Ζοσέ, η Τσέλσι άλλαξε...

Ζοσέ, η Τσέλσι άλλαξε...

To Face Control... προετοιμάζει τον Ζοσέ Μουρίνιο για όσα θα συναντήσει στην επιστροφή του στο «Στάμφορντ Μπριτζ», όπου θα βρεθεί ως κόουτς της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ...

Επιμέλεια:

Πέρασε σχεδόν ένας χρόνος από τότε που την άφησε για δεύτερη φορά.

Η δεύτερη θητεία του «special one» στον πάγκο της Τσέλσι συνδυάστηκε με την άμεση επιστροφή στην κορυφή της Πρέμιερ Λιγκ, αλλά και με μια από τις χειρότερες σεζόν στην ιστορία της ομάδας, αφού οι «μπλε», πέρυσι, κινδύνευσαν με περιπέτειες υποβιβασμού μέχρι τον Δεκέμβρη και τελικά δεν πρόλαβαν μέχρι το καλοκαίρι να βρεθούν στις θέσεις που οδηγούσαν στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις της φετινής αγωνιστικής περιόδου.

Ο Μουρίνιο έμεινε μακριά από τους πάγκους για ένα εξάμηνο και επέστρεψε το φετινό καλοκαίρι, αναλαμβάνοντας την ομάδα που πάντοτε ήθελε. Που είχε βάλει στόχο στην καριέρα του και είχε βάλει το ... κουτάκι στην to-do-list της παρουσίας του στα γήπεδα.

Η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ τον περίμενε ως διάδοχο του Σερ Άλεξ Φέργκιουσον, αλλά η συνεργασία τους άργησε τρία χρόνια.

Τώρα που συνέβη, ο Μουρίνιο καλείται ν' αντιμετωπίσει την άλλοτε αγαπημένη του, Τσέλσι, ως «εχθρός» και το Gazzetta Weekend Journal τον προετοιμάζει για όσα άλλαξαν στο «Στάμφορντ Μπριτζ».

Ο Πορτογάλος, λοιπόν, θ' αντικρίσει στο προηγούμενο «σπίτι» του:

Έναν προπονητή που τον «σβήνει» από το μυαλό των οπαδών

Ο κόσμος της Τσέλσι έχει συμπαθήσει τρομερά τον Αντόνιο Κόντε. Ο Ιταλός κόουτς με έντονο, μεσογειακό ταπεραμέντο, τρέλα που σε κάνει να τον λατρέψεις και έχει κάνει ήδη γκελ στον κόσμο, αλλά και σεμνότητα όταν χρειάζεται να μιλήσει για την ομάδα τόσο στις καλές μέρες όσο και στις δυσκολίες, φαίνεται να «σβήνει» σιγά – σιγά το όνομα του Ζοσέ Μουρίνιο από τη μνήμη των οπαδών. Ουδείς ξεχνάει τον «special one» και τις επιτυχίες που συνδυάζουν τ' όνομά του μ' εκείνο της ομάδας, άπαντες στάθηκαν στο πλευρό του μέχρι τέλους την περσινή αγωνιστική περίοδο, όμως, ο Κόντε είναι... άλλο φρούτο και μέχρι στιγμής «κερδίζει» τους φίλους της Τσέλσι. Ακόμα και τη στιγμή που ήρθε σε κόντρα με τον Ντιέγκο Κόστα (για τη μεταμόρφωση του οποίου θα διαβάσετε παρακάτω) στο τελευταίο χρονικά παιχνίδι με τη Λέστερ, ο Ιταλός κόουτς βγήκε πάλι νικητής και αυτό άρεσε πολύ. «Τον κράτησα στο ματς γιατί είναι μαχητής, έχει πάθος και θέλουμε αυτή τη νοοτροπία στην ομάδα, σε κάθε ματς. Αν έβγαινε σε κακό, θα αναλάμβανα την ευθύνη, όπως το κάνω σε κάθε καλό και κάθε άσχημο. Εγώ είμαι αυτός που ευθύνομαι για τα πάντα και παίρνω όλες τις αποφάσεις» είπε ο Κόντε για το στιγμιότυπο που ο Κόστα του ζητούσε εκνευρισμένος αλλαγή, όταν άκουγε παράπονα για τις κινήσεις και την τοποθέτησή του στην αναμέτρηση με τις «αλεπούδες» το περασμένο Σάββατο.

