Ρόλους ψάχνει, χρόνο δεν έχει

Ρόλους ψάχνει, χρόνο δεν έχει

Ο Αρης Λαούδης γράφει για τον πρώτο ημιτελικό του Παναθηναϊκού με τον Αρη, τον Πεδουλάκη που προσπαθεί να βάλει κανόνες στους «πράσινους» και τους «κίτρινους» που με 85 πόντους στην άμυνα δεν μπορούν να ελπίζουν σε break.

Ρόλους ψάχνει, χρόνο δεν έχει

Είναι σαφές πως ο Πεδουλάκης θέλει να αλλάξει πράγματα, αλλά θα δυσκολευτεί πολύ να το κάνει σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα.

Ο Παναθηναϊκός επιδιώκει να αποκτήσει ρόλους στο παιχνίδι του, να «διαβάζει» τα μις ματς που προκύπτουν σε κάθε φάση, να κάνουν οι παίκτες του αυτό που τους αναλογεί στη θέση που βρίσκονται τη δεδομένη στιγμή του παιχνιδιού.

Πέραν του περιορισμένου χρόνου που διαθέτει ο Πεδουλάκης, θα πρέπει ταυτόχρονα να ξεπεράσει και τις δεδομένες αδυναμίες που υπήρχαν και γίνονται μεγαλύτερες λόγω των απουσιών. 

Είναι σαφές για παράδειγμα πως ο Χαραλαμπόπουλος μπαίνει για τα καλά στο rotation μετά τον τραυματισμό του Γιάνκοβιτς, είναι επίσης ξεκάθαρο πως ο Παναθηναϊκός θα πάει μέχρι το τέλος της Α1 με τον Γκιστ να παίζει κατά 60% σε θέση «5».

Σε τέτοιες περιπτώσεις δεν ξέρω αν είναι καλό για μια ομάδα να τελειώνει μια σειρά όσο το δυνατόν συντομότερα ή αν της κάνει και καλό να παίξει και κάνα - δυο παιχνίδια παραπάνω για να κερδίσει χρόνο πραγματικής προετοιμασίας σε συνθήκες τελικών. 

Δεν ξέρω δηλαδή κατά πόσο ο Πεδουλάκης θα ήθελε να έχει μπροστά του καμιά 10αριά παιχνίδια μέχρι να παίξει με τον Ολυμπιακό, με την προϋπόθεση βέβαια πως δεν θα διακινδύνευε την πρόκριση.

Το 1-0 ωστόσο ήρθε φυσιολογικά για τον Παναθηναϊκό που είχε περισσότερες λύσεις από τον Αρη.

Για μια ομάδα που θέλει να κάνει το break στο ΟΑΚΑ, σπάζοντας μάλιστα μια... κατάρα χρόνων, οι 85 πόντοι στην άμυνα είναι πολλοί και μοιραία οι Θεσσαλονικείς δεν μπορούσαν να ακολουθήσουν σε τόσο υψηλό σκορ.

Ο Αρης άντεξε όσο έβαζε στην επίθεση, αλλά μοιραία αυτός ο δρόμος είναι χωρίς επιστροφή, όταν απέναντί σου έχεις μια ομάδα που κάποια στιγμή θα βρει τις λύσεις για να κάνει το ξέσπασμα.

Στα συν του Παναθηναϊκού από τον πρώτο ημιτελικό, η καλή εμφάνιση του φρέσκου Καλάθη που έμοιαζε να έχει ξεκουραστεί κανένα 20ήμερο, συγκριτικά με την εικόνα που έδειξε στα παιχνίδια με τη Λαμποράλ, η «επιστροφή» του Ουίλιαμς στα νούμερα που είχε συνηθίσει τον πρώτο ενάμιση μήνα και η θετική εικόνα του Νίκου Παππά με τρομερή διάθεση στην άμυνα, στοιχείο που είναι πιο σημαντικό από τους 12 πόντους που σημείωσε.

Είναι ξεκάθαρη επίσης η πρόθεση του Πεδουλάκη να δώσει ρόλο και ρυθμό στον Φώτση, ξεκινώντας τον μάλιστα στη βασική πεντάδα, αντιλαμβανόμενος πως η παλιοσειρά» θα σηκώσει το βάρος σε λίγες ημέρες από σήμερα, ενώ το 1:50 που αγωνίστηκε ο Χάντερ είναι μάλλον ενδεικτικό του πόσο τον έχει στο πλάνο του ο Πεδουλάκης για τα ματς που θα ακολουθήσουν.

Οσον αφορά στον άλλον ημιτελικό, νομίζω πως η εικόνα της ΑΕΚ ήταν η «είδηση» στο ΣΕΦ κι όχι η επιβλητική εικόνα του Ολυμπιακού.

Είναι δεδομένο πως οι «ερυθρόλευκοι» έχουν διάθεση να... πατήσουν τον αντίπαλο για αγωνιστικούς και ψυχολογικούς λόγους, αλλά το πόσο εύκολα «λύγισε» η «Ενωση» είναι αυτό που προκάλεσε αρνητική έκπληξη.

Σίγουρα η ΑΕΚ θα παρουσιαστεί καλύτερη στο ΟΑΚΑ, χειρότερη άλλωστε δεν γίνεται, αλλά το «καλύτερα να μασάς παρά να μιλάς» της ταιριάζει στην προκειμένη περίπτωση, αν θυμηθούμε τις δηλώσεις του Σάκοτα και του Ζντοβτς προ ημερών.

 
  

Best of internet