Οι κεντρικές του Παναθηναϊκού και του Πανιωνίου στο Gwomen: «Είναι ιστορικοί ημιτελικοί, μια γιορτή του βόλεϊ που θέλουμε να ζήσουμε με την ψυχή μας»

Για πρώτη φορά στην ιστορία του ελληνικού βόλεϊ γυναικών, δύο ομάδες μας θα βρεθούν σε ημιτελικό Ευρωπαϊκής διοργάνωσης παλεύοντας για την πρόκριση στον τελικό. Ποιες είναι οι πρώτες σκέψεις σας γι' αυτό το σημαντικό γεγονός;

Νομικού: «Ενθουσιασμός γιατί αυτά τα παιχνίδια είναι το καλύτερό μας. Γι' αυτά τα παιχνίδια ζούμε και θέλουμε να παίζουμε και να δείχνουμε το βόλεϊ που μπορούμε να παίξουμε, τις ικανότητές μας, το ότι αξίζουμε να παίζουμε σε αυτό το επίπεδο, οπότε ενθουσιασμός κυρίως. Ενθουσιασμός και αγωνία μέχρι να έρθει αυτή η μέρα».

Παπαγεωργίου: «Κοίτα να δεις, το ότι είναι Ευρωπαϊκό σου δίνει ακόμα μία προσμονή και μία αγωνία για να έρθει, γιατί δεν παύει να είναι ένα πολύ δυνατό παιχνίδι. Ήδη έχουμε παίξει δύο μέσα στο πρωτάθλημα και θα παίξουμε και άλλα στην συνέχεια. Έχει μπροστά τον τίτλο του Ευρωπαϊκού. Δηλαδή είναι κάτι διαφορετικό, εγώ ας πούμε δεν έχω ξαναβρεθεί τόσο κοντά στον τελικό σε ευρωπαϊκή διοργάνωση. Θα το διεκδικήσουμε και οι δύο στο έπακρο».

Λαμπρούση: «Εγώ θεωρώ ότι είναι κάτι πολύ σπουδαίο να συμμετέχουν δύο ελληνικές ομάδες σε έναν ημιτελικό Ευρωπαϊκού Κυπέλλου και πόσω μάλλον να προβάλουμε το άθλημα όπως πρέπει και επειδή είναι και οι δύο ομάδες πρωταγωνιστούν στο πρωτάθλημα θα γίνουν δύο μεγάλοι ημιτελικοί. Πραγματικά
θέλουμε να γεμίσουν τα γήπεδα για να προβληθεί το άθλημα που το αξίζει πάρα πολύ, όπως το αξίζει και η χώρα μας. Και επειδή έχω υπάρξει σε ημιτελικούς και τελικούς Ευρωπαϊκού, είναι κάτι το ξεχωριστό και πρέπει να το απολαύσουμε και να προσφέρουμε πολύ ωραίο θέαμα».

Χατζηευστρατιάδου: «Θα συμφωνήσω και εγώ με τα κορίτσια και όσα ειπώθηκαν παραπάνω. Προσωπικά για εμένα είναι η πρώτη φορά που βρίσκομαι σε έναν ιστορικό ελληνικό ημιτελικό. Σίγουρα θα είναι συναρπαστικά τα παιχνίδια και στις δύο έδρες. Στόχος μας είναι να καταφέρουμε να προβάλουμε και τον
ελληνικό γυναικείο αθλητισμό, κάτι που είναι πολύ σπουδαίο να συμβεί και μετά από τόσα χρόνια. Οπότε ευχόμαστε και εμείς και ο κόσμος να απολαύσουμε αυτό που θα συμβεί».

