Γελάνε και τα τσιμέντα!

Κι όταν τελείωσε λοιπόν το ραντεβού των υπουργών, που έγινε στη Βουλή μάλιστα, προσδίδοντας μεγαλύτερο κύρος στη μάζωξή τους, επανέλαβαν τα γνωστά και τα τετριμμένα, αποδεικνύοντας ακόμα και στους πλέον αδαείς γιατί αυτή η χώρα βουλιάζει από τη μία μέρα στην άλλη.

Μας ενημέρωσαν λοιπόν ότι περιμένουν από την ΕΠΟ να αλλάξει το πειθαρχικό της δίκαιο στη Γενική Συνέλευση της 3ης Ιουνίου, κάτι που ξέραμε έτσι και αλλιώς από τη δευτεριάτικη συνάντηση του Νικητιάδη με τον Σοφοκλή Πιλάβιο. Ό,τι συζήτησαν και τότε, το ξανάπαν και σήμερα...

Μας ανακοίνωσαν επίσης ότι πρέπει να εγγυηθεί η αστυνομία την ομαλή διεξαγωγή των αγώνων, κάτι που ισχύει εδώ και χρόνια και φυσικά δεν αποτελεί νεωτερισμό. Μας είπαν επίσης ότι εάν γίνουν επεισόδια, τότε ο διαιτητής πρέπει να διακόψει το παιχνίδι, μια εξουσία που την έχουν επίσης εδώ και χρόνια οι ρέφερι βάσει κανονισμού...

Τη... βόμβα την πέταξε ο Γερουλάνος, ζητώντας να εναρμονιστούμε με την UΕFΑ. Μα κύριε υπουργέ Πολιτισμού, που έχετε στην αρμοδιότητά σας και τον αθλητισμό, δεν γνωρίζετε ότι είμαστε εναρμονισμένοι με την UΕFΑ; Εάν δεν ήμασταν, απλώς θα μας είχε αποκλείσει η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου και θα παίζαμε μπάλα μόνοι μας, άρα ούτε και αυτό ισχύει.

Τι ισχύει τελικά; Μα το απόλυτο «τίποτα» μιας κυβέρνησης που ούτε τη βούληση έχει ούτε τη γνώση να δώσει λύσεις για το ελληνικό ποδόσφαιρο και διοργάνωσε μια σύσκεψη, προφανώς για λόγους εντυπωσιασμού και με την ελπίδα ότι το «αυστηρό» μήνυμα θα το λάβουν όλοι οι αποδέκτες!

Ωστόσο η πολιτική ηγεσία μιας χώρας δεν εκλέγεται για να στέλνει μηνύματα, αλλά για να παίρνει αποφάσεις και να δίνει λύσεις. Και το γεγονός ότι ο υπουργός Πολιτισμού Παύλος Γερουλάνος κατά τη συνάντησή του με τους δημοσιογράφους είπε ότι «μοναδικό όπλο που έχουμε στα χέρια μας είναι η αναβολή των αγώνων», υπογραμμίζει με εμφανή τρόπο την ανεπάρκεια όσων αποφασίζουν για τις τύχες της χώρας... Θα με ρωτήσετε, τώρα το κατάλαβα; Όχι, απλώς το επιβεβαίωσα για μία ακόμη φορά!