Στων Αγγέλων τα μπουζούκια!

Στων Αγγέλων τα μπουζούκια!

O Πέτρος Πετράκης θα ξενυχτάει πια στον Παράδεισο και θα παραβιάζει το ωράριο του συνονόματου του Άγιου και ο Βασίλης Σκουντής αποτίει τα πρεπά  στον... «Γκόμενο» του ελληνικού μπάσκετ!  

Στων Αγγέλων τα μπουζούκια!

Τον είχα ακουστά, αλλά έτυχε να συναντηθούμε για πρώτη φορά πριν από οκτώ χρόνια που με στρατολόγησε μαζί με τον κολλητό φίλο του, τον Νίκο Μπαμπανικολό και με τον συχωρεμένο Κώστα Καραμανλή και μου επιδαψίλευσαν την τιμή να παρουσιάσω την ιδρυτική εκδήλωση του Συλλόγου Παλαιμάχων Αθλητών Καλαθοσφαίρισης Ελλάδος...
 
Συναντηθήκαμε ένα απόγευμα στο αγαπημένο του στέκι στο Κολωνάκι, ήπιαμε καφέ, καπνίσαμε πούρα (που πάντοτε τα κουβάλαγε μαζί του) συζητήσαμε, φτιάξαμε τη σκαλέτα της εκδήλωσης και τόσο πολύ ξετρελάθηκα μαζί του, που όταν χαιρετηθήκαμε και ανανεώσαμε το ραντεβού μας για τη βραδιά της εκδήλωσης, γύρισα αυθορμήτως και του είπα...
 
«Κρίμα Πέτρο μου που δεν σε είχα γνωρίσει πριν από μερικά χρόνια να απολαύσω την παρέα σου»!
 
Το «Πέτρο μου» συνιστούσε από μόνο του μια υπέρβαση που δεν ταιριάζει κιόλας στον χαρακτήρα μου: δεν το κάνω προσποιητά, ούτε από αστική ευγένεια, αλλά συνηθίζω να απευθύνομαι σε ανθρώπους που είναι μεγαλύτεροι σε ηλικία στον πληθυντικό, αλλά με τον Πετράκη μου βγήκε ασυναίσθητα ο ενικός...


 
Ασυναίσθητα που βγήκε επίσης ένας... έρωτας γι αυτόν τον άνθρωπο, άλλωστε αυτό υπήρξε ανέκαθεν το χάρισμα του: δεν το γράφω τώρα επειδή (υποτίθεται ότι) ο νεκρός δεδικαίωται, αλλά επειδή πραγματικά ο εκλιπών υπήρξε ένας άνθρωπος που ο καθένας θα τον ερωτευόταν!
 
Τον ερωτεύθηκαν άλλωστε τόσες και τόσες γυναίκες (κάποιες μάλιστα από αυτές ήταν γόνοι αριστοκρατικών οικογενειών και πασίγνωστες στην κοινωνία) οπρώτα στη γενέτειρα του στη Θεσσαλονίκη και ύστερα στην Αθήνα, όπου μετακόμισε το 1960 και έζησε όλα τα υπόλοιπα χρόνια του μέχρι χθες το πρωί που έφυγε από αυτό τον κόσμο, στον οποίο άφησε ποικιλοτρόπως τα ίχνη του...
 
Προς επίρρωσιν τούτου, φτάνει και περισσεύει το παρατσούκλι που του είχαν κολλήσει οι συμπαίκτες του από την πρώτη στιγμή. Ποιο ήταν αυτό; Ο Γκόμενος! «Ε, ήμουν όμορφο παλικάρι και είχα τον τρόπο μου με τις γυναίκες, αλλά ακόμη και τώρα κρατιέμαι μια χαρά, δεν συμφωνείς;», μου είχε πει γελώντας, ενώ ένας απρόσκλητος επισκέπτης μήκους επτά εκατοστών σακάτευε το νεφρό του... 
 
Ο Πέτρος καταγόταν από την Κρήτη, αλλά γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη, στις 23 Σεπτεμβρίου του 1936 και αποφοίτησε από το Β’ Γυμνάσιο Αρρένων το 1954. Σε μικρή ηλικία εντάχθηκε στο τμήμα κολύμβησης του Αρη, όπου τον είδαν μια μέρα ο Νίκος Καμπάνης και ο Δημήτρης Λεοντίδης, οι οποίοι τον έπεισαν να ασχοληθεί με το μπάσκετ και δεν λάθεψαν.
 
