Η Εθνική ομάδα του 2004 παραμένει στα αζήτητα!

Ο Δήμος Μπουλούκος γράφει για τη συνάντηση του Πρωθυπουργού με τους διεθνείς του 2004 και το τεράστιο σφάλμα της Πολιτείας να μην αξιοποιεί την πιο επιτυχημένη ομάδα όλων των εποχών.  

Η Εθνική ομάδα του 2004 παραμένει στα αζήτητα!

Στη συνάντηση που είχε o Aλέξης Τσίπρας στο Μαξίμου με αντιπροσωπεία της Εθνικής ομάδας του Euro 2004, αφού εξέφρασε την αγωνία του για την κατάσταση που επικρατεί στο ελληνικό ποδόσφαιρο, τους είπε ότι είναι αποφασισμένος να κάνει τομές και ζητώντας τη βοήθεια τους, επισήμανε: «γιατί όχι, κάποια στιγμή να αναλάβετε και πρωτοβουλίες, γιατί κανείς δεν μπορεί να σας καταλογίσει, ούτε ιδιοτέλεια, ούτε ότι είστε άσχετοι με τον χώρο».

Αντί να δηλαδή ο Πρωθυπουργός να ζητήσει εδώ και τώρα συνεργασία μαζί τους ή ακόμα καλύτερα, να είχε σκεφτεί πριν από τη συνάντηση τι θα τους προτείνει και ποιες αρμοδιότητες θα τους δώσει, παρέπεμψε το θέμα στο μέλλον και στην… κάποια στιγμή που θα αναλάβουν πρωτοβουλίες.

Είναι ολοφάνερο λοιπόν ότι η συγκεκριμένη συνάντηση έγινε για καθαρά επικοινωνιακούς λόγους και προκειμένου η κυβέρνηση να εξασφαλίσει δημοσιεύματα και ρεπορτάζ με τους τόσο αναγνωρίσιμους πρώην ποδοσφαιριστές. Η πιο επιτυχημένη ποδοσφαιρική ομάδα όλων των εποχών, η Εθνική που πέτυχε έναν άθλο τον οποίο κανείς δεν είχε φανταστεί, ούτε καν ονειρευτεί, εξακολουθεί να παραμένει στα αζήτητα!

Κι όχι μόνο ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά καμία κυβέρνηση όλα αυτά τα 12 χρόνια από το θρίαμβο της Πορτογαλίας και μετά δεν μπήκε στον κόπο να εκμεταλλευτεί τη γνώση, την εμπειρία και τις δυνατότητες του Καραγκούνη, του Μπασινά, του Νικοπολίδη, του Τσιάρτα και των υπολοίπων παικτών. Και δεν είναι μόνο η ποδοφαιρικής τους αξία που θα τους έκανε τόσο χρήσιμους, αλλά κυρίως ή έντονη και πολυδιάστατη προσωπικότητα τους.

Κάποιοι από αυτούς συνεργάστηκαν με την ΕΠΟ αλλά «κάηκαν» νωρίς, ενώ στην παρούσα φάση μόνο ο Βρύζας έχει κάποιο ρόλο μόνο για τις Εθνικές ομάδες στην Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία ωστόσο όλοι γνωρίζουν ότι η Επιτροπή Εξομάλυνσης έχει μεταβατικό ρόλο και περιορισμένη διάρκεια ζωής.

Θα μου πείτε εύλογα γιατί βιάζομαι και δεν περιμένω να δω εάν οι πρωταθλητές Ευρώπης αξιοποιηθούν στο μέλλον, όπως τους είπε ο Τσίπρας. Εάν δεν είναι, όμως, τώρα χρήσιμη η εμπειρία τους πότε θα είναι; Το ελληνικό ποδόσφαιρο βρίσκεται στο σημείο μηδέν και η «κάποια στιγμή» ενδεχομένως να έρθει εντελώς αργά για το άθλημα.

Επίσης, δεν είναι η πρώτη φορά που ο Αλέξης Τσίπρας χρησιμοποιεί επικοινωνιακά τον αθλητισμό. Και στις συναντήσεις που είχε με τους Ολυμπιονίκες μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο, πάνω – κάτω τα ίδια είπε και τελικά επέλεξε ως Υφυπουργό Αθλητισμού έναν άνθρωπο παντελώς ξένο με τον αθλητισμό.

Δεν ξέρω τι έργο θα παράξει ο Γιώργος Βασιλειάδης και τι θα πετύχει στον αθλητισμό αλλά εξακολουθώ να επιμένω ότι θεωρώ τραγικό να μην αξιοποιούνται,  άνθρωποι που προέρχονται από την αθλητική οικογένεια, έχουν ιδρώσει τις φανέλες τους, έχουν κοπιάσει στις προπονήσεις, έχουν ζήσει το άγχος και την αγωνία του αγώνα.

Δεν μπορεί σε κάθε τομέα, οι περισσότεροι από τους κυβερνώντας να έχουν αναλάβει θέση με άμεση σχέση με το αντικείμενο τους και μόνο στον αθλητισμό να μην αξιοποιούνται οι άνθρωποι που προέρχονται από αυτόν!

Στο χέρι του ίδιου του Πρωθυπουργού είναι να αποδείξει ότι δεν τους κάλεσε στο Μαξίμου για τη... λεζάντα. Να αποδείξει ότι οι ευαισθησίες του για τον αθλητισμό είναι πραγματικές και δεν τα κάνει όλα για το θεαθήναι!

Best of internet