Γι’ αυτό και μόνο αγαπάμε το ποδόσφαιρο…

Γι’ αυτό και μόνο αγαπάμε το ποδόσφαιρο…

Ο Θόδωρος Ζαγοράκης σταμάτησε να κάνει, όπως όλοι μας, υπολογισμούς, εντυπωσιάστηκε από τις εικόνες των τρελαμένων Ισλανδών και δικαιολογεί το «ποντάρισμα» σε ομάδες όπως η Κροατία και η Πολωνία. 

Αυτό είναι το ποδόσφαιρο! Η ομορφιά του αποτυπωμένη σε μια μόνο εικόνα, σαν αυτή με τους Ισλανδούς να γιορτάζουν την ιστορική πρόκριση στους «16» ενός Euro.

Εικόνες δυνατές, εικόνες που μου θυμίζουν τις δικές μας επιτυχίες. Γιατί, μην μου πείτε, ότι δεν πέρασε από το μυαλό σας η εικόνα με την Εθνική σ’ αυτό το Euro;  Είναι κρίμα που η Ελλάδα είναι απούσα από αυτή τη γιορτή του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου. Επιμένω, αλλά ας πάμε παρακάτω…

Ας επικεντρωθούμε σ’ αυτά που μας έχει δείξει έως τώρα το φετινό Euro της Γαλλίας. Σασπένς, βάσει του νέου τρόπου διεξαγωγής, ως το τέλος. Σχεδόν καμία ομάδα αδιάφορη ως και την τελευταία αγωνιστική των ομίλων. Άρα, δικαιώθηκε η UEFA, που άλλαξε το bracket της τελικής φάσης, δίνοντας την ευκαιρία σε λεγόμενες «μικρές» ομάδες να κοιτάξουν ποδοσφαιρικά μεγαθήρια στα μάτια και να περάσουν στη νοκ άουτ φάση.  Όλα κρίθηκαν στις λεπτομέρειες. Στο γκολ. Συνέβη με το γκολ της Κροατίας, που έστειλε την Ισπανία πάνω στην Ιταλία και μετά σε Γερμανία, Γαλλία και πάει λέγοντας....

Μήπως, όμως, το γκολ της Ισλανδίας δεν ανακάτεψε τα πράγματα. Αν το δεις ψυχρά, θα πεις ήταν ένα ιστορικό, έδωσε την πρώτη νίκη σε τελική φάση Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος. Πρακτικά, όμως,  μπορεί να αποδειχθεί και… καταστροφικό. Άντε, όμως, να τους κατηγορήσεις τους Ισλανδούς. Αυτό είναι το ποδόσφαιρο! Πέρασε και η Ιρλανδία του «δικού» μου, Μάρτιν Ο’ Νιλ, στο 85ο ΄λεπτό!

Η Κροατία, με διαφορά, είναι η καλύτερη ομάδα μέχρι τώρα του φετινού Euro. Μια ομάδα με ΟΜΙΚΡΟΝ κεφαλαίο, με απίστευτη ομοιογένεια, με συνοχή, με ποιότητα. Αν κρατήσει «χαμηλά την μπάλα» και δεν επηρεαστεί από τις γνωστές εξωαγωνιστικές παθογένειες μπορεί να φτάσει ψηλά στη διοργάνωσης.

Στο φετινό Euro δεν λάμπουν τα μεγάλα αστέρια. Ελάχιστες οι εξαιρέσεις, αλλά ας μην ξεχνάμε τι κουβαλάνε πάνω στις πλάτες τους, μετά από μια ολόκληρη χρονιά. Δεν λάμπουν τα αστέρια, λάμπουν οι πραγματικές ομάδες. Είπαμε για την Κροατία, ας πούμε και για την Πολωνία, που με τις μέχρι τώρα εμφανίσεις της προσωπικά με δικαιώνει.

Μια Πολωνία, που στο δικό της Euro του 2012 απέτυχε, αλλά στη Γαλλία εντυπωσιάζει με παίκτες αποφασισμένους, γεμάτους αυτοπεποίθηση, με τακτική και μια ηρεμία στο παιχνίδι της, που σου δείχνει ότι αυτό το οποίο μπορεί να παίξει, θα το παίξει στο 100%.