Οι νύχτες των στρατηγών!

Yπάρχουν οι νύχτες των μεγάλων αγώνων. Οι νύχτες των μεγάλων ομάδων βεβαίως. Ασφαλώς οι νύχτες των μεγάλων παικτών και κατόπιν όλων αυτών, ήρθε η ώρα απόψε και αύριο να πάρουν την εκδίκηση τους οι προπονητές!

Γιατί το γράφω αυτό; Μα απλούστατα επειδή, εάν μη τι άλλο, η 12η αγωνιστική της Euroleague φέρνει τους λεγάμενους στο προσκήνιο και τους προσφέρει, άνευ συναγωνισμού κιόλας, τους πρωταγωνιστικούς ρόλους...

Και απόψε και αύριο (δεν το συζητώ ότι) είναι η νύχτα των στρατηγών, απλώς σε αντίθεση με το σενάριο της ταινίας του 1967 η οποία γυρίζεται στο ελληνικό remake της, εδώ δεν φαντάζομαι πως θα βρεθεί καμιά... δολοφονημένη πόρνη σε κάποια πολυκατοικία της κατεχόμενης από τους Ναζί Βαρσοβίας!

Μου αρέσει (από επαγγελματική διαστροφή) να μπλέκω το μπάσκετ με άλλα πράγματα και θαρρώ πως η προκειμένη περίπτωση μου ‘ρχεται κουτί όχι μονάχα στον τίτλο του φιλμ («Τhe night of the generals»), αλλά ακόμη και στη διανομή των ρόλων...

* Τον διαβόητο στρατάρχη Ερβιν Ρόμελ αντί του Κρίστοφερ Πλάμερ τον υποδύεται αυτοδικαίως ως αρχιστράτηγος της διοργάνωσης, ο Ζέλιμιρ Ομπράντοβιτς...

* Ο ρόλος του στρατηγό Βίλχελμ Ταντς αντί του Πίτερ Ο’ Τουλ κατακυρώνεται στον Τσάβι Πασκουάλ επειδή έρχεται δεύτερος στην επετηρίδα των πρωταθλητών Ευρώπης...

* Στρατηγό Χέρμπερτ Φιν Σάιντλιτζ-Γκάμπλερ στη θέση του Τσάρλς Γκρέι ανακηρύσσω τον τρίτο κατά σειρά κατάκτησης του τίτλου, Γιώργο Μπαρτζώκα...

* Στρατηγό Κλάους Καλενμπέργκε, στο ρόλο του Ντόναλντ Πλίσανς, χρίζω τον υπερασπιζόμενο τα περυσινά κεκτημένα του Δημήτρη Ιτούδη...

* Τον συνταγματάρχη Γκράου αντί του Ομάρ Σαρίφ θα τον παραστήσει ο Γιάννης Σφαιρόπουλος, που κι ελόγου του είναι μελαχρινός!

* Για δεκανέα Κουρτ Χάρτμαν, στη θέση του Τομ Κόρτνεϊ βάζω τον Σαρούνας Γιασικεβίτσιους, επειδή ναι μεν υπήρξε μέγιστος παίκτης (και αξιώθηκε να σηκώσει τέσσερις φορές το ιερό δισκοπότηρο της Ευρωλίγκας), αλλά είναι ο έσχατος στην προπονητική ιεραρχία.

Δεν ξέρω εάν και οι έσχατοι έσονται πρώτοι, αλλά πιθανολογώ πως κάποια στιγμή (αλλά μάλλον όχι με τη Ζαλγκίρις) ο “Big Saras” θα διεκδικήσει με αξιώσεις έναν ευρωπαϊκό τίτλο ως προπονητής...

Στην ίδια φάση αναζήτησης βρίσκεται και ο «Coach Bullet» που πάντως ακούμπησε δυο φορές την κούπα (το 2012 ως συνεργάτης του Καζλάουσκας στην ΤΣΣΚΑ Μόσχας και το 2015 ως αφεντικό του Ολυμπιακού στη Μαδρίτη), αλλά την είδε να γλιστρά από τα χέρια του...

Εχουμε και λέμε, λοιπόν...

