Η Καρολίνα Κλουφτ
25/05/2022
ΣΤΙΒΟΣ

Καρολίνα Κλουφτ: Όλα για το παιχνίδι!

Ενσάρκωσε και έδειξε τον απαιτούμενο σεβασμό και τη σωστή συμπεριφορά απέναντι στο παιχνίδι: Κυρίες και κύριοι, η Καρολίνα Κλουφτ!

Η φράση μας έρχεται από τις ΗΠΑ και αφορά το μπάσκετ. Μεγάλη αλήθεια, μεγάλη σοφία, κανόνας ζωής για όσους θέλουν να ασχοληθούν σοβαρά με τον αθλητισμό.

Η προφορά είναι κάπως βαριά, με ένα ελαφρύ «γρατζούνισμα» στη φωνή και το ύφος απόλυτο, το σωστό δηλαδή στην προκειμένη περίπτωση. Κανείς δεν μπορεί να ξεπεράσει το παιχνίδι και κανείς δεν πρέπει να το σκέφτεται καν.

Δυστυχώς, στον επαγγελματικό αθλητισμό η ψευδαίσθηση της ατομικής υπεροχής υπερτερεί. Παίκτες, προπονητές, φίλαθλοι, ιδιοκτήτες, θεωρούν ότι αυτοί ορίζουν το παιχνίδι και όχι το παιχνίδι αυτούς.

Πάμε, όμως, στο δεύτερο μάθημα ξένων γλωσσών. Από η φράση θα περάσουμε στη λέξη. Jantelag. Τι σημαίνει;

Η προέλευση της είναι σουηδική και το νόημα της περίπου αυτό: Ό,τι κι αν κάνεις, μην πιστέψεις ποτέ ότι είσαι καλύτερος από οποιονδήποτε.

Το μεγαλείο του παιχνιδιού συναντά τον σωστό παίκτη, η αγγλική γλώσσα τη σουηδική και όλα μαζί το αρχαιοελληνικό «Ευ αγωνίζεσθαι».

Ε, κι αφού κάναμε έναν ξεχωριστό, σύντομο, διάλογο, ας έρθουμε και στο πρόσωπο που ενσάρκωσε όλα τα προηγούμενα, που έδειξε τον απαιτούμενο σεβασμό και τη σωστή συμπεριφορά απέναντι στο παιχνίδι: Κυρίες και κύριοι, η Καρολίνα Κλουφτ!

image

Το χειμωνιάτικο φως δεν σβήνει

Για να καταλάβεις έναν άνθρωπο δες τα έργα του. Για να μάθεις το «γιατί» της επιτυχίας του άκου τα λόγια του. Και να τα κρίσιμα, τα καθοριστικά, λόγια της Κλουφτ: «Δεν το κάνω αυτό για να κερδίσω χρυσά μετάλλια, να βγάλω χρήματα, να γίνω σταρ. Το κάνω γιατί είναι διασκεδαστικό. Μάλιστα, είναι μικρό κομμάτι της ζωής μου. Εάν δεν επιτύχω δεν θα έρθει το τέλος του κόσμου».

Δεν έχει σημασία ο χρόνος που ειπώθηκαν, αλλά πώς ειπώθηκαν. Δεν έχει σημασία η προκατάληψη και η ειρωνεία του επιπόλαιου αναγνώστη, αλλά η απλότητα και η ουσία των όσων είπε η Σουηδή.

H Καρολίνα Κλουφτ

Τα λόγια αυτά αντανακλούν την ανωτερότητα του πνεύματος, την ικανότητα του να υποτάσσει την ύλη, αποτυπώνουν την καθαρότητα της εσωτερικής εικόνας που κατοικεί στον άνθρωπο, εν προκειμένω στην Κλουφτ.

Δεν μπορεί, η αρχέγονη και επιβλητική παρουσία των Στρίντμπεργκ, Μπέργκμαν κάπου έχει βρει χώρο στο μυαλό και την ψυχή της. Η συμπεριφορά και ο τρόπος δράσης της «Κάρο» μοιάζουν με το χειμωνιάτικο φως, τότε και τώρα.

