Ο ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΚΟΥΝΤΗΣ ΓΡΑΦΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΗ

Μέτρα και... αντίμετρα!

Ο Ολυμπιακός ετοιμάζεται για άλλο ένα ραντεβού με τη φιλενάδα του, ΤΣΣΚΑ Μόσχας και ο Βασίλης Σκουντής προσπαθεί να υποκλέψει τα σχέδια του Σφαιρόπουλου και του Ιτούδη.

Μέτρα και... αντίμετρα!

Εχω μανία με τις επετείους και αναζητώντας τι έχει συμβεί σαν αύριο, βρήκα ένα γεγονός που δεν έχει βεβαίως σχέση με το μπάσκετ, αλλά φαντάζομαι πως ιντριγκάρει και τις τέσσερις ομάδες οι οποίες βγαίνουν προς άγραν του στέμματος...

Σαν αύριο, λέει, στις 19 Μαίου του 1960, ο Φεντερίκο Φελίνι βραβεύεται με τον Χρυσό Φοίνικα στο Φεστιβάλ των Καννών με μια ταινία που έγραψε ιστορία στα κινηματογραφικά χρονικά...

Tη «Dolce Vita»!

Από τους τέσσερις προπονητές οι οποίοι βρίσκονται τώρα στην Πόλη ο μόνος που είχε γεννηθεί (δυόμισι μήνες πριν) ήταν ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς: ελόγου αυτή τη γλυκιά ζωή την έχει απολαύσει οκτώ φορές, ενώ ο Δημήτρης Ιτούδης τη βίωσε πέρυσι στο Βερολίνο, ο Πάμπλο Λάσο πρόπερσι στη Μαδρίτη και ο Γιάννης Σφαιρόπουλος τη λαχταρά ακόμη...

Βεβαίως ο (κατ’ αντιστοιχίαν του «Ξανθού»), «Μελαχρινός θα μπορούσε να την έχει ζήσει δυο φορές, αλλά τζίφος: το 2012 στο ίδιο γήπεδο («SinanErdem Dome»), ευρισκόμενος στο πλάι του Γιόνας Καζλάουσκας είδε τρομαγμένος το «πεταχτάρι» του Πρίντεζη, ενώ πρόπερσι έπεσε στην περίπτωση της οικοδέσποινας Ρεάλ Μαδρίτης, η οποία αναζητούσε per mare, per terram τον εξορκισμό των δαιμόνων μιας εικοσαετίας...

Παρεμπιπτόντως το 1960  στις Κάννες εκτός από τον Φελίνι βραβεύτηκε και η Μελίνα Μερκούρη για τον ρόλο της στο «Ποτέ την Κυριακή» και τούτο πάλι ταιριάζει στο background του αυριανού πρώτου ημιτελικού: για την ΤΣΣΚΑ Μόσχας ισχύει και με την κανονική κυριακάτικη εκδοχή του, αλλά και ως «Ποτέ την Παρασκευή» καθότι ο μεν Ολυμπιακός της το έπαιξε τρεις φορές με ισάριθμα διαφορετικά σενάρια (τελικός 2012, ημιτελικός 2013, ημιτελικός 2015), ο δε Σπανιούλης τέσσερις (τις τρεις με τους «κόκκινους» συν τον τελικό του 2009 στο Βερολίνο).

Επί της ουσίας τώρα, άλλωστε αυτή ενδιαφέρει τους προπονητές και τους παίκτες, εξ ου και η πρεμούρα του Ιτούδη. Γιατί το γράφω αυτό; Διότι σήμερα το πρωί που πιάσαμε την κουβέντα, ο Δημήτρης μου εκμυστηρεύθηκε την ενόχληση του επειδή σχεδόν όλη η συνέντευξη Τύπου είχε αναλωθεί σε ερωτήσεις που αφορούν το παρελθόν, τους προηγούμενους αγώνες και πάει λέγοντας...

«Να κάνετε και ερωτήσεις σχετικά με ζητήματα τακτικής, όπως συμβαίνει στο ΝΒΑ» μου είπε. «Να για παράδειγμα, θα μπορούσατε να ρωτήσετε τον Σφαιρόπουλο και εμένα πως σκεπτόμαστε να αντιμετωπίσουμε το pick n’ roll»...

«Ναι βρε χρυσέ μου» συμφώνησα. «Αντε κι εμείς αφήνουμε στην άκρη τα υπόλοιπα και ρωτάμε το τι και το πώς, εσείς θα δώσετε τις απαντήσεις;» του είπα με ύφος που δήλωνε την αμφιβολία μου...

