Ν’ αρχίσει το πρωτάθλημα! Όλα τ’ άλλα να πά’ να...;

Και εγώ γουστάρω να αρχίσει το πρωτάθλημα μεθαύριο. Και μάλιστα με Δόξα Δράμας που είχε τη φήμη της «καθαρής» πέρυσι στη Β΄ Εθνική με τον Σάμιο στο τιμόνι. Αλλά και με Λεβαδειακό που… δεν έχει τη φήμη του «καθαρού» (ούτε θα την αποκτήσει ποτέ αν έχει στο τιμόνι τον Κομπότη που είχε μπλεχθεί πέρυσι σε υπόθεση δωροδοκίας του τερματοφύλακα των Τρικάλων και κατάφερε να καταστήσει «talk of the town» την ομάδα του από το περίφημο «απόψε έγινα σοφότερος» του Τροντ Σόλιντ πριν από λίγα χρόνια…), αλλά διέθετε μια από τις καλύτερες ομάδες πέρυσι στη δεύτερη κατηγορία, κυρίως διότι είχε διατηρήσει τον κορμό του προπέρσινου συνόλου.

Το ζητούμενο είναι να μη λειτουργήσει αυτή η άρον-άρον έναρξη του πρωταθλήματος ως το «stop» στη διαδικασία της κάθαρσης. Να μην επαναπαυθεί η ποδοσφαιρική κοινωνία της χώρας. Να μην αισθανθούν οι αρμόδιοι (κυβέρνηση, εισαγγελείς, αστυνομία, αρμόδια υπουργεία) ότι η δουλειά έγινε και τελείωσε. Να μη νομίζουν οι κατηγορούμενοι και οι εμπλεκόμενοι ότι κάπου εδώ μπαίνει μια (άνω;) τελεία, ότι όλα θα γραφτούν στο χιόνι και θα ξεχαστούν. Να μη «σβηστούν» ή να μην περάσει από κανενός το μυαλό ότι δεν θα εξεταστούν υποθέσεις από τις οποίες ενδέχεται να επιβληθούν ποινές σε άλλες εμπλεκόμενες ομάδες (Αστέρας Τρίπολης, Κέρκυρα). Ο Παύλος Γερουλάνος είπε στον ΣΚΑΪ ότι η Πολιτεία δεν θα διστάσει ακόμη και κατά τη διάρκεια του πρωταθλήματος, αν διαπιστωθούν αδικήματα: sorry, αλλά είμαι τόσο δύσπιστος όσο και στην εκκίνηση αυτής της υπόθεσης.

Καταλαβαίνω την πρεμούρα της NOVA: ο ΟΤΕ ετοιμάζει οσονούπω τη διαφημιστική εκστρατεία του και πλέον είναι πολύ υπολογίσιμος αντίπαλος.

Καταλαβαίνω και την πρεμούρα του Μαρινάκη: δεν χρειάζονται συνεδριάσεις της Λίγκας για μια τόσο ασήμαντη απόφαση όπως η έναρξη του πρωταθλήματος. Ἀντε να αρχίσει, να μιλάμε για παικτάκια και παικταράδες, μεταγραφές, διαιτητές, γκολ, οφσάιντ, φάουλ, βαθμολογίες.

Αλλά υπάρχουν και ορισμένα που μ’ αρέσουν…

Μ’ αρέσει που επιτέλους ενεργοποιήθηκε η ΕΕΑ: θα συνεχίσει άραγε;

Μ’ αρέσει που δημοσιοποιήθηκε το σκεπτικό της επιτροπής εφέσεων της ΕΠΟ: ανακαλύψαμε την «αρχή της αναλογικότητας» στις ποινές, βάσει της οποίας η Επιτροπή «έχει εξουσία να ΕΠΙΛΕΞΕΙ, αντί της ποινής του υποβιβασμού που είναι βαρύτατη και εξοντωτική για την ομάδα, μια άλλη ΕΞΙΣΟΥ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗ ποινή, πάντοτε ανάλογη με την απαξία της πράξης και την υπαιτιότητα της ομάδας» (έτσι αναφέρεται επί λέξει!!!).

Μ’ αρέσει που ο ΓΑΠ μίλησε για «παραγοντίσκους» στη Βουλή. Στις 10 Μαρτίου ο Αχιλλέας Μπέος έλεγε σε συνέντευξη Τύπου ότι «ο κ. Αδαμίδης έστειλε επιστολή στον Πρωθυπουργό ζητώντας να καθαρίσει το ποδόσφαιρο όπως είχε κάνει η Θάτσερ. Πώς θα το κάνει αυτό; Με τι αρμοδιότητα, με τι γνώσεις; Αυτά είναι για γέλια». Δεν πειράζει, προσπαθούν να το κάνουν άλλοι, όχι ο ίδιος ο πρωθυπουργός. Διότι δεν έχει τις γνώσεις.

Μ’ αρέσει που κάποιοι δεν πτοούνται από τις αντιδράσεις οπαδών οι οποίοι γνωρίζουν ότι τα αφεντικά των ομάδων τους δεν είναι ακριβώς οι εξυγιαντές του ελληνικού ποδοσφαίρου.

Μ’ αρέσει που δεν «φαγώθηκε» ο Μπιτσαξής: κι ας λένε ό,τι θέλουν τα κανάλια και οι εφημερίδες και οι ΠΑΕ κατά το δοκούν (πότε δεν αρέσει στον Ολυμπιακό, πότε στον Παναθηναϊκό, που κατευθύνουν και τις μάζες τους όπως γουστάρουν μέσω των ΜΜΕ που μπορούν να επηρεάσουν, δηλαδή περισσότερες εφημερίδες οι Ερυθρόλευκοι, περισσότερα κανάλια οι Πράσινοι). Είναι από τους λίγους που προσπαθούν τόσο πολύ να βγάλουν άκρη και θα το παλέψει μέχρι τέλους, γιατί δεν είναι της λεζάντας ούτε καριερίστας πολιτικός. Ήταν άσχετος, είχε αυτογνωσία για την ασχετοσύνη του, αλλά μόχθησε, έμαθε, έτρεξε και δεν θα το διαφημίσει ποτέ.

Μ’ αρέσει που (μαθαίνω ότι) οι περισσότεροι της λίστας των κατηγορούμενων εξακολουθούν να ανησυχούν (μερικοί είναι και χεσμένοι). Καλό δείγμα…

Μ΄ αρέσει που πήγαν σπίτι τους ο Καλόπουλος και ο Τρύφων, την ίδια ώρα που ο Δαλούκας περιμένει, πάντα περιμένει (που θα έλεγε και ο μέγιστος Μανόλο Μαυρομμάτης)…

«Ας μην πάει χαμένη τούτη η τελευταία ευκαιρία», έτσι δεν λένε οι περισσότεροι από το καλοκαίρι; Ας μη χαθεί στην πρώτη σέντρα, ας μην πούμε «σφύριξες και έληξε»…