Ναι, μπορεί να μην αγωνίζεται πια, αλλά τα έργα και τα λόγια της την ακολουθούν. Η Κλουφτ ήταν φυσικό ταλέντο και μπροστά σε αυτή τη γενναιοδωρία δεν υπήρξε ποτέ αχάριστη.

image

Ήταν συνέχεια έξω και έπαιζε

Η Κλουφτ δεν θα μπορούσε να προσπεράσει τη γονική -αθλητική- κληρονομιά. Ο πατέρας της, ο Τζόνι Κλουφτ, ήταν επαγγελματίας ποδοσφαιριστής (αγωνίστηκε στην Έστερ) και η μητέρα της, η Ίνγκαλιλ Κλουφτ, σημαντική αθλήτρια στο άλμα εις μήκος.

Τα παιδικά της χρόνια (ειδυλλιακά) τα πέρασε, μαζί με τις τρεις αδερφές της, σε ένα απομακρυσμένο χωριό της Σουηδίας. Κανένα κορίτσι δεν μπορούσε να μείνει ήσυχο. Η διαρκής κίνηση ήταν κοινό χαρακτηριστικό. Η Καρολίνα ήταν συνέχεια έξω.

Σκαρφάλωνε σε δέντρα, επιδιδόταν σε «νερομαχίες» με τις αδερφές της και έπαιζε ποδόσφαιρο. Επειδή, όμως, η ενέργεια ήταν αστείρευτη, υπήρχαν κι άλλα παιχνίδια. Για παράδειγμα, στην αμμουδερή ακτή λίμνης έκανε άλμα εις μήκος.

Χρησιμοποιούσε κοντάρια μπαμπού και στρώματα από το σπίτι για να ασκηθεί στο άλμα εις ύψος. Το βουκολικό, και γενναιόδωρο με τον τρόπο του, σκηνικό θα τελειώσει όταν θα γίνει 12 ετών. Τότε, η οικογένεια της θα μετακομίσει στην πόλη “Vaxjo”.

Εκεί θα τη βρει η μοναξιά και ο σχολικός εκφοβισμός! Υπάρχει φωτογραφία της από εκείνη την εποχή που τη δείχνει αδύνατη, με εκτός μόδας ρούχα και μεγάλα, πλαστικά, γυαλιά. Ήταν, σίγουρα, ένα αδέξιο παιδί.

Η ίδια έχει πει: «Ήμουν ντροπαλή. Δεν είχα καθόλου αυτοπεποίθηση. Τα ρούχα έκρυβαν τους λεπτούς καρπούς μου. Θυμάμαι τα αγόρια να με σπρώχνουν και ήταν κάτι που ζόριζε, με στεναχωρούσε. Για έξι μήνες δεν ήθελα να πάω στο σχολείο. Τα σπορ, όμως, έγιναν η εκδίκηση μου. Επειδή τους κέρδιζα (σ.σ τα αγόρια) στο άλμα εις ύψος, σταμάτησα να ανησυχώ για τον σωματότυπο μου. Όλο αυτό ήταν ένα καλό μάθημα για μένα».

image

«Αυτό είναι τα σπορ για μένα, χαρά»

Και μετά ήρθε το έπταθλο! Και μετά τη βρήκε το έπταθλο. Έπταθλο, έπταθλο, έπταθλο

Η επανάληψη, η εμμονική αναπαραγωγή της λέξης γίνεται για να τονίσει την αξία του αγωνίσματος, για να μην ξεχαστεί και για να καταλάβει ο αναγνώστης πόσο δύσκολο είναι. Ε, όταν η Καρολίνα Κλουφτ έχει διαπρέψει σε αυτό, τότε σίγουρα την τοποθετείς στην ελίτ του στίβου, του αθλητισμού γενικότερα.

