Σοσιαλδημοκρατία: από πολύφερνη νύφη, μαραμένη γεροντοκόρη

Στην κατάσταση κατακερματισμού που βρίσκεται σήμερα η περιοχή του λεγόμενου Δημοκρατικού Σοσιαλισμού- ένα κόμμα [το ΠΑΣΟΚ] σε ελεύθερη πτώση, ένα άλλο κόμμα [ΔΗΜΑΡ] σε φάση αναζήτησης διακριτού ρόλου, πολλές ομάδες με μικρό ειδικό βάρος να περιφέρονται χωρίς σαφή προσανατολισμό, εκατοντάδες στελέχη απογοητευμένα στα σπίτια τους- βρισκόταν το γαλλικό Σοσιαλιστικό κίνημα στις αρχές της δεκαετίας του ’70.

Τότε στη Γαλλία μαζεύτηκαν οι πάντες, έκαναν ένα συνέδριο [στο Επινέ], παραμέρισαν τις διαφορές τους, εγκατέλειψαν τις προσωπικές στρατηγικές τους και έδωσαν το χρίσμα στον Φρανσουά Μιτεράν. Σε λίγα χρόνια ήταν στην εξουσία. Κάτι ανάλογο ονειρεύονται μερικοί να συμβεί και εδώ. Μπορεί να γίνει; Δύσκολο.

Για τους εξής λόγους:

-Δεν φαίνεται στο ορίζοντα κάποιος Έλληνας Μιτεράν, μια ισχυρή δηλαδή προσωπικότητα που θα επιβάλει την ηγετική παρουσία της, προτείνοντας ένα σχέδιο για την παράταξη και μια προοδευτική πρόταση για την κοινωνία .

Διαβάστε το άρθρο στο aixmi.gr