Στο Κάουνας (Ζαλγκίρις-Ολυμπιακός) ο Γιασικεβίτσιους αντιμετωπίζει τον Σφαιρόπουλο, στη Μόσχα (με το συμπάθιο στον Δημήτρη και στον Γιώργο) δυο ελληνικοί γάιδαροι μαλώνουνε σε ξένοι αχυρώνα (ΤΣΣΚΑ- Μπαρτσελόνα) και η τριλογία ολοκληρώνεται και πιθανότατα κορυφώνεται με το τέταρτο reunion του Παναθηναϊκού (Πασκουάλ) με τον Ομπράντοβιτς.

Wow!

Κανένα από τα τρία ζευγάρια δεν είναι παρθένο, όλα τους μοιάζουν με ένα déjà vu: συνεπώς η Ιστορία (δεν επαναλαμβάνεται, αλλά) συνεχίζεται και μένει αυτές τις δυο βραδιές των στρατηγών να δούμε ποιος θα βάλει παραπάνω γαλόνια στη στολή του.

Πέρα από το παλμαρέ. το παρελθόν και τα συναισθήματα, οι ανά ζεύγη αναμετρήσεις έχουν και το ειδικό βάρος όπως αυτό προσδιορίζεται και ταυτοποιείται από τη φιλοσοφία ενός εκάστου εκ των προπονητών...

Στο Κάουνας ο Γιασικεβίτσιους μοστράρει μια ομάδα με κολεγιακή αντίληψη την οποία ο ίδιος πασπαλίζει με στοιχεία της δικής του μπασκετικής ιδιοφυίας και των παραστάσεων που αποκόμισε αγωνιζόμενος στο υψηλότατο επίπεδο (NCAA, NBA, Eυρωλίγκα, Ολυμπιακοί Αγώνες, Ευρωμπάσκετ, Μουντομπάσκετ).

Απέναντι του ο Σφαιρόπουλος αυτοσυστήνεται ως “αμυντικογενής προπονητής” (και μάλιστα σχολιάζει “τιμή μου και καμάρι μου να μου βάζουν αυτή την ταμπέλα”) και ομνύει στην αγωνιστική πειθαρχία, στον σεβασμό των αγωιστικών αρχών, στην εφαρμογή του σχεδίου που έχει καταστρώσει “by the book”, όπως λένε (και τούτο δεν αποτελεί κόλαφο) και στη σωστή διανομή των ρόλων.

Στη Μόσχα ο Ιτούδης υποδέχεται τον Μπαρτζώκα και δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία πως η εικόνα δυο Ελλήνων στους πάγκους της ΤΣΣΚΑ και της Μπαρτσελόνα πέρα του ανεκτίμητου κομπλιμέντου που επιδαψιλεύει στους ίδιους, κολακεύει εξόχως και ολάκερο το ελληνικό μπάσκετ και δη την προπονητική σχολή μας.

Ο οικοδεσπότης και εστεμμένος του 2016 Ιούδης διανύει την τέταρτη σερί σεζόν της σόλο καριέρας του, μετά την λογική και αναμενόμενη αποσκίρτηση του από τις φτερούγες του Ομπράντοβιτς και παρουσιάζει τις δικές του αρετές: τη χρηστή διαχείριση προσώπων και καταστάσεων, τις πολύ ξεκάθαρες μπασκετικές ιδέες του και κυρίως το γεγονός ότι δεν κολλάει στα γνωστά, στα σίγουρα και στα καθιερωμένα, αλλά εξελίσσει τα πράγματα.

Απέναντι του ο πρωταθλητής του 2013 (με τον Ολυμπιακό) Μπαρτζώκας διαθέτει ένα τολμηρό και ανήσυχο πνεύμα, έχει μάτι για να διαλέγει καλούς παίκτες, δημιουργεί ομάδες με χημεία και εδράζει την μεν αμυντική φιλοσοφία του στις αλλαγές σε όλα τα σκριν, τη δε επιθετική στο passing game και στο παιχνίδι των ψηλών με πρόσωπο.

Στο ΟΑΚΑ ο Ζοτς επιστρέφει για τέταρτη φορά μετά την αποχώρηση του από τον πράσινο πάγκο στον οποίο είχε ριζώσει επί δέκα τρία συναπτά έτη και δεν ξέρω εάν θα ακούσει και πάλι το “Ομπράντοβιτς, πόρομ πορόμ πομ πέρομ περόμ”, σίγουρα πάντως θα ξανανιώσει κάπως!

