Εκείνη την άνοιξη, εκείνα τα σουτ…

O Παναθηναϊκός (8-5) υποδέχεται τη Φενέρμπαχτσε (5-8) και ο Βασίλης Σκουντής γυρίζει 27 χρόνια πίσω και εξιστορεί τους τότε αντίθετους βίους του Πιτίνο και του Ομπράντοβιτς…

Εκείνη την άνοιξη, εκείνα τα σουτ…

Δεν είναι βεβαίως η πρώτη φορά που ο Παναθηναϊκός υποδέχεται στο ΟΑΚΑ τον άνθρωπο ο οποίος τον οδήγησε πέντε (από τις έξι) φορές στο θρόνο της Ευρωλίγκας και εν τη απουσία του, βλέπει την πάλαι ποτέ ρουτίνα του να μένει στοιχειωμένη σαν το φάντασμα της όπερας εδώ και επτάμισι χρόνια στα έγκατα του Sinan Erdem…

Τουναντίον ο επικείμενος αγώνας του απέναντι στους πρωταθλητές Ευρώπης του 2017 συνιστά το ένατο αντάμωμα του με τον Ζοτς στο ΟΑΚΑ, με το σκορ να είναι 5-3 υπέρ του και με τις δυο ήττες εντός 48 ωρών στα play offs του Απριλίου του 2017 να παραμένουν… αχώνευτες!

Επίσης δεν είναι η πρώτη φορά που θα βρεθούν ενώπιος ενωπίω δυο προπονητικές διάνοιες: γνωρίσθηκαν στις 8 του περασμένου Φεβρουαρίου στην ασιατική πλευρά της Πόλης, όπου η Φενέρμπαχτσε επιβλήθηκε με 85-66 και ο Πιτίνο ακόμη ωρύεται επειδή το 25-24 μετατράπηκε σε επτά λεπτά σε 48-29, χώρια η κακή… καμπύλη στα σουτ τριών πόντων (4/18) απέναντι στα 12/29 των γηπεδούχων.

Ο Πιτίνο που ούτως ή άλλως είναι γενναιόδωρος στα συναισθήματα του είχε σπεύσει –και μάλιστα δημοσίως- να θεωρήσει περί πολλού το αντάμωμα του με τον Ομπράντοβιτς και σήμερα θα τον φιλοξενήσει ως αμφιτρύων, όντας ο τέταρτος προπονητής του Παναθηναϊκού, που θα παίξει τον ρόλο του οικοδεσπότη σε έναν επισκέπτη που γυρίζει στο παλιό σπιτικό του…

Το ‘χει χτίσει που λέει ο λόγος, το ΟΑΚΑ ο Ζοτς!

Δεν ξέρω κιόλας εάν κάποιοι από τους νοσταλγούς του ενδόξου παρελθόντος θα φωνάξουν ή θα αναστορηθούν από μέσα τους το σύνθημα που δονούσε κάποτε την ατμόσφαιρα σε αυτό το γήπεδο…

Το «Ομπράντοβιτς, πόρομ πορόμ πομ πέρομ περόμ!» εννοώ, το οποίο παρεμπιπτόντως ήχησε στα αυτιά και του Φραγκίσκου Αλβέρτη (20 Μαρτίου 2014) και του Ντούσκο Ιβάνοβιτς (30 Οκτωβρίου 2014) και του Σάσα Τζόρτζεβιτς (25
Φεβρουαρίου 2016) και του Τσάβι Πασκουάλ (16 Δεκεμβρίου 2016 και 27 Οκτωβρίου 2017)…

Παναθηναϊκός-Φενέρμπαχτσε λοιπόν, διαβάζεται και Ρικ εναντίον Ζοτς και πάει λέγοντας…

Διαβάζεται επίσης και ως «εκείνη την άνοιξη, εκείνα τα σουτ», όπως λέει και ο τίτλος αυτού του κειμένου…

