Πως θα ήταν αν ήμασταν... πολιτισμένοι (pics & vids)
Καταρχάς να ξεκαθαρίσουμε κάτι για να μην υπάρχουν παρεξηγήσεις!
Δεν είναι ότι οι Έλληνες δεν είμαστε πολιτισμένοι. Δεν είναι ότι είμαστε αυτό που λέμε «κάφροι, γομάρια ή πρωτόγονοι». Απλά να μωρέ, είμαστε κάπως ευέξαπτοι, λίγο στην τσίτα, πιο νευρικοί από όσο πρέπει και γενικά βράζει το αίμα μας.
Κοινώς δεν μας λες… Σουηδούς σε συμπεριφορά και Θιβετιανούς μοναχούς σε... ζεν.
Κακό αυτό όμως απαραιτήτως δεν είναι.
Αυτή η μίξη μεσογειακού και βαλκανικού ταπεραμέντου μας δίνει κάπως μια «ομορφιά», μια γραφικότητα (με την καλή έννοια) αλλά και μια ένταση που μας κάνει «ατομικές βόμβες».
Πως όμως θα ήταν η καθημερινότητά μας σε διάφορες εκφάνσεις της αν ήμασταν «πολιτισμένοι» πάντα και παντού; Αν ήμασταν ευγενικοί, πρόσχαροι, έτοιμοι να δεχθούμε και την αντίθετη άποψη; Αν δηλαδή το παιχνίδι ήταν… επιπέδου;
Όπως για παράδειγμα οι 2 τύποι στο παρακάτω video:
Για να δούμε λοιπόν, ξεκινάμε.
Στην κίνηση
Δεν θα ξέραμε τι σημαίνει κόρνα, δεν θα λέγαμε ποτέ κάτι κακό για το δωδεκάθεο, θα παραχωρούσαμε προτεραιότητα ακόμα και αν βλέπαμε να έρχεται ένα καραβάνι βεδουίνοι, 6 νταλίκες, 17 γιαγιάδες με πι και ταυτόχρονα να κατουριόμαστε! Επίσης δε θα κορνάραμε πριν καν ανάψει το πράσινο και ούτε θα κάναμε την Μεσογείων πίστα δοκιμών για το νέο Fast And Furius.
Στη δουλειά
Αν δουλεύαμε σε δημόσια υπηρεσία δεν θα στέλναμε επίτηδες τον άλλον να ανεβοκατεβαίνει ορόφους για μια «βεβαίωση υπεύθυνης δήλωσης» αλλά θα του λέγαμε από την αρχή τι χαρτιά χρειάζονται. Αν δουλεύαμε στην ιδιωτικό τομέα δε θα «βρίζαμε όλη την ώρα τον δημόσιο υπάλληλο που μας ανεβοκατεβάζει ορόφους για μια «βεβαίωση υπεύθυνης δήλωσης».
Στις σχέσεις
Δεν θα κοροϊδεύαμε, δε θα είχαμε το μυαλό στο να κάνουμε… κουτσουκέλα, δε θα ζηλεύαμε με το παραμικρό, ούτε βέβαια θα ήμασταν με κάποιον μέχρι να βρούμε τον επόμενο κλπ.
Στην παραλία
Ίσως δε θα παίζαμε ρακέτες ακριβώς πάνω από το κεφάλι του λουόμενου, όταν πηγαίναμε με τα παιδιά μας για μπάνιο θα ξεφορτώναμε λιγότερα πράγματα από μετακόμιση σε 4άρι, και αν μας έλεγαν ότι η ξαπλώστρα κάνει 3 ευρώ ίσως απλά να φεύγαμε και πηγαίναμε σε μια ελεύθερη πλαζ και δεν θα ουρλιάζαμε ότι θα φέρουμε τον δήμαρχο.
Στα video games
Όταν θα παίζαμε WoW για παράδειγμα δε θα είχαμε για username "motherfucker69" και δε θα βρίζαμε για μια ολόκληρη ώρα την μανούλα του αντίπαλου Ορκ επειδή μόνο και μόνο μας έκλεψε την πανοπλία. Επίσης όταν λιώναμε στο Football Manager δεν θα σπάγαμε το pc μας επειδή φάγαμε γκολ στο '90 και η Αναγέννηση Καρδίτσας που με τόσο κόπο φτάσαμε στο τελικό, έχασε τελικά το Champions League από την Μάντσεστερ Σίτυ.
Στον υπάλληλο
Αν δεν βρίσκαμε το νούμερό μας στο παντελόνι που θέλαμε δε θα ζητούσαμε να δούμε τον υπεύθυνο για να του κάνουμε παράπονα, αν μπαίναμε σε ένα πολυκατάστημα δεν θα το αφήναμε φεύγοντας σαν την Μοσούλη μετά από αεροπορικό βομβαρδισμό των Αμερικανών και αν μας έφερναν καταλάθος αντί για μέτριο, γλυκό τον καφέ μας δε θα κάναμε λες και κατάπιαμε μαζούτ.
Στην πολυκατοικία
Ίσως δεν αποφασίζαμε να βάλουμε τον μάστορα να ξεκινήσει το κομπρεσέρ για την ανακαίνιση του σπιτιού μας στις 7 το πρωί, μπορεί να μην ακούγαμε στις 12 το βράδυ όλο το CD του Μαζω(LIVE)νάκης και να μην παρκάραμε για «3 λεπτά μωρέ το άφησα στην πυλωτή πως κάνεις έτσι».
Στο γήπεδο
Καταρχάς θα επιτρεπόταν η μετακίνηση των οπαδών, θα πηγαίναμε να καθίσουμε σε όποια θύρα θέλαμε και ίσως αφήναμε να ζήσει ο αντίπαλος οπαδός που θα πανηγύριζε ένα γκολ της ομάδας του δίπλα μας και γενικά θα ήμασταν κάπως έτσι:
