Πού θα φτάσει η Kloppolution; (poll)

Η Λίβερπουλ εντυπωσίασε ξανά στο Λονδίνο και ο Θάνος Σαρρής γράφει για τους φετινούς Ρεντς, τις παρεμβάσεις του Κλοπ και τις προοπτικές τους.

Το πολύ θετικό ξεκίνημα των Ρεντς στη σεζόν συνεχίστηκε μέσα στο Στάμφορντ Μπριτζ. Η Λίβερπουλ έγινε η πρώτη ομάδα που νικά τη φετινή Τσέλσι και η πρώτη που καταφέρνει διπλό απέναντι σε ομάδα του Αντόνιο Κόντε, μετά την Σαμπντόρια τον Ιανουάριο του 2013. Οι τρεις νίκες και η μία ισοπαλία στα πέντε πρώτα ματς, με δεδομένο τους αντιπάλους και το γεγονός ότι τα τρία από τα τέσσερα θετικά αποτελέσματα ήταν εκτός έδρας, γεμίζουν αισιοδοξία τους Μέρσεϊσαϊντερς, που βλέπουν την ομάδα τους να βάζει ψηλά τον πήχη από το ξεκίνημα.

Τραυματισμοί, φρεσκάδα και η απουσία της Ευρώπης

Γράφαμε από πέρυσι ότι η δουλειά του Κλοπ θα κριθεί πλήρως τη φετινή σεζόν, όπου έχοντας ήδη γνώση για τις ισορροπίες στο Μέλγουντ θα ηγούταν μιας ομάδας με δικές του πινελιές σε σχεδιασμό και προετοιμασία. Κατά τη διάρκεια της δεύτερης ο Γερμανός συγκέντρωσε τα πυρά του «γκουρού» της φυσικής κατάστασης, Ραϊμόντ Φερχάιχεν, ο οποίος κατηγόρησε τις μεθόδους του για τραυματισμούς. Κάτι ανάλογο έπραξε και πέρυσι, κοντά στα Χριστούγεννα και δικαιώθηκε, αφού οι Ρεντς έβγαλαν προβλήματα. Έφτασαν στις αρχές Ιανουαρίου να μετρούν μείον 11 παίκτες.

Φέτος το καλοκαίρι, οι τραυματισμοί χτύπησαν την άμυνα, με τον Μάτιπ, τον Γκόμες, τον Σακό και τον Κάριους που αποκτήθηκε για το τέρμα, με αποτέλεσμα να δημιουργήσουν προβλήματα στην προετοιμασία. Σε σχέση με πέρυσι όμως, η Λίβερπουλ τη φετινή χρονιά δεν έχει Ευρώπη, ένα πλεονέκτημα πολύ σημαντικό για το αγωνιστικό της πλάνο. Το γεγονός αυτό αλλάζει τις μέρες, τις οποίες ο Κλοπ έχει για να δουλέψει τα παιχνίδια για το Πρωτάθλημα, καθώς και τον γενικότερο προγραμματισμό του.

Παράλληλα, του δίνει τη δυνατότητα να δουλέψει με μικρότερο ρίσκο και να αντιμετωπίσει το ζήτημα της συσωρρευμένης κόπωσης που στηλίτευσε ο Φερχάιχεν. Θα έχει αποτέλεσμα; Θα φανεί κατά τη διάρκεια της χρονιάς σε απουσίες και φρεσκάδα. Σε αυτό το ξεκίνημα της κούρσας πάντως οι Ρεντς έχουν την ένταση, την ταχύτητα και τον ρυθμό που απαιτεί το gegenpressing και το επιθετικό πλάνο του Κλοπ. Η Λίβερπουλ, όπως φαίνεται και στις εικόνες που έφτιαξε το Skysports παραμονές του αγώνα με την Τσέλσι, είναι πρώτη σε συνολικά χιλιόμετρα και ξεχωριστά σπριντ.    


Ο ρόλος του Λαλάνα

Η αξιοποίηση του Άνταμ Λαλάν ως επιθετικού μέσου στην τριπλέτα του κέντρου και όχι σε αυτή της επίθεσης είναι ίσως το μέχρι στιγμής κλειδί για την λειτουργία των Ρεντς. Κι αν οι δημιουργικές του αρετές είναι κάτι που οι περισσότεροι παρατηρητές, φίλοι της Λίβερπουλ και μη, το περίμεναν, ο τρόπος που κινείται χωρίς τη μπάλα, η τακτική του προσήλωση και η εργατικότητα, αυτό το work rate που τόσο λατρεύουν οι Άγγλοι, δικαιώνει περισσότερο από κάθε άλλο τον Κλοπ. Σε αντίθεση με τον Μανέ, πέρυσι ο Λαλάνα όποτε «πατούσε» περιοχή είχε περισσότερο το μυαλό του στην ασίστ και στις κινήσεις των συμπαικτών του παρά στην εκτέλεση, γεγονός που τον έκανε λιγότερο απειλητικό.

