Ο Έκτωρ και ο Αχιλλεύς!

Σε λίγες ώρες ο Παναθηναϊκός υποδέχεται την Αρμάνι Μιλάνο και ο Βασίλης Σκουντής αναψηλαφεί το πράσινο παρελθόν του Μεσίνα…

Ο Έκτωρ και ο Αχιλλεύς!

Benvenuto που λένε και οι Ιταλοί σε τέτοιες περιπτώσεις. Καλώς να ορίσει λοιπόν ο Ετορε Μεσίνα που –για να πω την αμαρτία μου-μας έλειψε τα τελευταία πέντε χρόνια που βρισκόταν στο πλάι του Γκρεγκ Πόποβιτς και άλλη μια σεζόν νωρίτερα, όταν κατοικοέδρευε στον πάγκο των Λέικερς, δίπλα στον Μάικ Μπράουν.

Καλώς τονε κι ας άργησε λοιπόν: για την ακρίβεια, όσο οξύμωρο κι αν είναι αυτό το άσχημα, άργησε κατά 25 ημέρες, όσες πέρασαν από την τελευταία επίσκεψη του στο ΟΑΚΑ, απλώς τότε στο Τουρνουά στη μνήμη του Παύλου Γιαννακόπουλου οι «Scarpette Rosse» δεν αντιμετώπισαν τον Παναθηναϊκό, αλλά πρώτα τη Φενέρμπαχτσε και ύστερα τη Μακάμπι Τελ Αβίβ.

Α, για να μην το ξεχάσω, προτού βάλω στην κουβέντα τον… Ομπράντοβιτς: και με τον Πεδουλάκη έχει ανοίξει παρτίδες ο Εκτωρ, απλώς οι δικές τους δεν έχουν γράψει ιστορία, όπως εκείνες του Μεσίνα με τον Ζέλικο…

Την τελευταία φορά που ο Ιταλός προπονητής αντιμετώπισε τον Παναθηναϊκό και μάλιστα πέντε φορές μέσα σε ένα δεκαήμερο, (16-25 Απριλίου 2014) ο Αργύρης μόλις είχε βγάλει την πράσινη φόρμα και έβλεπε εκείνους τους αγώνες των πλέι οφς με την ΤΣΣΚΑ από την τηλεόραση!

Είχε χάσει τη δουλειά του στις 7 Μαρτίου μετά την ήττα από τη Λαμποράλ Κούτσα και άφησε στο πόδι του τον Φραγκίσκο Αλβέρτη, ο οποίος οδήγησε τους εξάκις πρωταθλητές Ευρώπης στη σειρά των πλέι οφς με τους Μοσχοβίτες που επικράτησαν με 3-2.

Οι δυο τους είχαν βρεθεί ενώπιος ενωπίω την προηγούμενη σεζόν (2012-13) με τους Ρώσους να επικρατούν δυο φορές: με 86-69 στις 14 Φεβρουαρίου του 2013 στη Μόσχα (Τεόντοσιτς 20π., 7ασ., Γουίμς 19- Μασιούλις 15, Γκιστ 12π., 10ρ.) και με 69-63 στιες 4 Απριλίου 2013 στο ΟΑΚΑ (Μπράμος 18, Λάσμε 11-Χριάπα 13π., 7ρ., 6ασ., Κάουν 11π.) .

Αυτά, λοιπόν…

Αυτά και άλλα πολλά, όμως από τα προηγούμενα ανταμώματα του Μεσίνα με τον Παναθηναϊκό που δεν είναι ούτε λίγα, ούτε ξεχνιούνται εύκολα…

Από Μπολόνια άρξασθαι, λοιπόν, καθότι το 1998 , όταν ο Μεσίνα ανέβηκε για πρώτη (από τις τέσσερις συνολικά) φορά στο θρόνο, με την Κίντερ κόντρα στην ΑΕΚ, ο Παναθηναϊκός αγωνιζόταν στο Κύπελλο Σαπόρτα και μάλιστα γνώριζε έναν clamoroso (όπως λένε σε τέτοιες περιπτώσεις και οι Ιταλοί) αποκλεισμό από την ομάδα που αντιμετωπίζουν απόψε (77-58, 61-86) και στην οποία αγωνιζόταν ο Γιώργος Σιγάλας.

