Αγαπητή Βελγίδα δεν θα ήθελα να ήμουν στη θέση σου…

Εξηγούμαι απ΄την αρχή. Μ΄αυτή τη διάθεση έφτασα στις Βρυξέλλες πριν από λίγες μέρες, όπου όμως, μαζί με εμένα κι άλλοι δημοσιογράφοι από την Αθήνα, ήρθαμε αντιμέτωποι με την απαξιωτική εικόνα που έχουν ορισμένοι για τους Έλληνες.

Προσκεκλημένοι του δραστήριου ευρωβουλευτή της Ν.Δ. Γιώργου Παπανικολάου, πήγαμε κατευθείαν στο Ευρωκοινοβούλιο. Κατά τα ειωθότα, υπήρχε μια μικρή συγκέντρωση υποδοχής, από διάφορους βουλευτές Έλληνες και ξένους. Μεταξύ αυτών που θα μας εξηγούσαν τη λειτουργία του Ευρωκοινοβουλίου , ήταν και ένας Γερμανός βουλευτής του κόμματος της Μέρκελ.

Ελάχιστα αναφέρθηκε στις υπηρεσίες, στο έργο των ευρωβουλευτών. Εξάντλησε την ομιλία του στην «συμπεριφορά» της χώρας μας. Είχαμε πάρει και την περίφημη « δόση», κι έτσι βρήκε την αφορμή : «Μη νομίζετε πως δεν θα ληφθούν άλλα μέτρα », άρχισε και συνέχισε : «Δεν είναι, όμως, και σίγουρο πως τα μέτρα είναι προς τη σωστή κατεύθυνση. Μην επαναπαύεσθε… Χρειάζεται δουλειά, όπως εμείς δουλέψαμε όταν πριν από δέκα χρόνια ήμασταν σε δεινή οικονομική κατάσταση με την ένωση της Γερμανίας. Αλλά τα καταφέραμε. Πώς; Με δουλειά και, κυρίως με εφαρμογή Κανόνων….»

Μετά την «υποδοχή» (μάλλον ψυχρολουσία ήταν), προχωρήσαμε στην συνεδρίαση της Ευρωβουλής. Θέμα ήταν η Παιδεία. Πάλι δάχτυλα υψωμένα, πάλι οι «κανόνες» και πως δεν τους εφαρμόζουμε: «Δεν έχετε κάνει αυτό, δεν έχετε σχεδιάσει σωστά εκείνο, αποτύχατε εδώ, εμφανίζεστε χαλαροί εκεί, δεν έχετε Κανόνες… » και πάει λέγοντας….

Διαβάστε το άρθρο στο aixmi.gr