Τα ρεκόρ τα κρίνει ο χρόνος (pics)

Ο Αντώνης Πανούτσος προσπαθεί να θυμηθεί πως είχε αντιμετωπιστεί το αήττητο του Παναθηναϊκού το ’64 και τις διαφορές και ομοιότητες με το σήμερα.  

Θυμάμαι αρκετά καλά το αήττητο πρωτάθλημα που είχε πάρει ο Παναθηναϊκός, αφού το ’64 ήμουνα 16 χρονών. Στο τελευταίο ματς στο Καραϊσκάκη ο Παναθηναϊκός περιλαμβανομένης και της ομάδας του Γουέμπλεϊ είχε την καλύτερη ομάδα της ιστορίας του. Απέναντι σε μια πολύ καλή ομάδα του Ολυμπιακού που αντίθετα με την ΑΕΚ στο σημερινό ματς ήξερε ότι είχε την τελευταία ευκαιρία να σπάσει το αήττητο αφού με το ματς στο Καραϊσκάκη τελείωνε η σεζόν. Ανάμεσα στην εποχή και την σημερινή υπάρχουν διαφορές.

Η πρώτη διαφορά είναι ότι τότε ήταν αδύνατον να εκτιμηθεί η βαρύτητα του ρεκόρ. Το πρωτάθλημα της Α’ Εθνικής έκλεινε τέσσερα χρόνια, πριν το ’59 στα πρωταθλήματα των Ενώσεων ομάδες είχαν αήττητες σεζόν και το ρεκόρ του Παναθηναϊκού ήταν αντίστοιχο με το ρεκόρ του Μπίμον στο Μεξικό. Όπως κανένας δεν μπορούσε να μαντέψει ότι το ρεκόρ του Μπίμον θα κράταγε 33 χρόνια το ίδιο ίσχυε με το ρεκόρ του Παναθηναϊκού που παραμένει ακατάρριπτο μετά από 52 χρόνια.  Μόνο σήμερα με την βοήθεια του χρόνου φαίνεται πόσο σημαντικό ήταν το αήττητο του ’64.

Η δεύτερη διαφορά βρίσκεται στην νοοτροπία των οπαδών της τότε εποχής. Στους πανηγυρισμούς στο Καραϊσκάκη φαίνεται ο Πυτιχούτης να κάνει τον γύρο του θριάμβου κρατώντας την σημαία με το τριφύλλι ακολουθούμενος από κάποιος νεαρούς οπαδούς. Σταματάει η φαντασία του ανθρώπου μπροστά στην πιθανότητα όχι μόνο ο Ολυμπιακός να παίξει με οπαδούς στο ΟΑΚΑ αλλά να πανηγυρίσει ενδεχόμενη νίκη με τους παίκτες να κάνουν τον  γύρο του θριάμβου συνοδευόμενοι από οπαδούς.

Στο τότε όμως και το σήμερα υπάρχουν και ομοιότητες. Πρώτη η εμπιστοσύνη στην ελληνική διαιτησία αφού το τότε ματς του Καραϊσκάκη είχε σφυρίξει ο Γερμανός διαιτητής Μάλκε. Δεύτερη η πάγια συνήθεια  Ολυμπιακού και Παναθηναϊκού να βγάζουν κάθε επιτυχία του άλλου σκάρτη, με τους Ολυμπιακούς να λένε ότι το πήρε χάρις στο βαλιτσάκι του Μαντζεβελάκη. Και τρίτον τους πανηγυρισμούς στα μπουζούκια, αφού και τότε το πρωτάθλημα είχε πανηγυριστεί σε μπουζουξίδικο.

Τέλος οι δηλώσεις του Πογιέτ και του Μάνταλου ότι θέλουν να σπάσουν το αήττητο του Ολυμπιακού είναι ειλικρινείς. Σε σχέση με τα κλισέ «σκεφτόμαστε μόνο τους δικούς μας στόχους» και «δεν ενδιαφερόμαστε τι κάνουν οι άλλοι» που όλοι τα διαβάζουν και κανένας δεν τα πιστεύει η δήλωση «θέλουμε να τους την χαλάσουμε» ένα βήμα μπροστά