Δίκαια κέρδιζε και δίκαια θα κέρδιζε…

Δίκαια κέρδιζε και δίκαια θα κέρδιζε…

Δίκαια κέρδιζε και δίκαια θα κέρδιζε…

Ο Γιώργος Κούβαρης στέκεται στο αγωνιστικό κομμάτι του ντέρμπι όπου ο Παναθηναϊκός ήταν κυρίαρχος του παιχνιδιού, ενώ εξέφρασε την αντίθεσή του για οποιαδήποτε αποχώρηση ομάδας και από οποιοδήποτε γήπεδο όσον αφορά… παράπονα για τη διαιτησία και όχι επεισόδια.

Παιχνίδι από παντού στη Novibet με κινητό και τάμπλετ.

Το έγραψα χθες και στην κριτική του ματς. Πολλά έχουν δει τα μάτια μας όσον αφορά τα ντέρμπι των «αιωνίων» αντιπάλων. Όμως αυτό που συνέβη το βράδυ της Τετάρτης (13/2), ομολογουμένως, το είδαμε για πρώτη φορά.

Ποτέ άλλοτε στο παρελθόν δεν έχει αποχωρήσει μια ομάδα από το γήπεδο διαμαρτυρόμενη για την διαιτησία. Ό,τι κι αν είχε συμβεί στο παρελθόν. Όσα παράπονα και αν μπορεί να είχε. Ό,τι κι αν περίμενε γι’ αυτό το ματς. Αν μη τι άλλο η συγκεκριμένη απόφαση θα συνοδεύει για μια… ζωή τον Ολυμπιακό και θα είναι δακτυλοδεικτούμενος κάθε φορά που θα πέφτει στο τραπέζι ανάλογη κουβέντα ή θα επαναλαμβάνονται ανάλογες περιπτώσεις.

Αν μη τι άλλο δεν ταιριάζει ούτε στην ιστορία του συλλόγου, ούτε στο πρεστίζ του. Όπως φυσικά δεν θα ταίριαζε και στον Παναθηναϊκό στην περίπτωση που έκανε κάτι ανάλογο. Και θα μπορούσε να το κάνει στο παρελθόν. Όμως δεν το έκανε ποτέ. Ξαναλέω. Είναι διαφορετικό να πάρει κάποιος την ομάδα και να φύγει στην περίπτωση σοβαρών επεισοδίων που θα κινδυνεύσει σωματική ακεραιότητα αθλητών, προπονητών ή άλλων μελών της ομάδας και διαφορετικό αν έχει παράπονα από κάποιον διαιτητή.

Ανοίγω παρένθεση και λέω, ότι κάποτε ο Ζελικο Ομπράντοβιτς υποστήριζε ότι η πλέον ενδεδειγμένη λύση για να ηρεμήσουν τα πνεύματα στην εξέδρα, οι ομάδες να τιμωρηθούν, να βάλουν μυαλό όλοι και να μην ξαναγίνουν επεισόδια, θα ήταν η αποχώρηση από το γήπεδο. Κλείνω την παρένθεση. Στην προκειμένη περίπτωση τα πράγματα είναι διαφορετικά και ο Ολυμπιακός δεν έφυγε για κάτι που έγινε από τις εξέδρες. Αν και επικρατούσε φανατισμένη ατμόσφαιρα, δεν συνέβη το παραμικρό…

Ο Ολυμπιακός αδίκησε τον εαυτό του με αυτήν την κίνηση. Υπήρχε ένα ολόκληρο ημίχρονο μπροστά του. Κάτσε, παίξε, ίδρωσε και διεκδίκησε. Εδώ το έκανε ο ποδοσφαιρικός Παναθηναϊκός το 2003 στην Ριζούπολη, παρά το… πολεμικό κλίμα που επικρατούσε.  Εκεί δεν θα μπορούσαν οι τότε διοικούντες να πάρουν την ομάδα και να φύγουν; Το μόνο εύκολο θα ήταν! Όπως και στον 5ο τελικό του 2017 στο ΣΕΦ. Και εκεί θα μπορούσε να φύγει ο Παναθηναϊκός και να τιμωρηθεί ο Ολυμπιακός με βαριά τιμωρία μετά τα όσα συνέβησαν. Όμως οι «πράσινοι» επέστρεψαν στο παρκέ για μερικά και μόνο δευτερόλεπτα.  Και έρχομαι στο δια ταύτα.

