Ετσι απλά... Λαπαντούλα

Ο Γιώργος Κοντογεώργης γράφει για τον Τζανλούκα Λαπαντούλα ο οποίος ύστερα από 154 λεπτά και ένα γκολ στην Serie A με την Μίλαν, έφτασε στην Εθνική Ιταλίας.

Θα μπορούσες εύκολα να βρεις αρκετά πράγματα να πεις για να μειώσεις την κλήση του στην Εθνική Ιταλίας. Οτι ο Τζανπιέρο Βεντούρα θα έπαιρνε ακόμα και τον Μπόμπο Βιέρι για να μην καλέσει τον Μάριο Μπαλοτέλι, ότι ήταν καθαρά θέμα δικής του τύχης και ατυχίας του Μανόλο Γκαμπιαντίνι της Νάπολι που τραυματίστηκε και στην... καλύτερη ότι ήταν μια 'ευγενική' κίνηση μετά τον περσινό τίτλο του Capocannoniere στην Serie B και το πρώτο του γκολ στην Serie A με την Μίλαν. Ο Τζανλούκα Λαπαντούλα όμως, βλέπει τη σκληρή προσπάθεια να πιάνει τόπο όχι μόνο με την παρουσία του στην αποστολή της Squadra Azzurra. Η υπομονή, η επιμονή και οι επιλογές του, μοιάζουν να δικαιώνονται. Εστω και στα 26 του χρόνια...

Η ιστορία του αριστεροπόδαρου επιθετικού έκανε πέρυσι τον γύρο του κόσμου όταν στον δρόμο της Πεσκάρα προς την άνοδο στην Serie A σε 46 αγώνες έβαλε 30 γκολ και έδωσε 11 ασίστ υπό τις οδηγίες του Μάσιμο Οντο. Μέχρι να συμβεί αυτό βέβαια, είχε αλλάξει... άπειρες ομάδες, θέση και χώρα. Το 1996 ξεκίνησε σαν τερματοφύλακας στην ακαδημία της Γιουβέντους, όμως άντεξε τη φυλακή των δοκαριών μόλις για δύο χρόνια. «Εκείνος που με έκανε να αλλάξω ουσιαστικά ήταν ο Ντελ Πιέρο, τον έχω δει στις προπονήσεις και να παίζει, ήμουν πολλές φορές κοντά του». Μετά τους Bianconeri βρέθηκε στις Ρίβολι Κολένιο και Τρεβίζο, το 2007 έπαιξε για πρώτη φορά σε πρώτη ομάδα με την Προ Βερτσέλι και έναν χρόνο μετά με την Ιβρέα, επίσης στην C2.

Το 2009 αποκτήθηκε από την Πάρμα και οι δανεισμοί δεν είχαν τελειωμό. Αγωνίστηκε σε Ατλέτικο Ρόμα, Ραβένα και το 2011 στην Σαν Μαρίνο στην οποία τράβηξε τα βλέμματα με 24 γκολ που όμως δεν ήταν αρκετά για να τον κρατήσουν στο Enio Tardini αλλά απλά για να του χαρίσουν θέση σε καλύτερα κλαμπ όπως Τσεζένα και Φροζινόνε. Εκεί δεν έμελλε να πάρει καν ευκαιρίες, όμως η επιθυμία του να τα καταφέρει ήταν ασυγκράτητη και τον έφτασε μέχρι την Σλοβενία, όπου έπαιξε δανεικός στην Γκόριτσα. Εβαλε στο βιογραφικό του 14 γκολ σε πρωτάθλημα και κύπελλο, έναν γάμο με την Αλέσια, ύστερα από σχέση 7 ετών και δύο κόρες, και πλέον ήθελε όσο τίποτα να επιστρέψει στην Ιταλία. Ετσι, δέχθηκε την πρόταση της Τέραμο με την οποία σημείωσε 20 γκολ. «Ευχαριστώ την Πάρμα που δεν σταμάτησε να με δανείζει». Εναν χρόνο αργότερα ήρθε η ευκαιρία με την Πεσκάρα.

Από τον αδερφό του, Ντέιβιντ, ο επιθετικός που μέχρι πριν δύο χρόνια έπαιζε στην 3η κατηγορία του calcio, είχε πάρει το παρατσούκλι 'Sir William' από τον Σκωτσέζο επαναστάτη και πρωταγωνιστή του Braveheart. «Δεν θέλω να με θυμούνται μόνο για τα γκολ αλλά και για την αποφασιστικότητα και τη θέλησή μου. Στο ποδόσφαιρο, όπως και στη ζωή, δεν πρέπει ποτέ να τα παρατάς». Τα λόγια του Λαπαντούλα κατά τη διάρκεια της περσινής τρομερής σεζόν ήταν κάτι σαν προπομπός των όσων θα ακολουθούσαν, με το work ethic του να κυριαρχεί των γκολ. Η συνεχής πίεση στους αμυντικούς, η μαχητικότητα, το ομαδικό πνεύμα, η δουλειά που κάνει μπορεί να 'μην φέρνει τον κόσμο στα γήπεδα' όμως κάνει τους προπονητές να τον γουστάρουν με τρέλα.