 Παίζοντας ως επιθετικός μέσος, ο φυσικός αυτός τρόπος παιχνιδιού κουμπώνει στις απαιτήσεις της θέσης και του αφήνει περιθώρια να βγάλει τον εαυτό του που εντυπωσιάζει περισσότερο: Ο Άγγλος διεθνής είναι δεύτερος στη Λίβερπουλ στα συνολικά σπριντ, τρίτος στα χιλιόμετρα που καταπίνει και τέταρτος στα τάκλιν. Συμμετέχει ενεργά στο πλάνο της γρήγορης επανάκτησης, πρεσάρει με... λύσσα, πέφτει στα πόδια των αντιπάλων και είναι πάντα εκεί για να δει τους κενούς χώρους, να διαβάσει τις κινήσεις των επιθετικών ή των μπακ και να δώσει πνοή στο γρήγορο κάθετο παιχνίδι.

 «Βλέπω πολύ περισσότερο τη μπάλα. Όταν ήμουν στα άκρα τις επίθεσης υπήρχαν ματς που δεν συμμετείχα στο παιχνίδι όσο θα ήθελα. Πλέον έχω πολύ περισσότερες επαφές με τη μπάλα και μπορώ να χρησιμοποίσω ένα απο τα πλεονεκτήματά μου», δήλωσε ο ίδιος με ικανοποίηση.

Ο άξονας και οι αποστάσεις στην επίθεση

Ο Λαλάνα δεν είναι η μοναδική νέα παρουσία στον άξονα. Όταν ο Κλοπ αποφάσισε να δαπανήσει 25 εκατομμύρια λίρες για τον Βαϊνάλντουμ, αρκετοί απόρρησαν με την επιλογή του. Τόσο απέναντι στη Λέστερ, όμως, όσο και απέναντι στην Τσέλσι, ο Ολλανδός δείχνει ότι έχει τα στοιχεία για να ταιριάξει στο αγωνιστικό του πλάνο. Δείχνει ότι δεν είναι απλά ένας επιθετικός μέσος που πατά περιοχή, για την ακρίβεια απέναντι στην Τσέλσι το έκανε ελάχιστα. Η all around παρουσία του όμως απέναντι σε έναν άξονα με τους Μάτιτς και Καντέ αντίπαλους ήταν απόλυτα θετική. Έκανε εξαιρετικό παιχνίδι, προσέφερε καλύψεις στον Χέντερσον, είχε επανακτήσεις, ενέργεια, ταχύτητα. 

Για το ρόλο του ιδανικού εξαριού στο συγκεκριμένο σχήμα, ο Κλοπ δούλεψε πολύ το καλοκαίρι με τον Χέντερσον, παρότι στον ίδιο δεν πολυάρεσε, σύμφωνα με τα ρεπορτάζ, η ιδέα. Αποτελεί την «ασπίδα» για τις αντεπιθέσεις, τις οποίες μπορεί να επιφέρει μια προσπάθεια επιθετικού πρεσαρίσματος που θα στραβώσει, ενώ είναι εκείνος που όταν η ομάδα του έχει την κατοχή δίνει τον ρυθμό. Φάνηκε στα πρώτα ματς ότι χρειάζεται χρόνο για να προσαρμοστεί πλήρως στις απαιτήσεις του ρόλου, όμως ακόμα και στο ματς με την Άρσεναλ είχε οκτώ επανακτήσεις μπάλας και 86% επιτυχία στις πάσες στο αντίπαλο μισό. Ο Χέντερσον είναι πρώτος στο πρωτάθλημα σε επιτυχημένες πάσες, δεύτερος σε συνολικά χιλιόμετρα και μόνο ο Γκουέιγ έχει περισσότερα τάκλιν από εκείνον. Στο μυαλό του Κλοπ δείχνει ο ιδανικός για τη βάση στο κέντρο.

Η παρουσία των Λαλάνα και Βαϊνάλντουμ στον άξονα, αλλάζει τις συνεργασίες και την εκμετάλλευση των διαδρόμων. Οι τρεις της επίθεσης παίζουν αρκετά κοντά μεταξύ τους, ενώ είναι συχνό φαινόμενο οι του κέντρου να βγαίνουν σε θέσεις πιο προωθημένες, εκμεταλλευόμενοι τους διαδρόμους που ανοίγουν. Το πλάτος δίνεται περισσότερο από τις προωθήσεις των μπακ και όχι από τα ανοίγματα των εξτρέμ, ενώ ο συνδυασμός γρήγορων κάθετων κινήσεων με τις γρήγορες πάσες αποδίδει. Για τη νέα διάσταση στην επίθεση που έφερε ο Μανέ είχαμε γράψει αναλυτικότερα μετά την πρεμιέρα. Πλέον, όλοι οι επιθετικοί είναι στο στιλ του Κλοπ και μπορούν να στηρίξουν τόσο τις γρήγορες επιθέσεις, όσο και το πρέσινγκ.