Στο εφεξής καλούμενο «έπος της Μπολόνια» οι Πράσινοι νίκησαν στον ημιτελικό τη Μακάμπι και στον τελικό της 5ης Μαίου του 2002 με 89-83 την οικοδέσποινα Κιντερ, με τον Μεσίνα να βγάζει το καπέλο στον Ομπράντοβιτς και μετά από μερικές εβδομάδες, όταν ήρθε στην Αθήνα για να διδάξει σε ένα σεμινάριο στο γήπεδο του Αγίου Θωμά στο Μαρούσι του επιδαψίλευσε ένα κολακευτικό παρατσούκλι….

Τον αποκάλεσε «κόμπρα», διότι όπως εξήγησε «κτυπά εκεί όπου δεν το περιμένεις»!

Τι έκανε τότε ο Ζοτς και κατέλαβε εξαπίνης τον Ετορε; Πολλά και διάφορα…

>> Για πρώτη φορά έπαιξε τόση ώρα με χαμηλό σχήμα και με τον Μποντιρόγκα ως πόιντ γκαρντ στα πρώτα 10'' της επίθεσης και ως τεσσάρι στη συνέχεια…

>> Όταν η Κίντερ προηγήθηκε με 43-29 έριξε στη μάχη (όπως και στον ημιτελικό) τον Λάζο και τροποποίησε τη λειτουργία της δεύτερης περιστροφής στην αδύνατη πλευρά της άμυνας, επειδή μέχρι τότε οι βοήθειες στα βαθιά της ρακέτας, τα rotations ψηλών-κοντών και η τακτική να οδηγηθεί η αντίπαλη επίθεση προς μία πλευρά (το λεγόμενο «one side») είχαν επιτρέψει στους γηπεδούχους να έχουν 7/15 τρίποντα…

>>Έδωσε εντολή για κοντρόλ ρυθμό και ζήτησε επειγόντως να κοπούν οι διεισδύσεις και τα split των παικτών της Κίντερ και να ανέβει η πίεση, ακόμη και σε μη συμβατά μαρκαρίσματα (όπως για παράδειγμα του Αλβέρτη που από τον Σμόντις πήγε πάνω στον πόιντ γκαρντ Γιάριτς)…

>>Ρίσκαρε αφήνοντας στο παρκέ τον επιρρεπή στα λάθη Μουλαομέροβιτς για να απασχολεί την άμυνα του Μεσίνα…

>> Επέμεινε στα pick n' roll με παραλήπτες της μπάλας και εκτελεστές τον Παπαδόπουλο και τον Μίντλετον, που πέτυχαν 22 πόντους έναντι μόλις πέντε των σέντερ της Κίντερ.

Πέντε χρόνια αργότερα στο ΟΑΚΑ, ο Παναθηναϊκός έραψε το τέταρτο αστέρι στη στολή του, νικώντας στον one-of-a-kind τελικό την ΤΣΣΚΑ Μόσχας με 93-91 και αναγκάζοντας τον Μεσίνα να φάει τη… γραβάτα του.

Τι εννοώ; Ο Ετορε είχε πει ότι αυτή τη φορά (σε αντίθεση με την Μπολόνια) θα βάλει την επίσημη γραβάτα της ομάδας, για ν' αλλάξει το γούρι του κόντρα στον Ομπράντοβιτς, αλλά και που τη φόρεσε, τι κατάλαβε!

Στον τελικό, που ήταν ένα εντελώς διαφορετικό ματς (και εξελίχθηκε στην εκδίκηση της επίθεσης), ο Ομπράντοβιτς έδωσε εντολή για πολλές διεισδύσεις στη ρακέτα και για αλλαγές σε όλα τα σκριν (ποντάροντας στην ικανότητα του Μπατίστ και του Ντικούδη, σημάδεψε τα αργά πόδια των παικτών της ΤΣΣΚΑ στα pick n' roll και ποντάρισε πολύ στην υπομονή της ομάδας του στο σετ παιχνίδι, θεωρώντας ορθώς ότι οι Μοσχοβίτες παραιτούνται από την αμυντική ένταση τους στα τελευταία 5-6'' της αντίπαλης επίθεσης.