Μιλάμε για το βόλεϊ γυναικών που και εσείς το ξέρετε καλύτερα από όλους μας, πως πέρασε δύσκολα χρόνια σε σημείο που ομάδες κατάφερναν να βγαίνουν Ευρώπη και να αναγκάζονταν να μην δηλώνουν συμμετοχή λόγω οικονομικών προβλημάτων. Και τώρα βλέπουμε δύο Ελληνικές ομάδες στον ημιτελικό του Challenge Cup και τον Ολυμπιακό στα Play Offs του Champions League. Όλη αυτή την αλλαγή πως την ζείτε εσείς;

Χατζηευστρατιάδου: «Ήταν μια χρονική μετάβαση που πήρε και αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα για να αναρρώσει, ωστόσο εγώ βλέπω από την μεριά μου πως και οι ομάδες και οι αθλήτριες κάνουν μεγάλη προσπάθεια για να προχωρήσει αυτή η προσπάθεια. Προσωπικά ο στόχος μου ήταν από μικρό παιδί να μπορέσουμε να βρεθούμε σε μια τέτοια διοργάνωση ανεξαρτήτως την ομάδα για την οποία αγωνιζόμαστε, πόσω μάλλον να δώσουμε και ένα παράδειγμα στις νεότερες γενιές. Στα νεότερα κορίτσια τα οποία μας βλέπουν από την τηλεόραση, έρχονται στο γήπεδο και αγαπάνε αυτό που κάνουν αυτές και
αυτό που κάνουμε και εμείς».

Εσύ Τζίνα το έχει ζήσει ακόμα περισσότερο γιατί έμεινες στην Ελλάδα. Η Μαρία (Νομικού) έφυγε πιο νωρίς στο εξωτερικό, ενώ εσύ έζησες περισσότερο τις δύσκολες στιγμές...

Λαμπρούση: «Ναι όντως το έζησα. Εκείνη την περίοδο που η Μαρίε έφυγε ήμασταν αρκετά χαμηλά και σε επίπεδο και σε οργάνωση παραγοντική ουσιαστικά των ομάδων, αλλά άργησε πάρα πολύ να ανέβει το επίπεδο χρόνο με τον χρόνο. Ουσιαστικά όταν εγώ πήγα στην Γαλλία κατάλαβα ποιο είναι το πραγματικό επίπεδο που μπορείς να παίξεις. Πως είναι η οργάνωση έξω. Μετά μόλις επέστρεψα χρόνο με τον χρόνο γινόταν καλύτερο και πιο δυνατό πρωτάθλημα. Θεωρώ πως έχουν γίνει μεγάλα βήματα και οι ομάδες δείχνουν μέχρι που μπορούν να φτάσουν και σε ποιο επίπεδο μπορούν να παίξουν και να ανταγωνιστούν ομάδες με μεγαλύτερα μπάτζετ και ονόματα και βλέπουμε πως μπορούν να αντεπεξέλθουν σε πολύ καλό επίπεδο».

Παπαγεωργίου: «Εγώ θέλω να συμπληρώσω πως εγώ όταν ξεκινούσα ακόμα πιο μικρή στην Volley League άκουγα για τον Ευρωπαϊκό αθλητισμό, για τις μεγάλες ομάδες σε Ιταλία, Γαλλία και σε όλα τα μεγάλα πρωταθλήματα σε τι επίπεδο βρίσκονται. Και πλέον είμαι χαρούμενη γιατί πολλές ομάδες στην Ελλάδα δεν ξεχωρίζουν και εμείς δεν λέμε να βγούμε στο εξωτερικό για να βρούμε κάποια πράγματα γιατί μπορείς να τα βρεις και στην χώρα μας. Είτε αυτό είναι η οργάνωση, είτε να διεκδικείς πράγματα στην Ευρώπη, είτε είναι οι παραστάσεις είτε είναι το επίπεδο. Τόσο των αθλητριών, τις συμπαίκτριες που θα έχεις, όσο και των προπονητών που έρχονται. Δηλαδή είμαι χαρούμενη που η Ελλάδα είναι πλέον μέρος αυτού του Ευρωπαϊκού αθλητισμού και δεν είναι μόνο στον χάρτη. Δεν θεωρώ πως πολλές ομάδες της Λίγκας μας δεν είναι γνωστές, δεν έχουν σημαντικό ρόλο στην Ευρώπη στο άκουσμά τους».

