Λούσι Μπρονζ: Όταν ο αυτισμός και ο αθλητισμός συμπορεύονται
Η Λούσι Μπρονζ είναι μία από τις κορυφαίες ποδοσφαιρίστριες του κόσμου. Στα 33 χρόνια της, έχει κατακτήσει 23 τρόπαια, ανάμεσα στα οποία 5 Champions League και ένα EURO. Ο δρόμος για την επιτυχία, όμως, δεν ήταν στρωμένος με ροδοπέταλα.
Η Λούσι απέδειξε πως δεν είναι μόνο γεννημένη νικήτρια, αλλά και μία γενναία γυναίκα, που δεν φοβάται να μιλήσει για όλα όσα οι άνθρωποι δεν τολμούν να ξεστομίσουν σε έναν κόσμο γεμάτο ταμπού και προκαλύψεις.
Πόσο δύσκολο είναι άραγε, σε έναν ανδροκρατούμενο κόσμο όπως αυτός του ποδοσφαίρου, να βρεις τη δύναμη και να πεις ότι είσαι αυτιστική; Σε συνέντευξή της στο «BBC», αποκάλυψε ότι έχει ΔΕΠΥ (Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας). Η διάγνωση ήρθε πρόσφατα και η ίδια μοιράστηκε την προσωπική της εμπειρία για πρώτη φορά, κατά τη διάρκεια της Εβδομάδας Γιορτής Νευροδιαφορετικότητας. Όπως εξήγησε, δεν την αιφνιδίασε η διάγνωση, καθώς από μικρή «έβλεπε τα πράγματα με διαφορετικό τρόπο από τους άλλους».
Η εμμονή που την έφερε στην κορυφή
Η ιστορία της Λούσι είναι ένα από τα πιο συγκινητικά παραδείγματα επιμονής και δύναμης στον αθλητισμό. Από μικρή, ένιωθε διαφορετική χωρίς να μπορεί να εξηγήσει το γιατί. Η διάγνωση της δυσλεξίας και οι δυσκολίες στον ύπνο ήταν μόνο η αρχή. Όμως, το πραγματικό «ξύπνημα» ήρθε όταν κλήθηκε στην εθνική Αγγλίας και η συμπαίκτριά της, Κέισι Στόνι, την ρώτησε γιατί δεν την κοιτάει ποτέ στα μάτια όταν μιλούν. Η απάντησή της τότε ήταν αφοπλιστική: «Δεν είναι εσύ, είναι δικό μου το πρόβλημα».
Αν και η διαγνώστηκε με αυτισμό το 2021, η είδηση δεν την ξάφνιασε ιδιαίτερα. «Ήταν κάτι που πάντα ήξερα, με κάποιον τρόπο», αναφέρει η ίδια. Από μικρή, η μητέρα της είχε παρατηρήσει διάφορα χαρακτηριστικά της και είχε αναφερθεί σε αυτά, κάτι που προετοίμασε τη Λούσι για την μετέπειτα διάγνωση.
Στο σχολείο, οι πρώτες ενδείξεις φάνηκαν μέσω των δυσκολιών στην ανάγνωση και στη γραφή. Διαγνώστηκε με δυσλεξία. Ωστόσο, μια από τις μεγαλύτερες προκλήσεις που αντιμετώπιζε από μικρή ηλικία ήταν η αϋπνία. Ένας ειδικός στον ύπνο της είχε προτείνει να κρατάει ημερολόγιο πριν κοιμηθεί, αλλά, όπως λέει η ίδια, «κατέληγα να γράφω ολόκληρο βιβλίο. Ο εγκέφαλός μου λειτουργεί με 100 χλμ/ώρα, ακόμα κι όταν ξαπλώνω στο κρεβάτι».
Η Λούσι πάντα δυσκολευόταν να διατηρεί βλεμματική επαφή στις συζητήσεις, ενώ είχε τη συνήθεια να αγγίζει τα μαλλιά της κατά τη διάρκεια των αγώνων. «Οι άνθρωποι νομίζουν ότι πάντα 'παίζω' με τα μαλλιά μου, αλλά στην πραγματικότητα, είναι ο τρόπος μου να ηρεμώ χωρίς να το συνειδητοποιώ», εξηγεί η ίδια.
Αυτό αποτέλεσε την αφετηρία για να κατανοήσει τη διαφορετικότητα της. Δεν είχε μόνο δυσλεξία, επίσης βίωνε και τις ιδιαιτερότητες του αυτισμού της. Αισθανόταν ότι πάντα προσπαθούσε να προσαρμοστεί σε έναν κόσμο που δεν καταλάβαινε πλήρως.
Παρά τις δυσκολίες, δεν τα παράτησε ποτέ. Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο στα 16 της. Δεν λύγισε στους τραυματισμούς και πρωταγωνίστησε σε μεγάλες ομάδες. Από τη Σάντερλαντ στην Εβερτον, στη Λίβερπουλ, στη Μάντσεστερ Σίτι, στην Λυών, στην Μπαρτσελόνα και πλέον στην Τσέλσι. Έμαθε ξένες γλώσσες, προσαρμόστηκε σε νέες κουλτούρες και ποτέ δεν έχασε το πάθος της για το παιχνίδι.
Το καταφύγιο της
Για τη Λούσι, το ποδόσφαιρο δεν είναι απλά πάθος, αλλά εμμονή. Η υπερβολική εστίαση στο παιχνίδι, ένα χαρακτηριστικό της ιδιοσυγκρασίας της, ήταν αυτό που την βοήθησε να ξεπεράσει τις προκλήσεις. «Ο τρόπος που επεξεργάζομαι τα πράγματα, είναι το να είμαι υπερβολικά συγκεντρωμένη. Οι άνθρωποι πάντα λένε, 'Ω, είσαι τόσο παθιασμένη με το ποδόσφαιρο'» αναφέρει η ίδια. Όμως στην πραγματικότητα, το ποδόσφαιρο έγινε το όχημα για να εκφράσει τις δυνάμεις της, να ξεπεράσει τα προσωπικά εμπόδια και να φτάσει στην κορυφή του ποδοσφαίρου γυναικών.
Πλέον, μιλά ανοιχτά για τον αυτισμό της και για τις δυσκολίες που έχει αντιμετωπίσει. Δεν φοβάται να δείξει την αλήθεια πίσω από την εικόνα του επαγγελματία αθλητή. Η διάγνωση του αυτισμού δεν την καθόρισε, αντίθετα, της έδειξε πώς να χρησιμοποιήσει τις ιδιαιτερότητές της ως πλεονέκτημα. Έχει γίνει πρέσβειρα για την Εθνική Εταιρεία Αυτιστικών Ατόμων, βοηθώντας να «ευαισθητοποιηθεί το κοινό» και να «εξαλειφθεί το στίγμα» γύρω από τον αυτισμό.
Ακολούθησε το GWomen στο instagram
Στείλε μας νέα, ιδέες, προτάσεις, απορίες για τον γυναικείο αθλητισμό στο [email protected]