special4
24/11/2022

Η πιο σημαντική παράσταση που ανέβηκε τον Νοέμβριο στη χώρα

Ή αλλιώς, πώς το επιβλητικό Δημοτικό Θέατρο Πειραιά βοήθησε και βοηθήθηκε σημειολογικά από ένα πρωτοποριακό συνέδριο για τον γυναικείο αθλητισμό.

Είναι μια περίεργη δυναμική.

Photo credits: Τζίνα Σκανδάμη, Λάμπρος Στοιχειός

Σε ένα από τα (δικαίως) πάμπολλα stories που ανέβηκαν στο Instagram κατά τη διάρκεια του 1ου gWomen Summit, η κάμερα ξεκινά έξω από το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, ανεβαίνει τις εξωτερικές σκάλες, περνά κάτω από την κεντρική είσοδο του κτιρίου, προσπερνά τον κόσμο, ανοίγει την πόρτα της πλατείας, ο φωτισμός στο βίντεο αλλάζει, η εικόνα σκοτεινιάζει προς στιγμήν και τελικά το μάτι βρίσκει διέξοδο στα φώτα της σκηνής, στην παρουσιάστρια και στα μεγάλα γράμματα στο background.

Μέσα στα λίγα δευτερόλεπτα αυτού του timelapse, η ιστορία, η ιστορικότητα του κτιρίου, του κορυφαίου σωζόμενου ελληνικού θεατρικού κτιρίου του 19ου αιώνα, προλαβαίνει να συναντηθεί με την ιστορία, το παρόν και κυριότερα το μέλλον του γυναικείου αθλητισμού όπως αυτό παρατάχθηκε στην κεντρική σκηνή του θεάτρου από νωρίς το πρωί μέχρι αργά το απόγευμα της Δευτέρας 21 Νοεμβρίου 2022. Αυτή η συνάντηση, ο χώρος και ο χρόνος της, διέπονται από μια περίεργη δυναμική, που δεν αφήνει τίποτα στην τύχη.

ggg

Δεν επιλέχθηκε τυχαία το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά ως ο χώρος που θα φιλοξενούσε το πρώτο συνέδριο για τον γυναικείο αθλητισμό από το Gazzetta Women. Αυτό που διακυβεύεται στο συγκεκριμένο συνέδριο, το μέλλον, η ένωση των φωνών και των δυνάμεων τόσων σπουδαίων γυναικών και πρωταθλητριών όφειλαν να έχουν για στέγη τους κάτι τόσο επιβλητικό. Αν το περιεχόμενο δεν ήταν ανάλογου βεληνεκούς, το σπουδαίο θέατρο, που άνοιξε για πρώτη φορά τις πόρτες του στο κοινό τον Απρίλιο του 1895(!), θα ήταν αναμφίβολα too huge για την περίσταση. Και αντιστρόφως.

image

4 μεγάλοι κίονες για 5 πολύ σημαντικά πάνελ

Δεν ξέρω αν συμβαίνει και σε εσάς, αλλά κάθε φορά που μπαίνω σε ένα γήπεδο ή σε ένα τέτοιο θέατρο, σε έναν χώρο τέλος πάντων εξ ορισμού μεγάλο, ορμάω στη σάλα. (Ή στην κερκίδα). Δεν μπορώ να σταθώ απέξω, να πάρω τον χρόνο μου, να κάνω ένα τσιγάρο (αν κάπνιζα). Είναι πάνω από μένα, δεν μπορώ να συγκρατηθώ. Έτσι έγινε και το πρωί του συνεδρίου. Σχεδόν έτρεξα τις σκάλες, σχεδόν ήμουν αγενής με όσους γνωστούς προσπέρασα βιαστικά για να μπω. Άνοιξα την πόρτα της πλατείας, την έκλεισα όσο πιο αθόρυβα γινόταν και έκατσα στην πρώτη κενή θέση που βρήκα για να μην ενοχλώ. Στιγμές μετά, άκουγα τις ομιλήτριες του πάνελ Empowerment και για κάμποσα λεπτά, το κεφάλι μου σκάναρε τον χώρο, την πλατεία, τους ανθρώπους, τα θεωρεία. Ήμουν εκεί που έπρεπε να είμαι.

image

Αρχιτεκτονικά, το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά είναι επηρεασμένο από τη σχολή Τσίλερ, με τις αναφορές του να ανήκουν στην αμιγή κλασικιστική παράδοση. Επιπλέον, η σκηνή του αποτελεί ένα από τα ελάχιστα εναπομείναντα δείγματα του μπαρόκ σε όλη την Ευρώπη. Με το πέρας της πιο πρόσφατης αποκατάστασης της ιστορίας του το 2013, το Θέατρο, πιο καθηλωτικό από ποτέ, έχει την απόλυτη ικανότητα να μαγνητίζει το μάτι στη σκηνή του. Εντάξει, και σε όλο το επιβλητικό γύρω γύρω.

Το περιεχόμενο, οι ιδέες και οι τοποθετήσεις καθόλη τη διάρκεια του 1ου gWomen Summit πήραν κάτι από τον αέρα της σκηνής και το γύρισαν με ακόμα μεγαλύτερη ισχύ στο κοινό. Για το τέλος έμεινε το κερασάκι, μια μοναδική παράσταση της Δώρας Παντέλη, ουσιαστικά η ιστορία της ζωής της και του πώς το μπάσκετ τη βοήθησε να δραπετεύσει εντός και και εκτός εισαγωγικών, και να γνωρίσει νέους κόσμους.

image

Η ομιλία της Παντέλη θα μπορούσε να είναι ένας μονόλογος που ανεβαίνει κανονικά στο Θέατρο, με διπλή παράσταση τις Κυριακές. Το 1ο (2ο, 3ο κ.ο.κ.) gWomen Summit από την άλλη, είναι ένα έργο που πρέπει να ανεβαίνει στη σκηνή όλο και συχνότερα. Και που σε σημεία όπως το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, παίρνει και δίνει πίσω όλη την αίγλη που ανήκει σε πρότζεκτ σαν αυτό.

Αυλαία και παρατεταμένο χειροκρότημα.

gghtg

Ακολούθησε το GWomen στο instagram

Στείλε μας νέα, ιδέες, προτάσεις, απορίες για τον γυναικείο αθλητισμό στο [email protected]