Έναν κόσμο που δεν τον άφησε ποτέ, αλλά «πληγώθηκε»

Οι οπαδοί των «μπλε» άκουσαν από τον Ζοσέ Μουρίνιο λόγια που πόνεσαν πολύ το φετινό καλοκαίρι... Για δουλειά των ονείρων του, για ομάδα με ιστορία, για τους οπαδούς των «κόκκινων διαβόλων», για το «Ολντ Τράφορντ»... Ο κόσμος της Τσέλσι ήξερε ότι πιθανότατα η επόμενη επιλογή του Πορτογάλου προπονητή θα ήταν σε κορυφαίο επίπεδο, αλλά ίσως και να μη φανταζόταν ότι η αμέσως επόμενη δουλειά του θα τον έφερνε αντιμέτωπο με τον λονδρέζικο σύλλογο. Στο «Στάμφορντ Μπριτζ», ποτέ δεν άκουσε την παραμικρή γκρίνια. Ακόμα κι όταν όλα πήγαιναν στραβά, ακόμα κι όταν η κατάσταση έδειχνε να μην αλλάζει, ακόμα κι όταν η Τσέλσι απειλούταν μέχρι και με υποβιβασμό, η κερκίδα αποθέωνε τον Ζοσέ Μουρίνιο. Εκείνος, ασφαλώς και σεβόταν τον κόσμο και μιλούσε με τα καλύτερα λόγια. Στο πρώτο παιχνίδι στη μετά «special one» εποχή, οι οπαδοί γιούχαραν τους ποδοσφαιριστές κατηγορώντας εκείνους για την απόλυση του Πορτογάλου. Πλέον, όμως, όλα είναι διαφορετικά... Ούτε οι μεν, ούτε ο δε, αναφέρονται στα παλιά.

Μια άμυνα με στόπερ, με κανονικό αριστερό μπακ, αλλά με ίδια προβλήματα

Ο Ζοσέ Μουρίνιο πίστευε ότι δεν χρειαζόταν τον Νταβίντ Λουίζ και γι' αυτό τον πούλησε στην Παρί Σεν Ζερμέν. Και μπορεί στην πρώτη χρονιά της δεύτερης θητείας του στην ομάδα να μην αντιμετώπισε το παραμικρό πρόβλημα, με την Τσέλσι να κατακτά με τεράστια άνεση το πρωτάθλημα και το Λιγκ Καπ, όμως, η περσινή αγωνιστική περίοδος ήταν ένα... τεράστιο μαρτύριο στα μετόπισθεν των «μπλε». Κανείς Μπάμπα – Ράχμαν στο αριστερό άκρο, ανύπαρκτος ο Παπί Τζιλομποτζί που αποκτήθηκε την τελευταία στιγμή σε μια ξεκάθαρη κίνηση πανικού, για το κέντρο των μετόπισθεν. Λάθη επί λαθών, μια προβληματική κατάσταση δίχως λύση, ένας άνθρωπος που είχε χάσει τ' αποδυτήρια, το πλάνο πάνω στο οποίο έπρεπε να βαδίσει η ομάδα, πίεση που έχει κάθε πρωταθλητής τη σεζόν που ακολουθεί της επιτυχίας και μόλις δύο νίκες στα οχτώ πρώτα παιχνίδια της Πρέμιερ και 17 γκολ παθητικό! Όλα αυτά διαμόρφωσαν το σκηνικό της περασμένης χρονιάς στην Τσέλσι, ενώ φέτος, οι νίκες είναι πέντε και οι φορές που ο πορτιέρο των «μπλε» μάζεψε τη μπάλα από τα δίχτυα του, είναι 9. Στην άμυνα έχει επιστρέψει ο Νταβίντ Λουίζ και αποκτήθηκε – επιτέλους – κανονικό αριστερό μπακ. Ο Μάρκος Αλόνσο από τη Φιορεντίνα.

