Δεν είναι βαρύς ο Νίτσε, Νίτσα μου!
Ο φίλος του Αντώνη Πανούτσου, Μάκης Προβατάς εξηγεί γιατί πρέπει να διαβάζουμε τους κλασικούς, ιδίως στην εποχή της ταχύτητας, και ότι δεν είναι βαρύς στις αναλύσεις του ο Νίτσε, σίγουρα όχι όσο ο Φλαμπουράρης ή ο Βαρουφάκης ή ο Καμμένος αφού και τέτοιους έχει περιγράψει στον ‘Ζαρατούστρα’ όπως θα δούμε.
Δεν είναι βαρύς ο Νίτσε, Νίτσα μου. Είναι από τους καλύτερους ψυχαναλυτές, ακόμα και ολόκληρων λαών, καταλαβαίνεις τι λέει, και κυρίως δεν φταίνε για όλα οι μανάδες μας και τα Οιδιπόδεια.
Ο Νίτσε για αρχάριους αναλυτές του ψυχισμού και του χαρακτήρα του γερμανικού και του ελληνικού λαού…
Τις τελευταίες μέρες που δυσκολεύουν τα πράγματα στις διαπραγματεύσεις με τους γερμανούς, και η αισιοδοξία με την απαισιοδοξία αλλάζουν ανά ώρα, γίνονται όλο και περισσότεροι αυτοί που προσπαθούν να καταλάβουν τι γίνεται με βάση βίντεο και φωτογραφίες στα δελτία. Από τα χαμόγελα, τις αγκαλιές και τα φιλιά των γερμανών πολιτικών προς τον Τσίπρα και τον Βαρουφάκη.
Μάλιστα χαλιέται και αρκετή ώρα στα δελτία για να γίνουν αναλύσεις για τον χαρακτήρα και τον ψυχισμό των γερμανών. Προφανώς οι αναλύσεις είναι εν ειδει πλασιέ βιβλίων. Η Μέρκελ πηγαινοέρχεται μεταξύ διαβόλου και γλυκειας καψουρεμενης με τον Τσίπρα ενώ ο Σόιμπλε είναι σταθερά «γερμανός κατακτητής» και το Τέταρτο Ράιχ αυτοπροσώπως.
Τους ανθρώπους πρέπει να τους εκλαμβάνουμε όπως είναι και όχι όπως θα θέλαμε να είναι.
Με μια λογική γενίκευση, αυτό προφανώς ισχύει και με τους λαούς…
Για να μη χάνεται χρόνος, και για να μην υπάρξει απογοήτευση στο τέλος, τους γερμανούς τους έχει περιγράψει σε διάφορα βιβλία με μεγάλη ακρίβεια και πολύ δίκαια ο ‘Μεγάλος Γερμανός’, ο Νίτσε…
«….Στοιχίζει ακριβά το να αποκτάς δύναμη: η δύναμη αποβλακώνει. Οι Γερμανοί κάποτε ονομάζονταν ο λαός των στοχαστών. Σκέπτονται άραγε καθόλου σήμερα;
Οι Γερμανοί βαριούνται σήμερα το πνεύμα, οι Γερμανοί δυσπιστούν σήμερα απέναντι στο πνεύμα, η πολιτική καταπίνει όλη την ικανότητά τους να παίρνουν στα σοβαρά τα πνευματικά πράγματα.
«Η Γερμανία, η Γερμανία υπεράνω όλων’», φοβάμαι πως αυτό ήταν το τέλος της Γερμανικής φιλοσοφίας.»
«…….Μίλησα για το Γερμανικό πνεύμα: ότι γίνεται πιο χονδροειδές, ότι ισοπεδώνεται. Αρκεί αυτό; Κατά βάθος υπάρχει κάτι άλλο που με φοβίζει: πως παίρνει ολοένα και περισσότερο τον κατήφορο η γερμανική σοβαρότητα, η γερμανική βαθύτητα, το γερμανικό πάθος με τα πνευματικά πράγματα».