Τις προηγούμενες τρεις φορές που ο Ομπράντοβιτς γύρισε στο παλιό του σπίτι, γνώρισε ισάριθμες ήττες και προφανώς ο Τσάβι Πασκουάλ φιλοδοξεί να βαδίσει στα φρέσκα ίχνη που άφησαν οι προκάτοχοι του, ως θύτες του Ζέλικο: ο Φραγκίσκος Αλβέρτης, ο Ντούσκο Ιβάνοβιτς και ο Σάσα Τζόρτζεβιτς

Νομίζω ότι την “carte visite” του Σέρβου προπονητή την έγραψε εν συντομία και με τον πιο παραστατικό τρόπο ο συμπατριώτης, μέντορας, αδελφοποιτός και κουμπάρος του, Ντούσαν Ιβκοβιτς: “Του αξίζουν ένα Νόμπελ προπονητικής, αλλά και μια... γκιλοτίνα για απαγχονισμό, επειδή έβαλε όλη την Ευρώπη στο τριπάκι του pick n' roll”!

Τι θα συμπλήρωνε η ταπεινότης μου; Ο Ζέλικο είναι ένας... σατανάς και συνάμα ένας επιστήμονας που εμπιστεύεται πάντοτε το ένστικτο της στιγμής και κάνει τα δύσκολα να φαίνονται απλά.

Ο Πασκουάλ από την πλευρά του είναι ο δωδέκατος άνθρωπος που κάθεται στον πάγκο του Παναθηναϊκού έχοντας προηγουμένως κατακτήσει έναν ευρωπαϊκό τίτλο είτε σε συλλογικό, είτε σε εθνικό επίπεδο, είτε ως παίκτης είτε ως προπονητής, μετά τον Νίκο Μήλα, τον Ζέλικο Παβλίσεβιτς, τον Κώστα Πολίτη, τον Ευθύμη Κιουμουρτζόγλου (ασίσταντ στην Εθνική του 1987), τον Μπόζινταρ Μάλκοβιτς, τον Λευτέρη Σούμποτιτς, τον Ζέλικο Ομπράντοβιτς, τον Φραγκίσκο Αλβέρτη, τον Ντούσκο Ιβάνοβιτς, τον Σωτήρη Μανωλόπουλο και τον Σάσα Τζόρτζεβιτς, ενώ -μιας και το 'φερε η κουβέντα σε αυτή την αλυσίδα- ο Αργύρης Πεδουλάκης υπήρξε φιναλίστ του ULEB Cup με τον Μακεδονικό!

Μένει να δούμε ποιος θα είναι ο επόμενος κρίκος σε αυτή τη λαμπερή αλυσίδα;

Ο Ιτούδης;

Ο Σάρας;

Η μήπως ο... Διαμαντίδης;

Στα οκτώ χρόνια που κάθισε στον πάγκο της Μπαρτσελόνα, ο Καταλανός προπονητής μόστραρε με μεγάλη ευκρίνεια το δόγμα του: είναι καινοτόμος και εκσυγχρονιστής, ανήκει στην κατηγορία των “tacticians”, δίνει μεγάλη έμφαση στις ειδικές καταστάσεις, έχει πλούσιο επιθετικό ρεπερτόριο, παίζει καλές άμυνες χωρίς να διαθέτει καλούς αμυντικούς παίκτες και δεν ζει ή πεθαίνει με το pick n' roll!

Ο Τσάβι έχει τη μερίδα του λέοντος απέναντι στον Ζλέλικο στις μεταξύ τους αναμετρήσεις, με σκορ 10-5! Ως προπονητής της Μπαρτσελόνα “έγραψε” 6-3 κόντρα στον Παναθηναϊκό (με τις τρεις ήττες να σημειώνονται στη σειρά πλέι οφς της σεόν 2010-11) και 4-2 εναντίον της Φενέρμπαχτσε,

Μετά την αποχώρηση του από την Αθήνα, ο Ζοτς έχει βρεθεί έξι φορές αντιμέτωπος με τον Παναθηναϊκό, με απολογισμό τρεις νίκες στην Πόλη και τρεις ήττες στο ΟΑΚΑ (71-76, 73-91, 67-76).

Ο Μπαρτζώκας βρέθηκε απέναντι στον (τότε συνεργάτη του Ομπράντοβιτς) Ιτούδη ως προπονητής της Ολύμπιας Λάρισας, του Αμαρουσίου και του Πανιωνίου, αλλά ένας εναντίον ενός αναμετρήθηκαν μόνο στον ημιτελικό του Φάιναλ Φορ, στις 13 Μαίου του 2016 στο Βερολίνο. Καθ' οδόν προς τον θρόνο η ΤΣΣΚΑ επιβλήθηκε της Λοκομοτίβ Κουμπάν με 88-81 (Ντε Κολό 30π., 3ρ., 4ασ.- Ντιλέινι 26π., 3ρ., 4ασ.) και επιβεβαίωσε τη... ρουφιανιά του Γιώργου!

