Mήπως δεν είναι τόσο καλύτερος ο ΠAO;

ΣΠΥΡΟΣ ΚΑΒΑΛΙΕΡΑΤΟΣ

Η Μπάμπεργκ τού έδειξε το δρόμο

Ο Παναθηναϊκός δεν είναι άτρωτος κι αυτό φάνηκε ξεκάθαρα στο Μπάμπεργκ. Απέναντι σε μια ομάδα αθλητική, οι Πράσινοι εγκλωβίστηκαν. Για την ακρίβεια ο Δημήτρης Διαμαντίδης αισθάνθηκε για δεύτερη συνεχόμενη Πέμπτη την ασφυκτική πίεση των αντιπάλων. Η επιθετική άμυνα της Μπάμπεργκ στον αρχηγό των Πρασίνων και η απουσία του Μπατίστ από το παρκέ για μεγάλο χρονικό διάστημα, έβγαλε τον Παναθηναϊκό από τον αυτόματο πιλότο. Δεν υπήρχε και ο Τσαρτσαρής για να δώσει λύσεις –πέραν του Καϊμακόγλου– στη θέση «4» και οι Γερμανοί είχαν ευκολότερη δουλειά.

Είναι σαφές ότι η ΤΣΣΚΑ και η Μπάμπεργκ διάβασαν τις αδυναμίες του Παναθηναϊκού και τον σταμάτησαν. Ο Διαμαντίδης δεν μπόρεσε ούτε να πασάρει με ευκολία ούτε να δώσει έτοιμα καλάθια. Είχε ξεσπάσματα, όχι διάρκεια. Συν τοις άλλοις, ο Καλάθης δεν είχε σταθερότητα, ήταν άστοχος σε βολές και τρίποντα και στο καθοριστικό σημείο είχε 0 στα 3.
Φυσικά το ματς στο ΟΑΚΑ θα είναι εντελώς διαφορετικό, όμως ήδη ο Παναθηναϊκός έχει χάσει σε ψυχολογία. Μέχρι πριν από δύο ημέρες η διαφορά των δύο ομάδων έμοιαζε χαώδης, όμως την Τετάρτη ο Ολυμπιακός πήρε δύναμη και την Πέμπτη ο Παναθηναϊκός έχασε μπόλικη από την αυτοπεποίθησή του. Η ψυχολογία παίζει πάντα το ρόλο της και οι Ερυθρόλευκοι θα πάνε με άλλον αέρα στο μεγάλο παιχνίδι της Κυριακής. Όχι τόσο γιατί βελτιώθηκαν οι ίδιοι –οι αδυναμίες παραμένουν– αλλά γιατί ο αντίπαλος είναι τρωτός. Η Μπάμπεργκ σίγουρα δεν είναι καλύτερη από τον Ολυμπιακό, σίγουρα έχει πολύ μικρότερο μπάτζετ και από Ερυθρόλευκους και από Πράσινους. Όμως νίκησε τον Παναθηναϊκό γιατί βασίστηκε στην άμυνά της και δεν φοβήθηκε καθόλου.
Το ίδιο ακριβώς πρέπει να κάνει και ο Ολυμπιακός, έστω κι αν παίζει εκτός έδρας. Αν είναι συγκεντρωμένος, δεν κάνει λάθη, παίξει σωστά στην άμυνα, μπορεί να φύγει κερδισμένος από το ΟΑΚΑ. Αν όχι νικητής, τουλάχιστον κερδισμένος.