Νομικού: «Εγώ ευτυχώς δεν το έζησα αυτό το κακό. Έφυγα αρκετά μικρή, ήμουν 18 και δεν το έζησα αυτό που πέρασαν τα κορίτσια. Και πραγματικά μέσα μου χαίρομαι που δεν το έζησα, αλλά από την άλλη λυπάμαι για την όλη κατάσταση που βίωσαν αυτά τα κορίτσια. Μπόρεσα να δω το επίπεδο, κατάφερα να
μάθω πράγματα, να δω ότι το βόλεϊ δεν είναι μόνο “ωραία έχεις ταλέντο, παίζεις σε όλες τις ομάδες, ωραία έλα εδώ να σε ξεζουμίσουμε και να παίξεις παντού”. Είδα μία βάση, είδα μία οργάνωση και κατάφερα και ελπίζω να καταφέρω να το περάσω και στο μέλλον στα νεότερα κορίτσια. Βλέπω αυτή την στιγμή πως το επίπεδο και στην Ελλάδα, αυτό που είπαν και οι προηγούμενες πως έχει ανέβει, είναι υψηλότερο και πραγματικά μπορούμε να ανταγωνιστούμε ομάδες στην Ευρώπη. Και στο αθλητικό θέμα, το πως δηλαδή μπορούμε να είμαστε ανταγωνιστικές και στο θέμα το οργανωτικό. Πλέον πολλές ομάδες όπως οι συγκεκριμένες δύο (Πανιώνιος, Παναθηναϊκός), έχουν φτάσει σε πολύ καλό επίπεδο
οργάνωσης».

Τι είναι αυτό που πρέπει να δώσουμε περισσότερο βάση μιλώντας για δύο ελληνικές ομάδες σε έναν ημιτελικό Ευρωπαϊκής οργάνωσης. Δηλαδή πόσο σημαντικό είναι να μην υπάρχει μόνο το ταλέντο αλλά να υπάρχει ένα προπονητικό επιτελείο το οποίο να μπορεί να εκμεταλλευτεί το υλικό που έχει και τους παράγοντες να το υποστηρίξουν οικονομικά, αλλά και οι υποδομές σε όλα τα επίπεδα;

Νομικού: «Είναι όλα μαζί. Είναι η πυραμίδα, αν δεν έχει την βάση, στην κορυφή δεν φτάνεις ποτέ. Αν δεν έχεις κάποια βασικά στοιχεία σε κάποια ομάδα δεν μπορείς να τα καταφέρεις. Θες να φτάσεις ψηλά; Δεν λες “άντε πάμε αμέσως στην κορυφή”. Αν δεν έχεις τις βάσεις σου και δεν πας σιγά σιγά βήμα βήμα να φτάσεις εκεί που θες να φτάσεις, εκεί που έχεις ορίσει ως στόχο, δεν γίνεται. Αν δεν έχεις την οικονομική βάση, αν δεν έχεις ανθρώπους που νοιάζονται για το άθλημα, διοίκηση που να γνωρίζουν κιόλας τον χώρο γιατί πολύ δύσκολα βρίσκεις ανθρώπους που να γνωρίζουν το βόλεϊ και μετά πάει βάση. Το προπονητικό σταφ οι αθλήτριες σου και οτιδήποτε το περιτριγυρίζουν, από τους φροντιστές, από όλους όσους έχουν να κάνουν με την ομάδα».