Το αγώνισμα του επτάθλου είναι το πιο δύσκολο για τις γυναίκες στον στίβο. Οι πνευματικές και σωματικές απαιτήσεις είναι τεράστιες και η πίεση που ασκείται στις αθλήτριες δύσκολα διαχειρίσιμη. Χρειάζεται ιδιαίτερο ταλέντο για να ανταποκριθεί ικανοποιητικά ο αθλητής/αθλήτρια.

Σύμφωνα με τους ειδικούς, το σώμα πρέπει να κάνει διαρκώς υπερβάσεις! Πνευματικά ζητείται ιδιαίτερη ανθεκτικότητα, μια και σε σύντομο διάστημα πρέπει να ανταπεξέλθεις στο υψηλότερο επίπεδο. Η Μέρι Πίτερς, πρώην αθλήτρια πεντάθλου, μιλώντας, στο παρελθόν, για την αγωνία και το άγχος του επτάθλου αναφέρει: «Ήμουν ξαπλωμένη στο κρεβάτι, στο ολυμπιακό χωριό, πριν τα 800μ. Αναρωτιόμουν πώς θα ανέβαζα ξανά την αδρεναλίνη μου. Όλα ήταν στην κόψη του ξυραφιού. Όταν βρέθηκαν στις θέσεις εκκίνησης είχα δάκρυα στα μάτια». Όλα αυτά πριν 50 χρόνια, στους Ολυμπιακούς του Μονάχου.

Και έρχεται η Κλουφτ και διαλύει τη ζόρικη εικόνα, επιβάλλει την εξαίρεση (της). Για τη Σουηδή, όλο αυτό ήταν σαν μια βόλτα στο πάρκο! Ο δημοσιογράφος Ματς Βένερχολμ, που την ξέρει καλά, είχε πει γι’ αυτήν όσο ήταν ακόμη ενεργή: «Μερικές φορές αμφιβάλλω γι’ αυτήν, δεν μπορώ να πιστέψω πόσο χαλαρή είναι. Όταν, όμως, εμφανίζεται στον στίβο γίνεται μηχανή επιτυχίας! Θέλει απλά να διαγωνιστεί».

Η ίδια είχε αποκαλύψει τον λόγο που πάντα θριάμβευε υπό πίεση. Δεν ήταν κάτι ιδιαίτερο και πολύπλοκο, όχι, ήταν κάτι πολύ απλό, κάτι που μας πάει στην παιδική της ηλικία.

«Είναι σαν να είμαι συνέχεια παιδί. Όταν βρίσκομαι στο στάδιο νιώθω πως είμαι 12 χρόνων και μόλις ξεκινάω στον στίβο. Βλέπω τον εαυτό μου να χαμογελάει, να διασκεδάζει, να παίζει, να είμαι με τους φίλους μου. Αυτό είναι τα σπορ για μένα, χαρά. Μου αρέσει να προπονούμαι και να δοκιμάζω τα όρια του κορμιού και του μυαλού μου».

image

«Το ανθρώπινο πρόσωπο του σύγχρονου στίβου»

Η αντίληψη της για τον αθλητισμό βοήθησε την ίδια αλλά και τον στίβο. Ο τρόπος που αντιμετώπισε τις αγωνιστικές προκλήσεις την ώθησε σε μεγάλες επιδόσεις. Ξεπέρασε τους εφτά χιλιάδες βαθμούς στο έπταθλο το 2003, μόλις η τρίτη που κατάφερνε τότε κάτι τέτοιο.

Οι διακρίσεις σωρεύτηκαν γρήγορα, οι γραμμές της επιτυχίες πύκνωσαν άμεσα. Το διάστημα 2002-2007 έμεινε αήττητη σε 22 αγώνες επτάθλου, πεντάθλου! Σε αυτό το χρονικό πλαίσιο ήρθαν μετάλλια σε κάθε διοργάνωση: Ολυμπιακοί Αγώνες, Παγκόσμια, Πανευρωπαϊκά πρωταθλήματα!

