Είδατε τη φοιτήτρια να εξευτελίζει τον καθηγητή; Γίνονται και χειρότερα…

Aν και έχω συνηθίσει, λόγω επαγγελματικής απασχόλησης, χρόνια τώρα, να ακούω τα πιο εξωφρενικά περιστατικά βίας στα Πανεπιστήμια, ποτέ δεν έχω κατανοήσει ούτε στο ελάχιστο , την ανοχή που επιδεικνύεται από την πλειοψηφία της ακαδημαϊκής κοινότητας, στους λίγους που βιαιοπραγούν, είτε για ….την «ελεύθερη διακίνηση των ιδεών», είτε για… μαγκιά, είτε γιατί είναι αρχηγοί του …φοιτητικού κινήματος, είτε …για την πλάκα τους.

Λόγω, λοιπόν, της επαγγελματικής απασχόλησης με τα εκπαιδευτικά πράγματα στη χώρα μας, γνωρίζω ότι τα περιστατικά βίας στα Πανεπιστήμια, είναι απείρως περισσότερα από εκείνα που έρχονται στο φώς της δημοσιότητας. Πολλές φορές και για πολλές ημέρες η ζωή μέσα στα Ιδρύματα, καθηγητών, ερευνητών, ακόμη και φοιτητών, είναι ως να βρίσκονται μέσα σε χαρακώματα. Πρέπει να είναι διαρκώς σε ετοιμότητα για να υπερασπιστούν από την εργασία τους μέχρι την ίδια τη σωματική ακεραιότητά τους.

Καθηγητές και υπόλοιποι «φιλήσυχοι» φοιτητές ζουν σε καθεστώς ιδιότυπης ομηρίας, είτε βρισκόμαστε σε «ειρηνική» περίοδο στα Πανεπιστήμια (όπου δεν υπάρχει έξαρση της βίας) είτε σε «εμπόλεμη» περίοδο.

Συνήθως ειρηνικές περίοδοι είναι οι ημέρες που είναι κλειστά τα Ιδρύματα, λόγω διακοπών. Τις υπόλοιπες αναπτύσσεται μια ιδιόρρυθμη «δημοκρατία» των ολίγων, σε όλα τα Ιδρύματα.

Διαβάστε όλο το άρθρο στο aixmi.gr