ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ - ΟΥΝΙΚΣ ΚΑΖΑΝ 69-58

Υλικά έχει, τη δόση ψάχνει....

Ο Γιάννης Ντεντόπουλος διαπιστώνει ότι ο Παναθηναϊκός επιβεβαίωσε με την Ούνιξ το βάθος του, την πολυμορφική του ταυτότητα αλλά και την ανάγκη να βρει λύση στα ρήγματα που του προκαλούν οι αντίπαλοι από το «ζωγραφιστό».  

Υλικά έχει, τη δόση ψάχνει....

Παρότι τα αποτελέσματα στα φιλικά δεν έχουν καμιά ιδιαίτερη σημασία, το γεγονός ότι ο Παναθηναϊκός κατάφερε να ανατρέψει με σχετική άνεση το -11 και να επικρατήσει με +11 της Ούνιξ Καζάν μπορεί να αξιοποιηθεί, κατ' αρχάς, ψυχολογικά. Αν συμφωνήσουμε ότι ο minimum στόχος του, είναι να μπει στην οκτάδα και εκεί να διεκδικήσει την επιστροφή σε φάιναλ φορ, αυτές τις ομάδες, υπό φυσιολογικές συνθήκες, πρέπει να τις νικάει και εντός και εκτός, ακόμη και στην κακή του μέρα.

Δεν είναι μόνο ότι σε σχέση με την ομάδα του Καϊμακόγλου , ο οποίος δεν αγωνίστηκε, υπερέχει σε εμπειρία και ποιότητα. Είναι ότι με την φετινή ενίσχυσή του υπερέχει και σε αριθμό (εναλλακτικών λύσεων). Είναι προφανές ότι το βάθος παίζει καθοριστικό ρόλο και αυτό φάνηκε στην προκειμένη περίπτωση , που συναντήθηκαν δυο ομάδες που έπαιξαν δεύτερο ματς σε λιγότερο από 24 ώρες. Σε αυτή την ουσιαστική παράμετρο μπορεί κάλλιστα να αποδοθεί η αστοχία ( 3 στα 19 τρίποντα οι Ρώσοι) , ο χαμηλός ρυθμός και κατά συνέπεια το χαμηλό σκορ. Όχι απαραίτητα στην αποτελεσματική άμυνα.

Ο φετινός Παναθηναϊκός μοιάζει πολυμορφικός. Με την ποικιλία που έχει, μπορεί να μεταμορφώνεται και να προσαρμόζεται  όχι μόνο από παιχνίδι σε παιχνίδι αλλά από ημίχρονο σε ημίχρονο. Αρκεί αυτές οι μεταμορφώσεις να είναι προς όφελός του, όπως συνέβη με τους Ρώσους.

Στην ουσία, το ζητούμενο για τον Πεδουλάκη , που έχει στα χέρια του όλα τα υλικά, είναι να βρει τις κατάλληλες δόσεις, με διαχείριση που θα διατηρεί όλο το ρόστερ σε κατάσταση ετοιμότητας. Είναι μια διαδικασία που απαιτεί χρόνο και κάποιες καλές νίκες στα πρώτα επίσημα που θα τους κάνουν όλους να νιώσουν πιο ασφαλείς.

Κι όταν λέμε “δόσεις”, εννοούμε την αναλογία του παιχνιδιού από το low post (Μπουρούσης) σε σχέση με το παιχνίδι “pick and roll” , του παιχνιδιού μισού γηπέδου με το παιχνίδι ανοικτού γηπέδου, την αναλογία του κανονικού σχήματος (με τον Ρίβερς στο “τρία”) , σε σχέση με το ψηλό (Νίκολς στο “τρία”) ή το κοντό (με Παππά τρίτο γκαρντ), την αναλογία της επιδίωξης του μακρινού σουτ σε σχέση με την διάθεση να φορτωθεί η μπάλα μέσα στην ρακέτα για να προκαλέσει φθορά, την ελευθερία για απομόνωση και επιθέσεις “ένας εναντίον ενός” (Τζέιμς, Παππάς) με την γρήγορη καλή κυκλοφορία της μπάλας για αναζήτηση της έξτρα πάσας. Αυτό το νόημα έχουν άλλωστε τα φιλικά.

Πάντως, αν για την οικονομία της συζήτησης δεχθούμε ότι όντως ο Παναθηναϊκός έπαιξε με την Ούνιξ καλύτερη άμυνα από εκείνη του ματς με την Μακάμπι, τότε θα πρέπει να σταθούμε σε ένα στοιχείο που δεν άλλαξε καθόλου. Κι αυτό δεν μπορεί να είναι τυχαίο. Με την βοήθεια του στατιστικού , διαπιστώνουμε ότι τον ρόλο του Τσίρμπες έπαιξε αυτή τη φορά ο Παραχούσκι (15 με 7 στα 11 δίποντα) , δηλαδή ο αντίπαλος σέντερ. Και επίσης ότι από τους 58 πόντους που δέχθηκε η άμυνά του , οι 44 ( ήτοι ποσοστό 75%) μπήκαν μέσα από την ρακέτα (32 ) και μετά από δεύτερες προσπάθειες (12) δηλαδή χαμένα ριμπάουντ. Σε συνέχεια αυτού που συζητάγαμε μετά το 90-88 με την Μακάμπι, αποκλείεται αυτή η μεγάλη δυσαρμονία να φανερώνει ότι οι κοντοί κάνουν καλά την δουλειά τους και οι ψηλοί όχι, ακόμη κι αν συμφωνήσουμε ότι το σπρώξιμο μέσα στην ρακέτα (σε άμυνα και επίθεση) , δεν είναι το φόρτε ούτε του Σίνγκλετον, ούτε του Γκιστ, ούτε του Νίκολς που ενίοτε παίζουν μαζί είτε μοιράζονται τις δυο θέσεις με τον Μπουρούση ή τον Φώτη οι οποίοι ανέκαθεν ήταν πιο ντελικλάτοι.

Επιπλέον, κάθε μέρα που περνάει, περισσότερο ενισχύεται παρά κλονίζεται η αρχική εκτίμηση για την τετράδα που θα προτιμηθεί να ξεκινήσει την ελληνική Α1 και συνεπώς να παραταχθεί στο ντέρμπι της 2ης αγωνιστικής με τον Ολυμπιακό: Γκιστ, Σίνγκλετον, Τζέιμς και Ρίβερς. Μόνο ένα απρόοπτο μπορεί να την διαφοροποιήσει. Ο Νίκολς μπορεί να προκριθεί μόνο αν εκτιμηθεί απαραίτητη η δυνατότητά του να παίξει και στο “τρία” και ταυτόχρονα να ακυρωθεί η εμπιστοσύνη στον Χαραλαμπόπουλο. Ο δε Φελντέιν, δεν υπάρχει περίπτωση να αφήσει εκτός τον εκ των πραγμάτων πολύτιμο Τζέιμς, ή τον έμπειρο Ρίβερς.

Best of internet