«Δεν θα αναλύσουμε όλη την τακτική μας, αλλά θα δώσουμε μια κάποια σχετική απάντηση» μου αποκρίθηκε ο Ιτούδης και ο καθένας μας τράβηξε τον δρόμο του: αυτός για να ολοκληρώσει την προετοιμασία της τακτικής του κι εγώ μπας και κλέψω κάτι από τα πινακάκια του ιδίου και του Σφαιρόπουλου...

Εδώ ήρθαμε, λοιπόν: στην ανάλυση μερικών δεδομένων που αφορούν την αγωνιστική στόχευση των ομάδων και ξεπερνούν τις παλιές ιστορίες, τα δυο εφετινά ματς, τα στατιστικά στοιχεία και τα παγιωμένα αγωνιστικά δεδομένα.

Το δέον γενέσθαι, λοιπόν, εντός παιδιάς: τι πρέπει να κάνει ο Ολυμπιακός απέναντι στην ΤΣΣΚΑ, ώστε να την ξαναρίξει στο καναβάτσο και να έχει την ευκαιρία να διεκδικήσει τον τέταρτο τίτλο στην ιστορία του.

Τι πρέπει να κάνει; Υπάρχουν πολλές εκδοχές απάντησης σε αυτό το ερώτημα, αλλά θαρρώ πως την καλύτερη την έδωσε τις προάλλες σε μια συνέντευξη του προς την Cosmote TV ο Βαγγέλης Μάντζαρης...

«Να κάνουμε ό,τι είναι να κάνουμε και να μην κάνουμε ό,τι δεν πρέπει να κάνουμε. Δεν θέλω όμως να φτάσουμε στο σημείο να μετανιώσουμε για ό,τι δεν κάναμε...»

Επιχειρώντας (όχι να υποδυθώ τον προπονητή, αλλά) να βάλω στη σειρά τα δεδομένα και τα αντίστοιχα ζητούμενα στον αποψινό ημιτελικό, καταλήγω στα εξής:

* Ασφαλώς είναι χιλιοειπωμένο και τετριμμένο, αλλά ο Ολυμπιακός πρέπει να παίξει τον ρόλο του πραγματικού εαυτού του και να εμφανιστεί σκληρός, αποφασισμένος και συνεπής στις αρχές του, κυρίως στο αμυντικό σκέλος και δη στον τρόπο με τον οποίο θα αντιμετωπίσει τους δυο κινητήριους άξονες της ΤΣΣΚΑ (Ντε Κολό, Τεόντοσιτς). Εδώ παίζουν ρόλο και τα νούμερα, διότι η δεύτερη καλύτερη άμυνα της κανονικής περιόδου (με παθητικό 73.6 πόντους) και κορυφαία στα πλέι οφς (69.0) καλείται να αναχαιτίσει τη Νο 1 επίθεση της διοργάνωσης τόσο στη regular (87.6), όσο και στην post season (90.7). Kαλείται επίσης ο Ολυμπιακός να χαμηλώσει τη δημιουργική ικανότητα των αντιπάλων του που μοίραζαν κατά μέσο όρο 20.2 ασίστ στην κανονική περίοδο και 18.6 στα πλέι οφς.

* Στην αντίπερα όχθη, στη δική του επίθεση δηλαδή, ο Ολυμπιακός πρέπει να ανεβάσει το ποσοστό ευστοχίας του στα τρίποντα (33.5%) ή απλώς να σουτάρει όπως στα πλέι οφς κόντρα στην Εφές (40%). Η υπόθεση αυτή αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία από τη στιγμή που οι Μοσχοβίτες διαθέτουν μεγάλα κορμιά και χρησιμοποιούν συνεχώς τα χέρια τους για να κλείνουν τη ρακέτα, να περιορίζουν το οπτικό πεδίο και να αλλοιώνουν τον τρόπο εκτέλεσης των αντιπάλων.

* Η ΤΣΣΚΑ είναι μια ομάδα που συνηθίζει να κλείνει τους διαδρόμους την τελευταία στιγμή και αναγκάζει τους αντιπάλους της να πάρουν αποφάσεις υπό πίεσιν και μέσα σε κυκλοφοριακή συμφόρηση! Τι σημαίνει αυτό στην πράξη; Απλούστατα οι παίκτες του Ολυμπιακού και κυρίως ο Σπανούλης στις διεισδύσεις τους πρέπει να παίρνουν νωρίς τις αποφάσεις τους και να μην περιμένουν να περάσουν τη γραμμή των βολών και να πέσουν μέσα στο... traffic.