Παπαγεωργίου: «Εγώ θεωρώ πως το ταλέντο από μόνο του δεν λείπει από καμία ομάδα. Δηλαδή ακόμα και σε χαμηλότερες κατηγορίες αν ψάξεις θα βρεις παίκτριες με ταλέντο. Το θέμα είναι το τάιμινγκ αυτού του ταλέντου. Να βρεθούν δηλαδή οι αθλητές που έχουν το ταλέντο, στα σωστά χέρια στο σωστό χρονικό σημείο. Αυτό είναι το δύσκολο στην Ελλάδα. Γιατί δεν είναι το ταλέντο από όπου ξεκινάς, αλλά το τι θα συναντήσεις και εννοώ ομάδες, ανθρώπους, προπονητές που μπορούν να σε υποστηρίξουν και στην καλή σου και στην κακή σου ημέρα και να πάρουν αυτό το ταλέντο σου και να το αξιοποιήσουν στο μέγιστο, τότε δεν έχεις κάτι να ζηλέψεις από πολλούς αθλητές που βλέπεις και λες “πω να ήμουν και εγώ έτσι”. Το θέμα είναι να είσαι και λίγο τυχερός και είτε πιστεύεις είτε όχι στην τύχη να είναι καλές οι συνθήκες γύρω σου. Αυτό θεωρώ ότι λείπει από την Ελλάδα. Γιαυτό μιλάω για θέμα τύχης γιατί δεν είναι όλοι οι σύλλογοι έτσι, ούτε όσοι άνθρωποι βρεθούν στον δρόμο σου είναι σωστά διαβασμένοι».

Χατζηευστρατιάδου: «Και νομίζω πως βασικό συστατικό της επιτυχίας είναι και το σταφ που υπάρχει σε μία ομάδα. Δηλαδή από φροντιστή του γηπέδου, τον φυσιοθεραπευτή που μπορεί δυστυχώς να μην δίνουμε μεγάλη έμφαση αλλά είναι το άλφα και ωμέγα, όπως και ο γυμναστής σε μία ομάδα. Γιατί δυστυχώς ή ευτυχώς το σώμα μας είναι καταπονημένο, υπάρχουν τραυματισμοί σε κάθε ομάδα και αυτοί είναι οι άνθρωποί μας, η δεύτερή μας οικογένεια. Οπότε παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο τον οποίο πρέπει να επιβραβεύουμε και να εκτιμούμε και να επενδύουν και οι ομάδες σε αυτό και δεν πρέπει να το ξεχνάμε».

Λαμπρούση: «Όλοι αυτοί είναι οι αφανείς ήρωες. Πραγματικά όταν τελειώνει μια χρονιά ευχαριστείς τις συμπαίκτριες, το προπονητικό επιτελείο και την διοίκηση, αλλά πραγματικά αυτοί οι άνθρωποι κάθονται και διπλάσιες ώρες από εμάς, μας περιμένουν να μας φροντίσουν για να είμαστε έτοιμοι στα παιχνίδια. Γιατί αυτή είναι η ζωή μας, αυτή είναι η δουλειά μας και είναι όλα μια αλυσίδα. Και όσον αφορά το ταλέντο πραγματικά αυτό σταματάει αν δεν το επεξεργαστείς σωστά. Είναι σαν το διαμάντι». Έχουμε δύο ιστορικά παιχνίδια. Πως τα περιμένετε, πως τα ζείτε λίγες μέρες πριν ξεκινήσουν; Παπαγεωργίου: «Σίγουρα είναι στο πίσω μέρος του μυαλού μας. Σε όλους μας γιατί ξέρεις πως; πως υπάρχει, εμείς παίζουμε ένα παιχνίδι αύριο Κυπέλλου (η συνέντευξη δόθηκε πριν τα παιχνίδια του Κυπέλλου), το ίδιο και ο Πανιώνιος. Κάθε μέρα προετοιμάζεσαι για την επόμενη και άρα δεν ξεκινάς από σήμερα και λες “έχω τον Πανιώνιο σε έξι ή εφτά μέρες”. Είναι οι απαιτήσεις έτσι. Από εκεί και πέρα είναι ένα γεγονός που νομίζω πως όλοι ανυπομονούμε. Είμαστε σίγουροι πως θα γίνει μία μάχη».

Είχαν γίνει και μεγάλες μάχες στα παιχνίδια σας στο πρωτάθλημα. Ήταν από τα καλύτερα παιχνίδια που έχουμε δει ως τώρα. Υπάρχει διαφορά που τώρα μιλάμε για Ευρώπη και ειδικά για έναν ημιτελικό; Αν υπάρχει διαφορά σε σκέψη και ψυχολογία...

