Και πολύ άργησαν...

Και πολύ άργησαν...

Και πολύ άργησαν...

Ο Κωνσταντίνος Μελάγιες κατηγορεί τον Ολυμπιακό όχι γιατί έφυγε, αλλά γιατί έπρεπε να το είχε κάνει καιρό, ωστόσο αναφέρει και τα πολλά προβλήματα που υπάρχουν. 

100% Επιστροφή* χρημάτων στον αγώνα Ολυμπιακός - Ντιναμό Κιέβου  (21+, *Ισχύουν Όροι και Προϋποθέσεις) 

Έρχεται ένα σημείο στη ζωή που κάποια στιγμή αισθάνεσαι αδύναμος. Εξαντλημένος και χωρίς ίχνος αντοχής, δεν έχεις τη δύναμη καν να προσπαθήσεις να αντιδράσεις και απλά οφείλεις να πάρεις μία απόφαση η οποία θα σε ακολουθεί για πολλά χρόνια.

Αυτό που συνέβη στο ΟΑΚΑ θα το θυμόμαστε για πολλά χρόνια. Όπως τον τελικό του 1993 που δεν κατέβηκε ο Παναθηναϊκός στο ΣΕΦ και τις χορεύτριες στο παρκέ.

Σε 20 χρόνια θα λέμε για το ματς που αποχώρησε ο Ολυμπιακός και για τα στριγκάκια που άφησε ο ισχυρός άνδρας του Παναθηναϊκού στον «ερυθρόλευκο» πάγκο.

Σε στιγματίζει μία τέτοια απόφαση είτε δίκαιη είτε άδικη, είτε σωστή είτε λανθασμένη.

Οι άνθρωποι του Ολυμπιακού πήραν τη συγκεκριμένη απόφαση κατά τη διάρκεια της δεύτερης περιόδου του ημιτελικού με τον Παναθηναϊκό θέλοντας να δείξουν πως δεν αντέχουν να βλέπουν άλλο τη διαφορετική αντιμετώπιση των διαιτητών στα ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό.

Σίγουρα θα θέλετε να μάθετε τη δική μου άποψη για τη συγκεκριμένη απόφαση αν και μικρή σημασία έχει...

Άργησαν να το κάνουν. Και δεν αναφέρομαι στα πρώτα 26 δευτερόλεπτα του ματς που έπρεπε να σηκωθούν και να πάνε στα αποδυτήρια. Αναφέρομαι σε προηγούμενα ματς.

Για μένα το μεγαλύτερο λάθος του Ολυμπιακού ήταν που έπαιξε εκείνο τον τελικό στο Ελληνικό με τη φωτοβολίδα να χτυπάει στο κεφάλι τον Κάιλ Χάινς.

Εννοείται πως θέλω τα ματς να ορίζονται εντός των τεσσάρων γραμμών. Το θέμα είναι να το θέλουν όλοι και δεν εννοώ εμένα και σας ανεξαρτήτως οπαδικών προτιμήσεων. Ούτε τους παίκτες, τους προπονητές και τους διοικούντες.

Οι Αγγελόπουλοι σε σύμφωνη γνώμη με τους παίκτες και τους προπονητές αποφάσισαν να κάνουν ένα από τα τελευταία βήματα μπας και αλλάξει κάτι.

Δεν ξέρω τι άλλο μπορούν να κάνουν. Κάτι θα υπάρχει διότι προσωπικά δεν πιστεύω πως θα αλλάξει το παραμικρό.

Αναστόπουλος, Μάνος και Παναγιώτου μπήκαν αποφασισμένοι να δείξουν τις «προθέσεις» τους. Ναι, το έκαναν. Σε 25'' είχαν δώσει τρία φάουλ (να δεχτώ ότι ήταν, που δεν ήταν), αλλά στην άλλη πλευρά σε copy paste φάσεις έλεγαν «παίζεται».