Στην Αθήνα ο Μεσίνα μπορεί να μην κατάφερε να κατακτήσει τον τίλτο και να πετύχει το repeat (μετά την Πράγα) που θα εξελισσόταν σε three-peat (στη Μαδρίτη, το 2008), αλλά είπε-και τι δεν είπε-ο στόμας του!

Ιδού ένα μικρό απάνθισμα…

>> «Με πόνεσε πολύ η Μπολόνια, αλλά το ξεπερνάω. Ξέρω, εσείς θέλατε να χάσουμε από τη Μάλαγα για να γράφετε για εκπλήξεις, αλλά δεν σας κάναμε το χατίρι. Χαλαρώστε λίγο και χαμογελάστε, δεν έχουμε κηδεία» (μετά τον ημιτελικό).

>> «Ελπίζω να μην ξαναχάσουμε 19 βολές όπως τότε στην Μπολόνια, αλλά ποτέ κανείς δεν ξέρει τι γίνεται σε ένα Final 4. >> «Το πρωί του τελικού στην Μπολόνια ο Ζέλικο βγήκε μια βόλτα στην Piazza Maggiore και όλοι του έλεγαν ότι το βράδυ θα χάσει. Ε, κι εγώ αν βγω στην πλατεία Συντάγματος, κανείς δεν θα μου δίνει τύχη για τον τελικό» (στη συνέντευξη Τύπου του Σαββάτου).

>> «Με ρωτάτε πώς θα αντιμετωπίσουμε τα μεγάλα κορμιά που έχει στη ρακέτα ο Παναθηναϊκός; Ε και τι θέλετε να κάνω; Να τραβήξω τον Χόλντεν από τα αυτιά για να ξεχειλώσει;» (στη συνέντευξη Τύπου του Σαββάτου).

>> «Το χειρότερο πράγμα σε ένα Final 4 είναι να παίζεις στον μικρό τελικό. Το δεύτερο χειρότερο είναι να μιλάς πρώτος στη συνέντευξη Τύπου της Κυριακής» (μετά τον τελικό).

>> «Μα είσαι καλά άνθρωπε μου που εγώ έχω τον πόνο μου για την ήττα κι εσύ με ρωτάς αν θα πάω προπονητής στους Ράπτορς; Εάν πάντως μάθεις κάτι, κάνε μου ένα τηλέφωνο» (επίσης μετά τον τελικό)

Ο Μεσίνα απόλαυσε το νέκταρ την επόμενη χρονιά στη Μαδρίτη και δίκην deja vu από το ΟΑΚΑ ξαναβρήκε απέναντι του τον Παναθηναϊκό στις 3 Μαΐου του 2009 στο Βερολίνο σε έναν συναρπαστικό, ανατρεπτικό και.. άγριο τελικό στον οποίο, όπως είπε ο Ομπράντοβιτς συνέβησαν «many strange things», προσπαθώντας να εξηγήσει πώς το 56-33 μετατράπηκε σε 70-69 για να καταλήξει το θρίλερ στο 73-71, με το ύστατο άστοχο σουτ του Σισκάουσκας.

Ο Μεσίνα μετήλθε ενός πολύ ψηλού σχήματος με τον Σισκάουσκας στη θέση «2», ενώ (όπως είχε πράξει ο Παναγιώτης Γιαννάκης στον «εμφύλιο» ημιτελικό) έπαιξε κι ελόγου του μια άμυνα ζώνης, ωστόσο την απέσυρε μετά τα 7/10 τρίποντα του Παναθηναϊκού στη δεύτερη περίοδο.

