Τα «μαθήματα» του Αγρινίου

Ο Νίκος Αθανασίου γράφει για όσα πρέπει να διδαχθεί ο Παναθηναϊκός από την πρώτη του γκέλα στο πρωτάθλημα αλλά και δυο λόγια για την ομάδα του Παναιτωλικού.  

Για τον Λάμπρου τα είπαμε το βράδυ του Σαββάτου και πριν συμπληρωθούν 24 ώρες, μπόρεσε να καταλάβει ο καθένας τι «ζημιά» έκανε ο συγκεκριμένος επόπτης στον Παναθηναϊκό και πόσο διαφορετική θα ήταν η βαθμολογία. Γιατί άλλο είναι το +1 και άλλο το +3 μετά την νίκη της Λάρισας επί του Ολυμπιακού, ο οποίος διαμαρτύρεται για την διαιτησία του Παπαδόπουλου, επειδή λέει σφύριζε συνέχεια φάουλ!

Το ότι γίνονταν, είναι μια άλλη λεπτομέρεια αλλά όπως μάθει κανείς. Είναι δύσκολη η μετάβαση από το «100-0» έστω στο «55-45» υπέρ σου.  Κατά τα άλλα, όταν τόσα χρόνια φωνάζουν οι αδικημένοι για πέναλτι-μαρς, πεντακάθαρα γκολ που ακυρώνονται και τα... ρέστα, είναι «κλάψες» και «Μάρθες». Ας τα αφήσουμε αυτά και ας περάσουμε στο αγωνιστικό κομμάτι. Όπως είπε και ο Αντρέα Στραματσόνι στους παίκτες του, ο Παναθηναϊκός πρέπει να μάθει από τα λάθη που έκανε στο Αγρίνιο ενόψει της συνέχειας σε Ελλάδα και Ευρώπη. Πάμε να δούμε ποια είναι αυτά τα «μαθήματα», από τα οποία πρέπει να διδαχθεί το «τριφύλλι»:

ΔΕΝ ΠΕΤΑΜΕ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΜΕΡΟΣ

Κανονικά αυτό το μάθημα θα έπρεπε να έχει διδαχθεί από πέρυσι ίσως και πρόπερσι. Ο φετινός Παναθηναϊκός παρουσιάζει μια βελτίωση στον τρόπο που μπαίνει στα παιχνίδια αλλά στο Αγρίνιο έπεσε ξανά στον ίδιο «βάλτο». Μία ομάδα χωρίς ενέργεια, χωρίς τρεξίματα, ένα σύνολο χωρίς «δίψα», λες και κάποιος τράβηξε το καλώδιο από την πρίζα. Ο Παναθηναϊκός ήταν πραγματικά αλλού(παρόλα αυτά θα είχε «γράψει» το 1-0 αν δεν υπήρχε η λάθος απόφαση του Λάμπρου) και πέταξε το πρώτο ημίχρονο στα σκουπίδια, πραγματοποιώντας την χειρότερη φετινή εμφάνιση σε ένα σαρανταπεντάλεπτο.

ΔΕΝ ΣΠΑΤΑΛΑΜΕ ΚΛΑΣΣΙΚΕΣ ΕΥΚΑΙΡΙΕΣ

Ο Μπεργκ στο 5', ο Λουντ τρεις φορές(10', 62', 68') και ακόμη μία ο Μέστο(77') θα μπορούσαν να στείλουν την μπάλα στο πλεκτό αλλά οι επιλογές τους δεν ήταν αυτές που έπρεπε, με εξαίρεση την απόκρουση του Κυριακίδη στην πρώτη ευκαιρία του Φινλανδού μέσου. Σε αυτές τις επικίνδυνες εκτός έδρας αποστολές και απέναντι σε αξιόμαχες ομάδες όπως ο Παναιτωλικός, ειδικά όταν βρίσκεσαι στην κακή σου μέρα, πρέπει την «μισή» ευκαιρία να την κάνεις γκολ. Να είσαι «κυνικός», αποτελεσματικός, όπως ακριβώς το έκανε ο Παναθηναϊκός στην Στοκχόλμη. Δύο «πατήματα» στην περιοχή, δύο γκολ και... καληνύχτα!

