Παίξε γερά και μη φοβάσαι

Ο Βασίλης Βλαχόπουλος είδε τον Άρη να διατηρεί την ισορροπία του, να διαχειρίζεται αποτελεσματικά τα… ψυχολογικά του και τελικώς να παίρνει μια νίκη που ισοδυναμεί με χρυσάφι.

Παίξε γερά και μη φοβάσαι

Δεν γνωρίζουμε τη μέθοδο αποτίμησης της αξίας μιας νίκης, μπορούμε όμως να την αξιολογήσουμε σύμφωνα με τα δεδομένα που ίσχυαν πριν την επίτευξή της. Στην περίπτωση του Άρη, για τουλάχιστον μία εβδομάδα η κατάσταση ήταν κάτι παραπάνω από δύσκολη. Οι έχοντες το δικαίωμα της απόφασης κινούνταν στα απροσδιόριστα όρια της απόγνωσης διότι αδυνατούσαν να εξηγήσουν την αγωνιστική ασχήμια αυτής της ομάδας. Σε επίπεδο προσώπων, δεν μπορούσαν να ερμηνεύσουν, πώς ένας παίκτης (σ. σ. Τζένκινς) ο οποίος στην καριέρα του σουτάρει με 40% στο τρίποντο, δεν ήταν ικανός να βάλει ακόμη και τα (κραυγαλέα) ελεύθερα σουτ. Αναζητούσαν μια λογική εξήγηση και για την απώλεια των ριμπάουντ ή ακόμη και για την αγωνιστική τρικυμία σε συνθήκες πίεσης του αντιπάλου.

Προς αποφυγήν παρεξηγήσεων, το ότι ο Άρης πέρασε από την Πάτρα, δε σημαίνει ότι αυτομάτως διαγράφηκαν όλοι οι προβληματισμοί και ότι το ασχημόπαπο μεταμορφώθηκε σε πρίγκιπα. Για να συμβεί αυτό, απαιτούνται πολλά πειστήρια, τουλάχιστον όμως οι «κίτρινοι» μπήκαν προς τη σωστή κατεύθυνση για να τα καταθέσουν. Διότι οι «ηγέτες» άρχισαν να παίζουν. Προεξέχοντος του Μάικ Τζένκινς για τον οποίον ξέραμε ότι σουτάρει μόνο τρίποντο αλλά σήμερα (29/10) σε τουλάχιστον πέντε φάσεις «τρύπησε» την άμυνα του Προμηθέα. Βλέποντας τις κινήσεις του στον αγώνα, δύσκολα εντοπίζεις κάτι λανθασμένο. Είδαμε επίσης τον Τάντια Ντραγκίτσεβιτς να επιβεβαιώνει την εμπειρία του γιατί δεν αναλώθηκε στα σουτ έξω από τα 6,75 αλλά αξιοποίησε τα πλεονεκτήματα που του έδωσε το παιχνίδι στο post παιχνίδι. Από έναν έξυπνο παίκτη υπάρχει η απαίτηση της σωστής ανάγνωσης του παιχνιδιού. Κακά τα ψέματα, στους προηγούμενους αγώνες ήταν εκ των αδύναμων κρίκων της ομάδας.

Στον αντίποδα, υπήρξαν φάσεις που μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως χειροπιαστές αποδείξεις επί της άποψης ότι υπάρχουν παίκτες οι οποίοι χρειάζονται πολύ χρόνο. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν η τελευταία φάση του τρίτου δεκαλέπτου όπου ο Ερικ Μπάκνερ στην εξαιρετική πάσα του Ουίλ Κάμινγκς δεν είχε αίσθηση του χώρου και του χρόνου. Κι αντί να κοιτάξει τη ρακέτα και να τη… σπάσει με κάρφωμα, φρόντισε να αποδεσμευτεί από την ευθύνη της κατοχής της μπάλας, λες και ήταν χειροβομβίδα. Το ότι η φάση κατέληξε με εύστοχο σουτ τριών πόντων από τα 7,50 μέτρα, έχει μικρή σημασία. Δεν έγινε το σωστό. Συν τοις άλλοις, προκαλεί προβληματισμό το γεγονός ότι στη θέση «5», ο Πρίφτης προτίμησε να χρησιμοποιήσει 25 λεπτά τον Βασίλη Σίμτσακ και 15 λεπτά τον Αμερικανό σέντερ.

