Χάθηκε η έννοια της ομάδας

Ο Βασίλης Βλαχόπουλος διαπιστώνει ότι η υπόθεση του Ράφικ Τζιμπούρ έχει αποκτήσει διαστάσεις σαπουνόπερας της δεκαετίας του ’90 και αναρωτιέται αν πρέπει ή όχι να πέσουν τίτλοι τέλους.

Χάθηκε η έννοια της ομάδας

Η διαδικασία συγκρότησης μιας ομάδας είναι πιο σύνθετη σε σχέση με αυτή που φαντάζεται ένας απλός φίλαθλος. Διότι, στα κριτήρια δεν εντάσσεται μόνο η αγωνιστική ικανότητα ενός αθλητή, αλλά οι συνήθειες του και κυρίως ο χαρακτήρας του. Τον περασμένο Σεπτέμβρη, όταν ο Άρης αποφάσισε να μετουσιώσει το φλερτ με τον Ράφικ Τζιμπούρ «αγόρασε» έναν ποδοσφαιριστή ο οποίος κατά καιρούς έχει αποδείξει ότι είναι μια… βραδυφλεγής βόμβα.

Ο Αλγερινός πάτησε πάνω σε ροδοπέταλα, συνάντησε συγκαταβατικές συμπεριφορές και διαπίστωσε την ύπαρξη μιας ομάδας ανθρώπων οι οποίοι είχαν προαποφασίσει να θυσιάσουν ακόμη και τα ιδανικά τους με απώτερο σκοπό να τον κάνουν να νιώσει άνετα.

Δίχως δεύτερη σκέψη, ο Τζιμπούρ χρίστηκε ο ηγέτης αυτής της ομάδας, ταυτόχρονα παραμερίστηκαν οι αδιαμφισβήτητες ιδιορρυθμίες του και αυτή η τακτική χαράκτηκε κατόπιν ώριμης σκέψης με γνώμονα τη δημιουργία υγιών βάσεων (;).

Προσέξτε, δεν αμφισβητείται το μέγεθος της προσωπικότητας του Τζιμπούρ, αλλά στο τελευταίο διάστημα διαπιστώνεται ότι το πρόσωπο έχει υπερβεί την έννοια της ομάδας. Είναι προφανές – αλλά δεν μπορεί να αποδειχθεί όσο υπάρχει η ασπίδα προστασίας από την ΠΑΕ Άρης – ότι ο Αλγερινός απέχει από τις δραστηριότητες της λόγω των όσων συνέβησαν μετά τον αγώνα με τον Αιγινιακό.

Ο Τζιμπούρ επέλεξε τη συγκεκριμένη τακτική και παράλληλα απαίτησε να συναντηθεί με τον Θόδωρο Καρυπίδη. Αν η κάκωση στο γόνατο αποτελεί πρόσχημα απουσίας γνωρίζει ο ίδιος και ο επίσημος Άρης, αλλά πρέπει να σημειωθεί ότι σε κανένα δελτίο Τύπου της ΠΑΕ – στο μεσοδιάστημα – δεν αναφέρθηκε ότι ο παίκτης ακολουθεί πρόγραμμα θεραπείας.

Απουσίασε επίσης από τον πρόσφατο δείπνο του ποδοσφαιρικού τμήματος, επί τούτου όμως κανείς μπορεί να ισχυριστεί την κάκωση στο γόνατο. Ηταν η μοναδική φορά όπου δεν παρατηρήθηκε «επιχείρηση» προστασίας του παίκτη.

Είναι οφθαλμοφανές ότι ο Άρης λειτούργησε περισσότερο σαν τον πατέρα που προσπαθεί να καλύψει τα λάθη του γιου του, μετατρέποντας μια επαγγελματική σχέση σε πατρική. Επέλεξε να (του) χορηγήσει επιπλέον χρόνο με την ελπίδα αναστροφής του κακού κλίματος που υφίσταται, έχοντας διακρίνει (ενδεχομένως) ότι ο ποδοσφαιριστής θέλει να αποχωρήσει.

Στην πραγματικότητα όμως, το ζήτημα του Τζιμπούρ «σέρνεται» εδώ και τουλάχιστον δέκα ημέρες και ο τρόπος διαχείρισής του από τους ανθρώπους του Άρη δημιουργεί εσωτερικές ανισορροπίες οι οποίες συνήθως προκαλούν καταστροφικές συνέπειες στην ομάδα. Γι’ αυτόν τον λόγο, η συνάντηση με τον Θόδωρο Καρυπίδη θα έπρεπε να είχε γίνει… χθες.

Είναι κατανοητός – και ως ένα βαθμό δεκτός – ο ξεχωριστός τρόπος μεταχείρισης του αθλητή, κάποια στιγμή όμως θα πρέπει να αντιληφθούν άπαντες το μέγεθος του ρίσκο που έχουν αναλάβει λόγω της ιδιαίτερης διαχείρισης αυτής της υπόθεσης. Οι αθλητές λατρεύουν τις συγκρίσεις περισσότερο και από το δικό μας συνάφι. Να είστε σίγουροι λοιπόν ότι αυτή η υπόθεση απασχολεί και αυτούς.