Αν χτυπούσε μουσώνας την Αττική τι θα προσπαθούσες να διασώσεις;

Σύλησε τους θησαυρούς της γης. Ρύπανε το περιβάλλον με σκουπίδια, καυσαέρια, αλόγιστη χρήση των κλιματιστικών. Σπατάλησε το πολύτιμο νερό βρέχοντας για… δροσιά την άσφαλτο έξω από το σπίτι του ή πλένοντας με τις ώρες το αυτοκίνητο. Γέμισε με αποτσίγαρα τις παραλίες. Έβαλε φωτιές σε δάση. Γέμισε με μπάζα και ξερόχορτα τους δρόμους ιδιαίτερα στις παραθεριστικές περιοχές με τα εξοχικά σπίτια.

Όλα αυτά τα εγκλήματα κατά του πλανήτη θα γυρίσουν εναντίον του ανθρώπου. Αργά ή γρήγορα. Εγώ λέω σίγουρα γρήγορα, αλλά μακάρι να κάνω λάθος. Δυστυχώς η πλειονότητα των κατοίκων του δήθεν προηγμένου δυτικού κόσμου, δεν έχει καταλάβει τίποτα. Δεν βλέπει την «κλεψύδρα» που έχει γυρίσει ανάποδα και δείχνει την οικολογική καταστροφή του πλανήτη.

Γκρινιάζουμε, διαμαρτυρόμαστε, νιώθουμε δυστυχισμένοι, θεριεύουμε τη μιζέρια μας χωρίς σοβαρό λόγο. Εφευρίσκουμε προβλήματα, επινοούμε δεινά που δεν υπάρχουν. «Μαυρίζουμε» τη ζωή μας ζώντας μέσα στον «πολιτισμό» και τα υλικά αγαθά. Όσο λίγα κι αν έχει ο καθένας, όσο κι αν μειώθηκαν τα έσοδά μας, πάντως κάτι έχουμε.

Για σκεφτείτε όμως, μόνο για ένα λεπτό, ότι σε μία άλλη γωνιά της Γης, στην Καμπότζη για παράδειγμα, συνάνθρωποί μας, λόγω των μουσώνων (εδώ στην Ελλάδα δεν γνωρίζουμε καν τη λέξη, όχι το τρομακτικό αυτό φυσικό φαινόμενο) φτιάχνουν μικρές καλύβες από άχυρα, κλαδιά και λάσπη κάθε χρόνο νέες, αφού οι μουσώνες τα σαρώνουν.

Διαβάστε όλο το άρθρο στο aixmi.gr