Μια τριπλέτα γεμάτη ελπίδα

Μια τριπλέτα γεμάτη ελπίδα

Ο Θάνος Σαρρής γράφει για την δυναμική του άξονα της Γαλλίας, η οποία μπορεί να κάνει τη διαφορά στο Euro 2016.

Βρισκόμαστε πλέον και... επίσημα σε ρυθμούς Euro 2016. Και επίσημα διότι στον τεράστιο οδηγό του gazzetta.gr, μπορείτε να δείτε τα πάντα για τις ομάδες, τα γήπεδα, τους θρύλους και πολλά ακόμα πραγματάκια, σε ένα περιβάλλον μοναδικό για το χρήστη. Μια δουλειά για την οποία είμαστε πραγματικά υπερήφανοι.

Η οικοδέσποινα, λοιπόν, Γαλλία αποτελεί ένα από τα φαβορί για την κατάκτηση του τροπαίου. Τόσο λόγω του ότι αγωνίζεται στο σπίτι της, όσο και της ποιότητας του ρόστερ. Μολονότι δεν θα έχει για εξωαγωνιστικούς λόγους στη σύνθεσή της τον κάτοχο του φετινού Champions League Καρίμ Μπενζεμά και τον Ματιέ Βαλμπουενά, αλλά και τον φαντεζί Μπεν Αρφά. 

Η μεγάλη δύναμη των τρικολόρ είναι στη μεσαία γραμμή της. Στο 4-3-3 του Ντιντιέ Ντεσάν η τριπλέτα των Καντέ-Ματουιντί-Πογκμπά φαντάζει γεμάτη πλουραλισμό, ικανή να ανταπεξέλθει σε μια ευρεία γκάμα καταστάσεων που οι τρικολόρ θα κληθούν να αντιμετωπίσουν στη διοργάνωση, παρότι δεν είναι ιδιαίτερα δοκιμασμένη. Η διάταξη του Ντεσάν έχει ακριβώς αυτή τη λογική, την πλήρη εκμετάλλευση της μεσαίας γραμμής της.  Δίνοντας αρκετή ελευθερία κινήσεων και δουλεύοντας το γρήγορο τρανζίσιον, η Γαλλία στα φιλικά τεστ ελλείψει προκριματικών έπαιξε κατά κύριο λόγο στηριγμένη σε αυτή τη λογική. Πειραματίστηκε με μερικούς σχηματισμούς ακόμα, όμως το «γρήγορο» και με αρκετή φαντασία 4-3-3 ήταν εκείνο που της ταίριαξε περισσότερο. Είτε με τον Σνάιντερλεν, είτε με τον Ντιαρά εξάρι και τους άλλους δύο μπροστά του, παίρνοντας πλάτος, είτε ακόμα και με τον Καμπάιγ μπροστά από τα στόπερ. Η χρονιά-όνειρο του Καντέ ήταν σε εξέλιξη, οπότε ο κοντόσωμος μέσος της Λέστερ άργησε να πάρει την εμπιστοσύνη του Ντεσάν. Κοιτάζοντας πίσω τη σεζόν, όλα δείχνουν ότι θα αποτελέσει έναν από τους κρίκους της μεσαίας γραμμής, πιθανότατα τον πιο οπισθοχωρημένο, παίρνοντας τη θέση του βασικού «εξαριού» από τον Ντιαρά, που τέθηκε νοκ-άουτ.

 Η αχίλλειος πτέρνα των «τρικολόρ», όπως φάνηκε στα φιλικά, είναι η αμυντική της γραμμή, με τις απουσίες των Βαράν, Ματιέ, Ζουμά, ακόμα και του Σακό, να περιορίζουν τις επιλογές. Ο Καντέ μοιάζει μια εξαιρετική επιλογή για την θωράκιση του αμυντικού διδύμου, την κάλυψη των διαδρόμων και τον περιορισμό των επικίνδυνων αντιπάλων που θα ψάχνουν το χώρο ανάμεσα στη μεσαία γραμμή και την άμυνα για το κάθετο παιχνίδι. Πέραν όμως των ανασταλτικών του δυνατοτήτων, όπως φάνηκε και στο τελευταίο φιλικό με τη Σκωτία, όπου ο προσανατολισμός δεν ήταν αμυντικός, ο Καντέ δεν περιορίζεται εκεί.

Ήταν αυτό το στοιχείο που τον έκανε να ξεχωρίσει στη φετινή Premier, το γεγονός ότι όχι μόνο κατάπινε χιλιόμετρα, έκοβε και μάρκαρε σαν... τρελός, αλλά μπορούσε να κουβαλήσει μπάλα, να την μοιράσει σωστά, να κινηθεί στο κεντρικό 1/3 του γηπέδου σε απόλυτη αρμονία με τους υπόλοπους συμπαίκτες του όταν η Λέστερ έβγαζε την κόντρα. Στον παρακάτω χάρτη θερμότητας φαίνονται οι επαφές του Γάλλου με τη μπάλα. Το 64% των πασών του προς την επίθεση ήταν περισσότερο από το αντίστοιχο του Ματουιντί και του Πογκμπά.