Ένα μυστήριο, που παραμένει αδιευκρίνιστο είναι τι είπε ο Ομπράντοβιτς όταν (μετά τη λήξη του τελικού) πήγε ορμητικά πάνω στον Μεσίνα, που φαινόταν να έχει... στραβώσει για κάποιον λόγο. Ο Ομπράντοβιτς του είπε κάτι στο αυτί και στη συνέχεια αγκαλιάστηκαν, αλλά όταν ρωτήθηκε στη συνέντευξη Τύπου για το τι ακριβώς συνέβη, απάντησε κοφτά: «Αφού δεν σας είπε ο Ετορε, δεν θα σας πω ούτε εγώ»!

Δεν μαρτύρησε τι διημείφθη μεταξύ τους ο Μεσίνα, αλλά ήταν πάλι σκέτο περιβόλι και ιδού τα τεκμήρια…

>> «Το κάνεις επίτηδες Βασίλη. Αυτή είναι η στρατηγική των Ελλήνων, ξέρετε! Ενεργούν από σήμερα σαν τον πολυμήχανο Οδυσσέα για να με κάνουν να φαίνομαι ηλίθιος και να με τρελάνουν ώστε να μην μπορώ να κοουτσάρω την ομάδα μου» (απευθυνόμενος προς την αφεντιά μου, στη συνέντευξη Τύπου της Πέμπτης, όταν του υπέβαλα μια ερώτηση στα ελληνικά, αλλά επειδή δεν είχε φορέσει ακόμη ακουστικά για να έχει τη μετάφραση, την επανέλαβα στα αγγλικά)

>> «Μου τηλεφώνησε η γυναίκα μου χθες το βράδυ μόλις έληξε ο αγώνας του Παναθηναϊκού με τον Ολυμπιακού και ξέρετε τι μου είπε; “Ωχ, Ετορε, πάλι με τον Ομπράντοβιτς μπλέξαμε”. Ξέρετε, πριν από λίγο καιρό ένα βράδυ που πέφταμε για ύπνο η Λάουρα με έκανε ράκος διότι μου είπε «είσαι πολύ καλός προπονητής αμόρε, αλλά ο Ζέλικο είναι λίγο καλύτερος» (στη συνέντευξη Τύπου των φιναλίστ το Σάββατο).

>> «Οι Έλληνες ξέρουν καλά την ιστορία του Εκτορα, που είναι ένας συμπαθής ήρωας της μυθολογίας, αλλά τον σκότωσε ο Αχιλλέας και έσυρε το πτώμα του γύρω από τα τείχη της Τροίας. Ελπίζω ότι μέχρι αύριο το βράδυ θα έχω βρει την αχίλλειο πτέρνα του Ομπράντοβιτς και θα τον νικήσω» (στην ίδια συνέντευξη).

>> «Δεν το είχα λογαριάσει ότι είμαι αήττητος σε οκτώ ημιτελικούς! Τελικά όταν έχω χρόνο να προετοιμάσω ένα ματς είμαι πολύ καλός, αλλά όταν πρέπει να κάνω αυτή τη δουλειά μέσα σε 48 ώρες δεν τα καταφέρνω πάντοτε» (επίσης στη συνέντευξη του Σαββάτου).

Για τον επίλογο κράτησα ένα ενσταντανέ που εκτυλίχθηκε μόλις ολοκληρώθηκε αυτή η συνέντευξη Τύπου των φιναλίστ, το Σάββατο μεσημέρι. Σηκώθηκαν λοιπόν από το πάνελ ο Ομπράντοβιτς, ο Μεσίνα, ο Σπανούλης και ο Χριάπα από το κούνημα του τραπεζιού έπεσαν στο πάτωμα τα τρία από τα τέσσερα καρτελάκια…

Το μόνο που έμεινε ακίνητο στη θέση του ήταν εκείνο που έγραφε «Ζeljko Obradovic, Panathinaikos coach»…

Oops!

Είδα τη σκηνή κι όταν πλησίασα συνωμοτικά ton Zοτς και του είπα τι έγινε, έβαλε τα γέλια και μου είπε «ε, γι αυτό, πριν από 15 χρόνια με λέγατε Γκαστόνε»!

Πες το ψέματα…