Λαμπρούση: «Θέλω να πω πως αυτές οι δύο ομάδες που είμαστε σήμερα μαζί, έχουν τις δύο πιο καλές και καυτές έδρες. Είναι δύο ομάδες με κόσμο που πραγματικά είναι ο έβδομος παίκτης που βοηθάει πάρα πολύ. Και πραγματικά θεωρώ ότι πρέπει όλοι να ανοίξουν τις τηλεοράσεις και να τα δουν γιατί θα είναι
από τα πιο ωραία ντέρμπι και δυνατά παιχνίδια που θα παιχτούν και θα είναι και σε Ευρωπαϊκό επίπεδο, οπότε είναι ακόμα πιο μεγάλο. Θες να παίξεις, δουλεύεις τόσα χρόνια γι' αυτό, για να φτάσεις σε έναν τελικό, σε έναν ημιτελικό για να πας σε αυτό το ντέρμπι. Ενώ είναι η δουλειά όλο τον χρόνο που πρέπει
να βγει εκείνη την ημέρα γιατί έχεις προσπαθήσει τόσο να φτάσεις ως εκεί. Παίζουμε σχεδόν ανά δύο ημέρες, νομίζουμε πως παίζουμε Ευρωλίγκα, έχουμε ξεφύγει, αλλά αυτή είναι η μαγεία του αθλητισμού, να αντέχεις, να κάνεις διαχείριση, να δουλεύεις, να είσαι έτοιμος και πιστεύω πως θα γίνουν πάρα πολύ δυνατά ματς».

Χατζηευστρατιάδου: «Πιστεύω πως αυτά τα παιχνίδια θα γραφτούν στην ιστορία. Υπάρχει ιστορία από πίσω και για τις δύο ομάδες, πόσω μάλλον που και ο Πανιώνιος έχει κάνει την δική του προσπάθεια. Για εμένα έχουν ένα από τα πιο ωραία γήπεδα της Ελλάδας, εγώ όταν μπαίνω εκεί μέσα μαγεύομαι και ο
Παναθηναϊκός έχει κάνει μια ωραία προσπάθεια. Όπως είπε και η Τζίνα ο έβδομος παίκτης θα είναι ο κόσμος. Θέλουμε τον κόσμο και για τις δύο ομάδες, θέλουμε γεμάτα γήπεδα και θα είναι ένα όμορφο και συναρπαστικό γεγονός και πιστεύω πως μέχρι το τέλος ακόμα και στο πρωτάθλημα, δεν ξέρεις ποιος θα
είναι ο νικητής και αυτό το κάνει ακόμα πιο μαγικό».

Πάμε τώρα ξεχωριστά στις δύο ομάδες ξεκινώντας από τον Πανιώνιο. Μετά από 12 χρόνιο ανεβαίνει στην Volley League, την πρώτη χρονιά βγαίνει Ευρώπη, φτάνοντας και ως τον τελικό του Κυπέλλου και την δεύτερη έχει πάρει το Super Cup τον πρώτο τίτλο συνολικά για το βόλεϊ του Συλλόγου, έχει περάσει στο Final Four Κυπέλλου, είναι μέσα στην μάχη του πρωταθλήματος και βρίσκεται και στα ημιτελικά του Challenge Cup. Όλο αυτό εσείς πως το ζείτε;

Λαμπρούση: «Είμαι πολύ ενθουσιασμένη, γιατί εγώ προσωπικά μετά από 10 χρόνια άλλαξα ομάδα και πήγα σε μία που έχει εξίσου υψηλούς στόχους. Ο Πανιώνιος έχει κάνει μία πάρα πολύ δυνατή προσπάθεια και έχει φέρει αθλήτριες πολύ υψηλού επιπέδου και μας έχει βοηθήσει πολύ αυτό. Και τις Ελληνίδες παίκτριες. Γίνεται μια σπουδαία προσπάθεια και πιστεύω πως βήμα βήμα και αγώνα με τον αγώνα μπορούμε να φτάσουμε στην κορυφή και να κατακτήσουμε και τους επόμενους τίτλους».

