Τα καταφέραμε! Σκοτώσαμε ένα ολόκληρο οικοσύστημα!

«Ο Μεγάλος Κοραλλιογενής Ύφαλος πέθανε το 2016, έπειτα από μακρά ασθένεια. Ήταν 25 εκατομμυρίων ετών», αναφέρει η ιστοσελίδα της UNESCO, σε μια είδηση που λίγοι θα διαβάσουν, αλλά θα μας επηρεάσει όλους κάποια στιγμή.

Τα καταφέραμε! Σκοτώσαμε ένα ολόκληρο οικοσύστημα!

Όλοι μας έχουμε δει κάποια στιγμή φωτογραφίες ή βίντεο από τον Μεγάλο Κοραλλιογενή Ύφαλο. Είναι ένα απ’ αυτά τα θαύματα της φύσης, που προκαλούν δέος και θαυμασμό. Ή μάλλον, προκαλούσαν. Γιατί καταφέραμε να τον… σκοτώσουμε!

Θα μπούμε σε περισσότερες λεπτομέρειες παρακάτω, για να εξηγήσουμε τί ακριβώς έγινε στις ακτές της Αυστραλίας και πώς ένα οικοσύστημα έκτασης 344.400 τετραγωνικών χιλιομέτρων πέθανε, όμως καλό είναι να δείξουμε από τώρα τον ελέφαντα στο δωμάτιο: ναι, αυτό που φταίει είναι η υπέρ-θέρμανση των ωκεανών. Και μαντέψτε ποιος φταίει γι’ αυτό…

Το πρόβλημα στον Μεγάλο Κοραλλιογενή Ύφαλο δεν είναι καινούργιο. Υπήρχε εδώ και καιρό, όμως μέχρι σήμερα, η φύση έβρισκε τον τρόπο να επαναφέρει την ισορροπία. Σύμφωνα, όμως, με την Αμάντα ΜακΚένζι, CEO του Συμβουλίου Κλίματος της Αυστραλίας, ακόμα και η φύση έχει εξαντλήσει τις δυνάμεις της.

«Είναι ενδεικτικό ότι η κλιματική αλλαγή συμβαίνει τώρα. Δεν είναι θέμα του μέλλοντος, συμβαίνει τώρα σε ένα τεράστιο οικοσύστημα. Συμβαίνει τώρα και είναι χειρότερο απ’ ό,τι περιμέναμε. Είμαστε σοκαρισμένοι», ανέφερε χαρακτηριστικά. 

Και πώς γίνεται να μην είσαι σοκαρισμένος; Μιλάμε για ένα οικοσύστημα που αποτελείτο από 2.900 υφάλους, 900 νησιά και εκτείνετο σε μια έκταση 344.400 τετραγωνικών χιλιομέτρων! 

Όλα ξεκίνησαν καιρό πριν, όταν οι επιστήμονες παρατήρησαν ένα φαινόμενο που ονόμασαν coral bleaching. Αυτό συμβαίνει όταν τα κοράλια χάνουν διάφορους μικροοργανισμούς (άλγη), που χρειάζονται για να επιβιώσουν. Ο πιο εύκολος τρόπος να το αντιληφθείς, είναι βλέποντάς τα, καθώς χάνουν τελείως το χρώμα τους και… ασπρίζουν! 

Τον Μάιο, ερευνητές είδαν ότι παραπάνω από το ένα τρίτο των κοραλίων στο κεντρικό και το βόρειο κομμάτι του Ύφαλου είχε πεθάνει, ενώ το 93% των κοραλιών γενικά είχαν επηρεαστεί από το coral bleaching. 

«Όταν επιστρέψαμε λίγες εβδομάδες πριν, για να δούμε αν τα κοράλια είχαν επανέλθει ή πεθάνει, ένα μεγάλο ποσοστό είχε πεθάνει», αποκάλυψε η ΜακΚένζι. Και δεν είναι μόνο τα κοράλια που έχουν επηρεαστεί.

«Η ποικιλία των ψαριών έχει αλλάξει. Υπάρχουν ακόμα αρκετά ψάρια που τρώνε άλγη, όμως άλλα που τρέφονται από τα κοράλια, έχουν εξαφανιστεί», τόνισε ο Λέσλι Χιουζ, καθηγητής βιολογίας στο Πανεπιστήμιο του Μάκαρι στο Σίδνεϊ.

Τα λίγα κοράλια που ακόμα δεν έχουν επηρεαστεί από το coral bleaching, μπορούν να επανέλθουν πλήρως σε μια δεκαετία, όμως με τη συχνότητα που επαναλαμβάνεται το φαινόμενο και με τον μέσο όρο της θερμοκρασίας των υδάτων να μην μειώνεται, αυτό φαντάζει αρκετά δύσκολο.

«Αν υπάρξουν επαλαμβανόμενα φαινόμενα bleaching σε μικρή περίοδο, θα είναι πάρα πολύ δύσκολο να επανάλθουν τα κοράλια», ανέφερε η ΜακΚένζι και συμπλήρωσε. «Είναι σημαντικό να καταλάβει ο κόσμος ότι το bleaching δεν είναι μεμονωμένο φαινόμενο και να μάθει το μέγεθος της καταστροφής που συνέβη φέτος».

«Όλος ο βόρειος τομέας είναι για τα σκουπίδια. Θυμίζει εμπόλεμη ζώνη. Είναι αποκαρδιωτικό. Είχα την καλύτερη δουλειά στο κόσμο, τώρα όμως είμαι 71 και μάλλον θα ζήσω τον θάνατο του Ύφαλου», δήλωσε ο Τσάρλι Βέρον, επιστήμονας του Ινστιτούτου Υδάτινης Επιστήμης της Αυστραλίας.

Αυτό το φαινόμενο είχε επαναληφθεί και το 1998 και το 2002, όμως ο Ύφαλος είχε επιβιώσει, καθώς οι θερμοκρασίες είχαν επανέλθει εγκαίρως. Φέτος, όμως, όχι.

Best of internet