ΔΕΙΤΕ ΤΑ LIVE

Η σύγκριση ψηλών και η εμπειρία κόντρα στον ενθουσιασμό

ΤΣΣΚΑ Μόσχας και Μπασκόνια θα συγκρουστούν για μια ακόμη φορά στα Playoffs και η Euroleague Greece αφήνει κατά μέρους τους… κοντούς, ασχολείται με τους ψηλούς, συγκρίνοντας την παραγωγικότητα της «αεροπορίας» των δύο ομάδων.

Η σύγκριση ψηλών και η εμπειρία κόντρα στον ενθουσιασμό

Η αλήθεια είναι ότι σε επίπεδο αγωνιστικών χαρακτηριστικών, δεν είναι λίγες οι ομοιότητες μεταξύ των δύο συγκεκριμένων ομάδων που θα διεκδικήσουν το εισιτήριο για το Final Four της διοργάνωσης. Αμφότερες διαθέτουν ψηλούς με ειδίκευση στις pick n’ roll φάσεις, οι οποίοι μάλιστα έχουν την ταχύτητα για να τρέξουν στην transition επίθεση. Η ειδοποιός διαφορά είναι ότι (και) η φετινή ΤΣΣΚΑ οφείλει την αποτελεσματικότητά της, περισσότερο, στη δράση των κοντών καθώς παραμένει μια ομάδα η οποία κατά βάση στηρίζεται στην τετράδα των ΝτεΚολό-Ροντρίγκεθ-Χίγκινς και Κλάιμπερν. Αντιθέτως, ο βασικός λόγος της παρουσίας της Μπασκόνια στην προημιτελική φάση της Euroleague είναι ότι οι ψηλοί ανταποκρίθηκαν με το παραπάνω στις επιπλέον ευθύνες που επωμίστηκαν, έπειτα από τους διαδοχικούς τραυματισμούς.

Οι «καραβανάδες» της ΤΣΣΚΑ

Οι ψηλοί της ΤΣΣΚΑ δικαίως κατατάσσονται στους μπαρουτοκαπνισμένους της διοργάνωσης και κυρίως έχουν στις πλάτες τους μπόλικα παιχνίδια αυτού του ειδικού χαρακτήρα. Ο Κάιλ Χάινς μετρά 247 αγώνες στην Euroleague, εξ’ αυτών οι 38 ήταν «must win», δηλαδή είτε για τα Playoffs είτε για το Final Four. Ο Οθέλο Χάντερ ήδη έχει 156 συμμετοχές και 18 ιδιαίτερα παιχνίδια. Όσα δηλαδή έχουν στο σύνολο οι Γιοχάνες Βόιτμαν, Τόρνικε Σενγκέιλα και Βενσάν Πουαριέ. Κανείς εκ των τριών δεν είναι πρωτάρης στη διοργάνωση, κανείς επίσης δεν έχει πετύχει περισσότερες από μία νίκη σε αγώνα Playoffs. Αν δηλαδή η εμπειρία παίζει ρόλο, στον συγκεκριμένο τομέα σίγουρα πλεονεκτούν οι δύο παραπάνω ψηλοί της ΤΣΣΚΑ.

Πιο παραγωγική η Μπασκόνια

Αυτό προκύπτει μέσα από τη γλώσσα των αριθμών, στην πραγματικότητα όμως σχετίζεται και με την αγωνιστική φιλοσοφία της κάθε ομάδας. Για παράδειγμα, ο Δημήτρης Ιτούδης δίνει περισσότερες… μπάλες στους κοντούς του κι αυτό είναι λογικό αν συνυπολογίσει κανείς την ποιότητα της περιφερειακής γραμμής του. Σε πολλές περιπτώσεις, οι Χάινς, Χάντερ, Πίτερς και Μπόλομποϊ λειτουργούν με σκοπό τη δημιουργία χώρων για τους κοντούς. Κατά μέσο όρο προσφέρουν 24.2 πόντους και με εξαίρεση τον Άλεκ Πίτερς ο οποίος περιορίζεται στο 41.5% στα δίποντα, οι υπόλοιποι κυμαίνονται από 57% έως και 59.5%. Κοινώς, τελειώνουν τουλάχιστον τη μία από τις δύο φάσεις που παίρνουν.

Η φροντ λάιν της Μπασκόνια είναι από τις φετινές «αποκαλύψεις» της διοργάνωσης. Κυρίως ο Βενσάν Πουαριέ ο οποίος διεκδικεί τον τίτλο του πιο βελτιωμένου παίκτη έχοντας 11.3 πόντους και 59.3% στα σουτ εντός παιδιάς. Συνολικά οι Πουαριέ, Σενγκέιλα, Ντιόπ και Βόιτμαν δίνουν 36 πόντους ανά αγώνα. Ο τελευταίος έκανε αρκετά καλό δεύτερο γύρο με τους 10 πόντους που έδινε κατά μέσο όρο με 61.8% στα δίποντα, καλύπτοντας έτσι το κενό του Σενγκέιλα ο οποίος απουσίασε το μεγαλύτερο διάστημά του. Βέβαια, ο φυσικός ηγέτης αυτής της ομάδας είναι ο Γεωργιανός, γι’ αυτό εξάλλου είναι και ο πρώτος σκόρερ με 12.3 πόντους ανά αγώνα.

Οι φετινές κόντρες

Στον αγώνα του πρώτου γύρου όπου η Μπασκόνια επικράτησε με 76-73, οι ψηλοί έπαιξαν καταλυτικό ρόλο. Αυτοί των Βάσκων πρόσφεραν το 46% των συνολικών πόντων προεξέχοντος του Πουαγιέ ο οποίος σημείωσε 18. Δεν το συνηθίζει, αλλά ο Άλεκ Πίτερς ήταν ο ηγέτης της ΤΣΣΚΑ με τους δικούς του 20 πόντους και το εντυπωσιακό με τους ψηλούς της ρωσικής ομάδας ήταν ότι έδωσαν το 54% των συνολικών πόντων. Δε συνέβη το ίδιο στον αγώνα του δεύτερου γύρου. Η ΤΣΣΚΑ πήρε ελάχιστα πράγματα από τους ψηλούς της στη νίκη με 82-78, σε αντίθεση με αυτούς της Μπασκόνια οι οποίοι κυμάνθηκαν στον μέσο όρο τους.