Μια ομάδα που μπορεί να γίνει ευέλικτη

Το 4-2-3-1 και η εικόνα που δεν άλλαζε ποτέ, η βελτίωση που δεν ερχόταν, οι όποιες κουβέντες στ' αποδυτήρια στην ανάπαυλα των αγώνων που δεν έκαναν απολύτως τίποτα και κάποια στιγμή άρχισαν να εκνευρίζουν τους ποδοσφαιριστές και να μην μεταδίδονται σωστά οι οδηγίες ούτε στις προπονήσεις, έχουν δώσει τη θέση τους σε μια πιο ευέλικτη ομάδα. Σαφώς, μεγάλο ρόλο σε αυτό παίζει ο άνθρωπος που κάθεται στην άκρη του πάγκου, αλλά ο τρόπος με τον οποίο αλλάζει το σύστημα και η εικόνα των «μπλε» σε παιχνίδια που μπορεί να έχουν ξεκινήσει νωθρά αλλά σταδιακά ανεβάζουν ρυθμούς, είναι το αποτέλεσμα που επιδιώκει κάθε κόουτς και αυτό που θέλει να βλέπει κάθε οπαδός από την ομάδα του όταν τα πράγματα δεν πηγαίνουν καλά. Η παρουσία του Ενγκολό Καντέ, ακόμα κι αν ο Γάλλος δεν είναι – ακόμα – ο παίκτης που βλέπαμε και θαυμάζαμε όλοι την περσινή χρονιά στη Λέστερ, έκανε τον Κόντε να σκεφτεί αρχικά το 4-1-4-1 για την Τσέλσι, όμως στα τελευταία ματς έχουμε δει ένα αρκετά πιο επιθετικό σχήμα. Αυτό έχει μετατραπεί στο 3-4-3, με τους Κέιχιλ και Νταβίντ Λουίζ, με τους Μάρκος Αλόνσο και Μόουζες να έχουν την ευθύνη για ολόκληρες τις πλευρές (εκεί που βρίσκεται ο Λουίζ δίνει πάντοτε βοήθεια λόγω της φύσης του) και στην επίθεση, ο Κόστα έχει παρτενέρ στους οποίους μπορεί να στηριχθεί, όπως τους Αζάρ (επίσης ένας λόγος που κάνει διαφορετική την Τσέλσι) και τον Πέδρο τον οποίο ο Κόντε εμπιστεύεται πολύ. Ο Σεσκ Φάμπρεγας ενδεχομένως ν' αδικείται, να μην έχει καταφέρει να κερδίσει την εμπιστοσύνη του Κόντε, όμως και με αυτόν, ο νέος προπονητής έχει βρει τρόπο να τον κρατάει στην... θετική, αγωνιστική «τσίτα».

Έναν άλλο Ντιέγκο Κόστα

Πιο ήρεμο, πιο αποτελεσματικό, πιο σημαντικό για την ομάδα, πιο «ανεβασμένο» και με πολύ μεγαλύτερη διάθεση να παίξει, να σκοράρει, να βοηθήσει. Άσχετα από τη στιγμή της κόντρας του με τον Κόντε, όπως διαβάσατε πιο πάνω στο κείμενο, ο Ισπανός επιθετικός είναι άλλος ποδοσφαιριστής συγκριτικά με την περασμένη αγωνιστική περίοδο. Σε 8 παιχνίδια έχει σκοράρει ήδη 7 φορές στο φετινό πρωτάθλημα της Πρέμιερ Λιγκ, σε πλήρη αντίθεση με την περσινή ποδοσφαιρική χρονιά, όταν συνολικά είχε καταφέρει να σκοράρει μόλις 12 φορές και σε αυτό το σημείο είχε στείλει τη μπάλα στα δίχτυα μονάχα δύο φορές! Άλλος ποδοσφαιριστής, το αποδεικνύουν και τα όσα ... χαζά μεν, κάνει και στα social media με τα όσα «δεινά» υπόκεινται οι φίλοι του από εκείνον, όμως ακόμα κι αυτά είναι ενδείξεις της πολύ διαφορετικής ψυχολογίας και διάθεσής του. Και μιας και μιλάμε για παιχνίδι απέναντι στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, αυτή τη στιγμή, έπειτα από τις πρώτες 8 αγωνιστικές, είναι πολύ πιο αποτελεσματικός από τον Ζλάταν Ιμπραΐμοβιτς. Ο Σουηδός έχει τέσσερα γκολ και 48% ποσοστό ευστοχίας, με τον Κόστα να φτάνει στο 70%!  

Επόμενα Άρθρα

Εσύ ψήφισες για τον μπασκετικό Παναθηναϊκό;

Εσύ ψήφισες για τον μπασκετικό Παναθηναϊκό;

Την εβδομάδα που έφυγε χωρίς αμφιβολία ένα από τα πιο... hot θέματα ήταν η απομάκρυνση του Αργύρη Πεδουλάκη από τον πάγκο του Παναθηναϊκού και το gazzetta κάλεσε τους αναγνώστες του...

H Κυριακή των ντέρμπι!

H Κυριακή των ντέρμπι!

Η Κυριακή είναι κατ' εξοχήν η μέρα που θες να αράζεις στον καναπέ και να βλέπεις όλη μέρα μπάλα! Όταν υπάρχουν και ντέρμπι η ανάγκη αυτή είναι ακόμη μεγαλύτερη...