Στον Αρη ο Πετράκης αγωνίσθηκε από το 1954 έως το 1960 με προπονητή τον Ανέστη Πεταλίδη και με συμπαίκτες τον Στέργιο Μπουσβάρο, τον Στέλιο Γούσιο, τον Αντώνη Φλόκα, τον Νίκο Μακρή, τον Ανέστη Πεταλίδη και τον Κώστα Διονυσόπουλο. Οι εντυπωσιακές εμφανίσεις του στο περίφημο διεθνές τουρνουά του Βιαρέτζιο  το 1957 είχαν ως αποτέλεσμα να τον αποκαλέσουν «ακροβάτη» και να δεχθεί πρόταση από την Στέλα Ατζούρα της Ρώμης την οποία μάλιστα αποδέχθηκε, αλλά η καριέρα του στην Ιταλία διήρκεσε μόλις τρεις μήνες, επειδή υπέκυψε στις ικεσίες των γονέων και αναγκάστηκε να γυρίσει στη Θεσσαλονίκη!


 
Δυο χρόνια αργότερα ο Πέτρος χολώθηκε με τη διοίκηση του Αρη, επειδή δεν εκπλήρωσε την υπόσχεση διορισμού του στη ΔΕΗ και πήρε των ομματιών του για την Αθήνα, όπου είχε καλλιεργήσει το έδαφος ο φίλος του Γιώργος Μόσχος και μάλιστα έγινε δεκτός μετά βαίων και κλάδων.
 
«Ήλθε στην πρωτεύουσα ο δυνατός και κομψός καλαθοσφαιριστής Πέτρος Πετράκης» έγραψε τότε το «Φως των Σπορ» και όντως ο ελ του Αρη έγινε αμέσως το αντικείμενο του πόθου. Για να εντυπωσιάσει μάλιστα τις ομάδες που ενδιαφέρονταν, ο Πέτρος κατέλυσε κεντρικό ξενοδοχείο «King George» στην πλατεία Συντάγματος και μυήθηκε αμέσως στην αθηναϊκή dolce vita για την οποία ούτως ή άλλως ήταν γεννημένος!
 
Η ομάδα που εντέλει τον απέκτησε ήταν ο Τρίτων τον οποίο είχε αναλάβει ο αείμνηστος (μετέπειτα εξέχων παράγων και του Παναθηναϊκού) εφοπλιστής Μανώλης Διακάκης, που ενώ ζούσε μονίμως στο Λονδίνο είχε πεισθεί από τον Νίκο Μπαμπανικολό να ενισχύσει την ομάδα των Σεπολίων.
 
Πραγματικά ο Μπλούης στρατολόγησε στο γήπεδο της οδού  3ης Σεπτεμβρίου την αφρόκρεμα του ελληνικού μπάσκετ, όπως ο Κώστας Μουρούζης, ο Αλέκος Κοντοβουνήσιος, ο Βασίλης Μαρκολέφας, ο Γιάννης Ιωάννου, ο (δίμετρος από τον ΠΑΟΚ) Γιώργος Οικονόμου και ο Πετράκης...
 
Μάλιστα εκείνη τη χρονιά ο Πέτρος κλήθηκε στην Εθνική ομάδα με την οποία «έγραψε» δέκα συμμετοχές και σημείωσε 80 πόντους, αγωνιζόμενος μεταξύ άλλων, και στο Προολυμπιακό Τουρνουά του 1960, που διεξήχθη στην Μπολόνια.
 
Στην Αθήνα ο Πέτρος τακίμιασε με τον Γιώργο Μόσχο, που μετά από τη θητεία μιας σεζόν στον Ηρακλή (1960-61) επέστρεψε στην Αθήνα, φορώντας τη φανέλα της ΑΕΚ, η οποία το 1964 κατήγγειλε τον Πετράκη ως επαγγελματία! Ο Πέτρος τιμωρήθηκε με αποκλεισμό ενός χρόνου για αυτή τη δήθεν ιδιότητα του, αλλά με τη λογική ότι η εκδίκηση είναι ένα πιάτο που σερβίρεται κρύο, την επόμενη χρονιά ανάγκασε την «Ένωση» να τρέχει ξοπίσω του για να τον αποκτήσει!


 
Σε αυτό το γεγονός έπαιξε ρόλο και το... μπίρι μπίρι του Μόσχου ο οποίος έπεισε τον Πετράκη να φορέσει την κιτρινόμαυρη φανέλα το 1965, μετά από μια σύντομη καριέρα σε μια ομάδα της Γενεύης στην οποία διετέλεσε παίκτης και προπονητής.  
 