Τι εννοώ; Την παραμονή της έναρξης του Final 4, στην επίσημη συνέντευξη Τύπου, ο Μπαρτζώκας, όταν πήρε τον λόγο, μαρτύρησε τι είπε σε αυτόν και στον Περάσοβιτς ο Ομπράντοβιτς λίγα λεπτά προτού ανέβουν στο πάνελ: “Ρε σεις ο Ιτούδης έχει στην ομάδα του τον MVP της σεζόν (Ντε Κολό), τον πρώτο σκόρερ (Ντε Κολό), δυο μέλη της καλύτερης πεντάδας (Ντε Κολό, Τεόντοσιτς) και τον κορυφαίο αμυντικό (Χάινς). Αναρωτιέμαι τι στο διάολο ήρθαμε να κάνουμε εδώ όλοι οι υπόλοιποι”!!!

Α, για να μην το ξεχάσω; Ιτούδης και Μπαρτζώκας ξαναβρέθηκαν αντιμέτωποι στον φιλικό αγώνα ΤΣΣΚΑ-Μπαρτσελόνα (100-96), που διεξήχθη στις 16 Σεπτεμβρίου του 2016, στο ΟΑΚΑ, στο πλαίσιο του Τουρνουά προς τιμήν του Δημήτρη Διαμαντίδη.

Ούτε ο αγώνας με τον οποίο γράφεται ο ο πρόλογος στις δυο νύχτες των στρατηγών ανήκει στη λεγόμενη “tabula rasa”: δεν είναι δηλαδή άγραφος χάρτης, διότι ο Σφαιρόπουλος και ο Γιασικεβίτσιους πρόλαβαν να βρεθούν ενώπιος ενωπίω δυο φορές στην περυσινή περίοδο της Ευρωλίγκας.

Στις 22 Ιανουαρίου του 2016, μόλις στη δεύτερη παρουσία του στον πάγκο της Ζαλγκίρις (μετά την αποχώρηση του Γκιντάρας Κράπικας) ο “Big Saras” έπιασε από τον λαιμό τον Ολυμπιακό, τον στραγγάλισε με σκορ 75-55 και τον έβαλε σε πρόωρη διαδικασία διαχείρισης κρίσης, διότι επρόκειτο για τη δεύτερη σερί ήττα του, μετά την κατραπακιά από την Μπάμπεργκ στο ΣΕΦ, ενώ ακολούθησε και μια τρίτη στη σειρά από τη Ρεάλ στη Μαδρίτη.

Στην περυσινή Ζαλγκίρις αγωνίζονταν δυο πρώην παίκτες του Ολυμπιακού: ο Ιαν Βουγιούκας ο οποίος μετακόμισε στη Λοκομοτίβ Κουμπάν και ο Ρενάλντας Σεϊμπούτις που παραμένει στη δούλεψη του Γιασικεβίτσιους και την εφετινή περίοδο. Οι “ερυθρόλευκοι” πήραν τη ρεβάνς για την ήττα τους στον αγώνα του δευτέρου γύρου στο ΣΕΦ με 74-59, ωστόσο ο προπονητής των Λιθουανών αποτελεί τον διαχρονικό κακό δαίμονα τους!

Ο Ολυμπιακός ο οποίος ούτως ή άλλως άνοιξε από παλιά παρτίδες και νταλαβέρια με τη Λιθουανία προσπάθησε να τον αποκτήσει το καλοκαίρι του 2007, αλλά ελόγου του πέταξε το κόκκινο κασκόλ που του φόρεσε κάποιος στο αεροδρόμιο (όταν ήλθε με την Εθνική Λιθουανίας για το Τουρνουά Ακρόπολις) και εντέλει ανηφόρισε προς ΟΑΚΑ μεριά.

