Πνευματικά δικαιώματα στην Μουσική: Τα υπέρ και τα κατά

Δεν είναι η πρώτη ούτε η τελευταία αντίφαση του ελληνικού κράτους. Είναι όμως από τις πιο χαρακτηριστικές: είμαστε από τις χώρες που δικαίως περηφανεύονται περισσότερο για τον πολιτισμό τους και την ίδια στιγμή από εκείνες που λιγότερο τον προστατεύουν. Τα πνευματικά και τα συγγενικά δικαιώματα μένουν εδώ και δεκαετίες απροστάτευτα και η είσπραξή τους είναι προβληματική. 

Πνευματικά δικαιώματα στην Μουσική: Τα υπέρ και τα κατά

Ειδικά στην εποχή του Διαδικτύου και της εύκολης αναπαραγωγής, η αυθαιρεσία γίνεται ακόμη πιο έντονη. Από το παράνομο κατέβασμα τραγουδιών, ολόκληρων cd, μέχρι ταινιών, κειμένων, βιβλίων, άρθρων κ.ά. που αναπαράγονται χωρίς καμία άδεια.

Αυτό το καθεστώς επιδιώκει να καταπολεμήσει το νέο νομοσχέδιο του υπουργείου Πολιτισμού: «Νόμος για τη συλλογική διαχείριση δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας και συγγενικών δικαιωμάτων και για τη χορήγηση πολυεδαφικών αδειών για επιγραμμικές χρήσεις μουσικών έργων και άλλα πολιτιστικά θέματα». Οι περισσότεροι ενδιαφερόμενοι αν και εκφράζουν κάποιες επιφυλάξεις και προτείνουν βελτιώσεις, φαίνεται να συμφωνούν ότι είναι προς τη θετική κατεύθυνση.

Το σχέδιο νόμου ενσωματώνει στην ελληνική νομοθεσία την Οδηγία 2014/26 για τη συλλογική διαχείριση δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας και συγγενικών δικαιωμάτων καθώς και για τη χορήγηση πολυεδαφικών αδειών για επιγραμμικές χρήσεις μουσικών έργων στην εσωτερική αγορά και, όπως σημειώνει ο υπουργός Πολιτισμού Αριστείδης Μπαλτάς, εισάγει νέους κανόνες για τη βελτίωση της λειτουργίας των οργανισμών συλλογικής διαχείρισης και προστασίας και προβλέπει «διαδικασίες συναινετικής επίλυσης διαφορών (συλλογικές διαπραγματεύσεις μεταξύ οργανισμών και αντιπροσωπευτικών ενώσεων χρηστών, διαμεσολάβηση του Οργανισμού Πνευματικής Ιδιοκτησίας, διαιτησία)...». Κι όπως διευκρίνισε, μετά τις αντιδράσεις για την επαναφορά της αμοιβής επί της αξίας των ηλεκτρονικών υπολογιστών, η εύλογη αμοιβή «δεν συνιστά φόρο αλλά αποζημιωτικό αντιστάθμισμα της ζημίας του δημιουργού από την ελεύθερη αναπαραγωγή του έργου του από τρίτους για ιδιωτική χρήση», θυμίζοντας πως προβλεπόταν ήδη στο αρ. 18 παρ. 3 του Ν. 2121/1993.

Ο νόμος 2121/93, στον οποίο έβαλε τη σφραγίδα του, τότε, ο Γιώργος Κουμάντος (επί υπουργίας Ντόρας Μπακογιάννη), ήταν πρωτοποριακός για την εποχή του και όχι μόνο για τη χώρα μας. Η Ελλάδα ήταν από τις πρώτες χώρες που υιοθέτησε τον θεσμό της ιδιωτικής αναπαραγωγής θεσπίζοντας εύλογη αμοιβή επί της αξίας των ηλεκτρονικών υπολογιστών το έτος 1993. Καταργήθηκε, όμως, το έτος 2002.

Αντίθετη με το νομοσχέδιο είναι η ΑΕΠΙ, η οποία σε ανακοίνωσή της μιλάει για τη νομική «ασυναρτησία» του νομοσχεδίου, υποδειγματικού ως προς την αντισυνταγματικότητά του σε πολλές από τις περιλαμβανόμενες «ρυθμίσεις» του και αξιομνημόνευτου για τη χονδροειδή στρέβλωση του περιεχομένου της Κοινοτικής Οδηγίας σε όλες σχεδόν τις «διατάξεις» του.

Θα μπορέσει να δημιουργήσει ένα νέο τοπίο «όπου η συλλογική διαχείριση των πνευματικών δικαιωμάτων συνθετών και στιχουργών θα μπορεί να ασκείται στην Ελλάδα με απόλυτη διαφάνεια, χωρίς μονοπωλιακές πρακτικές και αστυνομικά μέτρα», τονίζει ο μη κερδοσκοπικός οργανισμός Συλλογικής Διαχείρισης «Αυτοδιαχείριση», ενώ το «Το Μέτρον» (Σύλλογος Μουσικοσυνθετών και Στιχουργών Ελλάδος) θεωρεί πως «η ευκαιρία είναι ιστορικής σημασίας και δεν πρέπει να χαθεί».

«Μια χώρα χωρίς βιβλία, μουσική, τραγούδι, σινεμά, χωρίς γραπτό λόγο, κατοικείται από λοβοτομημένους πολίτες», λέει ο Παναγιώτης Καλαντζόπουλος στην «Κ», τονίζοντας πως το σ.ν. κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση αν και υπάρχει έδαφος για σημαντικές βελτιώσεις. Σημαντικά σημεία θεωρεί ότι έπειτα από εξέταση της Επιτροπής θα υποχρεώνονται οι πάροχοι να διακόπτουν την πρόσβαση σε παράνομες ιστοσελίδες, όσο για το 2% της αξίας των υπολογιστών θυμίζει πως «όλοι κατεβάζουν ό,τι μπορούν παράνομα, από ταινίες, μουσική μέχρι αρθρογραφία. Σωστά λοιπόν μπαίνει τέλος 2% στο οποίο είναι δικαιούχοι και οι δημοσιογράφοι όπως και οι ιδιοκτήτες των εφημερίδων. Δεν καταλαβαίνω γιατί αντιδρούν κάποιοι. Μπορεί μια πολιτεία να αποφασίζει ότι η δική μας εργασία θα είναι τζάμπα και όλα τα άλλα επαγγέλματα να αμείβονται;».

Πηγή: kathimerini.gr

Best of internet