Προσωπική άποψη εκφράζω: Ο Παναθηναϊκός έπαιξε στα όρια του φάουλ. Όπως έπαιξε και απέναντι στην ΤΣΣΚΑ Μόσχας. Όπως έπαιζε και ο Ολυμπιακός στα περισσότερα (αν όχι σε όλα) τα ματς εντός έδρας. Τι σημαίνει αυτό; Μπορεί να ξεφύγουν 1-2 σφυρίγματα και στις δύο πλευρές του παρκέ, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι ήταν ικανά για να αλλοιώσουν την εικόνα του αγώνα και της συνολικής παρουσίας των δύο ομάδων στο παρκέ. Σφυρίγματα τα οποία τα βλέπουμε σε όλα τα ματς και σε όλα τα γήπεδα. Δεν έπαιξαν όμως κανέναν ρόλο στη ροή του και στην εξέλιξη του σκορ ειδικά από την άθλια εικόνα που παρουσίαζαν οι Πειραιώτες και στα 20 λεπτά του ημιχρόνου. Με την διαιτησία μην περιμένετε να ασχοληθώ ιδιαίτερα και ούτε να κάνω πολλές αναλύσεις. Είτε υπάρχουν παράπονα από τη μία πλευρά, είτε υπάρχουν παράπονα από την άλλη πλευρά. 

Ο Παναθηναϊκός ήταν πολύ καλύτερος του Ολυμπιακού εντός των τεσσάρων γραμμών και δικαίως κέρδιζε με 15 πόντους διαφορά στο ημίχρονο. Και θα μπορούσε η διαφορά να ήταν πολύ μεγαλύτερη βάσει ΜΠΑΣΚΕΤΙΚΗΣ εικόνα στο παρκέ. Οι αριθμοί του ύστερα από δύο δεκάλεπτα έλεγαν και με το παραπάνω την αλήθεια. Ο Παναθηναϊκός είχε 14/27 δίποντα (51,8%), 2/8  τρίποντα (25%) και 6/10 βολές (60%). Αντίστοιχα ο Ολυμπιακός είχε 8/20 δίποντα (40%), 3/10 τρίποντα (30%), 0/2 βολές, τα ριμπάουντ ήταν 16-19, οι ασίστ 13-2, τα κλεψίματα 8-3 και τα λάθη 4-12! 

Μέσα σε όλα οι παίκτες του Πιτίνο δεν άφηναν τους αντιπάλους τους να πάρουν την παραμικρή ανάσα στην επίθεση, τους οποίους και ανάγκασαν πολλές φορές να «πουλήσουν» τη μπάλα και με αυτόν τον τρόπο να «βγάλουν» εύκολες φάσεις στο ανοικτό γήπεδο. Ο Μπριάντε Ουέμπερ μπορεί να έδειξε καλά στοιχεία (και να έκλεψε δύο φορές τη μπάλα μέσα από τα χέρια των αντιπάλων του) αλλά στον περιορισμό του Καλάθη πήρε κάτω από τη βάση, αφού ο αρχηγός των «πρασίνων» ήταν εκείνος που έδινε το έναυσμα για την αντεπίθεση με ασίστ… «πάρε-βάλε» ή «πάρε-κάρφωσε». Υπενθυμίζω ότι ο Καλάθης είχε 7 ασίστ σε 18 λεπτά.

Αρκετά μαχητικός ο Τζέιμς Γκιστ, ο Παπαπέτρου το ίδιο προσθέτοντας και πολύ ενέργεια στις δύο πλευρές του παρκέ, ενώ ο ΝτεΣόν Τόμας ήταν «λεφτά στη τράπεζα» κάθε φορά που έπαιρνε τη μπάλα από τον Καλάθη στο low post, έχοντας τις σωστές τοποθετήσεις και έχοντας αποκτήσει πλεονέκτημα απέναντι στον προσωπικό του αντίπαλο. Αντίθετα το πρόβλημα του Παναθηναϊκού εντοπίστηκε στα γκαρντ, με τον αρχηγό να παίζει μόνος του.

