Χάρηκα και λυπήθηκα με Λεάλι!

Χάρηκα και λυπήθηκα με Λεάλι!

Ο Κ. Νικολακόπουλος γράφει στο blog του στο gazzetta για τον Ολυμπιακό, το παιχνίδι του δημιουργικά και τους γκολκίπερ του.

Χάρηκα και λυπήθηκα με Λεάλι!

Το (νικηφόρο, 2-0) παιχνίδι του ΠΑΟΚ με την Κλαμπ Μπριζ στο Βέλγιο δεν το είδα ολόκληρο, παρά μόνο μέσα από το πεντάλεπτο των χάϊ λαϊτς.

Πραγματικά γεμάτο από φάσεις ματς-είχε η κάθε ομάδα από έξι καθαρές ευκαιρίες για γκολ, με τον ΠΑΟΚ να μετατρέπει σε γκολ τις δύο τελευταίες (παρεμπιπτόντως, σε κάποιες στιγμές ξεχώριζε επιθετικά ο νεαρός Γιαννούλης, που δείχνει κελεπούρι).

Το φιλικό του Ολυμπιακού με την ίδια ομάδα, την πρωταθλήτρια Βελγίου, λίγες μόλις ημέρες μετά ήταν εντελώς διαφορετικό-με ελάχιστες φάσεις! Η Κλαμπ είχε ένα τετ α τετ και δύο μακρινά σουτ-φαρμάκι, ενώ ο Ολυμπιακός μία κεφαλιά-φαρμάκι του Ντα Κόστα και δύο επικίνδυνες ενέργειες των Πουλίδο, Ιντέγε.

Δύο σημειώσεις.

Πρώτη: ο αγωνιστικός χώρος του γηπέδου ήταν κακός και δεν έχει νόημα, νομίζω εγώ, να γίνονται φιλικά υψηλού επιπέδου σε τέτοια τερέν.

Δεύτερη: οι Βέλγοι επόπτες παρεξήγησαν τους ρόλους τους και έπαιξαν και λίμπερο για την Κλαμπ, κόβοντας δύο φορές με ανύπαρκτα οφσάϊντ τους Ντε Λα Μπέγια κι Ιντέγε.

Κατά τα άλλα, επιβεβαιώθηκε για μία ακόμη φορά πως όταν ο Φορτούνης δεν είναι στα καλά του, ο Ολυμπιακός έχει θέμα στο δημιουργικό-επιθετικό κομμάτι. Τουλάχιστον είναι πιο ορεξάτος φέτος ο Τσόρι και πιστεύω ότι θα βοηθήσει περισσότερο από την περασμένη σεζόν-ιδιαίτερα αν γίνει πιο σίγουρος όταν ξεκινάει τις επιθέσεις και δεν πουλάει την μπάλα, όπως στη φάση στο 88’, στην οποία οι Βέλγοι θα μπορούσαν να κερδίσουν το ματς…

Επί της ουσίας, σε επίπεδο ανάπτυξης, η ομάδα φάνηκε κατά κύριο λόγο σε δύο στιγμές στο α΄ημίχρονο, που έβγαλε καλές μακρινές πάσες ο Μιλιβόγεβιτς στον Ιντέγε κι αυτός έσπασε καλά την μπάλα σε Πουλίδο και Φορτούνη. Μου έμοιασε να έχει δουλευτεί στην προπόνηση αυτή η κίνηση.

Ο Ολυμπιακός δεν απείλησε πολύ κύρια γιατί οι παίκτες του πήραν πολλές κακές αποφάσεις. Πρώτα ο Φορτούνης κι ύστερα οι Πουλίδο, Ιντέγε, Μπουχαλάκης, Μανιάτης, Ντουρμάζ, σε στιγμές που μία καλή πάσα μπορούσε να βγάλει φάσεις. Ειδικά μία φάση που είχε ξεδιπλωθεί ωραία η ομάδα κι οι Μπουχαλάκης, Ιντέγε έβγαλαν σε θέση σουτ τον Φόρτου, αυτός σημάδεψε εξέδρα. Και σε άλλη μία στιγμή έκανε το ίδιο ο Μανιάτης, που έτσι χάλασε όμορφη αντεπίθεση. Διακρίνει, εξάλλου, κανείς και ένα υπέρμετρο εγωϊσμό σε αρκετές κινήσεις από αρκετούς παίκτες…

Υπό αυτές τις συνθήκες, άλλος τρόπος για να φτάσει στο γκολ η ομάδα ήταν οι στημένες φάσεις, όπου κι εκεί οι εκτελέσεις δεν ήταν οι ιδανικές. Εξαίρεση ένα κόρνερ του Φορτούνη, με τον Μιλιβόγεβιτς σε πλεονεκτική θέση να χάνει τη φάση και το γκολ κι ένα φάουλ του Ντουρμάζ, με τον Ντα Κόστα να αστοχεί στην κεφαλιά.

Για να είμαι ειλικρινής, από ένα παίκτη χάρηκα και λυπήθηκα μαζί περισσότερο! Αναφέρομαι στο Λεάλι! Από τη μία χάρηκα, γιατί βγήκε δύο φορές και μάζεψε την μπάλα στον αέρα με χέρια-τανάλιες, ενώ στο τετ α τετ με τον Βέλγο φορ έκανε έξοδο-καμικάζι και τον νίκησε, δείχνοντας ότι ο Ολυμπιακός μπορεί να έχει βρει μεγάλη λύση για κάτω από τα γκολπόστ του. Από την άλλη λυπήθηκα, γιατί αν ο Ιταλός είναι αυτός που μας έδειξε στα 32 λεπτά που έπαιξε με την Κλαμπ, πολύ φοβάμαι ότι ο Καπίνο, τον οποίο πιστεύω πολύ, δύσκολα θα μπορέσει να κρατήσει τη θέση του βασικού κάτω από τα δοκάρια.

Ο διεθνής με την Ελλάδα γκολκίπερ ήταν άριστος στις δύο επεμβάσεις του σε σουτ από τα 20-25 μέτρα που μύριζαν γκολ, αλλά πρέπει να γίνει πιο πειστικός όταν βγαίνει με την μπάλα στον αέρα κι ακόμη πιο καλός όταν διώχνει την μπάλα με τα πόδια.

Best of internet