Η προφητεία του Σιγάλα και ο Βαγγέλης... Πόποβιτς!

Oι Μαρξιστές (της πλευράς του Ενγκελς, θαρρώ) υποστηρίζουν πως «όταν η Ιστορία επαναλαμβάνεται, καταλήγει σε φάρσα ή σε τραγωδία», αλλά στην προκειμένη περίπτωση η Ιστορία ήταν ανέκαθεν τέτοια! Κι αυτό πολύ πριν από τον Γκρεγκ Πόποβιτς το βίωσε με τον πιο δραματικό τρόπο στο πετσί του ο Βαγγέλης Αλεξανδρής, την ίδια βραδιά που ο Γιώργος Σιγάλας γινόταν μάντης, έστω και αν εκείνες τις μέρες αντιμετωπιζόταν σαν... Κασσάνδρα!

Δέκα επτά χρόνια, πίσω, λοιπόν, σε μια εποχή (περίοδος 1996-97) που ο Ολυμπιακός προσπαθούσε να αποδείξει πως δεν είναι ...ελέφαντας! Έχοντας ήδη προκριθεί, δια πυρός, σιδήρου, «Χάλα Πιονίρ» (κόντρα στην Παρτίζαν Βελιγραδίου) και ΟΑΚΑ (με τον Παναθηναϊκό) στο Φάιναλ Φορ της Ρώμης, που επρόκειτο να διεξαχθεί μετά από δέκα ημέρες και όντας επίσης πρώτος στην κανονική περίοδο του πρωταθλήματος της Α1, επέστρεφε στο σπίτι του αιωνίου αντιπάλου του και διεκδικούσε τον πρώτο τίτλο της σεζόν...

Το Σάββατο, 12 Απριλίου, στον έναν ημιτελικό του Φάιναλ Φορ του Κυπέλλου, ο Απόλλων Πατρών με τον Χρήστο Μυριούνη στο ρόλο του δολοφόνου που επιστρέφει στον τόπο του εγκλήματος, έριχνε στο καναβάτσο τον Παναθηναϊκό (92-79) κι έστελνε τον Μπόζινταρ Μάλκοβιτς στο σπίτι του, ενώ στον άλλον η ΑΕΚ έβγαζε τα... συκώτια του Ολυμπιακού, που λυτρώθηκε στην εκπνοή δια χειρός του Φράνκο Νάκιτς (66-63).

Είκοσι τέσσερις ώρες αργότερα κι ενώ στον αγώνα για την τρίτη θέση η ΑΕΚ επιβλήθηκε του Παναθηναϊκού - που είχε ως υπηρεσιακό προπονητή τον Θανάση Παπαχατζή- με 72-63, ο Ολυμπιακός με τον (αυτονόητο) αέρα του φαβορί αντιμετώπιζε στον μεγάλο τελικό τον Απόλλωνα. Οι Πατρινοί αποδείχτηκαν πολύ σκληρό καρύδι και επί σαράντα λεπτά οι «ερυθρόλευκοι» τα έβλεπαν όλα κωλυόμενα και θολά! Τρία λεπτά πριν από τη λήξη ο Ολυμπιακός κατάφερε να πάρει ένα προβάδισμα οκτώ πόντων (77-69), αλλά οι «μελανόλευκοι» δεν σήκωσαν ψηλά τα χέρια και κατάφεραν να ισοφαρίσουν σε 78-78, χάρη στο τρίποντο του Κώστα Χατζόπουλου!

Στην τελευταία επίθεση του αγώνα, η μπάλα δεν κατέληξε στα χέρια ούτε του Ντέηβιντ Ρίβερς για μια προφανή διείσδυση, ούτε του Παναγιώτη Φασούλα, που ήταν ο πρώτος σκόρερ του τελικού. Ο Βαγγέλης Αλεξανδρής ζήτησε άμυνα και όχι φάουλ, αλλά λογάριαζε χωρίς τον ξενοδόχο: την ώρα που το χρονόμετρο κόντευε να μηδενιστεί η μπάλα βρέθηκε στα χέρια του Δημήτρη Παπανικολάου ο οποίος την...μπουμπούνησε και με αυτό τοbuzzer beater έχρισε τον Ολυμπιακό νικητή και τροπαιούχο, ενώ έδωσε κιόλας στον Σιγάλα το δικαίωμα της ιστορικής προφητείας!

Οι συνθέσεις των δυο ομάδων στον τελικό (διαιτητές Τσανίδης-Μουζάκης
ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ: Μπακατσιάς 3, Σιγάλας 3, Γκρέι 6, Παπανικολάου 6, Νάκιτς 4, Φασούλας 21, Τόμιτς 8, Τάρλατς 10, Βελπ 5, Ρίβερς 14. Προπονητής: Ντούσαν Ιβκοβιτς
ΑΠΟΛΛΩΝ ΠΑΤΡΩΝ: Νεμάνια, Βούκσεβιτς 19, Ράιλι 2, Χατζόπουλος 3, Αργυρόπουλος, Ταμπάκης, Βετούλας 3, Έλις 24, Μολφέτας 7, Μυριούνης 20. Προπονητής: Βαγγέλης Αλεξανδρής