«…Ο λαός αυτός αποβλακώθηκε ηθελημένα εδώ και μια χιλιετία περίπου: πουθενά αλλού δεν έγινε πιο διεφθαρμένη κατάχρηση των δύο μεγάλων Ευρωπαϊκών ναρκωτικών, του αλκοόλ και του Χριστιανισμού.»
Νίτσα μου, όλα τα παραπάνω βρίσκονται στο “Λυκόφως των Ειδώλων”.
«…Τι δεν συγχώρεσα ποτέ στον Βάγκνερ; Το ότι κατέβηκε στο επίπεδο των Γερμανών. Το ότι έγινε Γερμανός του Ράιχ. Παντού όπου φτάνει η επιρροή της Γερμανίας διαφθείρει την κουλτούρα».
Στο ‘ECCE HOMO’
Αυτά είναι μερικά από αυτά που έχει γράψει ο Νίτσε για την πατρίδα του. Δεν θέλω να σας τρομάξω, αλλά καταλαβαίνουμε όλοι τι θα γινόταν αν αντίστοιχα ένας από τους πολύ σπουδαίους έλληνες είχε γράψει τα αντίστοιχα για τους έλληνες.
Όμως τώρα που το θυμήθηκα έχει γράψει κάτι πολύ δίκαιο και ακριβές για το big bang της δημιουργίας των ελλήνων όπως τελικά γίναμε: «Αυτό που προκαλεί κατάπληξη με τη θρησκευτικότητα των Αρχαίων Ελλήνων είναι το φοβερό ποσοστό ευγνωμοσύνης που βγαίνει από αυτήν. Το είδος ανθρώπου που στέκεται έτσι μπροστά στη φύση και στη ζωή είναι πολύ ευγενές! Αργότερα, όταν η πλέμπα πήρε το πάνω χέρι την Ελλάδα, ο φόβος κατέπνιξε τη θρησκεία και ο χριστιανισμός ετοιμαζόταν….»
‘Πέρα από το Καλό και το Κακό’
‘Πέρα από το Καλό και το Κακό’
Βέβαια Νίτσα μου, έχει περιγράψει και τα κοινά σημεία των δυο λαών: «Ο λαός καταλαβαίνει ελάχιστα το μεγάλο, δηλαδή το δημιουργικό. Έχει αισθητήριο μόνο για τους σκηνοθέτες και τους θεατρίνους των μεγάλων υποθέσεων. Ο λαός και φήμη περιστρέφονται γύρω από τους θεατρίνους. Αυτή είναι η πορεία του κόσμου.
Γεμάτη από επίσημους παλιάτσους είναι η αγορά, και ο λαός περηφανεύεται για τους μεγάλους άντρες του! Είναι γι’ αυτόν οι κύριοι της στιγμής.
Η στιγμή όμως τους πιέζει: έτσι σε πιέζουν κι αυτοί. Κι από εσένα θέλουν επίσης ένα ‘ναι’ ή ένα ‘όχι’. Αλλοίμονο, θέλουν να βάλεις τη καρέκλα σου ανάμεσα στο υπέρ και στο κατά.
Μην ζηλεύεις αυτούς τους άκαμπτους και πιεστικούς εσύ που αγαπάς την αλήθεια. Η αλήθεια ποτέ ως τώρα δεν κρεμάστηκε από το μπράτσο ενός άκαμπτου!»
‘Τάδε Έφη Ζαρατούστρα’.
Γεμάτη από επίσημους παλιάτσους είναι η αγορά, και ο λαός περηφανεύεται για τους μεγάλους άντρες του! Είναι γι’ αυτόν οι κύριοι της στιγμής.
Η στιγμή όμως τους πιέζει: έτσι σε πιέζουν κι αυτοί. Κι από εσένα θέλουν επίσης ένα ‘ναι’ ή ένα ‘όχι’. Αλλοίμονο, θέλουν να βάλεις τη καρέκλα σου ανάμεσα στο υπέρ και στο κατά.
Μην ζηλεύεις αυτούς τους άκαμπτους και πιεστικούς εσύ που αγαπάς την αλήθεια. Η αλήθεια ποτέ ως τώρα δεν κρεμάστηκε από το μπράτσο ενός άκαμπτου!»
‘Τάδε Έφη Ζαρατούστρα’.