Κάτι αντίστοιχο ισχύει και για τον Ντέβιν Μαρμπλ ο οποίος έχει μεγάλα κενά απόδοσης. Πριν από τρεις ημέρες αξιοποίησε τις περισσότερες μπάλες που πήρε, σήμερα (29/10) στην πίεση που του άσκησε ο Προμηθέας, χάθηκε στο παρκέ. Βέβαια, επί τούτου ευθύνη φέρει και ο Δημήτρης Πρίφτης διότι ακριβώς το ίδιο σκηνικό είχε γίνει και στο Ντομζάλε πριν από περίπου δέκα ημέρες. Ο Ουίλ Κάμινγκς παραμένει στο ίδιο επίπεδο. Δεν ήταν τυχαίο το γεγονός ότι ο Πρίφτης επέλεξε τον Τζένκινς για τις πικ εν ρολ φάσεις στις επιθέσεις πέντε εναντίον πέντε. Επένδυσε στην καλή μέρα του Αμερικάνου, γνωρίζοντας όμως ότι ο Κάμινγκς αντιμετωπίζει σχετικό πρόβλημα.

Ένα εξίσου σημαντικό στοιχείο σχετίζεται με την αποτελεσματικότητα του Θόδωρου Ζάρα. Στην Πάτρα, τελείωσε τις επτά από τις εννιά επιθέσεις που ανέλαβε. Είχαν προηγηθεί οι δέκα σερί πόντοι που είχε σημειώσει στα τελευταία πέντε λεπτά του αγώνα με την Μπάκεν. Και για τον Άρη – έτσι όπως είναι δομημένος – έχει τεράστια σημασία να αποκτήσει τις περσινές «σταθερές» από τους Έλληνες παίκτες. Μέχρι στιγμής δεν τις έχει με εξαίρεση τον Ζάρα. Κι αν κάποιος διατηρεί αμφιβολίες δεν έχει παρά να ρίξει μια ματιά στην περσινή σεζόν και θα αντιληφθεί την πολύ μεγάλη διαφορά.

Κλείνοντας, αυτή η νίκη δεν προσφέρει τίποτε περισσότερο από ηρεμία και τη δυνατότητα ψυχικής ανάτασης. Διότι, οι ίδιοι οι πρωταγωνιστές έχουν εκτιμήσει ότι το πρόβλημα σχετίζεται και με τον ψυχολογικό παράγοντα. Αντιλαμβάνονται και αποδέχονται ότι αντιμετωπίζουν τις καταστάσεις με τον φόβο του λάθους και της ήττας. Λόγω αυτού, καλλιεργήθηκε η εντύπωση ακόμη και στην άσημη Μπάκεν ότι θα μπορούσε να κερδίσει στο Παλέ. Συνεπώς, ο Άρης υποχρεούται να φτιάξει πρώτα τον δικό του χαρακτήρα και μετά να κοιτάξει τον αντίστοιχο των αντιπάλων του.

ΥΓ: Το gazzetta.gr είχε γράψει ότι το θέμα του Γιάνκοβιτς δεν είχε τελειώσει. Εφόσον ολοκληρωθεί η συμφωνία, θα στοιχειοθετεί πολύ σημαντική κίνηση. Είναι αλήθεια ότι οι δύο πλευρές θα ενώσουν τις ανάγκες τους. Ο Βλαδίμηρος έχει την αξία και την προσωπικότητα, μπορεί να αλλάξει πολλά πράγματα στον Άρη αρκεί να μην του «φορτωθούν» ευθύνες περισσότερες από αυτές που μπορεί να αντέξει. Στη μεγάλη διαδρομή που ακολουθεί και δεδομένου του ότι ο Καββαδάς θα επιστρέψει στη δράση σε περίπου ενάμιση μήνα, φανταστείτε ότι στον δεύτερο γύρο του Πρωταθλήματος ο Άρης (από ελληνικό στοιχείο) θα είναι πολύ ενισχυμένος σε σχέση με πέρυσι. Με φόντο, τα πλέι οφ. Και να ξέρετε ότι την ομάδα πάντα την κάνουν οι Έλληνες. 

Best of internet