Μόνο ο Βαλβέρδε το έχει κάνει

Ό,τι κι αν γίνει με το Βαλβέρδε, που όλοι καταλαβαίνουμε τι θα γίνει, αφού φαίνεται να το έχει πάρει απόφαση να γυρίσει στην Ισπανία, το σίγουρο είναι ότι το όνομά του θα γραφτεί με μεγάλα γράμματα στα «βιβλία» του Ολυμπιακού.

Όχι μόνο για την μπάλα που έπαιξε η ομάδα επί των ημερών του, αλλά γιατί κανείς προπονητής δεν το έχει πετύχει αυτό το πράγμα που πέτυχε ο Ερνέστο σε ολόκληρη την ιστορία του συλλόγου!

Η νίκη του Ολυμπιακού στα Γιάννινα επί του ΠΑΣ προσφέρεται σε απόδοση 1.75 στην bet-at-home

Για όποιον παρακολουθεί τη διαδρομή αυτής της ομάδας με το πέρασμα των ετών, είναι ευδιάκριτο: ο Ερνέστο είναι ο μοναδικός προπονητής, που πήρε πρωτάθλημα με τον Ολυμπιακό, έφυγε, ξαναγύρισε και δεν πήρε ένα, αλλά δύο πρωταθλήματα! Όλοι οι άλλοι προπονητές που είχαν πάρει πρωτάθλημα με τον Ολυμπιακό και είχαν κάτσει για δεύτερη φορά στον πάγκο του, πάντοτε πήραν ξανά το πρωτάθλημα! Αλλά ένα πρωτάθλημα! Κανείς δεύτερο σερί. Ίσα ίσα όλοι έφευγαν λες και απέτυχαν, παρότι επαναλαμβάνω είχαν πάρει πρωτάθλημα και στη δεύτερη θητεία τους.

Πριν τον Βαλβέρδε ήταν ο Λεμονής. Πήρε τα πρωταθλήματα του 2001 και του 2002, έφυγε στο ξεκίνημα της σεζόν 2003, γύρισε και πήρε το πρωτάθλημα του 2007 κι έφυγε εκ νέου προς το τέλος της σεζόν 2008.

Πριν το Λεμονή ο Μπάγεβιτς. Πήρε τα πρωταθλήματα του 1997, 1998 και 1999, έφυγε στη σεζόν 2000, γύρισε και πήρε το πρωτάθλημα του 2005 κι έφυγε εκείνο το καλοκαίρι.

Πιο πριν, ο Παναγούλιας πήρε το πρωτάθλημα του 1982, έφυγε τη σεζόν 1983, γύρισε και πήρε το πρωτάθλημα του 1987 κι έφυγε τη σεζόν 1988.

Πριν τον Αλκέτα ήταν ο Γκόρσκι-πήρε τα πρωταθλήματα του 1980 και 1981, έφυγε το καλοκαίρι εκείνο, γύρισε και πήρε το πρωτάθλημα του 1983 κι έφυγε πάλι εκείνο το καλοκαίρι.

Ο Βαλβέρδε πήρε το πρωτάθλημα του 2009, έφυγε εκείνο το καλοκαίρι, γύρισε και πήρε όχι μόνο το πρωτάθλημα του 2.011, αλλά και του 2.012.

Κανείς προπονητής δεν το έχει ξανακάνει στην ιστορία του Ολυμπιακού! Ούτε οι πλέον επιτυχημένοι, ο Μπάγεβιτς, ο Γκόρσκι, ο Παναγούλιας, αλλά κι ο Λεμονής.

Όλοι τους μπορεί στην επιστροφή τους στον Ολυμπιακό να ξαναπήραν πρωτάθλημα, αλλά δε συνέχισαν το ίδιο καλά. Ο Μπάγεβιτς είχε φύγει γιατί δεν τον ήθελε η διοίκηση, ο Λεμονής απολύθηκε αρχές Μάρτη της επόμενης σεζόν, ο Παναγούλιας πολύ νωρίτερα είδε τον δρόμο μακριά από το Ρέντη (Οκτώβρη μήνα), ενώ τον Γκόρσκι δεν τον είχε κρατήσει ο Ολυμπιακός επειδή είχαν περάσει τα χρόνια.

Μπορεί να μη γίνεται πλήρως αντιληπτό μέσα σε λίγες γραμμές το μέγεθος της επιτυχίας του Βαλβέρδε, αλλά πρόκειται περί τεράστιου κατορθώματος. Η καρέκλα του προπονητή του Ολυμπιακού είναι ηλεκτρική όσο λίγες στον κόσμο. Ελάχιστοι είναι αυτοί που μπορούν να σταθούν σε αυτό τον πάγκο.

Αλλά όσοι τα καταφέρνουν, περνάνε στην ιστορία. Όπως ο Χέλμης, για τους πιο παλιούς, ο Μπούκοβι, ο Λάκης ο Πετρόπουλος, οι Παναγούλιας, Γκόρσκι, οι Μπάγεβιτς, Λεμονής. Και φυσικά κι ο Βαλβέρδε, που ήδη έχει τρία στα τρία, ισοφαρίζοντας το ρεκόρ του Πετρόπουλου, του Γκόρσκι και του Λεμονή. Πλέον υπολείπεται κατά ένα του Μπάγεβιτς.

Εγώ θα έμενα, θα το έπαιρνα και του χρόνου και θα γινόμουν ο μοναδικός στην ιστορία του Ολυμπιακού με τέσσερα πρωταθλήματα στα τέσσερα χρόνια! Αλλά εγώ δεν είμαι Ισπανός…