* Eδώ βεβαίως θα παίξει ρόλο η τακτική του Ολυμπιακού απέναντι στις καταστάσεις pick n’ roll που αποτελούν κιόλας το βασικό άρμα μάχης στην επίθεση της ΤΣΣΚΑ. Τι σόι τακτική θα επιλέξει ως... αντίμετρο (sic) o Σφαιρόπουλος; Ο ίδιος ξέρει και προφανώς έχει αποφασίσει, απλώς σε τέτοιες περιπτώσεις και δεδομένου του ταλέντου των γκαρντ της ΤΣΣΚΑ ή άμυνα με αλλαγές και σε καταστάσεις δυο εναντίον δύο περιορίζουν τις περιστροφές των αντιπάλων και κατεβάζουν τη δημιουργία τους. Γιατί γίνεται τόση κουβέντα για το pick n’ roll της ΤΣΣΚΑ: Διότι οι Μοσχοβίτες σκοράρουν κατά

μέσο όρο 35 πόντους σε τέτοιες καταστάσεις και αυτό είναι το μεγαλύτερο νούμερο ανάμεσα στις 16 ομάδες της διοργάνωσης.

* Προφανώς ο Σφαιρόπουλος θυμάται ότι κάμποσες φορές εφέτος επιστράτευσε ένα πολύ ψηλό και εξόχως φουτουριστικό σχήμα με τον Σπανούλη ως μοναδικό χειριστή και δημιουργό να πλαισιώνεται από τέσσερις δίμετρους. Σε αυτό το σχήμα, που απέβη προσοδοφόρο για τον Ολυμπιακό στη σειρά με την Εφές, ο Παπανικολάου χρησιμοποιήθηκε στη θέση «2» και όπως μου είπε πριν από λίγα λεπτά, «εγώ παίζω όχι δυάρι, αλλά και εξάρι εάν χρειαστεί»! Με αυτή την πεντάδα ο Ολυμπιακός αποκτά μέγεθος που τον εξυπηρετεί πολύ στην άμυνα και κυρίως στις αλλαγές στα σκριν εναντίον pick n’roll. Επίσης το συγκεκριμένο σχήμα μπορεί να του προσφέρει λύσεις και στην επίθεση, κυρίως στο low post και ιδιαιτέρως όταν η ΤΣΣΚΑ παίζει με τον Τεόντοσιτς ο οποίος εκ των πραγμάτων θα αναγκασθεί να μαρκάρει τον Παπανικολάου ή τον Παπαπέτρου, με ό,τι αυτό συνεπάγεται στα mismatches και στη φθορά.

* Για το εάν ο Ολυμπιακός πρέπει να τρέξει και γενικώς να επιδιώξει έναν γρήγορο ρυθμό, η απάντηση είναι αυτονόητη: ναι, διότι αφενός μπορεί να υποστηρίξει το παιχνίδι στο ανοικτό γήπεδο και αφετέρου η ΤΣΣΚΑ έχει ως αχίλλειο πτέρνα τις αργές επιστροφές. Συνεπώς οι «ερυθρόλευκοι» εφόσον έχουν την ευκαιρία, πρέπει να «κτυπήσουν» το κακό αμυντικό transition των αντιπάλων τους. Aλλο γρήγορα, άλλο βιαστικά όμως!

* Σε ό,τι αφορά τα pick n’ roll στην επίθεση του, ο Ολυμπιακός πιθανότατα θα τα σημαδέψει με το τεσσάρι και όχι με το πεντάρι του, όταν η ΤΣΣΚΑ παίζει με τον Κάιλ Χάινς. Σε μια τέτοια περίπτωση μπορεί να εκμεταλλευθεί τα mismatches, είτε τα εξωτερικά του Σπανούλη απέναντι στον Βοροντσέβιτς, ή τον Χριάπα ή τον Αντόνοφ που δεν φορούν την αμυντική πανοπλία του Χάινς ή του Ογκουστιν, είτε τα εσωτερικά του Πρίντεζη.

* Εκ των ων ουκ άνευ είναι η καλή κυκλοφορία της μπάλας και η τήρηση των αποστάσεων στην επίθεση, κυρίως στις περιπτώσεις που ο Ιτούδης θα παίξει με παγίδες, όπως στο ματς της 7ης Απριλίου στη Μόσχα ή θα χρησιμοποιήσει άμυνα ζώνης match up.

ΥΓ: Εντέλει τα πολλά λόγια είναι φτώχεια και ό,τι είναι να γίνει, θα γίνει. Επίσης ότι πρέπει να ειπωθεί, ειπώθηκε και μάλιστα δια στόματος Σπανούλη... Του ζήτησα πριν από μισή ώρα να επιλέξει τηλεγραφικώς τι πρέπει και τι δεν πρέπει να κάνει ο Ολυμπιακός στον αυριανό ημιτελικό και ιδού η απάντηση του: «Πρέπει να πάρουμε τα ριμπάουντ και να μην κάνουμε λάθη. Δεν πρέπει να αφήσουμε τον Τεόντοσιτς και τον Ντε Κολό να βρουν ρυθμό».

Τελεία και παύλα!

 

Τελευταία Νέα