ΘΑΝΑΣΗΣ ΑΣΠΡΟΥΛΙΑΣ

Ουαί* του Παναθηναϊκού

Να λοιπόν και μια ήττα που σηκώνει κουβέντα για τους Πράσινους... Μια ήττα διόλου αναμενόμενη, ανέξοδη (κατά τα φαινόμενα) εκφυόμενη κακής εμφάνισης... Ύστερα από περίπου ένα μήνα κατά τον οποίο ο Παναθηναϊκός έδειχνε να ταξιδεύει από το ελληνικό πρωτάθλημα στην Ευρωλίγκα πάνω σε ένα κατάλευκο, ονειρεμένο συννεφάκι, ενέσκηψε το βράδυ της Πέμπτης ένας γερμανικός εφιάλτης για να συντρίψει το όνειρο... Και να βρεθεί ο Παναθηναϊκός ενώπιος ενωπίω με μια εύκολη κι εφήμερη κριτική. Λυπάμαι που θα δηλώσω άρνηση συμμετοχής σε αυτό το παιχνιδάκι. Δεν μου αρέσουν τα εφήμερα... Πριν από μια εβδομάδα, όλα ήταν διαφορετικά. Ξαφνικά μέσα σε πέντε μέρες, οι Πράσινοι έγιναν αναλώσιμοι και οι Ερυθρόλευκοι βρήκαν τον εαυτό τους; Ε, όχι, μου είναι αδύνατον να δεχτώ ότι αυτό συνέβη μέσα σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα. Γκρεμοτσακίστηκαν οι παίκτες του Ομπράντοβιτς από την ήττα στη Γερμανία; Αν θέλετε την άποψή μου... Όχι! Ουδόλως! Διότι ανεξαρτήτως των πολύ καλών εμφανίσεων που πραγματοποιούσαν μέχρι τώρα, υπενθυμίζοντας σε όλα τα γεωγραφικά μήκη της Ευρώπης ότι εξακολουθεί να είναι πρωταθλητής από κούνια, οι ίδιοι οι παίκτες γνώριζαν ότι τα περιθώρια βελτίωσης είναι μεγάλα. Εξακολουθώ να πιστεύω ότι η ήττα από την Μπάμπεργκ δεν ήταν καταστροφή αλλά διόρθωση... Μιας πορείας που ξεκίνησε με nitro boost, όχι τυχαία όμως, αλλά σταδιακά θα αποδειχθεί ότι απαιτεί διαχείριση και σίγουρα αρκετή δουλειά. Πολύ γρήγορα ο Παναθηναϊκός έστειλε τα πιο αισιόδοξα μηνύματα και ίσως το γεγονός αυτό να δημιούργησε πλασματική εικόνα. Μια εικόνα την οποία προσωπικά κρατώ, διότι είμαι σχεδόν σίγουρος ότι προϊούσης της διαδρομής μέχρι το φινάλε, θα ξανασυναντήσουμε.

Πριν από μερικές ημέρες σημείωνα από τούτο το σημείο ότι ο Παναθηναϊκός βρίσκεται στην παρούσα φάση σε ανώτερο επίπεδο ετοιμότητας σε σχέση με τον Ολυμπιακό... Τι λέτε; Είναι δυνατόν μέσα σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα κι επειδή οι μεν ηττήθηκαν από την Μπάμπεργκ και οι δε επικράτησαν της Νανσί; Όχι βέβαια! Δε θα ήταν ούτε υπεύθυνο ούτε λογικό. Γιατί η αίσθηση δεν πηγάζει μόνο από την εικόνα των δύο ομάδων μέχρι το σημείο που ξεκίνησε η τρέχουσα εβδομάδα... Είναι προϊόν ανάλυσης της θέσης των δύο αιωνίων. Είχα σημειώσει ξανά ότι ο Παναθηναϊκός σε σχέση με τον αιώνιο αντίπαλό του, βλέπει τον δικό του βατήρα να είναι καρφωμένος πολύ πιο κοντά στον τερματισμό σε σχέση με αυτόν του Ολυμπιακού. Για έναν πολύ σημαντικό λόγο... Τον πιο σημαντικό: Ο Ομπράντοβιτς, διατηρώντας τους βασικούς άξονες της φιλοσοφίας του (Διαμαντίδη, Μπατίστ, Καλάθη, Σάτο κτλ), καλείται να τρέξει κάποια χιλιόμετρα για να στρώσει μονάχα δύο νέα γρανάζια... Την ίδια στιγμή οι Ερυθρόλευκοι έχουν εντελώς νέα ομάδα, η οποία από την αρχή της σεζόν παλεύει με νύχια και με δόντια να συναντήσει τον εαυτό της. Και μετά να τον κάνει ακόμα καλύτερο.

Προσοχή: Εξαιτίας αυτού του γεγονός πιστεύω ότι ο Παναθηναϊκός είναι πολύ πιο μπροστά από τον Ολυμπιακό στην παρούσα φάση. Το παρκέ, όμως, η πραγματική ζωή, δεν είναι play station ούτε basketball manager για να φορτώνεις τα δεδομένα στο σκληρό δίσκο κι αυτός μετά την πολυσύνθετη επεξεργασία του να αναδεικνύει τον νικητή κι εσύ να νομίζεις ότι έγινες προπονητής.

Στην πραγματική ζωή υπάρχουν ανθρώπινοι παράγοντες... Δύναμη, διάθεση, κίνητρο, κακές στιγμές. Και βέβαια παίζει κι ο αντίπαλος. Επιμένω ότι ο Ολυμπιακός, υπό κανονικές συνθήκες, δύσκολα θα καταφέρει να φύγει νικητής από το ΟΑΚΑ. Αυτό δεν σημαίνει όμως ότι δεν θα κατέβει να αγωνιστεί.

*Η λέξη αυτή χρησιμοποιείται μέχρι και σήμερα όταν κάποιος βρίσκεται στη διάθεση του νικητή, ή επί καθημερινού βίου όταν κάποιος απολέσει αξίωμα ή θέση και γίνει έρμαιο κατηγοριών.