Εσύ Μαρία που έζησες και την άνοδο ως αντίπαλος τι έχεις να πεις;

Νομικού: «Παρακολουθούσα στενά την πορεία γιατί κατάφεραν να ανέβουν χωρίς καμία ήττα. Εκεί σου χτυπάνε καμπανάκια “ωπ κάτι γίνεται καλά”. Την επόμενη χρονιά ακολούθησα και εγώ αυτή την πορεία. Κατάφερα να δω σταδιακά το πως αναπτύχθηκε η ομάδα και πως μπήκαν οι βάσεις για να καταφέρουμε φέτος να είμαστε στα ημιτελικά του Challenge Cup, να διεκδικούμε τίτλους, να λέμε ότι ναι μπορούμε να χτυπήσουμε ομάδες που το κάνουν χρόνια αυτό. Γιατί και το υπόβαθρο των ομάδων παίζει ρόλο, είναι πολύ δύσκολο να χτυπήσουμε τέτοιες ομάδες. Η φανέλα είναι βαριά. Έχω περάσει και από τον Παναθηναϊκό και από τον Ολυμπιακό και το να βλέπεις ανθρώπους να δουλεύουν σωστά για να μπορέσουν να πάνε την ομάδα που αγαπάνε και αυτό που αγαπάνε στο υψηλότερο επίπεδο είναι
συναρπαστικό. Και σου δίνει ακόμα περισσότερο κίνητρο και αγάπη γιαυτό που κάνεις».

🔴🔵🔥 Η νύχτα-μέρα στη Νέα Σμύρνη που ζει ιστορικές στιγμές με τον Πανιώνιο!

🏆 Η ομάδα βόλει γυναικών κατέκτησε το Σούπερ Καπ και πανηγύρισε τον πρώτο τίτλο στην ιστορία του τμήματος!

🎥@Fokara1975 #panionios pic.twitter.com/2rLF7kn7oc

— gazzetta.gr (@gazzetta_gr) December 24, 2025

Πόσο κίνητρο σας δίνει η βραδιά μετά το Super Cup, όταν μετά τις 2 είδατε τόσο κόσμο να σας περιμένει
έξω από το «Ανδρέας Βαρίκας»; Πως το βιώσατε όλο αυτό;

Νομικού: «Κοίτα ο Πανιώνιος έχει ιστορία από πίσω του, έχει κόσμο. Η Νέα Σμύρνη είναι λαός ολόκληρος, το λατρεύουν αυτό που γίνεται. Όταν γυρίζαμε μας έλεγαν πως μας περιμένουν και λέγαμε οκ θα είναι 10 άτομα έξω από το γήπεδο. Και πήγαμε ήταν λαοθάλασσα, δεν μπορούσε να περάσει το πούλμαν. Και λέμε τώρα θα ξυπνήσουμε όλο τον κόσμο. Ήταν πολύ ωραίο γιατί βλέπεις ο κόσμος από πίσω πως στηρίζει και πως περιμένει και αυτός τέτοια αποτελέσματα. Είναι ένα έξτρα κίνητρο να παλέψεις ακόμα περισσότερο γι' αυτό».

Εσύ Τζίνα πως το έζησες; Έχοντας ξαναλέω ζήσει μεγάλες στιγμές. Είσαι μια παίκτρια που έχεις
κατακτήσει με τον Ολυμπιακό το Challenge Cup.