Εκείνος η άνοιξη είναι παλιά: η άνοιξη του 1992, όταν οι δυο προπονητές πρωταγωνίστησαν σε δυο από τα μεγαλύτερα και πλέον αξιομνημόνευτα δράματα στα χρονικά του μπάσκετ…

Από του Ομπράντοβιτς άρξασθαι, καθότι στην παρθενική προπονητική σεζόν του, λίγους μήνες αφότου μέσα σε μια νύχτα …τρέλας άφησε σύξυλο τον Ντούσαν Ιβκοβιτς (ο οποίος τον περίμενε στο αεροδρόμιο για το ταξίδι της Εθνικής στο Ντόρτμουντ) οδήγησε δια πυρός και σιδήρου την Παρτίζαν Βελιγραδίου στο θρόνο του τότε λεγόμενου Κυπέλλου Πρωταθλητριών…

Λόγω του εμπάργκο που είχε επιβάλει ο ΟΗΕ στη Σερβία, η Παρτίζαν έπαιξε όλα τα εντός έδρας ματς στη Φουενλαμπράδα της Ισπανίας: όλα εκτός από τον πρώτο αγώνα της σειράς των play offs με την Κνορ Μπολόνια…

Στις 12 Μαρτίου του 1992 στην πυρακτωμένη Hala Pionir η Παρτίζαν νίκησε με 78-65 και η σειρά μεταφέρθηκε στην Μπολόνια. Στις 17 Μαρτίου, στο Casalechio di Reno οι οικοδεσπότες επιβλήθηκαν με 61-60 και μετά από 48 ώρες, στη «bella» όπως αποκαλούν τέτοια οριακά ματς οι Ιταλοί, έγινε το έλα να δεις!

Σε μια κολασμένη παρτίδα οι Σέρβοι άλωσαν την Μπολόνια με 69-65 (Ντανίλοβιτς 23, Νάκιτς 15, Κοπρίβιτσα 12) και άρπαξαν την πρόκριση για το Final 4 στο Abdi Ipekci της Πόλης όπου έμελλε να στεφθούν πρωταθλητές Ευρώπης

Και πώς θα συνέβαινε αυτό; Ρίχνοντας στο κανναβάτσο στον μεν ημιτελικό της 1ρ4ης Απριλίου τη Φίλιπς Μιλάνο με 82-75, στον δε τελικό της 16ης Απριλίου την Τζουβεντούτ Μπανταλόνα με το μυθικό buzzer beater τρίποντο του Σάσα Τζόρτζεβιτς (71-70) από την επαναφορά του Σάσα Ντανίλοβιτς, μετά το λει απ του Τόμας Τζοφρέσα.

Εκείνες τις μέρες, ο Ρικ Πιτίνο ήταν σκασμένος και αποκαρδιωμένος. Εάν του Λόλο Σάινθ του μαύρισε την ψυχή ο Τζόρτζεβιτς, του Πιτίνο του την έκανε κάρβουνο ο Κρίστιαν Λέτνερ!

Τις μέρες που ο Ομπράντοβιτς κατάστρωνε τα σχέδια του (παρέα με τον Ντούντα και τον συχωρεμένο προφέσορα Ατσα Νίκολιτς) για τo Final 4 στην Κωνσταντινούπολη, o Πιτίνο εκτροχιαζόταν από εκείνο στο Metrodome της Μινεάπόλις και μέριαζε για να διαβεί προς τα εκεί ο Μάικ Σιζέφκσι…

Ας όψεται εκείνο το σουτ (όχι του Τζόρτζεβιτς που έκανε ευτυχισμένο τον Ζέλικο, αλλά) του Λέτνερ το οποίο βύθισε στη δυστυχία τον Ρικ!

Στο ημερολόγιο και στις θύμησες του Πιτίνο, οι δείκτες του ρολογιού μένουν σταματημένοι στη βραδιά της 28ης Μαρτίου του 1992 στο Spectrum της Φιλαδέλφειας, όπου το Κεντάκι και το Ντιουκ αναμετρούνταν στον τελικό της Ανατολής περιφέρειας (Εast regional final) με έπαθλο την πρόκριση στο Final 4 του NCAA…

Τι ματς θεέ μου!