Μετά όμως τι;

Αυτή δεν ήταν εικόνα ομάδας στο παρκέ. Ο Ολυμπιακός ήταν εκτός τόπου και χρόνου και η δικαιολογία ότι «έχασαν το μυαλό τους με τα σφυρίγματα είναι εν μέρει σωστή» και «εν μέρει λάθος».

«Εν μέρει» διότι ξέρουν καλά πως οι τρεις συγκεκριμένοι διαιτητές θα τους σφυρίζουν με αυτόν τον τρόπο μέχρι να βγει ο Ήλιος από τη Δύση. Ίσως να έπρεπε να είναι πιο δυνατοί πνευματικά. Ίσως βέβαια και να ήταν έτοιμοι να αντιμετωπίζουν και την «τριάδα», και απλά να μην άντεξαν.

«Εν μέρει» γιατί ειδικά στο φάουλ που δίνουν στον Ουίλιαμς Γκος στο box out που έκανε, είναι λογικό να χάσεις την ψυχραιμία σου. Δε γίνεται να μην τη χάσεις όσο και προετοιμασμένος πνευματικά να είσαι.

Εκεί απλά γελάς...

Είπα και πριν δεν πιστεύω πως θα αλλάξει κάτι. Ο Βασιλακόπουλος δε θέλει, τη «βρίσκει» με όλα αυτά.

Ο Βασιλειάδης δε θέλει κι ας λέει ό,τι απλά δε μπορεί. Εχει άλλες προτεραιότητες ο Υφυπουργός και το μπάσκετ βρίσκεται αρκετά πίσω στη λίστα του.

Η ΚΕΔ και οι διαιτητές, αυτοί κι αν τη «βρίσκουν».

Μετά τα δύο πρώτα λεπτά του αγώνα τι είδαμε όμως να κάνουν;

Όλοι πλην ενός ήταν φοβισμένοι.

Το γεγονός ότι ο καλύτερος παίκτης του Ολυμπιακού ήταν αυτός που βρισκόταν μόλις 3 μέρες στην Ελλάδα (Ουέμπερ), αποτελεί πρόβλημα το οποίο χρειάζεται λύση.

Η μπάλα έφευγε μέσα από τα χέρια τους κι όταν δεν έφευγε την έδιναν μόνοι τους στο αντίπαλο για να βγάλει αιφνιδιασμό. Στην άμυνα χαμένοι με κάκιστες περιστροφές. Στην επίθεση έχαναν μπασίματα κι έκαναν airball από τα 2 μέτρα

Οχι γιατί είναι κακοί παίκτες. Εξαιρετικοί είναι, αλλά γιατί φοβήθηκαν. Γιατί τα «έχασαν» και μπλόκαρε το μυαλό τους.

Σε μεγάλο βαθμό μπλόκαρε λόγω των σφυριγμάτων των ρέφερι οι οποίοι συνέχιζαν να αποφασίζουν με συγκεκριμένο τρόπο για αρκετή ώρα μέχρι το ημίχρονο.

Δεν ήταν όμως μόνο αυτό... Δεν ήταν μπάσκετ αυτό που προσπάθησαν να παίξουν...

Η συγκεκριμένη απόφαση των «ερυθρόλευκων» δεν πρέπει να προσφέρει άλλοθι στους παίκτες οι οποίοι πρέπει να συνέλθουν εντός κι εκτός παρκέ.

Ηχητικά μηνύματα, διαρροές, τελειώνει η προπόνηση και αμέσως πιάνουν το κινητό να στείλουν μήνυμα. Σε συγκεντρώσεις παρουσία πολύ κόσμου καταφέρονται «φωναχτά» κατά μελών της ομάδας.

Μάγκες συνέλθετε γιατί κάποια στιγμή δε θα υπάρχουν «Αναστόπουλοι, Μάνοι και Παναγιώτου».

Καθίστε σε ένα δωμάτιο και βρείτε τα. Μιλήστε. Μία ομάδα είστε. Τον ίδιο στόχο έχετε. 

Best of internet