Τα ίδια Παντελάκη μου, τα ίδια Παντελή μου

O Αρης Λαούδης γράφει πως όταν μια ομάδα χάνει τρεις φορές από τον ίδιο αντίπαλο που μάλιστα δεν ξεκίνησε με βλέψεις για φάιναλ φορ, τότε μοιραία ο στόχος αναπροσαρμόζεται...

Τα ίδια Παντελάκη μου, τα ίδια Παντελή μου

Είναι από τις περιπτώσεις που θες να πάρεις ένα προηγούμενο κείμενο, να αλλάξεις το σκορ και τις ομάδες και να το επαναφέρει ως καινούριο.

Οταν τα προβλήματα είναι λίγο - πολύ ίδια, όταν οι αδυναμίες παραμένουν αδυναμίες κι όταν βλέπεις μια ομάδα να χάνει με τον ίδιο τρόπο από τον ίδιο αντίπαλο, τότε δεν έχεις να προσφέρεις κάτι περισσότερο απ' αυτό που έχει δει ο μέσος φίλαθλος. 

Το γεγονός και μόνο ότι ο Παναθηναϊκός... κατάφερε να χάσει μέσα σε 3 μήνες τρεις φορές από την ίδια ομάδα, και μάλιστα με σχεδόν ίδιο τρόπο, τότε αυτό μάλλον είναι αρκετό για να συμπεράνουμε πράγματα για το ταβάνι και τους ρεαλιστικούς στόχους της φετινής προσπάθειας.  

Αλλωστε οι τρεις ήττες δεν προήλθαν λόγου χάρη από την ΤΣΣΚΑ, την Μπαρτσελόνα, ομάδες τέλος πάντων που θεωρητικά πάνε για φάιναλ φορ, αλλά τη Λοκομοτίβ που ξεκίνησε με πολύ χαμηλότερο πήχη από τον Παναθηναϊκό κι έχει φτάσει στο σημείο να νικάει τους «πράσινους», ακόμη κι όταν ο Ντιλέινι τελειώνει με 4/11.

Λένε πως «οι χαζοί κάνουν τα ίδια λάθη και οι έξυπνοι διαφορετικά λάθη», αλλά απ' ό,τι αποδεικνύεται στην περίπτωση του Παναθηναϊκού δεν έχουμε να κάνει με «χαζούς» και με «έξυπνους», αλλά με «μπορώ» ή «δεν μπορώ».

Είναι πλέον σαφές πως οι «πράσινοι» έχουν τέτοιες αδυναμίες που κάθε σοβαρός αντίπαλος στο Τοπ-16 μπορεί να τις εκμεταλλευτεί. 

Οση προσπάθεια κι αν κάνει ο Τζόρτζεβιτς για να καλύψει με αλχημείες τα προβλήματα, όσο κι αν προσπαθεί να βγάλει λαγούς από το καπέλο ομάδες με στοιχειώδες μπασκετικό IQ μπορούν να εκμεταλλεύονται τα κενά. Ειδικά όταν πρόκειται για αντιπάλους που είναι γρήγοροι, έχουν αθλητικά κορμιά, απειλούν από μακριά και δίνουν τέτοιο ρυθμό στο παιχνίδι που κατά διαστήματα οι «πράσινοι» αδυνατούν να ακολουθήσουν.

Αν πριν μια εβδομάδα ρωτούσαμε «χάνει ο Παναθηναϊκός, αν ο Φώτσης και ο Γιάνκοβιτς έχουν 25 πόντους;» τότε οι 9 στους 10 θα απαντούσαν «όχι». Είναι από τις λίγες φορές στη φετινή σεζόν που ο Τζόρτζεβιτς παίρνει μεγάλη βοήθεια από τον πάγκο του (35 πόντοι από τρεις παίκτες), αλλά προδίδεται τόσο πολύ από τους παίκτες - κλειδιά. 

Ο Καλάθης έκανε μακράν τη χειρότερη φετινή του εμφάνιση, παρά τις 8 ασίστ, έχοντας ωστόσο τη δικαιολογία του τραυματισμού, ο Πάβλοβιτς ήταν χειρότερος από ποτέ, ο Κούζμιτς «μπαλώνει» τρύπες στην άμυνα, αλλά είναι άφαντος στην επίθεση αν δεν πάρει τη μπάλα κάτω από το καλάθι, ενώ ο Γκιστ  ήταν εκτός παιχνιδιού, γεγονός που αποδεικνύεται και από τις ελάχιστες ενέργειες που έκανε στα 20 λεπτά συμμετοχής. Μοιραία έμεινε ο κλασικός Φελντέιν και οι τρεις που ήρθαν από τον πάγκο (Γιάνκοβιτς, Ραντούλιτσα, Φώτσης) για να σωθεί ό,τι σώζεται στο επιθετικό κομμάτι. 

Το να συζητάμε πάλι για τα προβλήματα είναι μάλλον περιττό, το μεγάλο ερώτημα πλέον είναι αν μπορούν να βελτιωθούν οι χτυπητές αδυναμίες ώστε να αναπροσαρμοστεί ο στόχος που αυτή τη στιγμή, μ'΄αυτή την εικόνα δεν μπορεί να είναι κάτι περισσότερο από την 8άδα. 

Πιθανότατα ο Παναθηναϊκός θα προσθέσει τα επόμενα 24ωρα ένα ακόμη γκαρντ, τον Αμερικανό Γκίμπσον, με τον οποίο υπάρχει ανοικτός δίαυλος επικοινωνίας για συνεργασία από τις 5 Φεβρουαρίου και μετά. Ισως ο Γκίμπσον μπορεί να λύσει ένα μέρος του προβλήματος, αλλά σίγουρα δεν μπορεί να λύσει τα πάντα.

Ο Τζόρτζεβιτς ευελπιστεί να του δώσει μεγαλύτερη ευχέρεια στο σκοράρισμα στο πέντε εναντίον πέντε και λίγο περισσότερη ταχύτητα στην περιφέρεια. Ακόμη κι αυτή η προσθήκη μπορεί μεν να βελτιώσει κάποια πράγματα, αλλά σίγουρα δεν αλλάζει το επίπεδο του Παναθηναϊκού.

Είπαμε και παλιότερα, μια μεταγραφή και δύο ίσως, αυτού του βεληνεκούς, δεν μπορούν να αλλάξουν σε τόσο μεγάλο βαθμό το level μιας ομάδας. Αλλωστε τα προβλήματα που παρουσιάζει ο Παναθηναϊκός δεν είναι σε μια θέση, είναι σε περισσότερες. Επίσης, υπάρχουν στοιχεία, όπως η ταχύτητα, που έχει να κάνει με τα γενικότερα χαρακτηριστικά μιας ομάδας κι όχι με τα χαρακτηριστικά ενός και μόνο παίκτη ή μιας θέσης. 

Το να κάνεις μια γρήγορη ομάδα γρηγορότερη με την προσθήκη ενός - δύο παικτών γίνεται σχετικά εύκολα, αλλά το να κάνεις μια αργή ομάδα σε πολλές θέσεις να τρέχει προσαρμοσμένη στις σύγχρονες απαιτήσεις του μπάσκετ δεν γίνεται εύκολα με μια - δύο μεταγραφές μεσούσης της περιόδου.

 

Τελευταία Νέα