Λαμπρούση: «Τι να πω εγώ τώρα; Μου έρχονται πάρα πολλές εικόνες και όχι μόνο από το Super Cup. Αλλά αυτό το να κλείσει ο δρόμος ενώ φτάνουμε και να μας περιμένουν όλοι έξω, να μην έχεις που να κοιτάξεις, δεν μπορούσαμε να δούμε έξω. Ήταν πραγματικά φανταστικό. Κάτι εξωπραγματικό. Κάτι τέτοιο δεν το έχω ξαναζήσει γιατί και το Ευρωπαϊκό όταν το πήραμε με τον Ολυμπιακό το πήραμε μέσα στην Τουρκία. Ήμασταν ουσιαστικά μόνοι μας, το πανηγυρίσαμε μεταξύ μας και μετά μας περίμεναν στο Ρέντη, αλλά όχι σε τέτοιο βαθμό. Εγώ δεν το έχω ξαναδεί και επειδή ήταν ο πρώτος τίτλος για τον Πανιώνιο ήταν ένα τεράστιο δώρο, καθώς ήταν και Χριστούγεννα. Αυτές οι εικόνες πρέπει να μένουν και να βγαίνουν προς τα έξω».

Πως βιώνετε ως αθλήτριες να βλέπετε τόσο κόσμο και να είναι πάντα δίπλα σας;

Χατζηευστρατιάδου: «Για εμένα είναι θλίψη που δυστυχώς ο Παναθηναϊκός δεν έχει ακόμα την δική του έδρα, εύχομαι στο μέλλον ακόμα και αν δεν αγωνίζομαι σε αυτή την ομάδα να μπορέσω να παίξω στο Βοτανικό όταν με το καλό ολοκληρωθεί αυτό το έργο, το ευχόμαστε όλοι. Είναι θλίψη ξαναλέω που δεν είμαστε στο γήπεδό μας, αλλά το ότι είμαστε στο Μετς και μας στηρίζει ο Δήμος Αθηναίων και κάνει η ομάδα της δική της προσπάθεια και ακολουθούν οι οπαδοί, για εμένα είναι το καλύτερο συναίσθημα. Θυμάμαι τον εαυτό μου από μικρό παιδί να βλέπει στην τηλεόραση ντέρμπι του Παναθηναϊκού με τον Ολυμπιακό και έλεγα πόσο θα ήθελα να είμαι σε κάτι τέτοιο και να έχω τον κόσμο δίπλα μου. Γιατί ο κόσμος δίνει πνοή. Πανηγυρίζουν, τραγουδάνε και είναι ωραίο να βλέπεις τον κόσμο να χαίρεται με τους πόντους που παίρνεις και ακόμα και όταν χάνεις να σε χειροκροτάνε. Είναι πολύ σημαντικό γιατί είμαστε από μικρή ηλικία στα γήπεδα και όταν κάνεις προπονήσεις δεν έχεις κοινό και είναι εξαιρετική η στιγμή στους αγώνες που θα βγεις στον αγωνιστικό χώρο και ο κόσμος θα χειροκροτάει σε όποια ομάδα και να
είσαι και σε όποια έδρα και αν παίζεις».

Λαμπρούση: «Είναι η μέρα του αγώνα είναι γιορτή . Στο Βαρίκας για τον κόσμο είναι πολύ ωραίο αυτό που βλέπεις με τον κόσμο. Είναι στο πέταλο αυτοί που μας στηρίζουν, τα νεαρά παιδιά που δεν σταματάνε να τραγουδάνε και όλο το άλλο γήπεδο γεμάτο με οικογένειες. Και αυτό είναι ότι καλύτερο μπορείς να πάρεις και να δώσεις με το θέαμα σου. Αυτό το είχα δει σε μεγάλο βαθμό και στην Γαλλία. Εκεί δεν υπήρχε χουλιγκανισμός, κάποιο επεισόδιο, φανατικοί να σου πετάξουν κάτι, ήταν όλα πολύ ήρεμα. Και μου έκανε πολύ θετική εντύπωση που έρχονται τόσες οικογένειες».

Μαρκέλλα εσύ έζησες τις οικογένειες στον ΑΟ Θήρας και ζεις τώρα κάτι διαφορετικό...