Πριν έρθει καν η μεταγραφική του περασμένου καλοκαιριού, στις ομάδες που είχαν δείξει ενδιαφέρον ήταν ήδη Γιουβέντους, Νάπολι, ενώ είχε βρεθεί κοντά και στην Τζένοα. Ομως ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι, που ήθελε να έχει όσο το δυνατόν περισσότερους Ιταλούς στην Μίλαν, τον ήθελε πάρα πολύ. Ο Καβαλιέρε δεν θέλησε να περιμένει τους Κινέζους ή την έκθεση του Κριστιάν Μπρόκι και έδωσε 9 εκατ. ευρώ (σε 3 χρόνια) για να τον δει στο San Siro. «Ευχαριστώ πολύ για το ενδιαφέρον, όμως η Μίλαν είναι μια πολύ μεγάλη ευκαιρία» έγραψε στον πρόεδρο των Rossoblu ο Λαπαντούλα. Υστερα από ένα καλοκαίρι πλήρους αβεβαιότητας, οι Rossoneri τελικά κράτησαν στο ρόστερ τους τον Κάρλος Μπάκα γεγονός που έκανε δεδομένο ότι θα ήταν το back-up του. Και έτσι έγινε, ο αριστεροπόδαρος άσος έπαιξε μόλις 2 φορές από την αρχή και ακόμα 4 σαν αλλαγή χωρίς να σκοράρει.

Μέχρι το απόγευμα της Κυριακής (06/11). Στο 79' του αγώνα στο Renzo Barbera και με το σκορ στο 1-1 κόντρα στην Παλέρμο, ο Βιντσέντζο Μοντέλα, έβγαλε τον Μπάκα και έβαλε τον Λαπαντούλα. Τρία λεπτά μετά, ο Σούσο έπιασε σουτ ύστερα από απόκρουση της άμυνας των Σικελών και ο Ιταλός με μαγικό τακουνάκι έστειλε την μπάλα στη γωνία χαρίζοντας τη νίκη στους Rossoneri που κράτησαν τη θέση τους στην 3άδα της Serie A. Οπως και ο ίδιος είχε πει, τα γκολ δεν είναι αυτά που μετράνε τόσο, όσο άλλα στοιχεία που συχνά περνούν σε δεύτερη μοίρα. «Αν η Μίλαν έχει τη μαχητικότητα του Λαπαντούλα, το Champions League θα είναι ένας εφικτός στόχος» είπε μετά τη νίκη με τους Rosanero ο Μοντέλα. Επόμενος στόχος; Να πάρει τη φανέλα του βασικού από τον Μπάκα.

Υστερα από 154 λεπτά στην Serie A και ένα γκολ, ο Λαπαντούλα κλήθηκε στην Εθνική Ιταλίας από τον Τζανπιέρο Βεντούρα στη θέση του Μανόλο Γκαμπιαντίνι, κάτι που δεν προκάλεσε μεγάλη εντύπωση στον Αντριάνο Γκαλιάνι. «Εχει μια ανταγωνιστικότητα που δεν βρίσκεις σε κανέναν από τους υπόλοιπους 27 παίκτες της Μίλαν. Δεν έχω δει κανέναν τόσο αποφασιστικό και ανταγωνιστικό τα τελευταία 30 χρόνια. Εχει σκληρό μέταλλο, αλλιώς δεν θα είχε πετύχει τόσα γκολ στην Serie B».

Κατά τη διάρκεια της περασμένης σεζόν, ο ρυθμός με τον οποίο σκόραρε, πέρα από τις συζητήσεις για την Εθνική Ιταλίας και το Euro 2016, τον είχαν φέρει κοντά και στο... Περού. Η γιαγιά του, Μπλάνκα, κατάγεται από εκεί και του έχει δώσει τη δυνατότητα να παίξει για την χώρα της Λατινικής Αμερικής. «Ηρθε στην Πεσκάρα και μου είπε για το Copa America» είχε δηλώσει ο Λαπαντούλα για τον Ομοσπονδιακό τεχνικό, Ρικάρντο Γκαρέκα, ο οποίος προσπαθούσε να τον ψήσει. Ισως να ήταν λογικό οι περισσότεροι να έχουν την άποψη ότι 'πρέπει να πάει στο Περού αφού δεν έχει καμία πιθανότητα για την Ιταλίας', όμως ο Λαπαντούλα είχε πάρει την απόφασή του. «Το καλύτερο χαρακτηριστικό μου είναι η αποφασιστικότητα. Πάντα ενεργούσα βάσει αυτού και αυτό κάνω και στην Serie A. Πιστεύω είναι πολύ σημαντικό, θα συνεχίσω να έχω αυτή την προσέγγιση».