Εκ των υστέρων, ο «Τίγρης» μετάνιωσε για την επιλογή του, αλλά, ως γνωστόν, μετά την απομάκρυνσιν εκ του ταμείου ουδέν λάθος αναγνωρίζεται! Κι αυτό δεν ήταν κακό μονάχα για τον Αλεξανδρή (και για τον Απόλλωνα), αλλά και για τον... Γκρεγκ Πόποβιτς, ο οποίος λίγες εβδομάδες νωρίτερα ως τζένεραλ μάνατζερ των Σπερς είχε απολύσει τον Μπομπ Χιλ για να αναλάβει ο ίδιος την τεχνική ηγεσία και να παραμένει ακόμη σε αυτή τη θέση, ως ο μακροβιότερος εν ενεργεία προπονητής της ίδιας ομάδας στα τέσσερα επαγγελματικά σπορ των ΗΠΑ!

Ανακατεύω επίτηδες και τον «Pop» σε αυτή την υπόθεση, διότι την ερώτηση που διατυπώθηκε το βράδυ της 13ης Απριλίου του 1997 στο ΟΑΚΑ προς τον Αλεξανδρή, την άκουσε και ο Πόποβιτς τη μοιραία (για τους Σπερς) τη νύχτα της 18ης Ιουνίου στην «American Airlines Arena» του Μαϊάμι! Λίγα λεπτά νωρίτερα οι Χιτ είχαν νικήσει τους Σπερς με 103-100 στην παράταση του έκτου τελικού, 28 δευτερόλεπτα πριν από τη λήξη του οποίου το Σαν Αντόνιο προηγείτο με 94-89, αλλά οι γηπεδούχοι κατάφεραν να ισοφαρίσουν σε 95-95 (με το τρίποντο του Ρέι Αλεν, μετά το...σκαμπίλι στην μπάλα από τον Κρις Μπος) και να νικήσουν στην παράταση με 103-100, οδηγώντας τη σειρά στον έβδομο τελικό, όπου επικράτησαν και πέτυχαν το «repeat»!

Στη συνέντευξη Τύπου ο Ιταλός δημoσιογράφος (της «Gazzettta Dello Sport») Μάσιμο Οριάνι ρώτησε τον Πόποβιτς γιατί δεν έδωσε εντολή στους παίκτες του να κάνουν φάουλ και ο προπονητής των Σπερς που ήταν κιόλας φουρκισμένος από την ήττα, πήρε εκείνο το (γνωστό από τις εκρήξεις του Ομπράντοβιτς) μελιτζανί χρώμα. «Είσαι Ευρωπαίος, έτσι;» ρώτησε τον Οριάνι. «Ναι, και εμείς συνήθως κάνουμε φάουλ» αποκρίθηκε ο Ιταλός δημοσιογράφος...

«We don't» σχολίασε ο Πόποβιτς και εκεί το θέμα θεωρήθηκε λήξαν!

Κλείνω εδώ την αμερικάνικη παρένθεση και επιστρέφω στον τελικό του Ολυμπιακού με τον Απόλλωνα, που εκτός από έναν in extremis τίτλο, γέννησε και την προφητεία του Σιγάλα, ο οποίος εκείνο το βράδυ αντιμετωπίστηκε όπως η Κασσάνδρα, που ενώ προέβλεπε τι θα συμβεί με ακρίβεια, ουδέποτε γινόταν πιστευτή!

Την ώρα που ο Σιγάλας σήκωνε στα χέρια του το τρόπαιο φώναξε «το πρώτο, το πρώτο», υπονοώντας ότι θα ακολουθήσουν το (παρθενικό στα χρονικά του Ολυμπιακού) ευρωπαϊκό στέμμα και ο πέμπτος συνεχής τίτλος στην Α1. Εκείνο το σύνθημα του αντιμετωπίστηκε με θυμηδία από πολύ κόσμο, μηδέ των επωνύμων «γαύρων» εξαιρουμένων: εις εξ αυτών μάλιστα, ο γνωστός και με εξαιρετέος Πέτρος Κωστόπουλος συνέχισε τις επόμενες μέρες να βγαίνει κάθε πρωϊ στον ραδιοφωνικό σταθμό «Νitro» και να ξεφωνίζει τον Ρίβερς, που «κωλοτούμπα» τον ανέβαζε, «κωλοτούμπα» τον κατέβαζε!

Το αποκορύφωμα της επιφυλακτικότητας του και της ειρωνικής διάθεσης με την οποία ο Κωστόπουλος αντιμετώπισε την δεδηλωμένη αισιοδοξία του «Ράμπο» ήταν το γενναίο στοίχημα που έβαλε μαζί του, δυο βράδια αργότερα στο μπαρ «Kalhua», όπου συναντήθηκαν, υποστηρίζοντας ότι ο Ολυμπιακός θα αποτύγχανε παταγωδώς στη Ρώμη και δεν θα έπαιρνε ούτε το πρωτάθλημα κόντρα στην ΑΕΚ του Ιωαννίδη!

Το τι έμελλε να συμβεί είναι πια γνωστό και καταγραμμένο στα κιτάπια της Ιστορίας, που όταν επαναλαμβάνεται, μίστερ Πόποβιτς, καταλήγει πάντοτε σε φάρσα ή σε τραγωδία!