ΔΕΝ ΑΦΗΝΟΥΜΕ ΤΟ «ΔΕΚΑΡΙ» ΣΕ... ΑΛΛΟ ΓΗΠΕΔΟ

Ο Παναιτωλικός στο πρώτο ημίχρονο έβαλε δύσκολα στην μεσαία γραμμή του Παναθηναϊκού, πιέζοντας με 5 και 6 ποδοσφαιριστές. Ζέκα και Λεντέσμα ήταν «μπλοκαρισμένοι» και η απόστασή τους από Μπεργκ και Λουντ αρκετά μεγάλη, με αποτέλεσμα το «τριφύλλι» να είναι κομμένο στην μέση. Η επιλογή να μένει ο Λουντ κοντά στον Μπεργκ «ακυρώθηκε» μετά το πρώτο δεκάλεπτο και ήταν λάθος το να συνεχίζει ο Φινλανδός να αγωνίζεται τόσο μακριά από το δίδυμο των κεντρικών μέσων. Ούτε βοήθειες έδινε στην ανάπτυξη, ούτε ανασταλτικά στην μεσαία γραμμή και το να παίζει τόσο «ψηλά» δεν εξυπηρετούσε τις συνθήκες του αγώνα, μιας και η μπάλα έφτασε ελάχιστες φορές σε εκείνον με αξιώσεις.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΟΥΜΕ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΟ ΠΛΑΝΟ

Ο Ματζουράκης ήταν άριστα διαβασμένος για τα δυνατά και αδύναμα σημεία του Παναθηναϊκού. Όσο ο Παναιτωλικός είχε δυνάμεις, οι «πράσινοι» αντιμετώπισαν σοβαρά προβλήματα στο να αναπτυχθούν. Το «τριφύλλι» δεν είχε απάντηση στο «μπλοκάρισμα» του άξονα και αναλώθηκε κυρίως στο να παίζει την μπάλα στην πλάτη της άμυνας του Παναιτωλικού με μεγάλες μπαλιές από πίσω. Οι «πράσινοι» δεν είχαν εναλλακτικό πλάνο και αυτό συνέβη κυρίως εξαιτίας της έλλειψης καθαρού μυαλού και συγκέντρωσης. Ο Παναθηναϊκός «έπρεπε» να κυκλοφορεί με ηρεμία την μπάλα, να «απλώνει» το παιχνίδι του στα άκρα και να ψάξει να βρει συνεργασίες από τις πτέρυγες. Κάτι που δεν το έκανε στο πρώτο μέρος και το έκανε εν μέρει στην επανάληψη...

ΟΜΑΔΑ-ΚΟΣΜΗΜΑ ΜΕ ΕΔΡΑ... ΘΕΑΤΡΟ

Δύο λόγια για τον Παναιτωλικό. Μία από τις πιο τίμιες και «καθαρές» ομάδες του ελληνικού ποδοσφαίρου που ποτέ δεν ανέβηκε σε κάποιο «άρμα», δεν έγινε «δορυφόρος», δεν πήρε «δανεικούς». Μία ομάδα ΚΟΣΜΗΜΑ για την επαρχία, ένας σύλλογος που κάθε χρόνο βελτιώνεται σε όλα τα επίπεδα. Πριν περάσουμε στο ποδοσφαιρικό κομμάτι, να σημειώσουμε το εξής:

Δεν μας αφορά, εδώ σε αυτή την γωνιά, το «γιατί» απέχουν οι οργανωμένοι. Σε αυτές τις περιπτώσεις μετράει το αποτέλεσμα. Ποιο είναι αυτό; Μία έδρα που ήταν «καμίνι» για όλους, που έδινε ώθηση στον γηπεδούχο, να έχει μετατραπεί σε εκκλησία! Δεν ακουγόταν ούτε «κιχ» από την τηλεοπτική μετάδοση, σε ένα γήπεδο που ήταν γεμάτο! Ο Παναιτωλικός χάνει πολύ από την απουσία μίας θερμής ατμόσφαιρας, καθώς το γήπεδο περισσότερο θυμίζει «θέατρο» παρά γήπεδο...

Στα ποδοσφαιρικά: Ο Κυριακίδης είναι, με την βελτίωση των τελευταίων ετών, ένας πορτιέρο που άνετα θα βρισκόταν στην τριάδα μεγάλης ομάδας. Φυσικά θα «χωρούσε» και στον Παναθηναϊκό πίσω από τον Λουκ Στιλ.. Από κει και πέρα, ο Ουάρντα αν όχι τον Ιανουάριο, το προσεχές καλοκαίρι θα φέρει σημαντικό ποσό στα ταμεία του συλλόγου, καθώς πρόκειται για εξτρέμ με εξαιρετικά στοιχεία που αυτή την στιγμή του λείπει η διάρκεια στην απόδοσή του και για αυτό δεν έχει «πετάξει» για άλλες πολιτείες.

Επίσης, ο Ματζουράκης κάνει σπουδαία δουλειά στο τακτικό κομμάτι και την προετοιμασία της ομάδας του για τα παιχνίδια, ωστόσο, υπάρχει θέμα στην φυσική κατάσταση. Κάτι που κατάλαβαν από πρώτο χέρι στο «πράσινο στρατόπεδο», όταν πέρυσι τον Ιανουάριο έφτασε από το Αγρίνιο ο Λούκας Βιγιαφάνιες, κάτι που είδε όλη η Ελλάδα από την «κατάρρευση» του δευτέρου ημιχρόνου. Το πρέσινγκ για ένα ημίχρονο δεν αποτελεί δικαιολογία.

Best of internet