Με την ΑΕΚ ο Πετράκης έζησε και τις δυο κορυφαίες στιγμές εκείνης της εποχής: τη συμμετοχή στο Φάιναλ Φορ του Κυπέλλου Πρωταθλητριών το 1966, που υπήρξε το «κύκνειο άσμα» του Μόσχου και την κατάκτηση του Κυπέλλου Κυπελλούχων το 1968. Τότε ήταν πλέον 34 ετών και εκείνη έμελλε να είναι η τελευταία σεζόν του στα γήπεδα, καθώς δυο μήνες μετά τον θρίαμβο στο Καλλιμάρμαρο αποσύρθηκε από την ενεργό δράση.
 
Παρεμπιπτόντως αυτή η υπόθεση τον δυσαρεστούσε πάντοτε και μάλιστα σε μια συνέντευξη που είχε δώσει στον Δαμιανό Παπαχατζή, στο «All Star Basket» είχε πει το εξής: «Δεν φταίει η ΑΕΚ που αναδείχθηκε κυπελλούχος Ευρώπης, ενώ βρισκόταν στην εξουσία η Χούντα»!
 
Πώς έγιναν κολλητοί ο Πετράκης και ο Μόσχος; «Γκομένιζαν μαζί» μου μαρτύρησε γελώντας ο Μπαμπανικολός, που διατήρησε στενότατη φιλία με τον Πέτρο έως την ύστατη στιγμή. «Ο Πέτρος ήταν ο ορισμός του άρχοντα, του κιμπάρη που λένε και στη Θεσσαλονίκη, του λεβέντη, του μερακλή, του γλεντζέ, του καλαμπουρτζή και του καλοπερασάκια. Δεν υπήρχε άλλος τέτοιος bon viveur  εκείνη την εποχή γι’ αυτό άλλωστε, ενώ πέρασαν πολλά λεφτά από τα χέρια του, δεν του έμεινε φράγκο. Του τα έφαγαν τα ξενύχτια, τα ποτά, τα ωραία ρούχα, οι γυναίκες και όλα τα παρελκόμενα τους...»
 
Τα λεφτά του ο Πέτρος άλλοτε τα σκόρπαγε αριστερά-δεξιά και άλλοτε τα ξόδευε πέρα δώθε! Έβγαλε πολλά όχι βεβαίως από το μπάσκετ όσο από μια χαρτοπαικτική λέσχη που είχε ανοίξει στην Αθήνα και ήταν το καθημερινό στέκι όλου του καλού κόσμου, αλλά και από διάφορες μεσιτικές επιχειρήσεις, που είχαν μεγάλη πέραση στη δεκαετία του ’70.


 
Στον δεύτερο γάμου του παντρεύθηκε τη Σενεγαλέζα Μαριζλίζ με την οποία μεγάλωσαν μαζί τρία παιδιά, τον επιχειρηματία Μανώλη, τη Μαϊτέ που σπούδασε Νομικά και Οικονομικά και μένει στο Παρίσι (όπως κατά μία σατανική σύμπτωση και η κόρη του Γιώργου Μόσχου, διαπρεπής φωτογράφος) και τον συνονόματο του, Πέτρο, ο οποίος εργάζεται στην Cosmote.
 
Πριν από καμιά δεκαριά χρόνια τον «Γκόμενο» του ελληνικού μπάσκετ τον ζήλεψε ο καρκίνος που τον κτύπησε στα νεφρά, αλλά δεν τον έβαλε κάτω κιόλας. Ολα αυτά τα χρόνια ο Πέτρος έδινε μια μεγάλη και δαπανηρή μάχη (με φάρμακα από την Αμερική), αλλά τουλάχιστον ένιωσε την ικανοποίηση ότι δεν τον ξέχασαν οι παλιοί φίλοι του και του συμπαραστάθηκαν ηθικά και υλικά, καθώς δυστυχώς δεν κατάφερε να βγάλει ούτε καν μια μικρή σύνταξη! 
 
Δεν είναι ντροπή να γράψω ότι ανάμεσα σε αυτούς που τον στήριξαν στον δύσκολο αγώνα ήταν ο Γιώργος Βασιλακόπουλος, ο Γιώργος Λιάνης και ο Γιάννης Ιωαννίδης...
 
Θα λείψει πολύ και από πολύ κόσμο ο Πέτρος, που κηδεύεται αύριο (Σάββατο) στις 13.30 στο κοιμητήριο του Παπάγου: θα λείψει από την οικογένεια του, από τους παλιούς μπασκετικούς συνοδοιπόρους τους, από το παλιό καλό «Athens by night», από τη μόνιμη πολυθρόνα του στο Τop’s του Κολωνακίου...
 
Ευτυχώς δεν θα λείψει από την ιστορική μνήμη του ελληνικού μπάσκετ, το οποίο στην κυριολεξία ξενύχτησε και πέρασε πολύ καλά μαζί του!

-YΓ: Ιδού η ζωή του Πέτρου μέσα από φωτογραφικά κλικ

 

 

Best of internet