Όλα αυτά, όμως, την άγγιζαν όσο και το γλυκό αεράκι του καλοκαιριού. Την ευχαριστούσαν και περνούσαν αμέσως. Αυτά που πήρε είναι ελάχιστα μπροστά στα όσα έδωσε στον στίβο. Η αληθινή αίσθηση απόλαυσης που πρόσφερε η Κλουφτ είναι ανεκτίμητη. Με την εξωτερίκευση των συναισθημάτων της, κατάφερε να πάει το άθλημα κοντά στο πεδίο της θεατρικότητας, κατάφερε να κρατήσει ζωντανή την αθωότητα του! Και μάλιστα σε μια εποχή που το ντόπινγκ «χτυπούσε» ανελέητα τον στίβο.

Ο ολυμπιονίκης Στιβ Κραμ είχε χαρακτηρίσει την Κλουφτ ως «το ανθρώπινο πρόσωπο του σύγχρονου στίβου». Το εκτόπισμα και η επιρροή της στο σπορ δεν σταματά εδώ. Η ανήσυχη φύση και η διαρκής αναζήτηση προκλήσεων την έσπρωξαν στο έπταθλο. Αυτό εξηγεί πολλά για το άθλημα και το γιατί κάποιος επιλέγει ένα τόσο απαιτητικό πεδίο.

Η Κλουφτ είναι λογική, ακομπλεξάριστη και βολική. Θα κάνει ό,τι χρειαστεί για να προωθήσει τη δουλειά της και όσο αγωνιζόταν δεν σταματούσε να προπονείται. Ο συναισθηματικός της κόσμος δεν περιορίζεται στις εύκολες χαρές και τις λύπες της στιγμής.

Το φιλανθρωπικό της πρόσωπο είναι γνωστό και καλά κρυμμένο. Για χρόνια βοηθούσε άπορα παιδιά στην Κένυα και όσο είχε συμβόλαιο με τη «Reebok» ρωτούσε συνέχεια για τις συνθήκες εργασίας στα εργοστάσια της.

Φοβόταν, έτρεμε, το ενδεχόμενο να κατηγορηθεί για ντόπινγκ. Εάν της συνέβαινε κάτι τέτοιο θα αναγκαζόταν να εγκαταλείψει τους πάντες και τα πάντα! Δεν θα άντεχε την ντροπή. Αυτό που πάντα ήθελε -και προφανώς ακόμη θέλει- ήταν μια φυσιολογική ζωή και στην περίπτωση της η «μετάφραση» του φυσιολογική είναι απλή: να κάνει αυτό που θέλει και να είναι με την οικογένεια της. Κρατήστε το καλά αυτό και συνειδητοποιήστε ότι η Κλουφτ δεν ήταν ποτέ καλύτερη από κανέναν!

Μην παρασύρεστε από επιδόσεις, αριθμούς, μετάλλια, καταγραφή προσπαθειών… Για την Κλουφτ το μόνο που είχε σημασία ήταν το παιχνίδι, τίποτε άλλο. Στο παιχνίδι είναι όλοι ίσοι, απλώς αυτή ήταν λίγο… διαφορετική. Όταν τα πράγματα «σοβάρευαν» και κρίνονταν τίτλοι κι άλλα… σημαντικά, το παιχνίδι έμενε στο κέντρο του ενδιαφέροντος της.

Η επιτυχία, η αποτυχία, η αποθέωση, η σιωπή, η ανταμοιβή, όλα έμεναν στον κύκλο του παιχνιδιού και η Κλουφτ δεν βγήκε ποτέ απ’ αυτόν.

Πηγή
-«Sweet Carolina» [theguardian]

@Photo credits: INTIME, Getty Images/Ideal Image, Associated Press

Ακολούθησε το GWomen στο instagram

Στείλε μας νέα, ιδέες, προτάσεις, απορίες για τον γυναικείο αθλητισμό στο [email protected]