Η λήξη της κανονικής διάρκειας βρήκε τις δυο ομάδες ισόπαλες με 93-93, αλλά το φινάλε της παράτασης εξελίχθηκε σε σκέτο ψυχόδραμα! Με το σκορ στο 103-102 υπέρ του Κεντάκι, ο (σεσημασμένος για τις εκτελεστικές και δη λυτρωτικές ικανότητες του στην εκπνοή αγώνων) Κρίστιαν Λέτνερ πήρε την μπάλα από την inbound pass του Γκραντ Χιλ και από εκεί πέρα όλα τα άλλα έγιναν ιστορία!

Η μάλλον (έγιναν) μυθολογία, διότι το σουτ αυτό θεωρείται ως ένα από τα μυθικότερα στα χρονικά του μπάσκετ: ένα turn around jumper με το οποίο ο ξανθομάλλης φόργουορντ, ο οποίος μετά από δυο μήνες παρίστανε τον… ιπποκόμο των μελών της Dream Team στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Βαρκελώνης, έγραψε το 103-104 και έστειλε τους μεν Διαβόλους του Ντιουκ στον έβδομο ουρανό, τις δε Αγριόγατες του Κεντάκι στα Τάρταρα!

Εκείνο το βράδυ ο Λέτνερ υπήρξε η επιτομή της τελειότητος, καθώς «έγραψε» 31 πόντους με 9/9 δίποντα, 1/1 τρίποντο και 10/10 βολές, χώρια τα επτά ριμπάουντ, οι τρεις ασίστ και τα δυο κλεψίματα, ενώ δίπλα του βρίσκονταν, μεταξύ άλλων, ο Μπομπ Χέρλι (22π., 10ασ.), ο Τόμας Χιλ (19π.) και ο Γκραντ Χιλ (11π., 10ρ., 7ασ.).

Στην αντίπερα όχθη η… ρωμαϊκή αυτοκρατορία του κολεγιακού μπάσκετ (όπως αρεσκόταν να αποκαλεί το Κεντάκι ο Πιτίνο) είδε να πηγαίνουν στράφι τα κατορθώματα του Τζαμάλ Μάσμπερν (28π., 10ρ., 3ασ., 2κλ.), του Σον Γουντς (21π., 9ασ.) και του Τζον Πέλφρι (16π.)…

Η συνέχεια είναι γνωστή: ο Πιτίνο δεν κατάφερε να επαναλάβει τον άθλο του 1996 (με πρωτοπαλίκαρο τότε και μάλιστα σε ρόλο MVP τον παίκτη του Παναθηναϊκού, τη σεζόν 2006-07, Τόνι Ντελκ τον οποίο ο Ομπράντοβιτς είχε παρκάρει στον πάγκο) και λίγες μέρες αργότερα είδε τον Μπομπ Χέρλι να κόβει το διχτάκι και τον Σιζέφσκι να απολαμβάνει το repeat λουσμένος στα κομφετί του θριάμβου…

Το σουτ του Λέτνερ έγινε κομμάτι της πολιτιστικής κληρονομιάς, αυτό που οι Αμερικανοί αποκαλούν «cultural icon». Το πήραν εταιρείες και το έκαναν διαφημιστικό σποτ και σε κάθε περίπτωση μνημονεύεται ως μια από τις κορυφαίες στιγμές του κολεγιακού μπάσκετ…

Ο Πιτίνο το φυσάει και δεν κρυώνει, διότι έπεσε στην κέντα του σουτ του Λέτνερ. Δέκα εννέα βράδια αργότερα ο αυριανός αντίπαλος του θα έβλεπε μπροστά του ένα διαφορετικό σουτ που θα άλλαζε όλη του τη ζωή…