Ο Κιλπάτρικ και πάλι δεν ήταν εύστοχος (1/5 σουτ) ενώ φάνηκε το διάστημα της απουσίας του Λάνγκφορντ (μπορεί να ευστόχησε σε τρίποντο που επιστέγασε διαφορά 16 πόντων στο 18’) ο οποίος χρειάζεται χρόνο ακόμα για να επανέλθει. Προς το παρόν έχει εικόνα παίκτη που έχει να παίξει… έναν χρόνο μπάσκετ.

Επίσης είδαμε τον Πιτίνο να κλείνει πολύ το rotation και αυτό ενδέχεται να το δούμε και άλλες φορές στο άμεσο μέλλον από τη στιγμή που έχουν… σφίξει τα γάλατα. Είναι χαρακτηριστικό ότι Αντετοκούνμπο και Πέιν δεν αγωνίστηκαν ούτε δευτερόλεπτο, ενώ Λάνγκφορντ, Παπαγιάννης, Βουγιούκας, Λεκαβίτσιους, Μήτογλου αγωνίστηκαν συνολικά και οι πέντε 18 λεπτά!

Μάλιστα ο Αμερικανός τεχνικός είπε και την πιο σωστή δήλωση μετά το ματς αναφέροντας ότι «τα ματς πρέπει να παίζονται στο γήπεδο. Ήμασταν η καλύτερη ομάδα. Πήγαμε στον Ολυμπιακό και μας κέρδισαν καθαρά, ήταν καλύτερα προετοιμασμένοι. Τα παιχνίδια πρέπει να γίνονται στο παρκέ. Δεν μου αρέσει το μήνυμα που στάλθηκε σήμερα. Πρέπει να σεβαστούμε το παιχνίδι. Σέβομαι τον αντίπαλο προπονητή. Είναι πολύ απογοητευτικό για μένα αυτό που βλέπω…»

Κρατάω το «πήγαμε εκεί και μας κέρδισαν καθαρά, ήταν καλύτερα προετοιμασμένοι». Όταν καταλάβουμε όλοι ότι ο αθλητισμός είναι ένα παιχνίδι και ότι η παραδοχή της ήττας είναι παράσημο και όχι «καταναγκαστική δήλωση», τότε υπάρχει ελπίδα. Στον Ολυμπιακό έπρεπε να παίξουν το ματς και να παραδεχτούν την ανωτερότητα του Παναθηναϊκού. Γιατί ήταν ανώτερος. Καλύτερα προετοιμασμένος, πιο συγκεντρωμένος και έχοντας τη «φλόγα» του «πρέπει να νικήσω, θέλω να νικήσω και θα νικήσω!» Ο Ολυμπιακός, αντίθετα, μπήκε στο ντέρμπι με προκατάληψη και χωρίς καμία συγκέντρωση στο μπάσκετ. Το πλήρωσε αγωνιστικά, τώρα θα το πληρώσει και βαθμολογικά από την τιμωρία που τον περιμένει. 

Πλέον όλα τα βλέμματα την Κυριακή στον τελικό για τον Παναθηναϊκό, έχοντας στο μυαλό το περσινό πάθημα του Ολυμπιακού. Κακά τα ψέματα, αλλά οι «ερυθρόλευκοι» είχαν «σηκώσει» το κύπελλο πριν παίξουν τον τελικό με την ΑΕΚ. Και φυσικα την πάτησαν γιατί η ΑΕΚ και καλή ομάδα ήταν και μεγάλη και βαριά φανέλα έχει. Το ίδιο ισχύει και φέτος. Αν και εφόσον θεωρήσουν στον Παναθηναϊκό ότι πήραν από… τώρα το κύπελλο, μην σας φανεί περίεργο αν το δείτε στα χέρια του Μαργαρίτη και της παρέας του το βράδυ της Κυριακής στα «Δύο Αοράκια».

Γι’ αυτό και στον Παναθηναϊκό χρειάζεται να αφήσουν από… χθες το ντέρμπι με τον Ολυμπιακό και να αφοσιωθούν ψυχή τε και σώματι στον μεγάλο τελικό! Είναι το πρώτο τρόπαιο της χρονιάς και η μεγάλη πρόκληση των «πρασίνων» για 24η σερί σεζόν με κάποιον τίτλο στην τροπαιοθήκη τους...

Best of internet