Επτά χρόνια νωρίτερα, στις 9 Μαρτίου του 2000, όταν ακόμη αγωνιζόταν στην Ολίμπια Λιουμπλιάνα και δεν ήταν ευρέως γνωστός στην πιάτσα ο Γιασικεβίτσιους είχε κηδέψει τις ελπίδες του Ολυμπιακού στο τότε Κύπελλο Πρωταθλητριών, σκοράροντας 30 πόντους (με 4/5 δίποντα, 7/7 τρίποντα, ½ βολές) στον τρίτο και καθοριστικό αγώνα των πλέι οφς.

Το επόμενο κτύπημα συνέβη την Πρωτομαγιά του 2009 στο Βερολίνο όταν ο Σάρας με συμπαίκτη τότε τον Βασίλη Σπανούλη οδήγησε με 18 πόντους (1/4δ., 4/6τρ., 4/4β.), τρία ριμπαουντ και πέντε ασίστ, τον Παναθηναϊκό στη νίκη επί του Ολυμπιακού με 84-82 στον συγκλονιστικό ημιτελικό του Φάιναλ Φορ.

Κατόπιν όλων αυτών και τώρα που το σκέπτομαι καλύτερα, αναλογίζομαι πως αυτός που θα μπορούσε να γράψει ολόκληρη διατριβή για τις δυο νύχτες των στρατηγών είναι ο Περπέρογλου: στον Παναθηναϊκό ο Στράτος είχε συμπαίκτη τον Γιασικεβίτσιους και επί πέντε σεζόν προπονητές τον Ομπράντοβιτς και τον Ιτούδη, στον Ολυμπιακό δυο χρόνια και εφέτος στην Μπαρτσελόνα τον Μπαρτζώκα, πέρυσι στην Μπαρτσελόνα τον Πασκουάλ και στην Εθνική το 2009 και το 2010 τον Σφαιρόπουλο, ως ασίσταντ του Καζλάουσκας!

Για την Ιστορία, οφείλω να υπενθυμίσω ότι το προϊόν των Ελλήνων προπονητών έγινε εξαγώγιμο σε μεγάλο βαθμό τα τελευταία δέκα χρόνια, αλλά ασφαλώς αξίζει η τιμή στους πιονιέρους...

Πριν από τριάντα χρόνια ο συχωρεμένος (και τότε μάλιστα πρόεδρος του Συνδέσμου Ελλήνων Προποητών Καλαθοσφαίρισης) Φαίδων Ματθαίου ανέλαβε την τεχνική ηγεσία της Εθνικής ομάδας της Ιορδανίας, ενώ τον δρόμο στη σύγχρονη εποχή έστρωσε ο Μιχάλης Κυρίτσης.

Ο “σκηνοθέτης” (πρωταθλητής Ελλάδος με τον Παναθηναϊκό το 1984 και με τον ΠΑΟΚ το 1991) διετέλεσε προπονητής της Προύσκοφ που εδρεύει στα περίχωρα της Βαρσοβίας τις σεζόν 2000-01 και 2001-02. Το “κονέ” με την πολωνική ομάδα έγινε μέσω του γιου του Γιάτσεκ Γκμοχ, Παύλου Γκμοχ, ο οποίος σε αντίθεση με τον πατέρα του, ανακατεύθηκε με το μπάσκετ.

Στην αρχή ο Κυρίτσης επωμίσθηκε τον ρόλο του τεχνικού συμβούλου, δίπλα στον προπονητή Κέμπελ και μετά από τρεις μήνες ανέλαβε την τεχνική ηγεσία της ομάδας, την οποία οδήγησε στην τέταρτη θέση του πρωταθλήματος το 2001 και στην έκτη το 2002. Παράλληλα τη σεζόν 2001-02 η Προύσκοφ με προπονητή τον Κυρίτση αγωνίσθηκε και στο Κύπελλο Κόρατς. Εκείνη την εποχή ο Κυρίτσης ήταν επίσης πρόεδρος του ΣΕΠΚ και μάλιστα φώναζε πάντοτε ότι “οι Ελληνες προπονητές βρισκόμαστε σε πολύ καλό επίπεδο, αλλά πρέπει να βγούμε έξω για να... ξεστραβωθούμε και ν' ανοίξουν οι ορίζοντες μας”.

Το καλοκαίρι του 2001 η Προύσκοφ έκανε την προετοιμασία της στη Χαλκίδα, ενώ βοηθός του Κυρίτση ήταν ο άλλοτε προπονητής του Απόλλωνα Πατρών Σέρβος Ιβιτσα Μπούριτς και γυμναστής ο Θεσσαλονικιός Βασίλης Γεροδήμος.