίως ο σεβασμός του ενός για τον άλλον. Ηρθε η ώρα να κονταροχτυπηθούν! Εκκινώντας, ο μεν Καβαλιεράτος από τη θέση του ως εις εκ των κορυφαίων (αν όχι ο κορυφαίος) ρεπόρτερ Ολυμπιακού, ο δε Ασπρούλιας ως ένας άνθρωπος που ζει (σ)τον Παναθηναϊκό από μικρό παιδί. Σε αυτή τη γωνιά, δε θα κάνουν τίποτα περισσότερο από αυτό που συμβαίνει όταν πίνουν τον καφέ τους: Θα διαφωνούν... Ως συνήθως! Με φόντο τους δύο αιώνιους, αλλά με βάση και αφετηρία την αρχή της αξιοπρέπειας, όπως και οι δύο την ορίζουν. Οχι μιλώντας, αλλά γράφοντας... Και βάζοντας στο παιχνίδι όλους εσάς!