Η δουλειά που γίνεται χωρίς τη μπάλα, είναι εξίσου σημαντική. Ακόμα και στο γκολ του Χέντερσον με την Τσέλσι, το οποίο ήταν η απόλυτη σουτάρα, η κίνηση που γίνεται από τον Λαλάνα αριστερά τραβάει τον Καντέ εκτός πεδίου δράσης, δίνοντας στον μέσο της Λίβερπουλ το χώρο να εκμεταλλευτεί το λάθος διώξιμο της άμυνας των Μπλε.

Πρέσινγκ και άμυνα

Μια κοινή συνισταμένη στις περισσότερες ομάδες που κόβουν πρώτες το νήμα της Premier League είναι η αμυντική σταθερότητα. Αποτελεί ένα από τα ερωτηματικά για τη Λίβερπουλ, που τέθηκε ήδη από την πρεμιέρα με την Άρσεναλ. Είναι δεδομένο όμως ότι οι Ρεντς είχαν απουσίες. Η επιστροφή του Μάτιπ στα ματς με Τότεναμ και Τσέλσι στο πλευρό του Λόβρεν μοιάζει να ανεβάζει σημαντικά το επίπεδο στα στόπερ και να φέρνει σταθερότητα σε όλη τη γραμμή. «Αν έχεις δουλέψει στη Γερμανία ξέρεις το πόσο λογικό είναι να τον αποκτήσεις», τόνισε ο Κλόπο για τον πρώην αμυντικό της Σάλκε.

Το θέμα δεν αφορά όμως μόνο την άμυνα. Το επιθετικό πρέσινγκ και η προσπάθεια για γρήγορη επανάκτηση που θα βρει τους αντίπαλους «ανοιχτούς» έχει δουλευτεί εντατικά και η Λίβερπουλ έχει πλέον ποδοσφαιριστές που μπορούν να το εφαρμόσουν περισσότερο αποδοτικά. Είναι δεδομένο όμως ότι θα υπάρχουν και αποτυχημένες απόπειρες, όπως για παράδειγμα η προσπάθεια του Λαλάνα στο ξεκίνημα του γκολ της Τσέλσι, που «έφαγε» την ντρίμπλα και στη συνέχεια ο αντίπαλός του είχε μπροστά του πολύ χώρο.

Από εκεί και πέρα, είναι ζήτημα συνολικού positioning και συντονισμού, αλλά και ατομικής ικανότητας το κατά πόσο το λάθος θα διορθωθεί. Αν ο Κλοπ καταφέρει να ελαττώσει το ρίσκο, αποκτά δεδομένα ένα ακόμα πλεονέκτημα. Απέναντι πάντως στις ιταλικές προσεγγίσεις των Ρανιέρι και Κόντε, που αναμενόταν να δημιουργήσουν παγίδες για το gegenpressing και να τις εκμεταλλευτούν στην κόντρα, η Λίβερπουλ έδειξε απόλυτα έτοιμη.

Ανακεφαλαιώνοντας, λοιπόν. Το πρώτο δείγμα των φετινών Ρεντς είναι άκρως ικανοποιητικό. Το ρόστερ μοιάζει περισσότερο στα μέτρα των απαιτήσεων του προπονητή, η ψυχολογία είναι ψηλά και η απουσία της Ευρώπης βοηθάει πολύ το πλάνο του Κλοπ. Η σταθερότητα, η οποία είναι ένα στοιχείο που συχνά χάνεται στην πορεία, αποτελεί το μεγάλο ζητούμενο και εξαρτάται από πολλές παραμέτρους. Η αμυντική συμπεριφορά, η απουσία τραυματισμών, τα ντεφορμαρίσματα που κάποια στιγμή θα έρθουν, η αντοχή στην πίεση. Η τετράδα δείχνει με την εικόνα των ομάδων αυτή την εποχή μια απολύτως λογική προοπτική. Φυσικά, έχουμε δει αρκετές φορές στο παρελθόν ομάδες να παρουσιάζουν εντελώς διαφορετική εικόνα σε διάστημα μερικών μηνών, οπότε καλό θα είναι οι όποιες κρίσεις να είναι μετρημένες.

Όσον αφορά το Πρωτάθλημα; Προς στιγμήν η Σίτι του Πεπ μοιάζει ένα επίπεδο πάνω από όλες τις υπόλοιπες. Όσο η Λίβερπουλ συνεχίζει να εξελίσσεται όμως, κανείς δεν μπορεί να την ξεγράψει.