Ο Ντοσεβί και ο... Καρέλης

Ο Διονύσης Δελλής αναλύει την άλλη «ανάγνωση» της πώλησης του 28άχρονου εξτρέμ στην Σταντάρ. Και η σύγκριση με το deal των Πράσινων για την παραχώρηση του Έλληνα επιθετικού. 

Ο Ντοσεβί και ο... Καρέλης

Λέγεται πως πίσω από το deal του Ολυμπιακού με τη Σταντάρ Λιέγης για τον Ματιέ Ντοσεβί, είναι ο «χρυσοαδάχτυλος» Ενροτέ. Μια συμφωνία που αποφέρει στα ταμεία των Ερυθρόλευκων ένα ποσό της τάξης του 1.3 εκατ ευρώ. Για έναν ποδοσφαιριστή αφενός που αποκτήθηκε ως ελεύθερος το καλοκαίρι του 2014, αφετέρου που όπως αποδείχθηκε δεν χώρεσε στο ρόστερ των Πειραιώτων για δεύτερη σεζόν.

Δεν είναι κακός παίκτης ο Ντοσεβί. Και μάλιστα στο Βέλγιο στο πρώτο μισό της σεζόν κάνει πολύ καλή δουλειά με 4 γκολ και 9 ασίστ (!) σε πρωτάθλημα και κύπελλο (20 συμμετοχές). Ο Ντοσεβί είναι 28 χρονών. Δεν πρόκειται για ποδοσφαιριστή με κάποια σοβαρή μεταπωλητική αξία. Δεν είναι για παράδειγμα ο Νίκος Καρέλης, που κλείνει τα 24 τον Φλεβάρη. Και έχει σημασία η αναφορά στον Έλληνα φορ. Διότι ο Παναθηναϊκός τον παραχώρησε και εκείνον σε μια Βελγική ομάδα.

Τον έδωσε με ένα ποσό που σύμφωνα με ατζέντηδες που γνωρίζουν την υπόθεση σε (εξασφαλισμένα χρήματα) δεν απέφερε παραπάνω από 2 εκατ ευρώ στους Πράσινους. Όταν λοιπόν ο Παναθηναϊκός δίνει τον καλύτερο Έλληνα ποδοσφαιριστή του ρόστερ του, σε αυτή την ηλικία με 2 εκατ ευρώ στην 6η του βαθμολογικού πίνακα Γκενκ, η πώληση του Ολυμπιακού του 4 χρόνια μεγαλύτερου Ντοσεβί, στην 7η της βαθμολογίας Σταντάρ με 1.3 εκατ ευρώ έχει άλλη αξία.

Όταν ο πρώτος ήταν σημείο αναφοράς για τον Παναθηναϊκό (πρώτος του σκόρερ στο πρωτάθλημα) και ο δεύτερος δεν χωρούσε στο ρόστερ των Ερυθρόλευκων. Άλλη βέβαια η οικονομική αφετηρία των δύο ομάδων. Άλλες οι ανάγκες τους. Και αυτό είναι απόλυτα κατανοητό. Οι δύο αυτές υποθέσεις όμως από τη στιγμή που εξελίχθηκαν με διαφορά λίγων ημερών, με ίδιο παρανομαστή (Βέλγιο) προσφέρουν ένα επίπεδο σύγκρισης που αναδεικνύει κάποια πολύ σοβαρά δεδομένα.

Ο Ολυμπιακός έχει αυτή τη στιγμή δανεικό τον Δημήτρη Διαμαντάκο στην Καρλσρούη, και οι Γερμανοί ετοιμάζονται να προσφέρουν ένα εκατ ευρώ για τον αποκτήσουν. Έχει δανεικό στο Μεξικό τον Χόρχε Μπενίτες σε ένα κλαμπ όπως η Κρουζ Αζούλ που μπορεί να αγοράσει τον Παραγουανό στα 4-5 εκατ ευρώ. Έχει τον Πουλίδο που πριν από ένα μήνα, και ενώ δεν είχε... δευτερόλεπτο σοβαρής συμμετοχής στον Πειραιά έφερε μια πρόταση δανεισμού με οψιόν αγοράς 5 εκατ ευρώ.

Είναι πολύ μεγάλα αυτά τα ποσά για τα ελληνικά δεδομένα. Πόσο μάλλον από ποδοσφαιριστές που για τον έναν ή τον άλλο λόγο, ένας προπονητής αποφασίζει ότι δεν χωρούν στις επιλογές του. Αν φτάσουν οι Ερυθρόλευκοι στο σημείο να έχουν έσοδα αυτού του επιπέδου από ποδοσφαιριστές που τρόπον τινά δεν «θέλουν» δίνουν μια διάσταση στο θέμα των «πωλήσεων» που δεν μπορούσε να φανταστεί ποτέ κανείς για το ποδόσφαιρο μας. Έχει μεγάλη σημασία η απόφαση του Ολυμπιακού να δανείζει πια σε κλαμπ τυ εξωτερικού.

Είναι ένα ακόμη «σχέδιο» που προσφέρει επιτυχία. Που δίνει ποιοτικό χρόνο συμμετοχής σε μια σειρά από ποδοσφαιριστές του. Και που όπως αποδεικνύεται μπορεί να φέρει και χρήματα στο ταμείο του συλλόγου. Και για τους... παραμένοντες; Εκεί η κουβέντα είναι καιρό τώρα διαφορετική. Ρώτησε η Γουεστ Χαμ τον Δεκέμβρη για τον Ομάρ. Και άκουσε ότι «δέκα εκατ ευρώ δεν φτάνουν».

Πήγε ο Περέιρα το καλοκαίρι να αποκτήσει στην Φενέρ τον Μιλιβόγιεβιτς και άκουσε «όχι» από τον Ολυμπιακό σε πρόταση 7 εκατ ευρώ. Τους Ερυθρόλευκους που έχουν τον Φορτούνη, τον Μασουακού, τον Ρομπέρτο. Που έχουν ένα ρόστερ το οποίο χρηματιστηριακά είναι σε απόσταση... εκατ ευρώ μπροστά από τους βασικούς ανταγωνιστές τους.

Best of internet