Ο Ολυμπιακός ψάχνει στα αζήτητα τον χαμένο του οίστρο

Αναζητώντας την αλεγκρία

O Nίκος Παπαδογιάννης αναρωτιέται αν τα παθήματα του Ολυμπιακού έχουν μετατραπεί σε μαθήματα.

Αναζητώντας την αλεγκρία

Η βραδιά ολοκληρώθηκε με χάχανα για το πατατράκ του Ομπράντοβιτς στη Βιτόρια, αλλά κηδεία με ξένα κόλλυβα δεν μετράει για αρραβώνας. Για το κοινό του Ολυμπιακού, η τελευταία έξοδος πριν την επιστροφή του Μπαρτζώκα στο Φάληρο ήταν πένθιμη σαν Μεγάλη Παρασκευή.

Η περυσινή χρονιά χάθηκε από 2-3 πατατράκ σαν το χθεσινό, αλλά τα παθήματα δεν γίνονται μαθήματα.

Ο «Ζοτς» μπορεί να έχασε με 34 πόντους από τους Βάσκους, αλλά η ήττα του Ολυμπιακού από την ουραγό Γαλατασαράι ήταν πολύ πιο οδυνηρή. Αμφιβάλλω αν θα χάσουν οι ανταγωνιστές του στο «Αμπντί Ιπεκτσί».

Σε προηγούμενους αγώνες, η δύναμη του Ολυμπιακού κρυβόταν στην εφεδρική του επτάδα και στην ικανότητά του να κρατήσει ψηλά τον πήχυ της ποιότητας και της έντασης όσο ξεκουράζονταν οι πενταδάτοι.

Αυτή τη φορά, ήταν το second unit του αντιπάλου αυτό που βγήκε στον αφρό. Στο τέλος του α’ ημιχρόνου, ο Ολυμπιακός είχε πάρει 2 πόντους από τον πάγκο του με 1/11 επιθέσεις, ενώ η Γαλατά 34!

Ο Πάτρικ Γιανγκ έφτασε στο ναδίρ του, αλλά τουλάχιστον αυτός έχει -ισχνό πια- άλλοθι. Ποια ήταν η δικαιολογία για την οικτρή απόδοση του Χάκετ, του Γκρην, του Αγραβάνη, αλλά και του Λοτζέσκι στο πρώτο μισό της συμμετοχής του;

Ο Γιάννης Σφαιρόπουλος έβλεπε την καταστροφή με το βλέμμα λαγού παραζαλισμένου από τις προβολείς και άργησε πολύ να παρέμβει. Οι Χάκετ-Γιανγκ παροπλίστηκαν μετά την ανάπαυλα, ενώ ο Μιλουτίνοβ και ο Παπαπέτρου επιστρατεύτηκαν καθυστερημένα.

«Ο Ολυμπιακός θα κερδίσει εύκολα, εκτός αν δώσει στους Τούρκους δικαιώματα», έγραφα νωρίς στο live. Μετά το 6-20 που έφερε πρόωρη και αδικαιολόγητη χαλαρότητα, έδωσε όχι μόνο δικαιώματα, αλλά και γη και ύδωρ.

Η άμυνά του δέχθηκε 82 πόντους σε 33 λεπτά, από έναν αντίπαλο που αξιοποίησε σωστά και μεθοδικά τους καλούς του σκόρερς και τα ευάλωτα σημεία στα νώτα των «ερυθρολεύκων».

Η Γαλατά μέτρησε 13/22 τρίποντα, αλλά τα περισσότερα από αυτά εκτελέστηκαν υπό καλές προϋποθέσεις, από ικανότατους σουτέρ όπως ο Ντίμπλερ (5/5) και ο Ντέντμον (4/8).

Δεν ήταν προϊόν κάποιας ανείπωτης κωλοφαρδίας η ευστοχία της τουρκικής ομάδας. Και ο ίδιος ο Ολυμπιακός, άλλωστε, έβαλε 12 στα 26, με 5/8 από τον συνήθως δύστοκο Μάντζαρη.

Θα μου επιτρέψετε να πω ότι το τελικό σκορ κολακεύει όχι τον νικητή, αλλά τον ηττημένο.

Ο πρωταθλητής Ελλάδας είχε σκόρπια αξιέπαινα διαστήματα, όπως εκείνο το τρίλεπτο όπου σημάδεψε μέσω Πρίντεζη τον φορτωμένο με 3 φάουλ Ντέι και επιβραβεύτηκε με 7 πόντους εν ριπή οφθαλμού (μετά το 53-40).

Ο Μπερτς και ο Μάντζαρης έδωσαν πολλά, αλλά έπαθαν και νίλες στην άμυνα. Ο Σπανούλης σκόραρε και μοίρασε αρκετά, ωστόσο έγινε αδύναμος κρίκος στα μετόπισθεν όποτε βρέθηκε να μαρκάρει ψηλότερο αντίπαλο.

Το χειρότερο για τον Ολυμπιακό, είναι ότι τις τελευταίες εβδομάδες εξανεμίστηκε η αλεγκρία των πρώτων αγώνων και άδειασαν ανεξήγητα οι μπαταρίες.

Πού πήγαν εκείνοι οι αιφνιδιασμοί που έκαναν τον αντίπαλο να μοιάζει κολλημένος στο παρκέ; Η ηφαιστειώδης ενέργεια που εξόντωσε τη Βασκόνια σκόρπισε στους πέντε ανέμους.

Ο Ολυμπιακός έχει ήδη 7 ομάδες πάνω από το κεφάλι του και μέσα στο επόμενο επταήμερο θα συγκρουστεί με τη Μπαρτσελόνα και τον Παναθηναϊκό.

Υποψιάζομαι ότι ο,τιδήποτε λιγότερο από 2 νίκες θα δημιουργήσει τριγμούς, ιδίως αν τελειώσει με στραπάτσο το ελληνικό ντέρμπι της Παρασκευής.

Βαθμολογικά, βέβαια, το ματς με τους Καταλανούς είναι πιο σημαντικό. Ωστόσο, οι αγώνες με τον Παναθηναϊκό έχουν τον τρόπο τους για να δημιουργούν τον δικό τους μικρόκοσμο.

Όποιος αμφιβάλλει, δεν έχει παρά να πεταχτεί ως το Φάληρο την Τετάρτη για να ρωτήσει τον Γιώργο Μπαρτζώκα.   

Τελευταία Νέα