Συγχύσεις (ιδεών και σφαιρών)
Το να θεωρούμε «φυσιολογικό» να σκοτώνει ο διαφωνών, να καταστρέφει ο χούλιγκαν και να τρομοκρατεί ο περιθωριακός, επειδή με τον τρόπο αυτό αντιστέκονται κατά του σάπιου συστήματος, συνιστά υποκρισία (αν δεν υποκρύπτει άλλους στόχους).
Ποτέ κανένα σύστημα δεν άλλαξε, σε δημοκρατικές κοινωνίες, με την παραβίαση των νόμων και των αξιών (από μεμονωμένα, συχνά «αδιαφανή» άτομα) αλλά με κοινούς κοινωνικούς αγώνες (από το σύνολο των καταπιεζόμενων πολιτών).
Και ποτέ μέσα στο «χάος» και στην «ανομία» δεν άνθισαν λουλούδια ελπίδας (αφού στις συνθήκες αυτές κινούνται πιο άνετα οι σκοτεινές δυνάμεις). Όσο επικίνδυνο είναι το κράτος να στιγματίζει, τόσο επικίνδυνο είναι οι «θεωρητικοί» να ηρωοποιούν.
Διαβάστε όλο το άρθρο στο aixmi.gr
