Πρόταση Στουρνάρα για να καταστεί βιώσιμο το ελληνικό χρέος
«Είναι μια πρόοδος μοναδική και χωρίς προηγούμενο στην Ευρώπη και τον ΟΟΣΑ» ανέφερε, σημειώνοντας, ωστόσο, πως ακόμα μένουν πολλά να γίνουν και ότι το υψηλό χρέος και η υψηλή ανεργία είναι ακόμα προβλήματα που δυσκολεύουν την ελληνική οικονομία.
Στην ομιλία του, με θέμα κυρίως το αν βρισκόμαστε κοντά στην επιστροφή της Ελλάδας στις αγορές, ο κ. Στουρνάρας υπογράμμισε την ανάγκη διευθέτησης του ζητήματος του χρέους, ως βασικής προϋπόθεσης για την ανάκαμψη.
Ο ίδιος παρουσίασε μια πρόταση διευθέτησης, η οποία στηρίζεται στη διατήρηση του στόχου για πρωτογενές πλεόνασμα 3,5% του ΑΕΠ έως το 2020 και στη συνέχεια μείωση στο 2%. Σύμφωνα με αυτό το σενάριο, προκειμένου να καταστεί βιώσιμο το χρέος θα πρέπει να ληφθούν μέτρα όπως η αναβολή πληρωμής των τόκων, η επιμήκυνση των ωριμάνσεων των δανείων και η επιστροφή των κερδών των ευρωπαϊκών τραπεζών από τα ελληνικά ομόλογα (SNP και ΑΝFA).
Όπως τόνισε αυτό είναι το «λιγότερο» που χρειάζεται το ελληνικό χρέος για να γίνει βιώσιμο. Καταλήγοντας ο Γ. Στουρνάρας υπογράμμισε πως η διευκολύνσεις στην πληρωμή των τόκων των δανείων είναι μια πολύ πιο αποτελεσματική μέθοδος μείωσης του χρέους από την αύξηση των πρωτογενών πλεονασμάτων.
«Όλοι έχουμε την επίγνωση πως η επανάκτηση της πρόσβασης στις χρηματαγορές μετά το τέλος του τρέχοντος προγράμματος είναι ο μόνος δρόμος μπροστά. Ουδείς, ούτε οι εταίροι ούτε η Ελλάδα, έχει τη διάθεση για ακόμη ένα μνημόνιο», τόνισε ο κ. Στουρνάρας.
Σύμφωνα με τον ίδιο η καθυστέρηση στην ολοκλήρωση της αξιολόγησης αύξησε την αβεβαιότητα και μείωσε την εμπιστοσύνη, η οποία, σε συνδυασμό με το υψηλά φορολογικά βάρη, αντέστρεψε τη θετική πορεία της οικονομικής δραστηριότητας το τέταρτο τρίμηνο του 2016.
Εκτίμησε πάντως ότι μια θετική μεσοπρόθεσμη προοπτική είναι ακόμη εφικτή, υπό την προϋπόθεση της ομαλής εφαρμογής των μεταρρυθμίσεων που έχουν συμφωνηθεί.
Πρόσθεσε πως η δημοσιονομική υπεραπόδοση το 2016 είχε κυρίως προσωρινά χαρακτηριστικά, ωστόσο, ο στόχος το 2017 αναμένεται να επιτευχθεί με ένα ασφαλές περιθώριο.
Σημείωσε ακόμη ότι η αυξημένη έμφαση στη φορολόγηση χρειάζεται να μειωθεί έναντι πολιτικών που θα επικεντρώνονται στον περιορισμό και την αναδιάρθρωση μη παραγωγικών δαπανών και μιας πιο αποτελεσματικής και αποδοτικής χρήσης των περιουσιακών στοιχείων του δημόσιου τομέα.
Πηγή: imerisia.gr
