«Θα το φωνάζω μια ζωή! Άμυνα!»

Ήταν συγκλονιστικό αυτό που έγινε στο μπάσκετ. Μεγάλος προπονητής ο Ίβκοβιτς, είναι άλλος ένας μεγάλος προπονητής που οι ομάδες του στηρίζονται στην άμυνα. Μέχρι να πεθάνω θα το φωνάζω για την άμυνα σε όλα τα αθλήματα! Ποια άμυνα όμως, όχι την παθητική, αλλά το να οργανώνεις ασφυκτική την άμυνά σου για να πάρεις τη μπάλα και να φύγεις γρήγορα! Η ταχύτητα και οι αντοχές είναι τα πιο σημαντικά στοιχεία στον αθλητισμό. Θαυμάσαμε λοιπόν τον Ολυμπιακό που ήταν ανθεκτικός και ταχύτατος.
Νέα παιδιά που ο Ίβκοβιτς τα βελτίωσε, τα έκανε ομάδα, νέα παιδιά με ψυχή, με καρδιά, με ομαδικότητα, με αντοχή και ταχύτητα. Και με σκληρή άμυνα. Διέλυσε η άμυνα τον Κιριλένκο και τους άλλους. Σαν να μην είχαν αίμα ήταν οι Ρώσοι. Και οι παίκτες και οι οπαδοί τους.
Πέρασαν κι άλλοι προπονητές τα τελευταία χρόνια από τον Ολυμπιακό, δεν έκαναν τίποτα. Συγχαρητήρια στον Ίβκοβιτς. Ήταν συγκινητική προσπάθεια, συγκινητικός ήταν και ο πατέρας Αγγελόπουλος στο αναπηρικό καρότσι και τα δύο παλικάρια του. Πέρσι που είχαν ανακοινώσει ότι φεύγουν απ’ το μπάσκετ, είχα βγει στη στήλη με τον Σινάνογλου και είχα φωνάξει «τρέξτε στο ΣΕΦ να τους μεταπείσετε, όπως διαβάζω αυτήν την ανακοίνωση, τούς ψυχολογώ ότι δεν το έχουν αποφασίσει οριστικά να φύγουν, μπορεί να αλλάξουν γνώμη». Και ευτυχώς άλλαξαν γνώμη οι Αγγελόπουλοι.
Μεγάλη επιτυχία ήταν η αρπαγή του Σπανούλη από τον Παναθηναϊκό διότι οι μεγάλες ομάδες θέλουν μεγάλο προπονητή, θέλουν ταχύτητα, αντοχή και δύναμη, αλλά θέλουν και τον μεγάλο παίκτη που θα κάνει τη διαφορά.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο στο katimagiko.gr