Παπαγεωργίου: «Εγώ έζησα τις οικογένειες και στον ΑΟ Θήρας και στην Βούλα, τώρα ζούμε τον φανατισμό, αλλά είναι πολύ ωραία. Την ενέργεια του φανατισμού σε εισαγωγικά πάντα. Είναι μαγικά. Εμένα μου αρέσει να είναι γεμάτο γήπεδο ακόμα και εκτός έδρας γιατί ένα γεμάτο γήπεδο σου δίνει ενέργεια σου δίνει κίνητρο να παίξεις, καταλαβαίνεις ότι αυτό που κάνεις είναι ακόμα πιο σημαντικό. Παθιάζεσαι. Ένα άδειο γήπεδο είναι άσχημο και στην προπόνηση είναι άδειο, σίγουρα είναι αγώνας και θες να κερδίσεις, αλλά δεν είναι το ίδιο. Είναι άχρωμο, άοσμο. Το πρώτο ντέρμπι φέτος με τον Πανιώνιο το παίξαμε κεκλεισμένων και στο ντέρμπι με τον Ολυμπιακό ήταν μαγικό που υπήρχε τόσος κόσμος μέσα. Σε έκανε να θες να κερδίσεις ακόμα περισσότερο. Να θέλεις να ευχαριστήσεις τον κόσμο που είχε
έρθει, αφού ήρθε και «σπατάλησες» δύο και τρεις ώρες να έρθεις να με δεις, θέλω να κάνω το 110% των δυνατοτήτων μου για να μπορέσω να κερδίσω. Πόσω μάλλον για τις δικές μας ομάδες που δεν είναι μόνο οικογένειες. Σίγουρα θέλουμε τις οικογένειες και τα παιδιά, μην παρεξηγηθούν όσα λέω, αλλά και ο
οπαδός που θα έρθει και θα πει συνθήματα της ομάδας, θα τραγουδήσει τους θέλεις όλους γιατί ο καθένας έχει τον ρόλο του».

Οπότε θα δώσετε ραντεβού με τον κόσμο αρχικά στις 19/02 στο Μετς. Τι είναι αυτό που θα θέλατε να πείτε
στον κόσμο για το παιχνίδι που έρχεται;

Χατζηευστρατιάδου: «Να έχουμε την υγεία μας και οι δύο ομάδες. Θα είναι σίγουρα ένα πολύ συναρπαστικό παιχνίδι και νομίζω πως η αγωνία θα κρατήσει κυριολεκτικά μέχρι το τέλος. Το ωραίο είναι πως θα παρουσιάσουμε ένα υπερθέαμα και είναι σημαντικό πως η Ελλάδα θα είναι σίγουρα στον τελικό μιας Ευρωπαϊκής διοργάνωσης».

Λαμπρούση: «Το ότι σίγουρα θα είναι μια ελληνική ομάδα στο τελικό είναι πολύ σημαντικό. Το βόλεϊ να ανεβαίνει και αυτό είναι η απόδειξη πως κάθε χρόνο το πρωτάθλημα γίνεται όλο και πιο ανταγωνιστικό. Υπάρχουν περισσότερες ομάδες που επενδύουν και στην οργάνωση και στις αθλήτριες και το επίπεδο
ανεβαίνει και θεωρώ πως πάρα πολλές ομάδες πλέον θα πασχίζουν όχι μόνο να μπουν στα Play Offs αλλά και στην πεντάδα προκειμένου να πάρουν το εισιτήριο για την Ευρώπη».

Παπαγεωργίου: «Συμφωνώ με όσα είπαν τα κορίτσια. Το δικό μου μήνυμα είναι πως θέλουμε όλο τον κόσμο εκεί να έρθει να μας στηρίξει από την αρχή μέχρι το τέλος ανεξαρτήτου αποτελέσματος και θέλουμε και να συνεχίσει η τηλεόραση να μας δείχνει, γιατί υπάρχει και κόσμος που δεν μπορεί να έρθει στο γήπεδο και είναι καλό που υπάρχει αυτή η προβολή τα τελευταία χρόνια και μακάρι να υπάρχει σε
όλα τα παιχνίδια. Θέλουμε τον κόσμο δίπλα μας».

Νομικού: «Σας αγαπάμε, σας λατρεύουμε, σας περιμένουμε στα γήπεδα. Στις 19 το πρώτο ραντεβού, να είσαστε εκεί»!!!