(Πηγή: L' Equipe)

«Όταν ήμουν μικρός, ήμουν τυχερός που μεγάλωσα βλέποντας την καλύτερη, πιθανότατα, Γαλλία όλων των εποχών. Κατέκτησαν το Μουντιάλ και το Εuro. Αυτοί οι παίκτες ήταν οι ήρωές μου».  Ο Μπλεζ Ματουιντί δεν είναι πια μικρός και έχοντας προπονητή έναν από τους παδικούς του ήρωες, είναι 100% αφοσιωμένος στο να κάνει πράξη το όνειρο. Ο 29χρονος δεν αποτελεί «κράχτη» όπως ο Πογκμπά, είναι όμως μια μονάδα τρομερά σημαντική σε αυτό που θέλει να παρουσιάσει ο Ντεσάν. Με τεράστια αποθέματα ενέργειας, ικανός να παίξει κάθετα και να κουβαλήσει τη μπάλα όταν χρειαστεί. «Είναι το πρώτο όνομα που βάζω στην 11άδα», είχε πει ο Ομοσπονδιακός προπονητής. 

Ο 29χρονος μέσος της Παρί Σεν Ζερμέν προέρχεται από μία εξαιρετική σεζόν σε ομαδικό και ατομικό επίπεδο. Είναι ένας σύγχρονος box to box, καταφέρνοντας να συνδυάσει τόσο τα τεχνικά χαρακτηριστικά που θα απλώσουν το παιχνίδι της Γαλλίας από τα αριστερά, όσο και τα ανασταλτικά και τα physical. Με τη συμμετοχή του απέναντι στη Σκωτία έφτασε τις 31 με το εθνόσημο ως παίκτης της Παρί και μέσα στο Euro θα γίνει ο νούμερο ένα σε συμμετοχές διεθνής στην ιστορία των Παριζιάνων. Φέτος φόρεσε και το περιβραχιόνιο και η παρουσία του έχει πολύ σημαντικό αντίκτυπο και για τους συμπαίκτες του. 

Ο Πολ Πογκμπά αποτελεί το μεγαλύτερο στοίχημα. Είναι εκείνος που πριν ακόμα αρχίσει το τουρνουά έχει πάρει το χρίσμα του ηγέτη. Βρίσκεται στις περισσότερες λίστες με τα αστέρια της διοργάνωσης, είναι η μεγάλη ελπίδα των τρικολόρ για την επανάληψη του θριάμβου του 2000. Ξεκίνησε τη χρονιά χαμένος στη γενική μετριότητα της  Γιουβέντους, όμως αντεπιτέθηκε μαζί της και την ολοκλήρωσε με ένα ακόμα Scudetto. Κυρίως από την στιγμή που επέστρεψε ο Μαρκίζιο ανέβηκε ακόμα περισσότερο, δείχνοντας σαφώς πιο συγκεντρωμένος στο παιχνίδι του όταν την έχει ασφάλεια ενός anchorman, όπως στο Γαλλία ο Καντέ ή ο Ντιαρά. Τελείωσε τη σεζόν με  8 γκολ και 12 ασίστ στη Serie A και έχει την κλάση με μια του ενέργεια να αλλάξει όλο το παιχνίδι. Έχοντας μεγαλώσει μαζί με τη Γιούβε και έχοντας πολλές εμπειρίες από μεγάλες διοργανώσεις και κρίσιμα ματς, ο Γάλλος είναι ο μεγάλος game changer της τριάδας.  Είναι αρκετοί εκείνοι που τον περιμένουν τελικά να εξελιχθεί στη μεγάλη απογοήτευση της διοργάνωσης. Όχι όμως και ο προπονητής του. 

«Πιστεύω πολύ σε αυτόν», είπε ο Ντεσάν, ο οποίος με κινήσεις όπως το να μην του δώσει το νούμερο 10 προσπαθεί να τον προστατέψει από την πίεση. Στην αναμέτρησης με τη  Σκωτία, όπου συνυπήρξε για πρώτη φορά με Ματουντί-Καντέ στον άξονα για 69 λεπτά, ξεκίνησε δεξιός εσωτερικός, όμως κινήθηκε αρκετά πιο κεντρικά από τον Ματουιντί. Ο ρόλος του ήταν πιο ελεύθερος, με λιγότερες αμυντικές ευθύνες και περισσότερη playmaking διάθεση. Στη Γιούβε του Αλέγκρι, μετά την επιστροφή της στις ρίζες που άφησε ο Κόντε, έμαθε να μπαίνει περισσότερο σε τακτικά καλούπια, να συνεργάζεται με τον μπακ της πλευράς του, να γυρίζει όποτε χρειάζεται και να παίζει περισσότερο κοντά στον άξονα παρά στην αντίπαλη περιοχή.  Η παρουσία δύο «μηχανών» όπως είναι ο Καντέ και ο Ματουιντί του προσφέρουν ακόμα μεγαλύτερη ελευθερία, ενώ η παρουσία ποδοσφαιριστών στα άκρα της επίθεσης όπως ο Γκριζμάν, ο Κομάν, ο Παγιέ, ο Μαρσιάλ δίνουν εκπληκτικές προοπτικές συνεργασιών με τον Πολ της Γιούβε. Η συγκυρία μοιάζει ιδανική...